Foto: Lars Soerink

Ben je een echte vrijdenker? Durf jij dit dan al te geloven omtrent de natuur en hoe deze natuur intern communiceert?

Er valt veel meer over de natuur te melden dan het gedragsempirisch onderzoek dat we doorgaans zien in natuurdocumentaires. Natuurlijk leren we ook door het gedrag van dieren te observeren. En we gebruiken daarvoor onze ogen en interpreteren wat we zien met ons brein. Zo werkt dat immers bij de mensensoort. Zelfs in dat spirituele veld, want we willen de nieuwe metafysische ervaring ook kunnen begrijpen. Maar soms lukt dat niet. Dat wil dan niet zeggen dat je de ervaring dan zomaar naar het fabelrijk dient te verwijzen of je aan je eigen mentale gezondheid dient te twijfelen… Maar hetgeen we zintuiglijk ervaren en als wetenschappelijk bewijs aanzien, is doorgaans zo beperkt. Onze zintuiglijke waarnemingen verenigen alle natuurinformatie die er te rapen is. Maar onze zintuigen zijn nogal beperkt in aantal. Wist je dat dit voor dieren totaal anders is?

Zij ervaren de werkelijkheid veel ruimer en ze leven in dezelfde fysieke en non-fysische werkelijkheid. Zij kunnen multi-zintuiglijk kijken in een multidimensionale wereld. Ze kunnen energievormen waarnemen. Wij doorgaans niet. Buiten ons eigen gezichts- en gehoor- en tastveld ligt dus een werkelijkheid op ons te wachten die van een verborgen uitgestrektheid is. Wil je daarvan een tipje van de sluier kunnen optillen, dan dien je er in de eerste plaats voor open te staan want anders blok je het rationeel al af. En dan dien je ook nog je eigen perceptie op de dingen en je emoties (waaronder angsten) en gehechtheden los te leren laten, want wat je vervolgens zal zien of ervaren, haalt die beperkte werkelijkheid waaraan je gehecht geraakte als jouw waarheid, helemaal onderuit. Je dient zo vrij te worden als de wind. De diersoorten oordelen niet en net daardoor is hun waarneming zo ruim. Mensen oordelen voortdurend. Ze beoordelen zichzelf en de ander. Zo beperkt je geest dus jouw werkelijkheid, want je ziet enkel hetgeen je aannemen wil, omdat daarvoor een plausibele verklaring bestaat.

Wat je mogelijk al wist (of nog niet wist):

  •  Wij bekijken de dierenwereld doorgaans zoals we zelf bestaan. We kennen hen emoties toe en denken bijvoorbeeld dat zij ons vooral opmerken via ‘het gezien of gehoord’ worden. Maar dat is slechts menselijke projectie.  Het zijn ook geen haatdragers, geen doemdenkers, maar ze onthouden wel negatieve ervaringen en ze zullen zichzelf beschermen indien ze angst of kwaadwillendheid aanvoelen. Dat is gewoon een instinctieve act tot zelfbehoud.
  • Knaagdieren en honden lezen hun omgeving vooral met hun reukorgaan. Zo sporen ze ook soortgenoten op. Brandlucht zal hen wegjagen. Ze ruiken die al van ver. De lucht is dus hun informatiedragend medium.
  • Vleermuizen zijn slechtziend, maar vliegen nergens tegenaan omdat ze hoge signalen uitzenden en die weer opvangen met hun grote oren en zo een perfecte scan maken van hun omgeving.
  • Olifanten kunnen op verre afstand met elkaar communiceren en hun grote oorflappen kunnen dus dienst doen als gigantische paraboolantennes.
  • Bijen illustreren met een bepaalde danssymboliek hoe je als bij tot bij dat interessante bloemenveld geraakt.
  • Mieren kunnen een levende brug vormen over water. Ze zijn in staat zich op te offeren voor het welzijn van de groep.
  • Poezen vangen gigantisch veel prooien en zijn evengoed bepalend voor de achteruitgang van de vogeldiversiteit. Niet omdat ze stoute dieren zijn, maar ze zijn vandaag in overtal (doordat het huisdieren werden), dus het is geen natuurlijke situatie meer. Een goede eigenschap is wel dat ze energieën helpen neutraliseren.
  • Honden zijn ontzettend loyaal, pure liefde en ze voelen je heel goed aan. Maar je kan ze ook vals, wantrouwig en kwaadaardig maken/opvoeden. Net zoals je ook (je) kinderen zo kan verknoeien.
  • Reeën kunnen je aura waarnemen.
  • De beste aanpassers aan de technologische vooruitgang hebben de beste overlevingskansen. Ergens geldt dit ook voor de mensensoort, maar evengoed voor een diersoort. De eerste treinen deden de koeien bijvoorbeeld uit de weides vluchten, maar dit is al lang niet meer zo. De informatie zit nu in hun bewustzijn. Op eilanden waar nooit mensen kwamen, zijn de dieren dus ook niet mensenschuw bij gebrek aan slechte ervaringen met mensen.
  • Het dier kiest de leefomgeving die hem de beste overlevingskansen geeft. Daarom heeft het weinig zin in te grijpen in de soortenrijkdom. Hoe verdwaald zal de vos, de wolf, de beer, de das zich voelen in een leefomgeving die niet voldoet aan zijn levenseisen, want zij brengen daarvoor meer dingen in rekening dan wij kunnen observeren. En hoe groot zijn overlevings- en voortplantingskansen na een heruitzetting?

Wat je mogelijk nog niet wist:

  • Dieren leven helemaal in het nu. Ze zijn zonder oordeel en zonder vooroordeel en zijn onbezwaard door allerlei oude of nieuwe emoties.
  • We zijn geestelijk verbonden met de dolfijnensoort. Ze hebben ons bewustzijn, zijn ook intelligent, maar weten wat zij weten niet door het redeneren, maar door hun multi-zintuiglijke waarnemingen. Elke dolfijn kan bovendien verschillende identiteiten omvatten, wij doorgaans slechts één in één lichaam. Wat de ene dolfijn ervaart/leert wordt ook holistisch ontvangen door de soortgenoten.
  • De mensheid omvat het bewustzijn van het mineralen- planten- en dierenrijk. Mensen ervaren de werkelijkheid en hun eigen leven door middel van hun intellect. Is dat intellect niet zo goed ontwikkeld, dan word je als mens ernstig benadeeld. Dieren hebben nochtans een minder goed ontwikkeld intellect, maar toch is hun multi-zintuiglijke waarneming veel juister. Dus hoe groter ons begrip over de natuur, hoe beter ons milieu zich zou kunnen ontwikkelen. Of hoe beter wij de metafysische werkelijkheid zouden kunnen leren waarnemen, des te beter voor ons leefmilieu. Wij moeten ook daarbij de weg van ‘het redeneren’ volgen.
  • Indien je de natuur gewelddadig benadert (bijvoorbeeld sproeien met chemicaliën) dan heb je naast de fysische opruiming, nog een vervormende invloed op die soort, want het is ook bedreigend voor de etherische regionen. Eén plant plukken of fysisch vernietigen met natuurlijke bestrijdingsmiddelen en een boom omhakken is veel minder erg. En de natuur zal altijd met kracht re-ageren indien haar evenwicht zich niet kan herstellen. Daarom is een bewustzijnsgroei bij de mens zo broodnodig. Ook hier aldus, je oogst wat je zaait.
  • De herder of boer die een band ontwikkelt met zijn vee, kan dat vee bevelen door het bevel via het bewustzijn op hun bewustzijn over te brengen. Zo zou de herder zelfs zijn eigen herdershonden overbodig kunnen maken, gewoon door het telepathische contact.
  • De mens moet nog redeneren om te weten, maar dieren weten door waar te nemen. Waarneming maakt geen fouten, de ratio interpreteert vaak wel de dingen verkeerd.
  • Dieren lezen ons als een boek en al zeker als er oogcontact is.
  • Ze zijn ook als soort met elkaar verbonden. Dus wat de ene aap hier leert als nieuwe behendig kunstje om aan eten te geraken, dat kan tegelijkertijd door zijn soortgenoten aan de andere kant van de wereld ook worden opgepikt. Hetzelfde geldt voor waarschuwingen.
  • De boom in wiens wortels plots wordt gekapt, waarschuwt ook de andere bomen in het bos.
  • Ook wij zijn als soort verbonden, volkomen één, maar het gevoel van individualiteit bij de mens, doorbreekt die eenheid. Toch houdt die eenheid niet op. Dat kan ook niet. Maar onze perceptie op de dingen die dus erg eng is zorgt wel voor een disharmonie. En de eenheid beleven blijft meestal buiten de levenservaring van de mens. De mens is ook de enige soort die moeilijk sterft. Een dier gaat meteen over naar de volgende energievorm, want ‘het weet’, het heeft geen problemen met loslaten. Toch zal het konijn instinctief vluchten voor de jager, de buizerd…om niet te worden gedood.
  • De natuur in het algemeen staat onder invloed van de negatieve handelingen van de mens die niet weet en nogal opportunistisch handelt, maar ze staat ook onder invloed van zijn negatieve gedachten. Mensen vermoeden dat doorgaans niet: dat ze hun eigen leven cocreëren met hun gedachten, maar ook net zo goed als groep en ook als individu zo het uitzicht en de wisselwerking van de natuur bepalen. Wij maken als mensheid deel uit van de negatieve macht die op de natuur wordt uitgeoefend. Er zijn daarop slechts weinig uitzonderingen. Maar als we ons hiervan bewust worden als individu, als mensengroep of als mensheid, dan gaat onze leefomgeving en ook het dieren- en plantenrijk er wel bij varen. Wanneer één mens ontwaakt door het loslaten van de beperkingen van de geest, dan voelt de andere mens dit ook, want alle bewustzijn is met elkaar verbonden. Dus mogelijk doe jij al het werk, maar de andere profiteert mee van jouw bewustzijnsgroei. En dat is normaal. We zijn tenslotte ‘één’. Eén grote familie, één groot reusachtig spinnenweb van bewustzijn. Het rag of de etherische kanaaltjes die ons verbinden zijn weliswaar onzichtbaar voor onze ogen. Eigenlijk is alles met alles verbonden: klanken, kleine en grotere wezens, bramen, aarde, het heelal…zelfs jouw leven is een puzzelstukje in dat fantastische geheel.

Meer weten? Boek ‘Eén met de natuur. Een spirituele reis‘ van Michael J. Roads ISBN 90-202-5584-9

Foto ree: Lars Soerink (NL)

5 REACTIES

  1. Dank je wel, Catherine Wheels!!!!
    Voor je enorm gaaf, duidelijk geschreven artikel, zeker qua onderwerp…
    Het zou enorm fijn zijn, als veel mensen hiermee aan de slag willen gaan!!!! En gelukkig lijkt het erop, dat er veel mensen ook hiermee bezig zijn ♡♡♡…..
    Nogmaals bedankt voor je concrete uitleg, inspiratie & ‘voelbare’ liefde voor natuur, dier en o’ja de mens (hihi)
    Hartegroet,
    Carla

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in