pluto-astrologie

Mijn ontmoeting met Pluto

… begon in 2013, en als astrologe had ik dit al lang zien aankomen. Ik wist wat zo een ontmoeting kon brengen, daarom keek ik er tegenop.

Want dit is het grootste nadeel van vooruit kunnen kijken. We krijgen zicht op een aantal mogelijke gebeurtenissen maar we vullen dit in vanuit onze persoonlijke ervaringen, vanuit het verleden en vanuit onze pijn.
En mijn verleden was helemaal niet makkelijk geweest, dus ik dacht alle redenen te hebben om me zorgen te maken.

Pluto is in de astrologie de planeet van leven en dood, van eindes en van een nieuw begin. Pluto is een planeet die ons op een persoonlijk niveau diep raakt en alles wat onze ‘spirit’ of ziel niet langer dient, vernietigt.
Zo een ontmoeting komt niet als een verassing maar laat zich beetje bij beetje zien, en zet langzaam alles onder druk.

In mijn geval was het de Maan in mijn persoonlijke horoscoop die het bezoek van Pluto kreeg. De Maan is de meest persoonlijke planeet in de horoscoop, het heeft te maken met thuis en de gezinssituatie en staat ook voor de moeder of voor moederschap. De Maan laat al onze geconditioneerde gedragingen zien, de patronen waarin wij vastzitten en die wij ons eigen hebben gemaakt door opvoeding en socialisatie. En wanneer Pluto in onze levens komt, neemt hij dingen weg en zet zaken op losse schroeven.

In elk mensenleven komt op een moment een tijd van grote schoonmaak. Het is een noodzakelijke schoonmaak maar zeer ongewenst. Want wie bepaalt eigenlijk de noodzaak van iets? Wij vanuit onze persoonlijkheid, vanuit onze beperkte kennis, of onze spirit, het grotere geheel dat ons draagt en waar wij een deel van zijn.
Met al deze kennis keek ik verschrikkelijk op tegen mijn ontmoeting met Pluto.

Het verhaal van een scheiding

Ik was sinds 2008 (feitelijk) gescheiden en sinds 2010 groeiden mijn kinderen op in co-ouderschap, voor de helft van de tijd bij mij thuis en voor de helft van de tijd bij hun vader. Al snel merkte ik dat deze 50-50-regeling niet goed was voor mijn kinderen, voor niemand eigenlijk en zeker ook niet voor mij. Maar ik zette voort want dit was het advies geweest van mijn advocate tijdens de scheiding.
“Je kiest het beste voor je kinderen”, zei ze.
Hoe zij toen wist wat het beste voor mijn kinderen was, begrijp ik nog steeds niet, maar het advies volgen deed ik wel. Want ik was een volgzaam persoon die niet wist wat het beste was om te doen.

Maar hoe meer volgzaam ik was, des te meer wou mijn ex-man invloed uitoefenen op onze levens. Hij wou alles bepalen: schermtijd voor de kinderen, etenstijden, wat we moesten eten en wat juist niet. En dit alles in mijn eigen huis, terwijl wij al een aantal jaren gescheiden waren.scheiden

Ik probeerde koste wat kost mijn autonomie te bewaren, maar dit was zeer moeilijk omdat ik ook de lieve vrede wou bewaren. Maar Pluto bewoog richting mijn Maan en de druk in mijn leven nam toe.
Kleine irritaties werden groot en gingen mijn leven irrationeel overheersen. Er kwamen onenigheden over het merk van de schoenen of over het soort uitgaves dat ik mocht maken uit de gezamenlijke rekening.

Ik wou alleen maar vrede, en mijn ex wou controle over mij en de kinderen, want zo werkt Pluto precies: hij daagt ons uit om onze eigen identiteit op te pakken, maakt ons intens, extreem en niet langer vatbaar voor compromis.

Over geld en ‘et cetera’

Ik beheerde samen met mijn ex een gezamenlijke rekening, en we gebruikten deze voor uitgaves voor de kinderen. Elk maand stortten wij er de kinderbijslag op, het kind gebonden budget en honderd euro elk. In het ouderschapsplan was opgenomen dat wij deze rekening voor jassen, schoenen en ‘et cetera’ zouden gaan gebruiken. Maar de ‘et cetera’ was het object van ruzies geworden. Ik vond dat ‘et cetera’ bedoeld was voor alle andere uitgaves voor de kinderen, mijn ex vond dat niet, hij zag de ‘et cetera’ als een punt achter ‘jassen en schoenen’. Als ik geld gebruikte voor iets anders dan dit, nam hij terstond hetzelfde bedrag van deze rekening.

pluto-astrologieHet probleem was dat er veel meer van deze ‘et cetera’-zaken in het ouderschapsplan zaten, ik deze al sinds twee jaar wilde evalueren bij een bemiddelaar, maar hij dit niet wilde.

Intussen was onze gezamenlijke rekening gegroeid tot 12.000 euro. Het was nooit de bedoeling geweest om hier een spaarrekening van te maken. Zeker niet toen ik in die periode in de werkloosheid zat en het niet zo breed had. Mijn ex daarentegen had andere plannen met dat geld. Hij had zelfs een groot deel van het geld op een spaarrekening gezet, een rekening die op naam stond van hem en zijn nieuwe partner.

Toen ik dit ontdekte was mijn maat vol, ik nam het resterende geld op en stelde aan mijn ex-man voor om de gezamenlijk rekening op de heffen omdat er in de afgelopen jaren gebleken was dat wij de aankopen voor de kinderen uit onze eigen rekeningen deden.

Ik vroeg hem het verschil terug te geven omdat wij elk voor de helft eigenaar waren van die gezamenlijke rekening en bood hem terug aan om in bemiddeling te gaan en eventueel nieuwe afspraken te maken over de uitgaves voor de kinderen, en alle andere ‘et cetera’-zaken uit ons ouderschapsplan op te lossen zodat er niet teveel interpretatieruimte zou bestaan.

Hij weigerde mijn aanbod tot bemiddeling, stuurde een incassobureau op me af en verspreidde overal het nieuws dat ik het geld van de kinderen gestolen had. Jeugdzorg kwam er bij kijken en ik was ‘persona non grata’.

En dit is precies hoe Pluto in het leven van een mens werkt: hij maakt zaken zo ondraaglijk dat men geen andere keuze meer heeft dan te moeten kiezen.

Leven in een mijnenveld

Toen Pluto exact op mijn Maan kwam, leefde ik als Don Quichot van La Mancha en net als hem vocht ik tegen ‘het onzichtbare kwaad’.

Ik begrijp nog steeds niet hoe mijn ex-man de situaties zo goed kon aansturen dat hij anderen in zijn plaats het gevecht liet voeren, terwijl hij vanop een afstand toe kon kijken. Het getuigt van een groot talent maar helaas gebruikte hij het niet ten goede.

Ik leefde met mijn kinderen in een mijnenveld, schrok van elke telefoon, van elke brief, met als toppunt de klank van de deurbel. Incassobureaus, bureaus jeugdzorg, en anderen zetten mij onder druk zodat ik telkens weer in de stap ging lopen. Ik heb uiteindelijk het geld teruggestort. Het ging over 4000 euro die ik zogezegd ‘gestolen had’ terwijl hij de andere 8000 euro al een tijd ‘beheerde’. Zodra het geld terug op de gezamenlijke rekening gestort was, is het door mijn ex-man overgeboekt naar zijn eigen spaarrekening. Hij noemde het ‘in eigen beheer nemen’ want ik was de dief.

Zo werkt Pluto in het leven van iemand. Soms neemt hij het gezicht van een persoon over. In mijn geval was mijn ex-man het werktuig van Pluto en dreef mij in een hoek zodat ik niks anders kon doen dan kiezen.

Soms lijkt het alsof het leven een tragikomedie met ons speelt en we altijd in de beschuldigdenbank belanden, hoe nobel onze bedoelingen ook waren. Had ik toen niet geweten dat dit kaderde binnen een groter spel van de kosmos, was ik verloren geraakt in een welles-nietesspelletje.

af-gescheidenWant dit is juist de plaats waar niemand wil zijn, in de verdediging gaan omtrent iets wat men niet gedaan heeft, de brokken oprapen van zijn goede intenties. Terwijl men bezig is om zich te verdedigen, vergeet men te handelen en vergeet men stappen te zetten richting zijn droom.

Als men kiezen moet

Het leven is opgebouwd uit lagen en hoe persoonlijk je verhaal ook mag zijn en hoe dieper je je erin vastbijt, je mag niet vergeten dat er meerdere lagen hierboven zijn (maar onder ook) en dat al deze lagen samen ‘the big picture’ bevatten. Het is dat wat wij niet kunnen zien zolang wij in de frame blijven.

Had ik dit grotere spel van de kosmos niet gezien, had ik vanuit astrologie niet begrepen wat er aan de hand was, dan was ik nu verloren. Maar ik begreep wat Pluto wou.

Wat wil je? vroeg mij Pluto
Wat wil je echt?
Kies jij te zijn wie je bent!
Blijf je een volger of wordt je een leider?
It’s up to you!

En zo ging astrologie mij opnieuw redden, de zoveelste keer in mijn leven. Begrijpen wat de kosmos ons vraagt, betekent durven kiezen in de richting van onze droom.

Ontdek je droom! Voed het en laat het groeien, maar weet dat hij in een giftige bodem zal versmachten.

Had ik een droom? Ik wou alleen maar RUST voor mij en voor mijn kinderen.

Oké, zei Pluto, wil je RUST, ga het dan vinden. Begin met een eerste stap.

Mijn eerste stap was de keuze om naar België te verhuizen met mijn kinderen.

Het Salomonsoordeel

Ik stapte naar de rechtbank voor een toestemming om te mogen verhuizen met mijn kinderen. Ik vroeg de rechtbank om, als dit niet zou mogen, te beslissen dat de kinderen bij hun vader mochten verblijven en dat ik alleen naar België mocht verhuizen.

Mensen zullen zich misschien vragen vanuit welke rede een moeder dit kan doen. Ik heb mezelf dit ook afgevraagd en denk dat zulk soort keuze in het leven van een mens komt om een verschil te maken tussen verloren raken of jezelf vinden. In mijn geval bracht dit verlossing voor mij en voor mijn kinderen.

Ik heb duizend keren het verhaal van Koning Salomon herhaald. Hoe de twee moeders trokken aan dat ene kind en hoe Koning Salomon koos om het kind in tweeën te hakken. Want dat deden mijn ex-man en ik 7 jaar lang, trekken aan de kinderen. Het ging niet alleen over controle over de gezamenlijke rekening en ook niet over het merk van de schoenen of autonomie in mijn eigen huis, het ging over de vraag wie de kapitein was op het schip.

En op het einde van mijn Plutotransit over de Maan stopte ik het dreigende zwaard van Salomon en zei: “Ik ben de moeder niet, de andere is de echte moeder”.

En terwijl de andere mijn kinderen weg nam, wist ik dat ik ze gespaard had. Want welke moeder maakt een dergelijke keuze? Een wanhopige moeder!

Keuzes en gevolg

Ik verhuisde naar België begin 2015, op het eind van de transit van Pluto over mijn Maan.

Gevreesd had ik deze transit, zonder maar te beseffen hoe slap mijn leven hiervoor was geweest. Hoe schuldig was mijn besluiteloosheid en hoe diep de wonden van mijn zachte handen?

In de periode hierna ontving ik de naweeën van mijn Plutotransit. Soms is het de tijd voor afbraak maar daarna komt er een tijd van wederopbouw, en opbouwen deed ik. Ik volgde een opleiding voor Coach en startte mijn eigen praktijk voor Astrologie en Coaching.

Ik denk achteraf dat de grootste veranderingsprocessen op gang zijn gekomen nadat de Plutotransit voorbij was. Ze zijn geboren uit de rust die hierna kwam. En deze rust was voor mij een zwart, diep gat, een plaats van gemis en het voelde als sterven.

Ik mocht mijn kinderen een weekend om de 14 dagen zien en twee derde van de vakanties. Bellen met hen mocht ook niet meer dan 1 keer per week en dan onder het luisterende oor van hun vader.

Ik werkte zo hard om hun gemis niet te voelen. Het lukte me niet! Ik stierf als moeder!

Wat een wrede keuze voor mij en mijn kinderen! Wie was ik, nu ik geen moeder meer mocht zijn?

Moederschap

Ik heb nooit de durf gehad om heftige keuzes in mijn leven te maken. Ik ben altijd buigzaam geweest en aanvaardde de richting die anderen mij gaven. Ik had niet zoals anderen een identiteitsgevoel, of een band met mijn land of een basis hoe-klein-dan-ook in mijzelf. Ik was thuis waar mijn geliefde was en waar mijn kinderen waren, en nu mijn kinderen in Nederland leefden en ik in België, voelde ik me allesbehalve thuis. Als de kinderen kwamen voelde ik een grote volledigheid alsof ik de hele wereld in mij droeg. Vrouwen die zwanger zijn geweest zullen dit begrijpen, want dit was voor mij het besef: ik droeg mijzelf in de buik, mijzelf, mijn kinderen en de hele wereld.

Ik was niet minder moeder omdat ik mijn kinderen niet vaak zag, omdat ik niet voor ze zorgde. Integendeel!

MOEDERSCHAP IS EEN STAAT VAN ZIJN, geen handelingsbekwaamheid, het past niet in bepaalde kaders want zij is het kader. Moederschap is het grotere kader waarin wij leven, los van het feit of wij wel of niet kinderen hebben. Ik raapte alle stukjes ‘ik’ op die vertrapt en besmeurd waren, bracht ze bij elkaar en lijmde hen tot een nieuwe ik: MAMA.

Nog vele ontmoetingen

En zo ging mijn ontmoeting met Pluto en het resultaat van zijn transit over mijn Maan. In mijn geboortehoroscoop zitten nog een aantal planeten op zijn weg. De volgende planeten zijn Jupiter en Saturnus. Alleen het feit dat ik dit hier neer schrijf, geeft aan dat mijn Jupiter en Saturnus de komst van Pluto voelen. Want Jupiter in de horoscoop staat voor visie en Saturnus voor verantwoordelijkheid, en hierover schreef ik.

Ik ben Pluto dankbaar voor de transformaties die hij mij heeft gebracht, dankbaar en met ontzag treed ik hem tegenmoet.

Pluto, de god van de onderwereld, die mij aan mijzelf teruggaf.

Zou ik ooit terug willen?! Nooit! There Is no way back!

Nana

2 REACTIES

  1. Ik weet niet of ik dit alles moet zien als krachtig of wijs! goed voor de kinderen?. loslaten of opgeven , een vlucht?. Wie zegt dat vechten geen goede optie is? Jezelf vinden en sterker worden is Mooi, maar wat voor prijs heb je er voor moeten betalen! En Pluto of geen Pluto ik had ook een goede advocaat genomen. Levensles. Je hoeft liet alles alleen te dragen! Je mag je ook gedragen voelen!. En daar kunnen anderen bij helpen!.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in