Morya-thMeester Morya,

Het Goddelijke is verruimend, openbarend en openend. De mens kan daar aansluiting bij vinden. Hij kan zich daarvan bewust worden in zijn eigen hart en dat gebeurt in de stilte. Het is door liefdevol om te gaan met het Goddelijke, op het niveau van het hart, dat je dit kan beleven.

Dan komt er een schittering in je eigen wezen en kan je beginnen te werken met licht. Maar eerst moet de basis gelegd worden, en dat is het contact in het hart. Pas daarna kan je met licht werken. Zonder die basis kan je natuurlijk ook altijd licht sturen, maar dat heeft weinig zin. Het is hetzelfde als proberen om met een heel klein zaklampje een hele grote kamer te verlichten. Je denkt nu misschien ‘het is beter dan niks’, maar weet dat je ineens de hele kamer kan verlichten als je in je hart leeft. Zo kan je het bekijken. Dan gaat het licht vanzelf zelfs tot buiten de kamer, door ramen en deuren en kan je ontdekken wat het betekent te werken met licht.

Lichtwerkers zijn werkers die in zichzelf en in hun eigen leven staan. Ze hebben het aangedurfd om met liefde te leven en staan daardoor in een verbondenheid met het Goddelijke. Het Goddelijke leeft, is tegenwoordig in de mens die liefdevol kan zijn. Het gezegde ‘God is liefde’ mag dan al heel oud zijn, het is een werkelijkheid die op aarde zeer doordringend is en die voortdurend vernieuwend zal werken.

Als je daar aansluiting bij kan vinden, dan heb je de kracht om vernieuwing te brengen in gelijk welke structuur: lichamelijk, etherisch, astraal, mentaal en spiritueel. In elke wereld brengt liefde vernieuwing en het licht is van die aard dat het liefde ondersteunt. Het licht is het bewustzijn waar liefde eigenlijk naar vraagt. Liefde is aanwezig overal waar de mens zichzelf durft te zien zoals hij is. Wanneer de mens zichzelf kan zien op een reële, nuchtere manier, is daar liefde in aanwezig, want liefde houdt van de dingen zoals ze zijn.

Liefde wil geen andere wereld. Liefde wil de wereld kennen zoals ze is omdat ze weet dat God daarin aanwezig is. Wanneer liefde de dingen aanvaardt zoals ze zijn en daarvan het Goddelijke erkent, dan heeft ze alles. Liefde is nooit geneigd om andere dingen te doen dan ze moet doen. Dit ligt vanzelfsprekend onmiddellijk meegegeven in de ervaring van liefde. Liefde weet precies wat ze kan en wat ze niet kan. Liefde weet altijd het juiste te zeggen en het juiste te doen.

Telkens zal de mens de neiging hebben om dit te betwijfelen, omdat hij in staat is om andere dingen te zien dan liefde. De mens is ook in staat om buiten de liefde te gaan en in zijn eigen wereld te tuimelen. De val van de mens betekent eigenlijk dat de mens in staat is om dingen te zien buiten de liefde om. Wanneer hij dit doet, staat hij apart, alleen en bevindt hij zich in het kwade. Wanneer de mens daarentegen in de liefde staat, staat hij in de eenheid en in de werkelijkheid. En dat is de tegenstelling met het gevecht op deze aarde.

Er zijn dus mensen die bepaalde radicale standpunten innemen omdat ze een te beperkte visie hebben en omdat ze niet in staat zijn, binnen hun eigen godsdienst bijvoorbeeld, om tot liefde door te dringen. Nochtans kan iedereen dat. Zelfs buiten de godsdienst kan de mens tot liefde gebracht worden, omdat er altijd dwingende redenen zijn om liefdevol te zijn.

Want de Christus heeft de universele liefde geopenbaard en de kracht van de Christus is aanwezig is in iedere fractie van liefde, en het is deze kracht die vernieuwend werkt.

Je kan hier vijf minuutjes over mediteren. Meester Morya.

Fragment uit Morya Wijsheid 8, “In het centrum van je leven staan”,

blz. 45-48, ISBN 978-90-75702-29-3

© Geert Crevits, www.morya.org

31 REACTIES

  1. Aart,
    Eerlijk gezegd, vind ik het wel een aardige aanvulling op “liefde is als zuurstof”.

    En tja, rond dat adem in adem uit, verzin je toch zelf een “je”? Ik heb niets over een “je” geschreven, hoor.

    Blij trouwens dat je mij even herinnert aan de volle maan. Perfecte timing voor magie. Ik zal de wrat op mijn puntneus oppoetsen, en mijn bezemsteel eens opzoeken. 😆

    • @Lia, kijk daar krijg ik nou een volle maan van.

      Adem in en adem uit.

      Als dat ego/de persoonlijkheid/het jezelf dat werkelijk zou moeten doen dan lopen we waarschijnlijk binnen 2 minuten als smurfen rond.

      Hhuhhhhh, jakkie ik was vergeten adem te halen.

      Dat bedoel ik ongeveer met Liefde, je kunt er niets mee en als je de beleving hebt er iets mee te kunnen doen (adem in, adem uit) dan is dat geen Liefde.

      Liefde is daar waar de ‘je’ verdwenen is, de ‘je’ die denkt er wat mee te kunnen doen.

      De ‘je’ die er mee bezig is.

      De ‘je’ die er mee bezig is omdat de ‘je’ er nog is en zoekende is naar ‘Liefde’.

      De Liefde die de ‘je’ niet vinden zal.

      Simpelweg omdat de ‘je/ik-gevoel’ en Liefde niet samen gaan.

      Maar ja, het ‘je/ik-gevoel/ego’ houdt zichzelf wel lekker in stand door met het denkbeeld/gevoel van Liefde bezig te zijn.

      Hoort bij een fase maar als de mens Liefde wil zijn dan zullen alle beelden/gevoelens m.b.t. ‘zichzelf’ moeten oplossen.

      Dat oplossen is een natuurlijk gevolg van werkelijk doorzien (inzicht krijgen), doorleven van als die beelden en gevoelens m.b.t. ‘zichzelf’.

  2. http://www.youtube.com/watch?v=FotCW5OIFZc

    Waar ging het ook al weer over, liefde.

    Alles is LIEFDE.

    Vooruit, ik ga daar in mee.

    Alles is LIEFDE.

    Hoeven we dus niet meer mee bezig te zijn.

    Zouden we ons enkel heel misschien kunnen afvragen waarom we er dan toch mee bezig zijn.

    Waarom hebben we er de mond over vol en is het in de dagelijkse praktijk niet zichtbaar.

    Oh, ik zie het niet omdat ik geen Liefde ken.

    Maar dat kan weer niet omdat alles Liefde is.

    Dat ik het niet zie is dus ook Liefde.

    Het enige waarom ik het over Liefde heb is de mogelijkheid om eens te kijken wat dat nou werkelijk is.

    Of de mens Liefde niet verward met geborgenheid, veiligheid, eigenbelang, etc.

    Voor 99,99% is dat namelijk het geval.

    En om dat maar niet onder ogen te hoeven zien gieten we er zo`n prettig voelend bedacht sausje genaamd Liefde overheen.

    Zo`n duister mystiek sausje wat de mens weghoudt bij het ware probleem.

    Het ego, het eigenbelang, het ik, als ik maar dit, als ik maar dat, etc.

    Niets mis mee, gewoon een proces waar 99,99% der mensheid in zit.

    • @Aart,

      Uit alles wat je zegt blijkt dat je niet weet wat liefde nou eigenlijk is, maar je blijft er maar uitspraken over doen alsof het voor de mensheid in de weg zit. Je ziet zelf niet dat je het niet ziet, maar als je er niet bent, kan dat ook niet.

      Als je wilt weten wat liefde is, dan dien je zelf je proces aan te gaan. Daarvoor is het handig als je aanwezig bent in jezelf.

      Veel liefde toegewenst van Robert 🙂

  3. Ha Aart,

    Waar het mij om zou kunnen gaan (ik ‘gun’ die mens dat natuurlijke spontane, speelse, spanningloze bestaan) is dat van mij (dank je wel hoor Aart) alles liefde genoemd mag worden, al is het een augurk MITS er maar niets aan opgehangen wordt, MITS er niets mee gedaan wordt MITS het niet gebruikt wordt voor eigenbelang MITS het maar nergens voor gebruikt wordt MITS het maar geen lekker/veilig/vertrouwd gevoel geeft, etc, etc.

    Sjonge jonge! ’t is wel mits, mits, en nog eens mits wat de klok slaat. Wat moet ik dán met die pot augurken als ik er niks mee mag. Staat-ie hier 10 jaar in de kast nog zuurder te verzuren. Wil jij hem soms hebben? Oh grote grutten, dat zal het zijn! Je bent toch niet zwanger?
    😆

  4. @ Lia

    Ik zeg alleen wat ik denk dat Aart bedoelt. Verder niets.

    De gehele realiteit van liefde kan ik niet helemaal bevatten. Ik kan liefde voelen voor mijn hond (tenminste dat noem ik liefde), de onschuld, karakter maniertjes maar eigenlijk is het niet in woorden te vatten wat ik voel. Onder liefde kun je verstaan, aandacht geven, mededogen hebben voor, accepteren van (laten zijn), je eigen grenzen aan kunnen geven, voor je eigen natuur staan, etc. Ik denk dat de hele reis die we ervaren we steeds meer door krijgen wat liefde is omdat we in de dualiteit ook de andere kant kunnen ervaren.

    Liefde is abstract net als gevoel. Onze oorspronkelijke staat in de eenheid is liefde en vanzelfsprekend omdat het de natuurlijke staat is. Nu zijn we hier om liefde bewuster te leren kennen en ervaren maar geloof dus dat die reis/ontdekking eeuwig is. Bijvoorbeeld als ik een ontmoeting met een Alien zou hebben zal dat eerst afschrikken. Ik zal allerlei oude ideeën/angsten/overtuigen onder ogen moeten zien over Alien’s maar ik geloof dat ik hetzelfde kan voelen voor mijn hond als voor een Alien of medemens of andere wezens. Zodra we door onze oordelen angsten overtuigen zijn en puur waarnemen is het makkelijker liefde te zien. Bij een huisdier is dat makkelijker te zien omdat het minder weerstand oproept vanwege die puurheid die ze zijn en uitstralen, zo zichzelf. Liefde betekent denk ik voor mij de onschuld overal om me heen leren zien. En dat brengt magie, zo voel ik dat tenminste.

    • Ha Rob,

      Ik zeg alleen wat ik denk dat Aart bedoelt. Verder niets.

      Ha, ha, ha. Ik dacht al, eindelijk iemand die het hartstochtelijk eens is met Aart. Is-ie niet meer zo eenzaam. 😆

      Sorry, Rob. Ik zie nu pas dat het om een citaat ging. Werd afgeleid door het eerste woordje “ikzelf”. Dacht dat het op jou betrekking had. Ik lees hier weer zoveel, kan het soms niet allemaal uit elkaar houden. Mijn reactie is duidelijk voor Aart bedoeld. 😆

      Ik bedoel trouwens met liefde niet die emotionele liefde die in dualistisch opzicht tegenover haat staat. Die laatste soort liefde is m.i. toch een vervorming (ook al is dit in positieve zin).
      Als je liefde bent is er volgens mij automatisch liefde voor je hond en voor alles. Maar daar hoef je dan niks voor te doen. Ik heb altijd een zwak voor beesten en ja vooral omdat ze inderdaad zo onschuldig en puur zijn.
      Met verliefdheid gebeurt ongeveer hetzelfde. Je bent verliefd en de hele wereld kleurt roze. Hoef je ook niks voor te doen.
      Fijne dag, Lia

  5. “Liefde is aanwezig overal waar de mens zichzelf durft te zien zoals hij is.”

    “Wanneer de mens zichzelf kan zien op een reële, nuchtere manier, is daar liefde in aanwezig, want liefde houdt van de dingen zoals ze zijn.”

    “Liefde wil geen andere wereld.”

    Liefde is simpelweg wat je bent, niets bijzonders.

    Het lijkt/voelt bijzonder omdat je vergeten was dat je het bent.

    Als je het eenmaal weer bent dan kun je het enkel zijn en valt er niets meer mee te doen.

    Als je het gevoel hebt met liefde iets te kunnen dan is dat niet de liefde die je bent.

    Liefde is iets wat niet te delen is, wat niet te geven is.

    Je kunt hooguit als het zo spontaan te pas komt een ander wijzen op/helpen herinneren aan, zijn/haar liefde-zijn.

    Liefde is 1 en niet deelbaar.

    Zolang iets voelt als deelbaar, is de eigen liefde-zijn niet voltooid.

    Liefde wordt vaak (99,99%) verward met genegenheid, veiligheid, afhankelijkheid, geborgenheid, samen zijn.

    Liefde is 1.

    2 halfjes zijn ook 1 maar de halfjes hebben elkaar nog nodig om zich geborgen te voelen. Door die geborgenheid kan het wel gebeuren dat hun eigenheid/grens-gevoel/afhankelijkheid even verdwijnt en dan is er eenheid/liefde op zichzelf.

    Er wordt vaak niet gezien dat die eenheid/liefde iets op zichzelf staand is en niets van doen heeft met dat samen zijn.

    Dat samen zijn heeft enkel een geborgen/veilig gevoel gegeven waardoor de beschermingsgrens/ego is opgelost waardoor die altijd al aanwezige grenzeloosheid/eenheid/liefde ‘ervaren wordt’.

    Liefde is niet te ervaren, het is wat we zijn.

    Het is als het ontbreken van het gevoel in een gevangenis te zitten. Dat gevangenisgevoel, die onvrijheid is voelbaar omdat we vrijheid zijn.

    Zo ook met liefde, eenmaal die liefde dan is die niet meer voelbaar, we voelen enkel als we geen liefde zijn.

    • Aart,
      Ik weet niet of het helemaal klopt wat je schrijft.
      Ik weet ook niet of het klopt wat ik er nu over schrijf.
      🙂
      Wat ik allereerst ervaar is simpelweg Zijn. Dit is naar mijn beleving stilte, leegte, nietsheid ( dus zonder toevoeging van iets, een ik of ander beeld).
      Het bewustzijn is van zichzelf bewust. Daar wordt dan liefde aan toegevoegd: ik Ben (namelijk liefde).
      Zijn is mijn wezen, en liefde mijn aard.
      Zo ongeveer beleef ik het en daarom is mijn indruk dat liefde wel degelijk te ervaren is, namelijk door het wezen dat je Bent.
      Geldt volgens mij ook voor vreugde, vrede, geluk.

      Uit je reactie maak ik op dat liefde, vrijheid niet voelbaar zijn en halfbakken-liefde en onvrijheid dus wel. Dat kan ik niet helemaal volgen.

      Dag Lia

      • @Lia, geloof nu maar dat het klopt wat ik er over schrijf.

        Zonder dollen, liefde bestaat in de werkelijkheid niet.

        Moeten we het waarschijnlijk hebben over wat dat dan is wat de mens ‘liefde’ noemt en als ‘liefde voelt’.

        Nou zeg het maar Lia, wat versta jij onder liefde en wat voor gevoel is dat.

        Ik zag jou schrijven; ‘Daar wordt dan liefde aan toegevoegd: ik Ben (namelijk liefde).’.

        Wat is dan die toevoeging en hoe weet je dat je liefde Bent?

        Geen strikvraag of zoiets hoor, kun je mij schrijven hoe dat is zodat ik dat ook zo ga ervaren of voelen.

        Als jij bv niet zou weten wat pijn is dan zou ik je schrijven; laat eens een flinke hamer op je blote voet vallen.

        Wat moet ik nou doen om liefde te voelen, te ervaren of weten dat ik het ben.

        Ik zelf gebruik het woordje liefde omdat het waarschijnlijk voor de mens een toegankelijk woord is.

        De mens is er nu eenmaal via dat denken mee besmet en als ik zeg dat liefde niet bestaat en dat het enkel ontstaat uit het denken wat ook nog eens van die fijne gevoelens doet produceren, dan zal dat er niet in gaan als Ketellapper.

        Wat de mens als liefde ervaart is zich prettig voelen, zich geborgen voelen, het is allemaal gebaseerd op ik. En dat ik heeft een voorkeur.

        Als liefde echt zou bestaan waarom heeft iedereen niet liefde naar elkaar toe. Waarom wordt het dan wel voor een geliefde gevoeld en gedeeld en niet met Jan en alleman?

        Heeft liefde dan plots voorkeur?

        Durf ik het nog niet eens te hebben over onvoorwaardelijke liefde.

        Neen de mens zit in het hoofd m.b.t. liefde.

        Onderzoek maar eens wanneer dat gevoel van liefde opkomt zetten.

        Ook zo`n mooie uitspraak dat alles liefde is.

        Kijk om je heen.

        Om terwille te zijn zou ik de naam liefde ergens willen opplakken als er geen ego-energie meer is, als er geen eigenbelang meer is, als er geen onderscheid meer gemaakt/gevoeld wordt tussen het kappen van een bos of het uitroeien van een dorp mensen.

        Dat is onvoorwaardelijke liefde.

        Vraag een kind wat nog niet met dat denken besmet is wat liefde is, het zal je aankijken als een walvis.

        Wat de mensheid onder liefde verstaat is enkel ontstaan vanuit het ego/een beschermingsgrens en enkel vandaar uit ontstaat al die ongein m.b.t. gevoelens, gevoelens die enkel gebaseerd zijn op ik voel dit en ik voel me prettig bij dat, etc, etc.

        Dat valt makkelijk te onderzoeken mits de mens werkelijk durft en kan kijken naar zijn/haar belang en daar aan voorbij gaat.

        We hebben het als mensheid al eeuwen over liefde maar aanschouw de mensenwereld.

        Uit liefde voor onze omgeving/de natuur/de mogelijkheid voor ons bestaan hier, zouden we collectief euthanasie moeten plegen.

        Maar neen, we hebben er de mond van vol en daar blijft het bij.

        Wat een mooie liefdevolle tekst rolde er weer uit.

        Ik liet het net God lezen en die zei; mijn God dat had ik kunnen schrijven.

        Ja maar God en moederliefde dan.

        Ach daar weet ik niets van, ik had geen moeder.

        Moederliefde is gebaseerd op een natuurlijke beschermingsdrang voor het hulpeloze kind.

        Het denken/ego/eigenbelang/eigen waarde-ontlening/projectie vanuit eigen tekortkomingen doet het de natuurlijke beschermingsdrang omslaan in wat onvoorwaardelijke moederliefde wordt genoemd.

        Zo ook met zielsmaatjes, tweelingzielen en de hele reutemeteut.

        Het is allemaal nog van buiten en heeft niets van doen met wat uiteindelijk geschieden kan, heelheid/eenheid in de mens zelf.

        Ach, water naar de zee.

        Je moet de dingen niet beredeneren Aart, je moet ze voelen.

        Ja, ja, ik voel angst voor Lia en muizen en zwart gekleurde letters.

        Ja dat voelt nu eenmaal zo, ik ga daarom toch niet onderzoeken waarom die angst er is.

        Nee wat ik voel is echt hoor, ik voel het toch.

        Nou mensheid laat mij maar eens zien/voelen wat liefde is.

        Wat het lastige van die zogenaamde liefde is, is dat een mens toch niet iets gaat onderzoeken wat als prettig ervaren wordt. De mens neemt op de koop toe dat liefde er niet permanent is en gaat dan weer lekker in die buitenwereld aan de slag.

        Jakkie, ik moet stoppen, tis al weer vloed.

          • Ha Gordon,
            Ja daar kan ik in meegaan. Liefde is in ieder geval geen emotie. Het lijkt een kosmische vibratie (verbindende aantrekkingskracht). Ik herken het in heel de natuur als bouwstenen van alles. Toch lijkt het mij niet op een vibratie, omdat het overal aanwezig is en alles doordringend. Ik weet het niet precies.
            Dag Lia

        • Ha Aart,
          Voor jou zal het allemaal wel kloppen wat je schrijft, maar voor mij nog niet hoor.

          Kijk, in Werkelijkheid (volgens mij zuiver Zijn) bestaat er helemaal niets, dus ook geen liefde. Tot zover zijn wij het eens (denk ik).

          Maar dan kun je niet beweren dat liefde simpelweg is wat je bent, zoals jij hierboven schrijft (en zoals ik het ook ergens beleef). Ik ervaar wel degelijk liefde te zijn. Punt is dat het in die context niet klopt met mijn ervaring niets te zijn. Misschien zijn liefde en niets wel twee verschillende woorden voor hetzelfde. Maar hoe kan dat dan? Misschien is liefde een toevoeging, zodat Zijn zich inkleurt met liefde? Ik kan er niet helemaal bij, hoe het precies zit.

          Hoe je weet dat je liefde bent? Volgens mij door dat zelfde Zijn dat in feite bewust-Zijn is. Dit bewust-Zijn (dat je Zelf Bent) kent toch alles? Dus ook zoiets als liefde. In dit geval is liefde iets anders dan Zijn, maar wat dan?

          Blijft de vraag wat liefde precies is, waaraan het kenbaar is. Tja dan verval ik weer in omschrijvingen zoals aantrekkingskracht, houden van alles, houden van het leven etc, etc.

          Dag Lia

          • @Lia, Hoi Lia, volgens mij gebruikt Aart het woordje liefde vanwege onderstaande en is het een soort referentie naar wat we in oorsprong zijn.

            “Ik zelf gebruik het woordje liefde omdat het waarschijnlijk voor de mens een toegankelijk woord is.

            De mens is er nu eenmaal via dat denken mee besmet en als ik zeg dat liefde niet bestaat en dat het enkel ontstaat uit het denken wat ook nog eens van die fijne gevoelens doet produceren, dan zal dat er niet in gaan als Ketellapper.”

            • @rob en zijn tweelingziel Robert en zus Lia,
              Als de mens dan toch zo nodig vanuit iets (controle/angst) een houvast wil hebben dan keur ik; ‘een soort referentie naar wat we in oorsprong zijn’ helemaal goed.

              Waar het mij om zou kunnen gaan (ik ‘gun’ die mens dat natuurlijke spontane, speelse, spanningloze bestaan) is dat van mij (dank je wel hoor Aart) alles liefde genoemd mag worden, al is het een augurk MITS er maar niets aan opgehangen wordt, MITS er niets mee gedaan wordt MITS het niet gebruikt wordt voor eigenbelang MITS het maar nergens voor gebruikt wordt MITS het maar geen lekker/veilig/vertrouwd gevoel geeft, etc, etc.

              Vooruit, ik heb goede bui, liefde is iets waar je niets mee kunt, niets aan hebt, liefde is er simpelweg.

              En datgene wat met die liefde nog iets doet is in ieder geval GEEN liefde.

            • Ha Rob,
              Ik weet niet hoe jij aan die wijsheid komt, ik ben het er niet mee eens.
              Onzin te veronderstellen dat liefde niet bestaat. Dat is pure projectie. Je kunt alleen waarnemen, wat in jezelf aanwezig is. Als liefde in jouw beleving niet bestaat, komt dit omdat jij zelf (nog) geen liefde kan zijn.

              Ik zie trouwens wel in, dat liefde vaak misbruikt wordt door gedachten erover, waardoor oorspronkelijke zuivere en onvoorwaardelijk aanwezige Liefde afglijdt naar de bijprodukten “fijne gevoelens”. Maar daar heb ik het hier niet over.

              Liefde ontstaat in mijn beleving ook niet uit het denken. Ik ervaar het als geheel losstaand ervan. Volgens mij is het een soort samenbindende, opbouwende en aantrekkende kracht (eerder een onbegrensd veld van kracht??) waardoor het Geheel-Zijn in stand blijft.

              Ik ervaar het inderdaad ook (gelijk Matias beschrijft) als warmte, en hierdoor associeer ik liefde met licht en zon. M.a.w. bewustzijn is liefde.
              Maar goed, een heleboel woorden, terwijl woorden tekort schieten.

              Dalai Lama zegt trouwens: Liefde, mededogen en verdraagzaamheid zijn geen luxeartikelen, maar eerste levensbehoeften.
              En geloof het of niet Dalai Lama gaat er bij mij in als koek.
              🙂
              Doeg Lia

            • Ha Lia,

              Mooie reactie!

              Je kunt alleen waarnemen, wat in jezelf aanwezig is. Als liefde in jouw beleving niet bestaat, komt dit omdat jij zelf (nog) geen liefde kan zijn.

              Precies! 🙂
              En dat zie je vaker bij mensen die liefde als thema hebben, het zijn gewoon levenslessen.

              Ik zie trouwens wel in, dat liefde vaak misbruikt wordt door gedachten erover, waardoor oorspronkelijke zuivere en onvoorwaardelijk aanwezige Liefde afglijdt naar de bijprodukten “fijne gevoelens”. Maar daar heb ik het hier niet over.

              Precies! 🙂

              Liefde ontstaat in mijn beleving ook niet uit het denken.

              Zonder enige twijfel 🙂
              Liefde was er allang voordat het denken gecreeerd werd, het is een basisbouwblok van ons bestaan.

              Ik ervaar het inderdaad ook (gelijk Matias beschrijft) als warmte, en hierdoor associeer ik liefde met licht en zon. M.a.w. bewustzijn is liefde.
              Maar goed, een heleboel woorden, terwijl woorden tekort schieten.

              Mooi mooi!
              Ik ervaar het ook als warmte, maar kan dat ook in mijn hart voelen.

              Hartelijke groet,
              Robert

        • Dag Aart,

          Nou mensheid laat mij maar eens zien/voelen wat liefde is.

          De enige die jou kan laten zien en voelen wat liefde is, ben je zelf. Laat dat nu net de essentie hier van zijn.
          Misschien is liefde wel een thema voor je. Je hebt het er namelijk wel vaak over. Of gaat dat daadwerkelijk alleen om die ander? 🙂
          Wat mij betreft heb je nog niet helder wat het is of waar het om gaat.

          Hartelijke groet,
          Robert

    • @Aart, haha aart, als je aan een kind vraagt wat mascarponekaas is, zal die je ook bekijken als een walvis.
      Jullie zoeken het wel weer erg ver, vind ik. Is liefde gewoon niet één van die mysteries zoals het leven zelf? Niet te verklaren of te vatten in menselijke woorden of gedachten? Enkel te ervaren? Ongrijpbaar. Misschien is dat wel de bedoeling, stel je voor dat je het in een potje kon steken, dan werd het weer uitgebuit.
      Ik kan me voorstellen aart, dat het heel frustrerend voor je is om het niet te kunnen vatten met je ratio/ego 🙂 Wel een beetje flauw om het dan maar met het wijwater weg te gieten.

      • Klopt Stien, voor velen is liefde een mysterie van het leven, met name die liefde als thema hebben. Bijvoorbeeld mensen die ontkennen dat liefde bestaat of dat zeggen dat het een ego ding is 😉 😉

        Hartelijke groet,
        Robert

  6. Wat een prachtige tekst…die me recht in het hart raakt en misschien ook wel herkenbaar is. Nee, beter gezegd: de tekst is herkenbaar voor me. Ik ben blij dat ik de tekst heb gelezen en ben hier ook dankbaar voor omdat ik weet dat dat wat ik zojuist heb gelezen mij sterkt op mijn nieuwe levenspad dat ik nog maar kort geleden ben ingeslagen. Mijn hartelijke dank en hartvolle groeten, Edith.

  7. En zo is het! 🙂 xxx

    En deze tegenstellingen kunnen nu worden opgeheven met behulp van deze nieuwe energie.
    Prachtig en precies wat we nodig hebben.

    we gaan door als liefdeslicht, samen hand in hand, voor een betere wereld, voor ons allemaal, vol met Liefde en het licht zal ons hierin steunen. 🙂 <3 xxx

    dank voor deze prachtige, liefdevolle uitleg,lieve meester Morya! We gaan door…. liefde overwint álles en de aanhouder wint… for the greater good for all of uss.

    Liefs, Henriëtte <3 xxx

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in