Een ontmoeting met het kindje dat in mij groeit

Het contact met mijn ongeboren kindje is altijd een speciaal en intiem moment. Het is een moment even helemaal voor ons. Een moment waarbij ik een wereld induik waar ik normaal nog wel eens aan voorbij kan gaan.

Nu is het moment om even helemaal samen te zijn met mijn kindje dat in mij groeit. Nog veilig afgeschermd van de aardse werkelijkheid. Mijn kindje dat ik nog nooit heb gezien, maar waarvan onze reis samen al is begonnen.

Ik koester deze momenten omdat ze maar kort zijn in vergelijking met de tijd die het buiten mij zal doorbrengen. Ik eer het kindje dat in mij groeit en ik eer mijn lichaam dat dit wonder kan manifesteren.

Ik maak contact met de ziel van mijn ongeboren kindje door eerst terug te gaan naar de stilte in mezelf. Ik laat mijn ademhaling stromen en vul mezelf met nieuwe energie. Ik concentreer me op mijn midden mijn buik en laat mijn buik volstromen met mijn adem.

Dan verbind ik mij vanuit mijn baarmoeder met moeder aarde. Ik voel hoe zij me draagt. Hoe er een verbinding van mij naar haar loopt en een verbinding van haar naar mij. Een continue stroom van liefde en bewustzijn waarin wij een zijn.

Ik voel hoe moeder aarde vanuit haar diepste kern haar aanwezigheid laat stromen, omhoog via mijn yoni naar mijn baarmoeder. Deze stroom energie laat ik omhoog stromen via mijn zonnevlecht naar mijn hart.

Dan verbind ik me vanuit mijn hart via de hogere chakra’s met het hele universum. Mijn kruin opent zich en de stroom van levensenergie die vanuit moeder aarde komt stroomt door mij het universum in. Tot in het centrum van het universum. Dan voel ik. Hoe ik ben verankerd in de aarde en verbonden met alles wat is. Hoe ik aanwezig ben. Hoe de levensenergie door mij heen stroomt.

Ik reis terug naar mijn hart. En vanuit daar open ik mijn energieveld voor alles wat er is. Mijn energieveld gaat open en naadloos over in een eindeloos bewustzijn. Mijn energieveld is verankerd in mij maar strekt zich ver buiten mij uit. Ik voel me aanwezig in mijn lichaam en gelijktijdig onderdeel van iets veel groters, het universele bewustzijn. Dan voel ik om me heen, binnen de grenzen van mijn energieveld maar ver buiten mij in het universum.

Ik kijk en voel. Ik reis naar de ziel van mijn kindje. Ik zie haar aan de rand van mijn veld als een bol energie. Ik herken haar aan haar frequentie en haar kleuren. Ze zweeft daar en is licht aquagroen vermengd met wolkig wit.

In gedachten maak ik contact met haar. Ik laat weten dat ik er ben en ze opent zich voor mij. Dan ontstaat er een gezamenlijk communicatieveld dat de stroom van gedachtes en beelden uitwisselt.

Ik denk niet bewust, ik zeg niets bewust. We zijn samen aanwezig in dit veld. Een veld van liefde en licht. We zijn even bewust samen. Als ik wil kan ik vragen stellen of beelden sturen. Maar voor mij is dat niet nodig. We zijn op elkaar afgestemd. In een subtiele frequentie waar woorden en beelden niet nodig zijn. Waar vertalen van wat is naar woorden en beelden afbreuk zou doen aan wat we ervaren.

Ik voel haar op een diep niveau. Voel me verbonden met haar. Als vanzelfsprekend. Ik weet dat zij op dit moment alles waarvan ze wil dat ik het bewust wordt in mijn systeem projecteert. En dat ik haar op dezelfde manier laat weten wat ik graag met haar wil delen. Het is een onzichtbare stroom zonder woorden en beelden. Maar vol van informatie en uitwisseling. Het is bijna als samen ademen, samen denken, als één individu. Dat gaat voorbij aan de manier van communicatie die we gewend zijn in de frequenties van de aarde.

Ik weet dat we communiceren, ook al heb ik er geen woorden voor. Omdat er geen woorden bestaan die dit kunnen uitdrukken. Ik kan onze communicatie hoogstens proberen te vertalen naar woorden. En dan kies ik er voor om het eerst te vertalen in kleuren, dan in beelden en dan in woorden. Van abstract naar concreet om geen informatie verloren te laten gaan in het proces.

Zo brengen we een tijdje door. Samen in vrede. En in liefde. Waarin alles wat er is en mag zijn ruimte krijgt. Een pure uitwisseling. Een fijn samenzijn. Als ik voel dat het goed is. Dat we hebben gedeeld wat er gedeeld mocht worden en we beiden weten dat het goed is, nemen we afscheid.  Zij blijft waar ze is. In mijn energieveld. Maar richt zich ook weer op de lichtwereld waarin ze zich bevindt.

Ik reis langzaam terug naar mijn hart. En van daaruit trek ik mijn energieveld weer in tot dagelijkse proporties. Ik weet dat ze zich in mijn energieveld bevindt en met me mee reist.

Ik weet dat ze op elk moment op deze manier met me zal communiceren. Dat ze mijn energieveld zal vullen met haar liefde en begeleiding. Dat we altijd verbonden zijn. Dat ik haar elk moment van de dag kan laten weten hoeveel ze geliefd is en welkom is. Maar de momenten dat ik naar haar toe reis staan de poorten verder open en kunnen we op een diepere laag contact maken. Dan voel ik haar door me heen stromen. Dan voelt ze heel dichtbij. Alsof ik haar al jaren ken. Alsof ze al bij me is.

6 REACTIES

  1. Zo ingewikkeld hoeft het allemaal niet… om contact te maken met je ongeboren baby… Het lijkt wel alsof je eerst cursus moet volgen… terwijl het gaat om iets vanzelfsprekends en natuurlijks. De mens is een "voelend" wezen. Ik heb nooit nagedacht noch stappen gevolgd (chakra van hier naar daar en linken leggen met de aarde) om contact te maken met het leven in mijn buik. Mogen we soms ook nog gewoon "zijn"… en "voelen"… zonder dat ons wordt verteld hoe het allemaal moet? Groetjes!

    • Leuk je reactie…ben hetzelfde toegedaan…we willen leviteren en gaan daarom mediteren ….maar iemand met vliegangst zei eens "wil wel met de voeten op de aarde blijven …" mss is daarom het aarden erin gekomen??? aarden tot australië….waarom???
      groetjes,
      gerrit

      • Gerrit, waarom??? Als een zwangere vrouw niet goed geaard is, zal dat naar mijn logica het kind daar last van hebben. Als de moeder zich hier bewust van is, zal zij op haar EIGEN WIJZE proberen om goed te aarden/gronden. Maar ja Gerrit, jij bent een man. Dus nooit kunnen voelen wat een zwangere vrouw voelt en ervaart, daarom???

    • @Gerrit Lotte,
      .
      Er zijn vele mensen die vanuit een eigen geschapen overlevingsmechanisme de neiging hebben om onder bepaalde omstandigheden het contact met hun lijf te verliezen. Bij een teveel aan nare gevoelens zijn ze 'vertrokken'. Ze zitten bij voorbaat niet goed in hun eigen lijf. Dat is aan de ene kant 'handig' om nare gevoelens uit de weg te gaan, maar je kunt je voorstellen dat ze contact met zichzelf en omgeving verliezen.
      .
      Voor die mensen in het bijzonder en in de context van dit artikel kan het handig zijn om bewust contact te maken met de aarde, en hun eigen lijf. Dan ben je beter in staat contact te maken met een ander. Mediteren kan daar bij helpen. Mediteren is juist niet gaan zweven, althans niet volgens mij boekje.
      .
      Groeten Robert

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in