aardig zijn

Moet je altijd aardig zijn van jezelf? Begripvol naar anderen? Misschien wel omdat je ook écht begrijpt wat er in die ander omgaat. Maar wat gebeurt er nu, als je andermans positie wel begrijpt en toch reageert met: ‘nee, ik wil het niet’?

Omdat het niet goed voor jezelf is. En je voelt, of weet, dat die ander niet hetzelfde met jou voorheeft als andersom. Maar zich toch zo voordoet, waardoor het waarschijnlijk altijd bij ‘je gevoel of innerlijk weten’ blijft.

Je zal geen ‘gelijk’ krijgen bij je beslissing, waardoor je volledig op eigen kracht beslist en er ook maar op moet vertrouwen dat je de goede keuze maakt. De ander zal misschien wel zijn of haar boosheid richting jou uiten, omdat je datgene raakt, wat tot nu toe onderbelicht is gebleven.

Trouw zijn aan jezelf kan in dit soort situaties moed vragen. Je zult je eigen koers moeten varen en je er niet vanaf laten brengen.

Frictie

We wéten wanneer er frictie is. Wanneer er tussen onszelf en de ander ‘iets niet helemaal lekker zit’. In vriendschappen, of andere relatievormen, waar we de moeite nemen om het bespreekbaar te maken, zorgt dat ervoor dat de lucht geklaard is. Of doen we er vaak een poging toe.

Wanneer het ‘niet lekker zit’ maar je kan de vinger er niet goed op leggen, is er vaak meer aan de hand. Zoals ik mijzelf op zeker moment, intuïtief, niet deelde. Op dat moment was mij nog niet duidelijk dat ik mij, onbewust, afschermde. Achteraf werd mij dat pas duidelijk. Zo kunnen we onszelf gadeslaan in contact met de ander.

Aangetrokken voelen

Wat maakt dat we ons aangetrokken voelen tot de ander? Wat laat de ander zien waar wij klaarblijkelijk behoefte aan hebben? In mijn situatie liet de ander mij zien dat ik een onterechte voorstelling had van het wezenlijk verbinden met elkaar.

Ik zag die ander als iemand waar ik terecht kon om op wezenlijk gebied van gedachte te wisselen en gevoelens te delen. Dat ik mij in de praktijk afschermde, dat zag ik later pas.

De behoefte om te delen kan maken dat we onderscheid maken tussen wat zich daadwerkelijk laat zien. En dat wat zich afspeelt op het gebied van reflectie.

Bij het laatste, speelt er altijd een behoefte mee in onszelf, welke gezien wilt worden. Vanuit het gezien worden kan het worden gevoed. Gevoed maakt dat we het tegenovergestelde in eenzelfde situatie zullen reageren. Namelijk het intuïtief weten dat die ander niet overeenkomt omdat de wezenlijke verbinding niet tot stand komt.

Nu worden we aangespoord om contact te maken met ons wezenlijke zelf. Van daaruit kan de verbinding tot stand komen. En pas vanuit dat contact met onszelf geven we onszelf de mogelijkheid aan de behoefte tegemoet te komen. Wij geven onszelf waar de behoefte ons toe uitnodigt.eigenwaarde

Hoe doen we dat?

We nodigen onszelf uit verbinding te leggen met dat wat ontbreekt. Door ons kosmisch verlangen (het verlangen dat samengaat met de boodschap die ons hart in zich draagt)  aan te spreken.

In mijn geval ga ik op zoek naar waar mijn werkelijke behoefte uit bestaat. Ik zie dat ik behoefte heb aan het delen vanuit wezenlijk besef. Gelijkgestemde contacten waarbij ik mij deel vanuit wie ik wezenlijk ben.

Wanneer we onszelf toestaan te weten waar ons kosmisch verlangen naar uitgaat kunnen we onszelf voeden.
Wanneer we onszelf voeden met de wezenlijke behoefte, geven we onszelf toestemming tot (zelf)heling. Het is niet meer nodig van buitenaf. We voeden van binnenuit.

Gelijktijdig maakt dit dat we onderscheid maken tussen het kosmisch verlangen en de behoefte aan verbinding met de ander. Door onszelf te verbinden geven we onszelf de mogelijkheid tot heelwording vanwaaruit we de ander tegemoet treden.

En dat maakt dat we onszelf geheel verbinden en dat de ander respondeert met wie we wezenlijk zijn.

Leer omgaan met je hooggevoeligheid
Leer omgaan met je hooggevoeligheid
Leer omgaan met je hooggevoeligheid

LAAT EEN REACTIE ACHTER