DELEN
licht

Wanneer we denken dat het tijd is voor verandering in de polariteit van de wereld, en het er niet direct naar uitziet dat dat zal gebeuren, of dat we resultaten zullen zien van het werk dat we doen en alles niet zo snel verandert als we zouden willen of hopen, dan voelen we soms dat onze inspanningen geen gevolg krijgen. Dat krijgen ze wél, maar wij kunnen die resultaten niet afmeten in termen van tijd, omdat we het verschil maken op manieren die niet altijd kunnen afgemeten worden. We willen dat het licht er is wanneer we ontwaken, maar niet wanneer we willen slapen. Dat is het evenwicht dat we allen zoeken, aan welke kant van het proces we ons ook bevinden, en we proberen uit te zoeken waar we ons het meest comfortabel voelen, bij het ontwaken of bij het slapen, in het licht of in de duisternis.glas-in-lood-licht1

Daarover dacht ik na vandaag, en ik stond ook stil bij wat mijn werk als channel, intuïtieve en schrijfster de voorbije 10 jaar heeft meegebracht, hoe het geëvolueerd is, en de veranderingen die het in mijn leven heeft gecreëerd. Het is inderdaad zo dat ik dat werk niet wou doen, vooral omdat ik echt die job in een bedrijf wilde waar ik ik op focuste. Maar ook om andere redenen, die te maken hadden met engagement, verantwoordelijkheid en verplichtingen die ik op me nam bij het mezelf openstellen voor het licht, de kennis en de informatie die ik te delen zou hebben. Ik moest het licht omarmen en de relatieve troost van wat schaduw of duisternis opgeven, omdat je niet meer in het duister kan staan, eens je volledig in het licht bent gestapt.

En wat voor troost anderen ook kunnen halen uit het niet weten, het in de schaduw staan of aan de zijkant, dat is dan niet meer mogelijk voor jou. Het duister kan ongemakkelijk zijn soms, maar nog niet half zoveel als het verblindende licht dat kan zijn, en het licht is ook veel onthullender. Je weet, als je die stap eenmaal hebt genomen, en je alles in het licht ziet, je het niet meer ‘vanuit het duister’ kan zien. Eens je ontwaakt, ga je niet meer slapen.

Een vriendin van me vroeg me onlangs of ik nog een baby wou. Ik hou van kinderen en hou van moeder te zijn, maar met kinderen tussen 25 en 36, zou ik dan de verantwoordelijkheid en het engagement willen opnemen om nog een kind op te voeden de komende 20 jaar of zo? Ik zou daar echt moeten over nadenken, omdat ik ouder zijn heel ernstig neem, en het is niet gewoon een kind nemen of niet, het is de verantwoordelijkheid, verplichting en engagement dat kinderen vragen, eisen en verdienen.

Je licht optillen is net als een kind grootbrengen, het vraagt veel werk, en je krijgt er zowel hartepijn van als vreugde. Eens het deel uitmaakt van je leven, zoals een kind, is het altijd bij jou. Toen we onze rol als lichtwerkers en nu als lichtbakens opnamen, wisten we dat het een heel lange reis zou zijn, met perioden van succes en gelukzaligheid, en perioden van wachten en herhalingen, die we mislukkingen zouden durven noemen. Maar toch moesten we het doen, en een deel van ons werk was het licht te doen stralen en te wachten tot anderen moe werden van in het duister te zitten en zouden beginnen met het licht te zoeken. En dit is waar ons engagement en verantwoordelijkheid ernstig wordt: eens we in het licht stappen, kunnen we geen stap terug zetten in het duister, dus moeten we in het licht blijven en wat er ook in het duister is, naar ons toe laten komen.

yinyang-christ-energyWe kunnen ons succes niet afmeten aan de mate waarin de duisternis het licht zoekt of omarmt, maar aan hoe sterk we ons licht laten schijnen zodat het duister zijn kans grijpt om te ontwaken, omdat het in het licht wil zijn, of, net zoals we wakker worden wanneer we voldoende geslapen hebben en niet langer moe zijn. Ik denk dat dat is waar we ons nu bevinden.

Mensen moeten eerst een tijd in het duister vertoeven vooraleer ze klaar zijn om te ontwaken, en na kunnen denken over het licht, omdat de zegeningen van het licht niet altijd vlak voor ons zichtbaar zijn. Als je bijvoorbeeld wil slapen, wil je dat de slaapkamer donker is en zonder licht. Als je wakker bent, wil je een bron van licht hebben en zou je rond stommelen in het donker. Het licht moet er zijn wanneer je het wil, en moet uitgaan of gedimd worden wanneer jij dat wil. Zijn er in je leven mensen of situaties zoals dit? Voel je je soms ook zo? Het is een keuze, zoals alle andere dingen, en een keuze die een aanzienlijke hoeveelheid engagement, verplichtingen en verantwoordelijkheid inhoudt. Maar zoals ouder zijn, kunnen de vreugde en liefde die je kan meemaken, onmetelijk zijn, en veel beloningen brengen, ook al komen die niet altijd wanneer je ze wil zien.

De gechannelde boodschap van Aartsengel Uriel komt uit de archieven, toen ik op zoek was naar oude artikels voor de Light Beacons leden, en deze sprong in mijn blikveld. In feite is het de tweede boodschap die ik channelde met Uriel, en die is heel gepast genoemd: ‘Light dispels darkness’. Ik herinner me niet wat er gebeurde in de week voor 24 maart 2004, maar ik voelde dat het artikel nu op zijn plaats was. Je kan het volledige artikel lezen in de Light Beacons Community ledenpagina’s, waarover je hier meer kan lezen:  at this link

Dit is een uittreksel uit dat artikel:

Licht verdrijft de duisternis

Het globale geweld van de voorbije weken heeft velen onder jullie angstig gemaakt, en je vraagt je af of de wereld echt op zijn einde loopt. Weet dat dit allemaal deel uitmaakt van het Goddelijke Plan. Er is veel onrust in een groot deel van de wereldbevolking, maar hun duisternis wordt overschaduwd door het licht van veel meer mensen die weigeren dat de illusie van angst de waarheid van hun licht versluiert.

 

door Jennifer Hoffman

www.enlighteninglife.com

vert. Fran Tielemans

2 REACTIES

  1. Hoi Jennefer, heb je artikel gelezen en krijg de indruk dat het onderwerp in feite gaat over verlichting.
    In mijn optiek heeft verlichting niets te maken met slapen, licht of duisternis, religie etc, en is ontwaken een ander woord voor het gaan verlichten.
    Ben zelf een nieuwetijdswezen van 60 en heb ervaren dat verlichting niets, maar dan ook niets te maken heeft met je buitenwereld maar met je binnenwereld, je zijn.
    Zonder ontwaken, kan je niet slapen, en zonder licht is er geen duisternis. En het is allemaal zijn.
    Groetjes Rob Wrekenhorst.

  2. We gaan vol vertrouwen de toekomst tegemoet
    Soms is het licht . En soms is het donker.
    Maar ik hoop dat het licht op ons blijft schijnen.
    Geen angst geen geweld meer.
    Dat dit deel uitmaakt van het goddelijk plan
    Stelt mij gerust in ieder geval.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in