nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

“Het is niet je taak om naar liefde te zoeken, maar eerder om alle hindernissen tegen de liefde die je in jezelf hebt opgebouwd op te sporen en ongedaan te maken.” Rumi

Liefde zonder obstakels

Onbelemmerd liefhebben. Jezelf, een ander, de wereld en je leven liefhebben zonder enige belemmering. Voor mij betekent dat vol liefde kijken naar het leven, ervaren, de stroom volgen, emoties voelen, door je heen laten vloeien, geven en ontvangen. Ieder moment in de ogen kijken, vol voelen en weer door laten stromen. Iedere ervaring laten ontstaan, voelen en weer verder laten gaan. Ieder ander vol vreugde ontmoeten, vieren, van elkaar leren, in verbinding en autonomie tegelijk.

Onbelemmerd liefhebben is mijn hart volgen naar waar het me heen leidt. Niet te veel vragen stellen over waar we naartoe gaan. Gewoon volgen wat mijn hart me nu, op dit moment, influistert. Het is met vreugde en compassie kijken naar alles wat er in mij gevoeld en ervaren wil worden. Alles, dus zowel het plezier als de pijn. De lichtheid en het donker. Onbelemmerd liefhebben is op dezelfde manier naar jou kijken. Naar jouw licht en jouw schaduw.

Onbelemmerd liefhebben is zonder schuldgevoel mezelf zijn. Het is mijn kracht vieren. Het is mijn successen vieren, hoe zij er ook maar uit mogen zien. Het is vol vreugde mijn vreugde volgen. Het is vol vreugde jouw vreugde volgen, waar jij die ook maar mag vinden. Het is jou en mij onszelf gunnen, ons eigen pad, waar dat ook maar heen mag leiden. Het is iedere vorm die liefde aan wil nemen verwelkomen, vanuit het diepe vertrouwen dat het precies goed is zoals het is.

nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Waarom lukt het niet?

Is er iets mooiers te bedenken dan onbelemmerd liefhebben? Liefde is er. Altijd en overal. Wij bestaan uit liefde, wij zijn liefde. Waarom voelen we dat dan niet gewoon? Waarom hebben we  zoveel moeite om de eindeloosheid, de onvoorwaardelijkheid van liefde te ervaren? Waarom hebben we het nodig om liefde vast te willen houden door regeltjes en afspraken en vaste relatie vormen te verzinnen? Hoe komt het toch dat onvoorwaardelijk liefhebben je zo doet huiveren en je de adem beneemt dat we haar klein maken door haar in te kaderen met al die geschreven en ongeschreven regels?

Als je mij nu zou vragen wat er aan de basis van alle angst, alle controledrang, alle wanhoop en alle gebroken harten ligt, dan zou ik zeggen: oordeel. Wij oordelen over wat we van binnen voelen en ervaren. En van daaruit oordelen we over een ander die ons raakt, of dat nou fysiek is, of emotioneel, zodat we voelen en ervaren. En vervolgens oordelen we over de wereld waarin we leven die ons vormt. Uiteindelijk oordelen we over ons leven, het leven dat we leiden.

We zien een goed en een fout. Er is een wenselijk en een onwenselijk. Er is een prettig en een naar. We willen het ene en het andere niet. Licht en donker zijn er. Zonder oordeel is het gewoon licht en donker. Maar wij hebben bedacht dat licht wenselijk is en donker niet. Er is vreugde en verdriet. Zonder oordeel zijn het gewoon emoties die we kunnen ervaren. Maar wij hebben bedacht dat vreugde prettig voelt en verdriet niet. En dus zoeken we vreugde en vermijden we pijn.

Maar wat nou als er helemaal geen goed of fout bestaat? Wanneer alles wat je voelt, ervaart, beleeft, ontmoet, tegenkomt wenselijk is? Zowel de vreugde als het verdriet? Zowel het ontvangen als het weer loslaten? Zowel het verbinden als het autonoom zijn? Zowel het samen als het alleen? Als alles zijn eigen waarde heeft in jouw leven?

Welkom

Het is niet makkelijk om je oordeel los te laten. Het is nogal een radicaal voorstel om pijn en verdriet een even warm welkom te geven in je leven als hartstocht en plezier. Het is niet vanzelfsprekend en vergt nogal wat moed) om alle belemmeringen die je tot nu toe hebben weerhouden van het ervaren van onvoorwaardelijke liefde, aan te kijken en door je heen te laten stromen. Wellicht zou je veel liever heel hard wegrennen dan jezelf toestemming te geven om deze belemmeringen, deze regels, deze gouden kooitjes, los te laten. Om jezelf toestemming te geven volledig vrij te leven en ieder ander met een even gul hart hetzelfde te gunnen.

Maar wanneer je écht wilt, kun je het. Wanneer je écht wilt, ga je dwars door de angst en de pijn heen, op weg naar jouw vrijheid. Wanneer je écht wilt, zul je precies de juiste mensen aantrekken die jou het meest van dienst kunnen zijn met de belemmeringen op jouw pad. Mensen van wie je onvoorwaardelijk houdt en die de deuren naar jouw grootste vreugde en jouw grootste pijn opengooien. Zielsrelaties. Mensen met wie jij je tot in je ziel verbonden voelt.

De weg is niet altijd gemakkelijk. De weg is soms vol hobbels en obstakels. Maar je kunt het aan. Als je écht wilt, kun je het altijd aan. En wanneer je onthoudt dat iedereen er is om je verder te helpen, dat de grootste pijn hand in hand gaat met de grootste liefde, dan kun je leren onbelemmerd lief te hebben. Jezelf, de ander, de wereld en je leven.

Wat je kunt doen

Eerst ‘ja’ zeggen tegen wat je hart je vertelt

Dan gewoon doen

Niet zeuren over de gevolgen

Die zijn wat ze zijn

En kennelijk precies goed

Vraag om hulp waar je het kunt gebruiken

Geniet van je reis

Meer lezen over Zielsrelaties? Kijk op https://zielsrelaties.nl/  voor informatie over mijn boek over deze fascinerende en intense liefde.

 

1 REACTIE

  1. Lieve Manon,

    Wat mooi geschreven, heel passend en welkom op dit moment.
    Van Rumi vindt ik ook zo mooi!
    Dank voor je artikel!

    Lieve groet, Ruth

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie achter
vul je naam in