zware nacht
zware nacht
Last van Ascensie symptomen…Dus wat doe ik? Doorgaan naar het werk

6h ’s morgens. De wekker gaat af en ik voel al onmiddellijk wat me te wachten staat.

Een dag vol ascensiesymptomen. Naar je werk bellen en dit even uitleggen? Niet mogelijk!

Je dokter verwittigen en uitleggen waar je allemaal last van hebt? De kans is groot dat je dokter je een doorverwijzing naar spoed geeft. Een toekomstdroom hebben ’s nachts? Is voor mij gelijk aan me een hele week DOODMOE voelen. Op je werk arriveren, waar ze vragen of je slecht hebt geslapen omdat je er moe uitziet. En moeten antwoorden: ‘oh ja, slechte nacht…’ en niet gewoon de waarheid kunnen vertellen.

Dus wat doe ik? Doorgaan naar het werk, en op m’n tanden bijten. Al heel m’n leven onderga ik

dit. Ik denk dat ik me nog nooit 100% goed in m’n vel heb gevoeld. Lichamelijk dan. Altijd wel last gehad van één of ander kwaaltje. Terwijl ik een gezonde levenstijl heb. Genoeg slapen, gezond eten, … Es naar het buitenland gaan op reis en proberen iets lokaals te eten? No way… Gegarandeerd vind je me een uur later op het toilet of over het toilet hangend.

De laatste jaren kan ik het me zelfs niet meer permitteren nog uit te gaan. Grote groepen volk moet ik vermijden als de pest. Sommige dagen is het zodanig erg dat ik zelfs niet meer dan twee personen in m’n directe omgeving kan verdragen. Goodbye social life! En zeer weinig mensen die dit begrijpen.

Dus kom ik altijd wel met een smoesje op de proppen om toch maar niet op die uitnodiging in te gaan waarvan ik weet dat het een drukke bedoening zal worden. En als ik er dan toch es op inga verlang ik na een uur al terug naar de rust die ik bij me thuis vind.

Een eindje geleden heeft een vriendin van me (ook een nieuwetijdskind) zelfmoord gepleegd.

Ze trok zich het leed van de wereld enorm aan en kon niet meer relativeren. Gisteren kwam ze ter sprake bij een gemeenschappelijke vriendin van ons en ik kreeg een akelig gevoel over me.

Iets dat ik maar niet van me kan afschudden. Mijn moederinstinct komt al een tijdje enorm sterk op bij me en ik denk dat kindjes niet meer lang zullen uitblijven. Maar wil ik wel een kind op deze wereld zetten? Een nieuwetijdskind die het hard zal te verduren krijgen? Is echt iets waar ik al maanden over zit te piekeren. Ik besef welk geschenk ze zijn, en hoe vredevol en lief ze zijn, maar ik weet hoe ik me al die jaren heb gevoeld, voor ik wist wie ik was. Onbegrepen, gefrustreerd, ongelukkig, … Wil ik m’n kind dit echt aandoen? En zal ze zich gelukkiger voelen als ze zal weten wie/wat ze is?

belgische_vlag
weinig aandacht in Belgie voor Nieuwetijdskinderen

Nog altijd stel ik me vragen bij dit alles. M’n vriend las onlangs een artikel over nieuwetijdskinderen waarin ook een stukje over mij staat geschreven. Hij vond het shockerend. Terwijl hij hetgeen hij las al lang van mij persoonlijk had gehoord. Hij dacht dat het kwam omdat hij het nu las op papier, in een magazine die gelezen wordt door veel mensen. Alsof hij letterlijk met z’n neus op de feiten werd gedrukt. Het blijft zo moeilijk voor de maatschappij om te aanvaarden wie we zijn, laat staan hoe met ons om te gaan. Ik merk dat er inspanningen worden geleverd. Maar het verloopt allemaal zooo ontzettend moeizaam. Dan krijg je nog es het effect van mentaal labiele mensen die dan ook opeens denken dat ze nieuwetijdskind zijn en zich onterecht zo noemen. Onlangs leerde ik zo’n jongen kennen, ik had al een vermoeden aan zijn praten te horen dat hij geen nieuwetijdskind was.

Uiteindelijk beslist wat afstand te nemen van deze jongen waardoor hij begon te flippen en mij begon te verwijten dat ik absoluut geen nieuwetijdskind kon zijn omdat hij dag moest wachten op antwoord van me via mail. Samen met nog andere talloze lelijke verwijten. Dan denk ik zo, als deze jongen ooit iemand leert kennen, die geen benul heeft wie of wat nieuwetijdskinderen zijn, en zich zo gedraagt, wat moeten die mensen dan niet gaan denken over ons? Dat we mentaal labiel zijn?

Misschien is hij wel een nieuwetijdskind denk ik dan, maar eentje die afgeweken is van z’n spoor. Het allemaal niet meer zo goed weet? In de knoop ligt met zichzelf? Maar dan denk ik opnieuw dat als ik een slechte dag heb, en wat moeite heb met dit alles te plaatsen, heb ik dit nog nooit uitgewerkt op iemand anders. Ik heb nog nooit iemand ten onrechte verweten voor de lelijkste dingen uit.

Soms ben ik boos op mezelf, op de ‘reden waarom ik hier ben’. Vaak vraag ik me af wat ik hier loop te doen. Maak ik echt een verschil uit?

De laatste tijd ondervind ik ook een enorm verlangen naar het ontmoeten van nieuwetijdskinderen.

Ik heb dagen dat ik er wel vijf kruis op straat, en dan gaan er dagen en soms weken voorbij dat ik ze nergens zie. Ondanks het feit dat ik er met m’n vriend wel over kan praten en hij wel luistert merk ik vaak op dat hij er nog altijd niet voor open staat. Soms lijkt me een relatie met een niet-nieuwetijdskind zelfs zo onlogisch. Maar je kiest natuurlijk niet op wie je verliefd wordt.

spoor
een nieuwetijdskind die afgeweken is van z’n spoor?

Ik hunker naar een lang intensief gesprek met een nieuwetijdskind die hetzelfde meemaakt zoals ik nu. En ik weet dat jullie er zijn! Maar we zijn blijkbaar allemaal moeilijk op te sporen 🙂

In België is dit echt moeilijk daar dit nog altijd veel te weinig aandacht krijgt. Zowel op de scholen als in de media, … Ik zou hier doodgraag een samenkomst zien gebeuren van nieuwetijdskinderen. Maar het lijkt me bijna onmogelijk! Ik denk dat ik maar een stuk of drie nieuwetijdskinderen ken hier in Belgie terwijl er zovéél meer zijn! Ik heb al een paar keer gelezen over bijeenkomsten in Nederland maar zooo jammer dat dit zo veraf is voor mij! Maar heel misschien dat ik toch es de grenzen oversteek en eens langs kom! 🙂

 

Namaste,

Ilunais

lees hier Ilunais’ vorige verhaal

op 24 Mei verschijnt een artikel over o.a. de ascensiesymptomen: https://www.nieuwetijdskind.com/de-nieuwe-mens-2-0/

30 REACTIES

  1. Hai Ilunais,
    ik moet eerlijk zijn dat ik je artikel maar half gelezen heb (snel afgeleid, sorry!) maar over je twijfels om een kindje op Aarde te zetten: Ik ben 16, bijna 17 en ook een indigo sterrenkind. Volgens mij zijn de tijden al behoorlijk wat verandert en wordt het voor de komende generaties nieuwetijdskinderen steeds iets makkelijker. Het is misschien nog steeds niet altijd makkelijk maar ik heb vooral totdat ik een jaar of 11 was altijd heel erg veel plezier gehad en ik was altijd heel erg gelukkig 🙂 Vooral op mijn oma s landgoed inclusief grote weides, paarden, en een bos. Ik denk dat zolang je je kind(eren) genoeg laat spelen in de vrije natuur en volop hun fantasie laat gebruiken dat je dan al een heel eind komt wat betreft het gelukkig maken van je nieuwetijdskind(eren). Heel veel succes en sterkte!

    Liefs Jade

  2. Hi Ilunais,

    Ik herken je verhaal heel goed. Ik hou ook niet van de drukte en begrijp deze wereld vaak ook niet. Maar vergeet niet dat we hier niet voor niets zijn! Ondanks dat ik net als jij mijn specifieke doel nog niet gevonden heb, zie ik wel hoe ik met mijn inzichten en gevoelens andere kan helpen. En is het zo erg dat niet iedereen weet hoe het echt zit? Ik vond dat verzinnem van smoesjes ook niet fijn, maar beter dan blikken van verontwaardiging en onbegrip. De jongere zielen onder ons zijn hier gewoon niet klaar voor en probeer dit te accepteren. Ookal begrijpen wij.deze wereld niet goed, probeer wel te genieten.van de tijd dat je hier bent en leef! Voel hoe het is om een kind te krijgen en begeleid het! Want als er 1 iemand is die dat kan dan zijn het de nieuwetijdsmensen wel! Ontneem jezelf dit geluk niet, want al zal het geen nieuwetijdskind zijn kan hij als nog grote problemen krijgen!
    Veel geluk en geniet.

    Lieve groet,

    Kim

  3. Wat een erkennig en liefde hier…Ik worstel ook al heel lang en leer wel steeds meer mijn eigen weg te gaan. Mijn zoontje op de montesorri school gedaan na een half jaar openbaar onderwijs waar hij altijd moe was en boos uit school kwam. Ik zag hem wel eens lopen in de klas en dan liep hij letterelijk op zijn tenen. Nu leerd hij zijn eigen keuzes te maken en niet als een mak schaapje de hele dag moet doen wat je juf heeft bedacht en nog lekker mag spelen en het kind centraal staat, niet de norm van de overheid. Dat hij vooral mag leren wie hij zelf is en hij een geldig spiriteel mens mag worden die in zijn eigen kracht staat. Als ik hem nu vaak wat aanschouw zie al een wijs blij jongetje die heel goed weet wat hij wil en alles feilloos aanvoeld. Ik ben ben zo dankbaar zins hij in mijn leven. Ik leer zoveel van hem en ik hoop dat we met alle nieuwe tijds kinderen naar een andere planeet mogen. Wat zal het daar gezellig zijn!

  4. Hoi lief mens, via de reacties zie je wel dat je niet alleen bent. vele mensen maken dit ook mee .wat zeker niet gemakkelijk is. Ik ben geboren in het jaar 62′. Er zijn tijden dat ik ontzettend moe ben,me niet lekker voel en inderdaad vele dingen op me neem, je neemt letterlijk en figuurlijk de energieën van andere mensen over. vroeger wist ik dat niet. 16 jaar geleden kreeg ik een zoon een nieuwetijdskind, een heel bijzonder kind zoals velen. Vanaf die tijd is mijn leven veranderd, terug kijkend naar toen heeft hij me veel geleerd en zijn ook mijn ogen gaan openen. Toen is alles in een sneltrein gegaan. ben naar lezingen gegaan, boeken gelezen, en heb hulp gezocht, wat heel veel in de richting kwam van de hulp die voor ons goed was. vandaar uit heb ik meegekregen, dat ik een pionier. een voorganger ben. Eigenlijk ook een nieuwetijdskind. vele erkenningen, begrip en luisterend oor. voor mij was dat een openbaring, iemand die mij begreep en naar me luisterde, maar in de maatschappij om ons heen was voor mij soms heel moeilijk, vaak was er onmacht,en heel veel onrecht. waar we zoals je weet absoluut niet tegen kunnen. Vaak had ik ook het gevoel wat doe ik hier eigenlijk,is dit mijn leven. En dan zeggen ze ook nog je hebt voor dit leven gekozen toen je hier kwam. Nou als ik dat had geweten. had ik het anders gedaan, maar nu,in deze tijd weet ik dat het nu ook anders kan doen. want je bent er gewoon, eigenlijk raar ben je nu 50,en ben je nu op het stuk dat ik het nu pas anders aan ga pakken. De tijd was er eerder ook niet rijp voor geweest, Omdat ik vele dingen heb ervaren zit ik nu in een andere fase, Ook ik ben hier voor een doel in het leven. en eigenlijk vind ik het best wel een eer dat ze mij zoals ook vele andere hebben gekozen voor deze taak. de trillingen zijn er. We hebben elkaar hard nodig zo ook onze kinderen, kinderen komen hier zo zuiver en blanco op deze aarde, En als deze kinderen niet begrepen worden of gezien waar zijn ze dan, wat op school heel moeilijk te begrijpen is ,maar ook voor de omgeving.en de ouders . ook deze kinderen willen serieus genomen worden,en begrepen. Ze hebben ons veel te vertellen, waar het eigenlijk om gaat in deze wereld en dat is eigenlijk LIEFDE .de liefde zal alles overwinnen. dus deze kinderen zullen ook vele dingen overtreffen. Onze zoon had een woorden schat wat niet paste bij zijn leeftijd. een leraar die tegen hem zegt. Jonge je moet nog veel leren op deze wereld, waarop zijn antwoord was toen 7 jaar .meester je hoeft mij niet te vertellen hoe het op deze wereld is ik weet dat precies. of van . Je bent rechtvaardig, dan zei hij, en daar word ik voor gestraft!! en van wat wil je nog zeggen. dan zij mijn zoon ,wat moet ik nog zeggen. vol verbazing heb naar hem gekeken en geluisterd. ondanks dat hij zeven was, vond ik hem volwassener dan de leraar.ik heb ook gezegd. Als onze zoon 20 jaar is ,dan past zijn woorden schat wel beter bij hem, als kind wordt je dan gezien.je .bent brutaal of een snotneus,maar eigenlijk zetten deze kinderen letterlijk en figuurlijk een spiegel voor hen neer. Heb hem gezegd jonge ik heb veel van je geleerd, waarop hij zei mama ik heb ook veel van jou geleerd,wat hier allemaal gebeurd, heeft een reden ,en dat is zeker niet voor niets. Door hem ben ik ook gevormd in de persoon die ik nu ben als mens, en heeft hij me op de juiste pad gezet die ik moet bewandelen, en nu voel ik me er klaar voor om het te doen. Lief mens je mag trots op je zelf zijn, we moeten blij zijn dat er mensen zijn zoals jij,heb vertrouwen in jezelf, en laat het vlammetje branden in je hart, en blijf vertrouwen op je gevoel,je innerlijke stem. ook jij komt er,weet dat je niet alleen bent, ook jij komt je mensen op je pad tegen die veel voor je zullen betekenen. het gaat je goed, in alles wat je doet en wat er op je pad komt.

    -Mieke-

  5. Hoi Ilunais,

    Heel veel herkenbaar in jouw verhaal.Veel is voor mij ook dagelijkse realiteit.

    Als je een kindje wil mag je er zeker van zijn dat het ook een nieuwetijdskind zal zijn want zij zoeken ons uit omdat ze weten dat wij hen kunnen helpen zoals zij ons ook helpen.Ik heb twee prachtige kindjes ,alle twee anders maar alle twee nieuwetijdskind. Door hun komst is voor mij ook alles nog sterker geworden omdat ze je ook voor een stuk op een andere weg helpen. De oudste zegt dikwijls , mama ik ben blij dat jij mij begrijpt en zij begrijpt mij ook ; dus voor mij is dat een enorme steun geweest dat je voelt dat zij jou echt wel kennen,en je aanvoelen zoals je echt bent.
    Ze hebben het ook nog lastig in onze maatschappij maar ze voelen zich wel begrepen en gesteund en dat is belangrijk want bij mij was dit niet het geval ,integendeel.
    Anders dan bij ons is ook dat er meer en meer zulke kinderen geboren worden en die vinden elkaar dan ook. Mijn kindjes hebben alle twee vriendjes die ook zo zijn , ik kan dat zien bij hen en ik ben dan ook heel gelukkig dat zij zielsgenoten vinden en dat ze niet in die eenzaamheid zullen belanden.

    Veel liefs ,

    Catherine ( ook uit Belgie)

    • Hoi Catherine !

      Bedankt voor je reactie 🙂
      Altijd blij te horen dat er mensen zich kunnen verplaatsen in mijn verhaal. En die me raad kunnen geven.
      Ik ben er ondertussen al heel zeker van dat ik ooit een nieuwetijdskind op de wereld zal zetten. En ik hoop er natuurlijk ook op. Ook in mijn tijd (waar ik volop aan het opgroeien was) voelde ik me vaak misbegrepen en had ik weinig ‘zielsgenoten’. Maar het doet me goed te zien in het straatbeeld dat er alsmaar meer en meer zijn! De laatste tijd valt het me enorm op ook. En niet omdat ik er nu meer mee bezig ben dan vroeger. Die blik in hun ogen herken je uit honderden! Ik zie ook nog vaak niet-nieuwetijdskinderen hoor. Daar niet van. Maar het valt me op dat ze alsmaar met meer en meer zijn. En dat is een geruststelling voor mij. En ik kan enkel maar hopen dat mijn kindje later veel leeftijdsgenootjes zal hebben die ook ntk zijn! Een luxe die ik niet had vroeger. Een luxe die ik nog altijd niet heb. Ik kan niet anders dan vermoeden dat in het jaar ’87 er niet veel zijn geboren 🙂 Ik vraag me soms echt af waarom we niet meer tot elkaar aangetrokken worden, het leven bestaat uit zoveel toevallige ontmoetingen. Dan vraag ik me soms af waar de toevallige ntk-ontmoetingen blijven 🙂 Nu, we kunnen blijven filosoferen hé, uiteindelijk geloof ik in het lot, en alles wat dat met de toekomst teweeg brengt. Nog es hartelijk bedankt voor je reactie Catherine! En sorry dat de mijne zo laattijdig was.

      Vele groetjes,

      Kim

      • @Ilunais,

        Ik vraag me dit ook af waarom we niet eerder zielsgenoten tegengekomen zijn? Ik ben van 72 en toen waren er nog minder denk ik? Het is maar sedert ik hier op de website de vehalen kan lezen , dat ik een gevoel heb dat ik thuisgekomen ben,dat we elkaar wel allemaal kennen en ook een beetje verbonden zijn. Ik vraag me af waarom we zolang in een isolement gezeten hebben? Maar de laatste tijd is het echt aan het veranderen .Ik ben de laatste tijd (toevallig?) al een aantal mensen tegengekomen waarvan ik weet dat ze ntk zijn .Je voelt direkt die verbondenheid en je ziet ook in hun ogen die blik van herkenning. Ik geloof wel dat nu pas de tijd rijp is dat we moeten samenkomen. Ik weet niet of het bij jou zo is maar je voelt wel die innerlijke drang om uit dat isolement te komen en contact te zoeken met zielsgenoten.
        Ik geloof ook wel dat het lot ons op elkaars pad zal brengen.

        Veel liefs,
        Catherine

        • @Catherine, de 1e grote groep Indigo kwam volgens mij in 1970. er zijn er zeker veel meer bijgekomen sindsdien. Ik ben uit 70, trouwens. Ik zag zelf pas meer indigo toen ik wat bewuster werd. Als ik er op let tegenwoordig zie ik best veel volwassen indigo. elke keer weer een leuke verrassing.Ik zie het aan de ogen.

  6. Hoi Ilunais,

    Ik las je verhaal, en bij het lezen van je vraag of je kinderen op deze wereld zou willen ‘zetten’ moest ik direct denken aan een heel treffende song van Marillion;
    ‘This is the 21st Century’. Het is geen vrolijk nummer, maar wat mij betreft wel wonderschoon en het besluit met een antwoord op jouw vraag, al is het geen direct antwoord. Het heeft mij diep geraakt. Op youtube is deze muziek te vinden.

    Ik heb ook een gastblog geschreven genaamd ‘maatschappij ?’

    Misschien heb je er iets aan dit stuk te lezen.

    Ik wens je veel Liefde en het allerbeste toe in je leven !

    Vincent

    • @Vincent Lievense,

      Bedankt voor je reactie !!
      Heb gisteren eventjes de tijd genomen om rustig het nummer te beluisteren en het is inderdaad een zeer speciale tekst. Ik heb toch vooral tussen de regeltjes door zitten lezen moet ik zeggen. Maar ik begrijp je redenering wanneer je zegt dat het besluit met een indirect antwoord op m’n vraag 🙂
      Bedankt hiervoor!

      Voor jou ook veel liefde & licht Vincent !!

      Kim

  7. Ik woon ook in België en herken toch redelijk wat van de dingen die je hier aanhaalt, veel dezelfde gedachtenkronkels maken in elk geval 🙂 als je wil mag je me altijd op msn toevoegen of een mail sturen of n sms maakt niet uit anarchist_pig@hotmail.com 0499301512

  8. Hallo,

    Bedankt voor je bericht! Heel herkenbaar!

    Je noemt echt heleboel dingen bij elkaar.
    Wat kom je hier, op aarde doen? Een goede vraag!

    Een van de manieren te herinneren wat je komt doen op de aarde is aan het universum te vragen dat je hogere pad aan je getoond kan worden. Ask and you are given! Er zijn talloze engelen en gidsen, die klaar staan om je te helpen herrineren. Ik denk dat heleboel nieuwetijdsmensen de bestemming moeten herrinneren om innerlijke rust te vinden. Het is net of de ziel aan de mens trekt zolang die nog niet 100% de missie leeft, waarvoor die geboren is. Zoek en gij zult vinden!

    Er zijn ook hulpmiddelen die helpen, de reis op aarde zo aangenaam mogelijk te maken. Laatst las ik een lezersbrief op de http://www.niburu.nl. Een brief dat een jongen schreef over zijn problemen met hooggevoeligheid tot die een middel vond, dat voor hem werkte. In zijn geval was dat vitamine B.
    Misschien is het een idee om zijn verhaal te lezen en eigen middelen te zoeken, die het lichaam en ziel ondersteunen in het aardsbestaan.

    Nieuwetijdskinderen krijgen kinderen! Uhoe, hip-hoi, hoor ik in mijn eigen buik. Ik ben op dit moment in verwachting van een kindje. Ik weet natuurlijk niet of die nieuwetijdskind is, maar een ding weet ik zeker. Ik ben nieuwtijdsmens. Het nieuwe leven in mijn buik, herrinnert mij aan hoe fijn het is om te leven en te zijn. Hoe fijn het is de bloemen te ruiken, de wolken te tellen, vogels te luisteren, duiken met dolfijnen en zoeken en vinden van de zin van het leven. Leven op aarde kent wel de nodige en onnodige uitdagingen, but it defently does includs a free journey around the sun!

    Sla je vleugels uit, leef, creer en weet dat het zeker toe doet dat jij bestaat en dat je niet alleen ben.

    Moge licht en liefde je begroeten op je pad!

    Groetjes,

    Ea

    • @Ea,

      Hartelijk bedankt voor je reactie !!
      Allereerst proficiat met je zwangerschap! Hopelijk verloopt alles goed? Niet teveel last van kwaaltjes?
      Ik probeer inderdaad me zoveel dingen te herinneren. Maar niet altijd zo evident. Ik zie vaak dingen in m’n dromen. Waarvan ik denk dat het echt herinneringen zijn. Veel dromen waar ik me in de ruimte begeef en zicht heb op de planeet aarde. Deze dromen gaan altijd samen met een benieuwd extatisch gevoel. Eén keer heb ik me zelfs zien vallen (letterlijk vallen) op de planeet aarde. Ik heb ook enorm veel last van toekomstdromen, waardoor ik de dagen erna altjd verschrikkelijk vermoeid ben. Enkele weken geleden had ik gevraagd aan m’n gidsen of ze dit proces wat makkelijker konden doen verlopen voor me. Dat ik zo moe niet zou zijn de dagen erna… Enkele dagen geleden had ik weer een toekomstdroom, en vlak na de toekomstdroom lag ik plots in een vliegend voertuig uit te rusten, en ik ‘zweefde’ door een enorm natuurrijke omgeving, overal bossen en speciale beplanting, dieren die ik nog nooit van m’n leven heb gezien… Het was werkelijk PRACHTIG ! Uiteindelijk kwam ik terecht bij twee ‘personen’, volledig in licht gebaad, die me iets zeiden wat ik me jammer genoeg niet meer herinner, maar ik werd wel wakker met een enorm gelukzalig gevoel en glimlach op m’n gezicht. Ik heb die dag wel afgezien op het werk, maar dag 2 voelde ik me terug perfect inorde. En normaal heb ik toch wel zo’n vier a vijf dagen last… Toeval of geen toeval? Ik zal het waarschijnlijk nooit weten. Maar ik denk/hoop dat het hier niet om toeval gaat! En hier te kunnen lezen dat ik niet alleen ben geeft me een gerust gevoel. Alsof alles wel goed komt! Zalig hoe je het leven hier beschrijft, het tellen van de wolken, het horen van de vogeltjes, het ruiken van de bloemen… Zijn dingen waar ook ik supergelukkig van word nog altijd. Alsof dit iets is waar ik enorm naar toe heb uitgekeken. Alles intens beleven! The simple things in life are mostly the most beautiful things… En dat is iets wat veel mensen jammer genoeg nog niet beseffen…
      Bedankt Ea voor je reactie !!
      Groetjes,
      Kim

    • @Ea,

      Wat ik nog was vergeten te vermelden in m’n voorgaande reactie…
      Je sprak over een jongen die beter kon omgaan met z’n hooggevoeligheid door vitamine B in te nemen. Wel, ik moet zeggen dat ik deze vitaminekuur nog maar een paar weken ben gestopt. Ik heb dit maandenlang genomen (via injectie iedere week) omdat m’n waarden zodanig laag waren. En om eerlijk te zijn, sinds ik de kuur ben gestopt heb ik inderdaad stukken meer last van hooggevoeligheid! Ik heb nooit gedacht dat dit eventueel een verband zou hebben met elkaar… Maar nu doe je me twijfelen! Zal zeker es dat artikel lezen! Thanks 🙂

      Groetjes,

      Kim

  9. Hey Ilunais,

    Wat is je verhaal herkenbaar! Het zo voor 95% het mijne kunnen zijn.

    En wat je kinderwens betreft. Zij kiezen jou hoor. Als ze moeten komen komen ze. Je kan ze niet tegen houden. 😉
    En als het een troost mag wezen. Ik heb momenteel drie kindjes allemaal NTK maar allemaal anders. En ik denk dat je hun sitatie niet kan vergelijken met de onze van vroeger. Een rustige stabiele woonomgeving en gezinssituatie doet deze kinderen al zoveel goed. En je hebt je eigen inzichten en intuitie om je te helpen aanvoelen wat je kinderen nodig hebben. Voel je dat ze rust nodig hebben, of uit hun omgeving moeten dan kan je hen dat geven. Ze kunnen in zelfvertrouwen en een veilige omgeving oproeien en zijn daardoor toch wel minder kwetsbaar. Bovendien merk ik dat ze zelf als baby al heel sterk duidelijk kunnen maken wat ze willen. Ze zijn echt een nieuwere generatie, die niet meer helemaal op de onze lijkt. Bovendien helpen ze je hel sterk om zelf vooruit te komen en te evolueren, te sterken.

    Dus ik denk dat je wel zal zien hoe et loopt. Als ze moeten komen komen ze wel hoor!

    Voor de rest wil ik je nog even een dikke knuffel geven. Het is inderdaad lastig he. De wereld om ons heen kan zo hard zijn en er is zijn zo weinig mensen waar ik me oprecht mee kan connecteren. Zelf in de meer ‘spirituele kringen’ vind ik weinig connectie, maar hebzucht en machtzucht.

    Dus ja dan trek je je terug.

    Maar we zijn er wel! (woon ook in België)

    Groetjes,
    Nele

    • @nele, kwou gewoon ff zeggen dat ik ook vind dat idd in vele spirituele kringen de spiritualiteit ver te zoeken lijkt ofzo het lijkt alsof alles waar ze van af willen geraken (of denken te zijn) gewoon herbegint maar dan binnen het concept van spiritualiteit (ik hoop dat dit een beetje begrijpbaar klinkt 🙂

    • @nele,
      Ook jij hartelijk bedankt voor je reactie!
      Fijn dat je zoveel herkenbare dingen terug vindt in m’n artikel 🙂
      Ik heb ook het gevoel dat je de komst van een nieuwetijdskind niet kan uitstellen of verhinderen. Zoals ik daarnet al plaatste in m’n reactie naar Petra, ik heb nu zelfs soms al het gevoel dat ze bij me is soms. Me aan het gadeslaan. Aan het zien of ik wel zou voldoen als mama. Is misschien héél vreemd om te zeggen, maar zo voelt het aan bij mij. En ik denk ook dat ik perfect het moederschap van een nieuwetijdskind op me zou kunnen nemen, maar m’n vriend staat hier volledig niet voor open. Hij luistert wel naar me, maar ik vrees ervoor dat als ons kindje iets zou ‘voorhebben’ die niet echt te verklaren is, hij lastig zou doen. Of het er te moeilijk mee zou hebben. En ik weet als geen ander hoe het aanvoelt als je merkt dat je ouders onder stress staan, en als je weet dat het met jou persoonlijk te maken heeft. En dat wil ik écht voorkomen. Hij begint nu lichtjes aan wat meer begrip te tonen voor wie ik ben, en al wat meer open te staan voor het onderwerp, maar het zijn echt ‘babysteps’ hoor. Ik weet dat ik dit rustig aan moet doen met hem, en ondanks het feit dat hij mij zo goed kent (al meer dan zes jaar samen), heb ik soms nog altijd het gevoel dat hij eigenlijk de échte ik niet wil/kan zien. Hij is zoooo’n scepticus! 🙂 Maar we zien inderdaad wel hoe het loopt, ik probeer volgens het ‘que sera sera’ motto te leven en de dag te nemen hoe hij komt. En sinds gisteren heb ik plots het gevoel gekregen dat alles wel inorde komt. M’n toekomstig kindje vertrouwt op mij, maar ik vertrouw ook op haar 🙂 En ja, ik heb zo’n gevoel dat het een meisje zou zijn moest ik ooit zwanger zijn, en vraag me niet waar dat gevoel vandaan komt 🙂 En wat je zegt over de ‘spirituele kringen’ moet ik je 100% gelijk geven! Ook ik ondervind hen als machtzuchtig. En ook dat doet pijn. Sommige van hen hebben echt gaven, en als ik dan zie hoe ze die misbruiken en uitbuiten… En dan trek je je inderdaad terug. Welk deel van Belgie woon je precies Nele als ik vragen mag trouwens? Ik aan ’t zeetje 🙂
      Véle groetjes,
      Kim

      • @Ilunais,

        Graag gedaan! Leuk om het gevoel te hebben niet alleen te zijn.

        Wat je zegt over de aanwezigheid van je kindje voelen kan ik volledig volgen. Bij mijn eerste was ik nog niet ‘wakker’. Zij heeft mij gewekt. Sinds zij er is is alles in een sneltreintempo beginnen evolueren.

        Nummer twee is ongeveer twee jaar voor haar geboorte bij me geweest. Kan het niet helemaal uitleggen en soms zou ik gedacht hebben dat ik gek was, maar het is zo. Ze heeft ook geduldig gewacht tot ik er klaar voor was. En vlak na de geboorte van nummer twee heb ik gedacht: oh neen geen drie.. De schrik zat er dus wel in. De zwangerschap van nummer twee was echt heel zwaar en opnieuw en zo kort erop een derde zag ik echt niet zitten. Maar vijf maanden na haar geboorte was ik zwanger van nummertje drie ondanks alle maatregelen :-).

        De twee jongsten hebben ook heel sterk hun naam duidelijk gemaakt. Nummer twee heeft een hele nacht lang haar naam zitten herhalen. Zonder stoppen gewoon altijd opnieuw en opnieuw. Ik was er ook van in het begin heel zeker van dat het een meisje zou worden. 🙂
        Nummertje drie had zijn naam gezegd in een droom, maar ik vond die naam echt niet mooi. Had hem nog nooit gehoord en dacht echt :-S. Heb hem toen gezegd dat hij indien hij die naam echt wou hij mij en zijn papa moest overtuigen. Hij heeft het mij daarop nog twee maal laten dromen. En de papa is een week voor zijn geboorte komen zeggen dat hij die naam toch de beste vond die we hadden. 🙂 Dus ja hij zijn zin!

        Ik weet niet of er nog anderen hier op de site zjin met dezelfde ervaring, maar zwanger zijn van een ntk als hooggevoelige is een bijzondere ervaring. Fysiek en mentaal soms wel heel zwaar. Je hebt namelijk constant iemand in je aura en afhankelijk van de energie en het temperament van het kindje is dat soms al aangenamer dan anders. Maar ik kon bvb al heel goed afleiden wat het karakter van het kindje zou zijn en welke voorkeuren bvb zoet of fruit of … het zou hebben. Heb echt van mijn twee bewuste zwangerschappen op spiritueel vlak genoten. Met mijn dochtertje kon ik soms uren in de zetel communiceren. Mijn zoontje gaf me dan weer heel veel steun!

        En wat je relatie betreft. Die kindjes weten dat ze in zo een situatie terecht komen en zullen uitspraken doen en dingen triggeren en spiegelen waaruit jullie beide zullen groeien. Hier is het ook zo dat mijn vriend er echt niet voor open staat. Maar soms doen de kinderen dingen of voel ik dingen aan, waarvan hij niet anders kan dan toegeven dat het waar is. En als ik een ding heel sterk leer in deze relatie dan is het communiceren. Ik leer echt voor mezelf opkomen op een positieve manier en dingen uitpraten en duidelijk maken. 🙂 Maar zoals je zegt het evolueert heel traag.

        Ik woon zelf in Mechelen. Niet echt in de buurt. Zag me anders met jou wel eens een ‘terrasje’ doen om ervaringen uit te wisselen 😉

        Heb een email adres aangemaakt waarop je me kan bereiken indien je graag nog wat meer wil weten. 🙂
        ntk_nele@hotmail.com

        Altijd welkom!

  10. Hoi Ilunais, voor mij zijn ook delen in jouw verhaal herkenbaar. Ik wil je graag – spontaan en intuitief – wat schrijven. Misschien heb je er iets aan? Allereerst denk ik dat je je niet hoeft te fixeren op het per se moeten ontmoeten van andere nieuwetijdskinderen. Het maakt toch niet uit welk etiket er op een ziel is/wordt geplakt. Het gaat er volgens mij om om liefdevolle personen in jouw leven te kunnen aantrekken. Als je in je eigen kracht staat, gaat dit gebeuren. Zeker weten. Daarnaast denk ik dat je al klaar bent om moeder te worden. Ik heb ook twee kinderen, die in 1999 en 2001 aan mijn poort rammelden. Het zijn twee pure persoonlijkheden waarvan ik elke dag heel veel leer en waar ik intens van geniet. Ik wens jou veel licht, liefde en levenskracht. Groetjes, Petra

    • @Petra,
      Bedankt voor je reactie!
      Dit is de hoofdreden waarom ik deze artikels schrijf, omdat ik graag jullie visie hierop hoor, jullie ervaringen… Dit geeft mij het gevoel dat ik niet alleen ben, maar ook vice versa! Ik probeer me inderdaad niet teveel te fixeren op het ontmoeten van andere nieuwetijdskinderen. Maar ik denk dat dit onrechtstreeks het gevolg is van de heimwee die ik voel… En de laatste tijd word ik enorm geconfronteerd met slechtgezinde mensen in de letterlijke zin van het woord en dat maakt me echt ongelukkig. Ik stel hierdoor soms alles terug in vraag. Of we hier echt een verschil maken, wat ons echte doel is hier… Ik heb zoveel jaren kunnen relativeren, en had het gevoel dat ik hier écht m’n draai had gevonden. Maar dit alles lijkt plots heel omgedraaid. Ik word de laatste weken overmand door een zeer raar gevoel, op de meest rare momenten. Dan krijg ik plots een kriebelig gevoel in m’n buik die leidt tot een gelukzalig gevoel. Dit kan overal gebeuren, in de auto, in de winkel terwijl ik boodschappen doe… Ik vraag me echt af waar dit gevoel vandaan komt. Want in de 24 jaar dat ik hier rondloop op deze planeet nog nooit eerder voorgehad. Ik word ook al een paar dagen wakker van het geluid van een meisje die giechelt. Ene moment voel ik me hier goed bij, maar soms denk ik dat ik gek aan het worden ben. Ik kan me héél goed voorstellen dat je kindjes twee prachtige persoonlijkheden zijn! Bedankt Petra, ik wens jou ook alle geluk toe !! Hopelijk tot gauw!

  11. hej,
    Ik woon ook aan de Belgische kust. Ook al ben ik een stukje ouder (°1975), toch herken ik een aantal dingen in je verhaal. School was niet mijn favoriete plek. Ik probeerde mijn wanhoop te verbergen door de leukste te zijn, met succes. Visioenen en toekomstdromen heb ik niet. Ook allergieën en invloed op elektrische apparaten heb ik niet. Grote groepen mijd ik wel als de pest en vaak barst ik van de heimwee. Ik heb me vaak de vreemde eend gevoeld. Nu heb ik hier min of meer ‘mijn draai’ gevonden, al blijft het vermoeiend om met de meeste mensen om te gaan… Bedankt voor je verhaal en take care!
    sven

    • @sven,

      Hartelijk bedankt voor je reactie! Leeftijd speelt hier zeker geen rol in 🙂 Of je nu geboren bent in het jaar 1975 of bij wijze van spreken een pasgeborene! 😉
      Ook is heb vaak m’n wanhoop proberen te verbergen door een masker te dragen, ik was bij de meesten gekend als ‘miss optimistic’. Altijd goedlachs enz… Maar de personen die héél dicht bij me stonden wisten dat dit zeker niet altijd het geval was. Dat ik eigenlijk diep vanbinnen heel kwetsbaar wss. Deze mensen tot op de dag van vandaag die dicht bij me staan voelen heel vlug aan hoe ik me voel, zonder dat ik één woord hoef te zeggen of één traan hoef te laten. En dat maakt die verbondenheid tussen ons zo speciaal. Het heimwee gevoel heb ik de laatste tijd enorm veel last van. Ondanks het feit dat ik wel het gevoel heb dat ‘ze’ dichter bij me staan dan vroeger. Heb echt het gevoel dat ze over me waken, veel meer dan vroeger. Misschien voelde ik het vroeger gewoon niet of heel slecht aan? Of zijn ze echt meer bij me de laatste tijd? Geen idee… Het is inderdaad soms heel vermoeiend om te gaan met de typische attitude van de mensen op deze wereldbol hier. De ene dag kan ik dit beter relativeren dan de andere dag. Maar op slechte dagen wil ik het soms uitschreeuwen, hoe verkeerd ze bezig zijn! Ik probeer ook nog altijd wat m’n draai te vinden, en me te omringen met de juiste mensen. Maar jammer genoeg kies je op je werk je collega’s niet. En als je dan de pech hebt van geen zo’n goedaardige mensen rond je te hebben… Maakt het zeker niet leuker om te gaan werken.
      Jij ook enorm bedankt voor je verhaal Sven! En misschien tot de volgende 🙂

      • @Ilunais,
        Misschien voel je hun aanwezigheid nu gewoon beter aan dan vroeger? Ik heb ook nog wel mijn slechte dagen, don’t worry ;-). Het is inderdaad zo dat je je collega’s niet kunt kiezen. Maar voor de rest heb je wel zo ongeveer de vrije keuze met wie je omgaat. Ik probeer de vampieren en parasieten zoveel mogelijk uit de weg te gaan. Met collega’s houd ik het contact oppervlakkig en probeer ik er het beste van te maken. Ik houd mezelf voor ogen dat ik steeds op het juiste moment op de juiste plek ben en dat ik ergens werk omdat ik iets moet leren uit die situatie. Mocht je zin hebben om het uit te schreeuwen, dan kunnen we misschien eens in de zee gaan ronddobberen (kwestie van de toeristen niet weg te jagen) ;-)? Of als je wilt mag je ook gewoon mailen: Hoeft niet, mag wel. Het is maar een idee. Zonnige zeegroet!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in