Ontmoeten vanuit herkenning, herinnering of andere waarnemingen

Overeenkomsten

Ken je dat? Je bent op een plek waar je niet eerder bent geweest en toch komt het je bekend voor. Of je ontmoet iemand voor de eerste keer en degene komt je bekend voor. Of misschien heb je wel eens meegemaakt dat de ander jou tegemoet komt en je overtuigd bent dat het een bekende is. Wanneer degene dichterbij komt blijk je hem of haar toch niet te kennen.

Tegenstellingen

De overeenkomsten zoals hiervoor beschreven zijn eenvoudiger te herkennen. Bij de tegenstellingen waaraan we tegemoetkomen is dat vaak lastiger. Denk maar aan die keer dat je onderweg bent, je bent gehaast en je botst bijna tegen iemand op. Geïrriteerd loop je om de ander heen nadat je vluchtig een blik op degene hebt geworpen. Was er herkenning? Of maakte de irritatie dat erover heen gekeken is. Het vluchtige is vaak een aanwezigheid die maakt dat herkenning ondergesneeuwd wordt.

We herkennen de ander in onze dagelijkse ontmoetingen waarbij de overeenkomsten ons opvallen. Wanneer het tegenstellingen betreft, merken we deze minder snel op. Stel je maar eens voor dat je de keer dat je zo gehaast onderweg was, je deze keer geen vluchtige blik op de ander werpt. Maar de tijd neemt voor de ontmoeting. De ander valt jou op. De trilling die ermee samengaat kan overeenkomen met eerdere ontmoetingen waarmee de herkenning samenvalt.

De tegenstellingen zijn eerder voortgekomen uit onhebbelijkheden. En hebben in de hernieuwde vorm de ruimte gekregen om de onderliggende herinnering toe te laten. De herinnering valt samen met de mogelijkheid om de ander te verwelkomen. Gezien te worden. Doordat de ander gezien wordt geeft dat ruimte voor aanwezigheid.

Aanwezigheid maakt dat we de ander ‘gewaar’ zijn. ‘Gewaar zijn’ betekent niet meer dan ‘de ander tegemoet treden in het huidige moment’. Het huidige moment geeft de mogelijkheid om tegemoet te komen aan onze beweegredenen. Zo kan je de ander tegemoet treden met een vooropgezette intentie. Bijvoorbeeld de ander verwelkomen als gelijke. Of de ander tegemoetkomen waarbij verschillen de boventoon voeren.

Gelijkenissen

Door spelenderwijs om te gaan met verschillen en overeenkomsten, geven we onszelf de mogelijkheid te onderzoeken. Waarbij verschillen het interessant maken om te onderzoeken op welke manier we waarnemen. En de overeenkomsten ons laten zien wanneer we de ander tegemoetkomen vanuit onze verlangens. Vaak staat bij onze verlangens ‘het gezien willen worden’ op de voorgrond.

Door onszelf op deze manier een spiegel voor te houden geven we onszelf niet alleen de mogelijkheid spelenderwijs om te gaan met interactie. We nemen ook onszelf minder serieus. Omdat we gaandeweg kunnen ervaren dat er geen beoordeling vast zit aan het waarnemen. Het ‘is’ heeft de overhand en leidt ons.

Van waaruit we onszelf, zonder oordeel, contacten kunnen laten opdoen. Waarbij we via herkenning, herinnering of verwondering onszelf tegemoet treden. De ander laat ons zien waar onze behoefte ligt zonder dat we onszelf daarin te kort hoeven doen. We geven onszelf ‘speelruimte’ om te ontdekken. En nemen waar vanuit onze werkelijkheid van het moment.

Spelenderwijs ontdekken wie we zijn en waar onze behoeftes liggen. Vanuit de intentie dat de ander ons hierin tegemoetkomt, geven we ‘broederschap’ de hoofdrol.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in