DELEN

nuEén van onze vastgeroeste overtuigingen gaat over tijd.

Tijd – eigenlijk indeling van tijd – blijkt een uitvinding van de mens. Ooit werd het door mensen bedacht, en waarschijnlijk in een héél ver verleden. Een monument als Stonehenge toont aan dat men al in de Vroege Steentijd geïnteresseerd was in “tijd”. En van de Sumeriërs is bekend dat zij zo’n 2000 voor Chr. al in staat waren een tijdsindeling te maken. Door de standen van zon, maan en andere hemellichamen te observeren kon men de seizoenen bijhouden, waar aanvankelijk de landbouw van profiteerde.

Vooral toen de handel opbloeide, en men langere afstanden begon te reizen, werd tijd een praktisch hulpmiddel en werd een nauwkeurige tijdsindeling steeds belangrijker. Om te beginnen werd de hemel in drie segmenten ingedeeld: de opkomst van de zon, de zon in de hoogste stand (het zenit) en de ondergang van de zon. Later bedacht men zonnewijzers, zandlopers, klokken en kalenders. Er ontstonden seconden, minuten, uren, dagen, weken, maanden en jaren. Een paar duizend jaar later zijn wij inmiddels gewend aan die indeling in “tijd”.

We leven op de klok en met onze agenda, met als resultaat dat tijd niet meer uit ons hoofd is te denken.

Een speciale indeling van tijd is die van verleden, heden en toekomst, waardoor het lijkt alsof we van “toen naar later” bewegen; alsof tijd een stromende beweging is. Maar klopt dit wel?

Het verleden zou geen verleden zijn, als het niet altijd voorbij was. Dus bestaat het verleden niet.

Met de toekomst is het niet veel anders gesteld: die bestaat nog niet.

De ervaring leert dat als we proberen om verleden en toekomst te pakken, zij door onze vingers glippen, en dat komt omdat verleden en toekomst in werkelijkheid nietbestaan. Ze zijn door mensen verzonnen bedenksels.

Ook het idee dat tijd ons doet bewegen van hier naar daar berust daarmee op illusie.

Verleden en toekomst bestaan enkel in ons denken; hetzij als herinnering, hetzij als verwachting.

Wanneer we verleden en toekomst uit onze gedachten bannen, en niet meer de illusie hebben van gisteren naar morgen te bewegen, dan staat alles stil. Dan is er enkel die immense rust, waarin gebeurtenissen gelijktijdig aanwezig zijn in een eeuwig Nu.

Hoe zit het eigenlijk met het moment Nu? Waarom kost het ons zoveel moeite om in het Nu te leven? Waarom kunnen we niet in het moment blijven?

De moeilijkheid is dat door te denken aan verleden en toekomst, het Nu tussen verleden en toekomst in komt te liggen en zo een ongrijpbaar moment wordt. Zodra we aan het moment Nu denken en het willen vasthouden is het immers alweer verleden tijd, dan wel toekomst geworden. Het is dus onze dualistische en gespleten wijze van denken (in dit geval over verleden en toekomst) die verhindert dat wij een Nu kunnen ervaren.luchtbellen-mensen

Denken aan verleden en toekomst is als twee dicht getrokken gordijnen, waarachter het Nu schuil gaat. Enkel door een klein kiertje van de gordijnen zien we nog een spleetje licht: een klein momentje Nu. Pas als we de gordijnen open trekken openbaart het kleine ogenblikje Nu zich als een oneindig veld tegenwoordig-Zijn.

Door te denken aan verleden en toekomst vernauwt het onbegrensd tegenwoordig-Zijn zich tot een ongrijpbaar moment Nu. En zo ontstaan er twee misverstanden. Ten eerste dat Nu slechts een moment zou zijn en ten tweede dat Nu iets met tijd te maken zou hebben. We ervaren het Nu ten onrechte als een moment in de tijd, en we spreken ten onrechte van tegenwoordige tijd.

Hetzelfde misverstand treedt op bij onze interpretatie van “eeuwigheid”, want de eeuwigheid (of Al-tijd) duidt evenzo op een overschrijdende staat van onbegrensd Leven of Zijn, en niet op tijd. Pas veel later werd de eeuw verbonden aan een periode van 100 jaar.

In tegenstelling tot verleden en toekomst is het moment Nu niet bedacht. Het is geen denkbare stip in de tijd tussen verleden en toekomst, maar een flits of momentopname van een onbegrensd en ondeelbaar tegenwoordig-Zijn.

In die flits staat het denken even stil, waardoor we ons heel even in het Nu bevinden. Voor een moment zijn we ons bewust te Zijn en tegenwoordig te Zijn. In onze nevelige beleving accepteren we slechts één ogenblik van het kosmisch Zijn als werkelijk bestaand.

Wat wij als tijd beleven is in werkelijkheid een oneindige reeks ongrijpbare ogenblikken nu-Zijn. Ieder moment vindt plaats in het Nu en al die momenten samen leveren een oneindig veld nu-Zijn op. Het komt erop neer dat we op elk moment aan een verleden of toekomst kunnen denken, maar dit altijd gebeurt in een oneindig Nu of tegenwoordig-Zijn. We zijn ons hier alleen niet van bewust.

nu-en-dan?
nu-en-dan?

 

Sommige uitdrukkingen en oude verhalen herinneren nog aan het belang van Tegenwoordigheid.

Zo vertelt de bijbel over de vrouw van Lot, die achterom keek en in een zoutpilaar veranderde.

En wie “van gisteren is” (in het verleden leeft) is niet goed op de hoogte.

De uitdrukking is ontleend aan Job 08:09: “Wij zijn toch van gisteren en weten niets”.

Echter in tegenwoordigheid van geest, is men volledig aanwezig en met de aandacht er bij.

Het verkeren in tegenwoordig-Zijn is een kwestie van oefening. Door steeds opnieuw te pogen om in het moment te blijven, worden de momenten aaneengeschakeld tot een constant tegenwoordig kunnen Zijn.

Naarmate er meer en meer succes wordt geboekt zal het ik of ego naar de achtergrond treden, en ten slotte geheel verdwijnen. Het eigen ik en het denken aan eigenbelang zijn dan niet langer middelpunt in de mens, maar de eeuwige Presentie, die je Zelf Bent.

http://www.iocob.nl/meditatie/iocobs-mindfulness-programma.html

Lia

 

6 REACTIES

  1. Het begrip is mij niet onbekend waar mijn gedachten heengaan is dat er zoveel mensen zijn, of zich bewust aan het worden zijn dat ze geen gevoel hebben bij het begrip tijd. HSPers en ADHDers zijn van die “soort” mensen. Ik denk dat zij er al mee geboren worden om in het nu te gaan leven alleen is de tijdsgeest nog niet zo ver en daarom lopen zij vaak vast met het begrip tijd en wat de omgeving daarmee wil

    Ik kan dit vanuit eigen ervaring zeggen want ik zie alleen de tijd die ik niet heb en wordt nerveus als er te veel in mijn agenda staat, is ie leeg dan werk ik het beste en voel me dan “in het nu”.

    • Ha Patricia,
      Interessante aanvulling!
      HSP-ers en ADHD-ers zouden dus meer kunnen verhelderen hoe ze het Nu beleven.
      Dank voor je reactie, Lia

      • @Lia, Of het te verhelderen valt weet ik niet zo snel. Mijn gevoel zegt dat het net zo moeilijk is als voor anderen om te verhelderen hoe zij het begrip tijd beleven. Ik probeer mijn “geen gevoel bij tijd hebben” zo uit te leggen via een parallel maar niet iedereen ziet “um”.

        Wanneer je van iemand houdt gaat het voelen vanzelf wanneer je het gevoel houden van via je verstand moet gaan “beleven” dan is het geen houden van meer(gevoel) Voor mij is tijd net zoiets als het gevoel van houden van benaderen via mijn hersenen/denken en dat werkt dus niet!!! Helaas is deze maatschappij gebouwd vanuit “tijdsbegrip” en loop ik (en velen met mij) daar steeds in vast. Want voor mij is onduidelijkheid omtrent afspraken met tijd of meerdere afspraken (lees aan tijd gebonden zaken) nerveus makend. Ik weet niet of ik het zo, in het kort begrijpend heb kunnen uitleggen maar ik hoop het wel

        Natuurlijk weet ik dat een relatie meer is dan een gevoel maar daar doel ik niet op ik doel op het onbewust voelen van het houden van

  2. Hai Lia,

    Inderdaad is tijd eeen moeilijk onderwerp voor ons.
    En wanneer je het begrip NU beter begrijpt, kan je alles anders bezien, ja.
    Maar verleden, heden en toekomst is allemaal gelijktijdig aanwezig. Toekomst is er wel degelijk. Alleen…..wij leven niet daar, maar hier in het NU.
    Elk moment is het NU. En ik begrijp jouw instelling: Daardoor leven constant in het Nu. Iedere seconde die wegtikt, daarin is dat NU moment verleden tijd en het huidige moment weer het NU.
    Zoiets eenvoudigs schijnt toch moeilijk te zijn voor de mens. M.n. de toekomst. Toch leeft dat in het Nu naast ons. En daarom kan daar wel eens in gekeken worden. Doch de mens heeft de vrije wil, voor zover dat vrij is.
    Maar dan stappen we over op een ander onderwerp.

    Namasté Lia
    Yvonne

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in