Mis je een diepere verbinding in je relatie
Leestijd: 5 minuten

Nu de bewustzijnsontwikkeling in een stroomversnelling zit, worden de verschillen tussen mensen groter. Dit kan ertoe leiden dat je elkaar ‘kwijtraakt’. Vraag je je af in hoeverre er nog potentie zit in jouw relatie? Dringt de vraag zich aan je op wat de functie is? En hoe kom je nader tot elkaar?

Wellicht ervaar je, als zovelen, dat je partner een goed mens is, maar ontbreekt de diepgang. Wanneer je kinderen hebt, zijn deze misschien wel de reden dat jullie nog samen zijn. Hun rol is misschien wel van groter belang dan we in eerste instantie denken.

Om misverstanden te voorkomen: mocht er sprake zijn van dominantie of geweld in een relatie (verbaal, fysiek, emotioneel of seksueel), dan zijn de redenen om te scheiden duidelijk.

Wanneer de verbinding ontbreekt of je merkt dat je relatie stagneert, is het lastiger om een besluit te nemen.

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

Iris

Ik neem je mee in de situatie van Iris. Iris is een fictief persoon, maar staat symbool voor een gemeenschappelijke deler. Haar relatie bevat veel elementen die ik terugzie in mijn praktijk. Bovendien ben ik zelf een beetje Iris. Ik beschrijf haar nu als vrouw, maar er zijn net zo goed mannen die dit ervaren.

Iris is begin 40, getrouwd met Hugo en heeft twee kinderen. Ze heeft een dynamische baan en voor de buitenwereld is haar leven perfect; haar man is maatschappelijk geslaagd en ze hebben het financieel goed voor elkaar. Samen met hun twee zoons lijken ze het perfecte gezin.

Jarenlang ervoer Iris dit ook zo. Ze prees zichzelf gelukkig met haar leven. Tot het moment dat ze spiritueel ontwaakt en ontdekt dat ze leeft vanuit oude patronen en verwachtingen van anderen. Haar diepere wensen en verlangens worden steeds duidelijker.  Er gaat een wereld voor haar open; ze gaat zichzelf beter begrijpen en krijgt inzicht in een realiteit die voorbij onze vijf zintuigen gaat.

Maar tegelijk met dit mooie geschenk, komt ook het gemis in beeld van een emotionele verbinding met haar man. Ze beseft meer en meer dat hun relatie functioneel is.

Wanneer ze samen is met haar collega Mark, wordt het gemis in haar eigen relatie nog duidelijker. Met Mark stroomt het, ze voelen elkaar aan. Ze ervaart met hem een diepere connectie. Het voelt alsof ze Mark al vóór dit leven kende en inmiddels hebben ze een geheime relatie. Mark is ook getrouwd en wil zijn gezin niet verlaten. Eigenlijk wil Iris zichzelf en haar kinderen ook deze pijn besparen. Ze voelt intuïtief aan dat de scheiding voor haar jongste traumatisch zou zijn.

De fijne momenten met Mark staan steeds meer in contrast met het dagelijkse stroeve contact met Hugo.

De rol van haar kinderen

Waar haar kinderen een reden zijn om de pijn van een scheiding te vermijden, kan hun aanwezigheid van grotere betekenis zijn en een groeiproces voor Iris en Hugo in gang zetten. Dat de verbinding nu niet aanwezig is, hoeft niet te betekenen dat deze op een later moment niet kan ontstaan.

Bij elkaar blijven voor de kinderen lijkt een taboe, zéker als je je persoonlijk/spiritueel ontwikkelt. Je zou jezelf tekort doen, je potentie kan niet tot wasdom komen en je zou een verkeerd voorbeeld aan je kinderen geven.

Toch is dit voor veel vrouwen en mannen de belangrijkste reden dat hun relatie nog bestaat. Zelfstandige, financieel onafhankelijke vrouwen die krachtig in het leven staan en een missie te vervullen hebben. Naast datgene wat ze missen in hun relatie, voelen ze op een diepere laag dat de potentie van een diepere connectie toch wel aanwezig is.

Door bij elkaar te blijven, geven ze zichzelf en hun partner de kans om wél die connectie met zichzelf en elkaar maken.

De functie van Mark

Wanneer er iemand opduikt in ons leven die voelt als een zielsverwant of tweelingziel, is het mogelijk dat we bestemd zijn ons leven met deze persoon te delen. Maar deze persoon kan ook de functie van een wegwijzer hebben. De ontmoeting maakt ons bewust van wat we in onze relatie missen. Dit contact laat ons ervaren hoe een diepere verbinding voelt. Het is verleidelijk om dit te interpreteren als de ware liefde. Het kan ook juist een aanzet zijn om in contact te komen met jezelf en je partner. Deze zielsverwant laat jouw daadwerkelijke behoefte in een relatie naar boven komen.

Hoe ontstaat een diepere verbinding met je partner?

Om tot een betere verbinding in een relatie te komen, is het nodig dat beiden hun ‘werk’ doen. Meestal begint het met een bewustwordingsproces van één van beiden. Door oude pijn los te laten en inzichten te verwerven, ontstaat een helingsproces. Het proces van de één maakt het voor de ander gemakkelijker om ook in beweging te komen en zich bewust te worden van zichzelf.

Soms is de realiteit weerbarstig en blijkt na verloop van tijd dat je partner niet genegen is tot welke beweging dan ook. Er is geen enkele bereidheid om zichzelf onder de loep te nemen. Als je merkt dat hierdoor jouw eigen groei stagneert, is het belangrijk om je af te vragen wat de functie van de relatie nog is en of het moment is gekomen om een keuze te maken.

Mijn ervaring

Mijn eigen relatieproblemen maakten dat ik in contact kwam met de eenzaamheid die ik als kind had ervaren. Hierdoor kon ik me niet daadwerkelijk met mijn partner verbinden. Ook mijn partner werd wakker geschud en ging met zichzelf aan de slag.

Het tempo waarin we ons ontwikkelden verschilde enorm. Ik realiseerde me dat het belangrijk was om eerst ‘op mijn eigen eilandje’ te verblijven en níet met de relatie bezig te zijn. Ik ‘wist’ dat het een zaak van de lange termijn zou zijn. Door niet meer voortdurend te analyseren of er verbetering was in onze relatie, ontstond ruimte. Er was minder druk en in de loop der jaren is er meer en meer verbinding ontstaan.

Groei

Net als vele ‘Irissen’, had ik ook diep vanbinnen het gevoel dat mijn relatie een belangrijke functie had. In een moment van wanhoop (mijn geduld werd danig op de proef gesteld) vroeg ik aan het universum wat in hemelsnaam het doel was van deze relatie. Het antwoord was ‘groei’. Ik voelde ten diepste dat dit waar was.

Mijn partner gaf mij alle ruimte om mezelf te herinneren en om mijn praktijk in de wereld te zetten.

Daarnaast hielp ik hem met zijn groei. Soms was dat gemakkelijk, op andere momenten stroef. Het was aan mij om te accepteren dat voor hem ontwikkeling niet zo natuurlijk is als voor mij. Het heeft vele jaren geduurd voordat we dichter naar elkaar toe groeiden. Twee stappen vooruit, één achteruit.

Natuurlijk was de gedachte aan een andere partner met wie ik gemakkelijk zou kunnen communiceren, aanlokkelijk. Maar ik zou niet hebben geleerd wat ik nu heb geleerd. Bovendien heeft mijn ontwikkeling in enorme mate bijgedragen aan de ontwikkeling van mijn man en ons gezin als geheel.

Angst

De Irissen in mijn praktijk leren om in eerste instantie de aandacht op hun eigen proces te vestigen. Ook verkrijgen ze in de sessies energetisch inzicht in hun partner. Afhankelijk van wat ze ervaren, moedigt dit hun aan om geduld te bewaren of juist te aanvaarden dat er weinig potentie in de relatie zit. Sommige partners komen tot Iris’ grote verassing in beweging waardoor er gaandeweg meer verbinding ontstaat.

Andere partners ervaren steeds meer weerstand naarmate hun Iris bewuster wordt. Aan deze weerstand ligt angst ten grondslag. Hun eigen pijn en verdriet komt door het proces van de ander in beeld. Waar dit de één in beweging zet en het vertrouwen geeft om ook te groeien, leidt dit bij de ander tot verzet en verwijdering. Ze durven deze weg (nog) niet te bewandelen.

Twijfel jij of je je relatie wil voortzetten? Zo lang je hier innerlijk nog niet van overtuigd bent, is het raadzaam om je op je eigen proces te richten en te bezien wat dit met je relatie doet. In deze tijd voltrekken transformatieprocessen zich razendsnel en groeien meer mensen dan ooit. Mogelijk komt ook jouw partner in beweging. Door onze groei geven we onze partners een voorbeeld en vertrouwen. Zo helpen we elkaar verder.

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

6 REACTIES

  1. Mooi artikel! Ik ontdekte dat veel mannen en vrouwen te maken hebben met de Wond van Adam. Een deel van het Ego bewustzijn is op de loop gegaan en is niet meer gekoppeld aan het Totale Bewustzijn. Hierdoor voelt dat stukje zich als een zwakke schakel die ondanks dat idee of gevoel toch de boel draaiende moet houden via verwachtingen van ‘wat een man dient te zijn’. Eigenlijk zit dat afgekoppelde deel als een foutieve beeldvorming in het brein, en hierdoor is dit stukje gevoelig voor oude informatie. Dit stukje is losgekoppeld van de eigen Ego identiteit maar wel gekoppeld aan de overlevingsidentiteit van de voorouders. En zo is hij altijd druk zelfs als hij niet druk lijkt. Het overlevingsveld waar dit stukje aan gekoppeld zit doet telkens een beroep op ‘hem’ om de boel draaiende te houden. De naam van de stam voort te zetten etc. Het zijn allerlei oude codes die werken als een soort ‘lichtnetwerk’ om dat ego stukje heen. Hij kan geen kant op. Gevangen in een soort lichtnetwerk van voorouders die er niet eens meer zijn. Als mannen en vrouwen in een relatie dezelfde Adam Wond dragen, gaan zij proberen elkaar te matchen. Ze willen samen voldoen aan de beelden van liefde en zorgzaamheid zoals die is ingegeven door het lichtnetwerk dat om het losgekoppelde persoonlijke ego deeltje zit.

    Ze praten en ze praten, ze zijn gericht op toevoegen van positieve ingredienten aan hun ‘liefdesrecept’ Maar zelf zijn ze niet receptief voor de Liefde. Adam in ons kan zich niet zomaar bevrijden uit dat net. Het voelt zich verantwoordelijk (in man en vrouw) voor de voortzetting van liefde en overleven. Als het Licht van jouw Ik Ben erbij komt, dan kan dit netwerk zich langzaam oplossen omdat de mens niet meer enkel een overlevingskist is voor de voorouders. dat is wat men soevereiniteit noemt.

    Dan kan het zomaar zijn, dat die Adam die zelf maar niet in de vorm kon komen opeens zijn kracht kan neerzetten. Voor die tijd zijn vele geliefden een beetje ‘gezichtsloos’. Ze richten zich op de liefde en de relatie zelf, maar hun persoonlijke ego stukje dient zich bij te voegen in hun Bewustzijn. Het vervelende aan het woord liefde is dat het een net woord is geworden voor in stand houden van en doordrammen als het niet lijkt te lukken. De overleving (niet eenzaam willen zijn) wordt met een laagje liefde gesuikerd. En het is koppig hihihi. Uiteindelijk doen we onszelf tekort en voelen het als een falen van een relatie. Vrouwen willen vaak spelen, genieten maar in hen zit veelal datzelfde losgekoppelde stukje wat zich naar buiten projecteert en de innerlijke onzichtbare geliefde een gezichtje geeft in de vorm van ‘de ander’. Het gat van de Wond van Adam kan bij vrouwen groter aanvoelen, omdat zij zich hierdoor niet gesteund voelen door hun eigen innerlijke mannelijke energie. En dan komt er die man waarop is geprojecteerd om de hoek kijken die alles dient goed te maken maar zelf ook onder grote druk staat van binnen.

  2. Bedankt voor dit artikel. Wij zijn met ons tweetjes en ik ben aan het groeien, maar kom mezelf erg vaak tegen juist in mijn relatie. Twijfels alom en als hij dan van alles voor mij doet, mij ook alle vrijheid geeft om te groeien en te doen wat ik wil, dan voel ik mij egoïstisch…
    Soms denk ik wat hebben wij nou nog samen, maar er is nog genoeg en ik denk dat ik mij daar op mag richten.
    Ik weet en voel dat het angst is bij hem, angst om mij kwijt te raken, maar alles wat ik hem vertel of in mee probeer te krijgen is hij de nuchtere…
    eerst zien dan geloven…. ja, ja, het zal allemaal wel….
    Maar ik zie nu wel dat ik hem in zijn waarde mag laten en dat ik mij kan richten op dat wat we wel samen hebben.
    Bedankt!

  3. ´Soms is de realiteit weerbarstig en blijkt na verloop van tijd dat je partner niet genegen is tot welke beweging dan ook. Er is geen enkele bereidheid om zichzelf onder de loep te nemen. Als je merkt dat hierdoor jouw eigen groei stagneert, is het belangrijk om je af te vragen wat de functie van de relatie nog is en of het moment is gekomen om een keuze te maken´

    Mooi! Het verhaal.van Iris had het mijne kunnen zijn. Maar toen ik in de fase hierboven belandde op een moment dat ik zwaar ziek was, zat ik als het ware vast. Ik kon niet weg. Hoe graag ik ook wou. Ik ben nu twee jaar verder en koos een ander pad. Het pad van aanvaarding. Van inzicht in het feit dat dat ook een stuk eigen verlangen en dus ego in mijn behoefte vervat zat. Dat het niet mogisch is dat je iemand anders nodig hebt om dat stromen, dat diepe contact dat ik had met die andere (tweelingsziel) buiten mezelf te gaan zoeken. En dan ga je naar binnen en ga je met je emoties gedachten behoeften aan de slag en plots begin je je te realiseren dat dat gevoel steeds bij je is. En dan ga je niet meer trekken aan je partner. Ga je onvoorwaardelijk communiceren en gewoon ´neutrale´ boodschappen geven. En raad eens. Het heeft mijn partner voldoende ruimte gegeven om te starten met zijn proces. En beetje bij beetje ontstaan er hier heel mooie dingen en ook die verbinding. Ze is er nog niet altijd. En soms zit ik nog zwaar in mijn ego en kan ik hem rauw lusten. Maar het feit is wel dat er een ´volwassen´ relatie ontstaat met de vrijheid om elkaar zichzelf te laten zijn.

    Weg gaan lijkt soms de meest voor de hand liggende zuivere keuze, maar hoeft het niet altijd te zijn.

    Liefs

  4. Lieve Susanne,
    Een heel mooi en confronterend artikel, ook ik ben een Iris en raak gecondoleerd met deze problematiek (pijn) we wonen welliswaar niet samen, maar onze intenties liggen mijlenver van elkaar af, terwijl mijn partner lief en vooral “functioneel” is ik word voor van alles verweten, terwijl ik smacht naar tenminste één ding samen om wat nader tot elkaar te komen. Ook als het om gevoel gaat kom ik in conflict met z’n Ego. Op dit moment ga ik jammer genoeg ook mijn eige gang, terwijl ik heel graag verbinding wil met me eige vent.
    Gr, Joan

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in