DELEN
helpen-dragen

Als je dit artikel leest ben je zeker een lichtwerker, anders zou je er niet naar getrokken worden. Ik richt me dus persoonlijk tot jou.

Het is een vast gegeven dat jij als lichtwerker altijd wil helpen. Het is je grootste wens dat iedereen het goed heeft,  dat iedereen gelukkig en gezond is. Je wil daar maar al te graag je steen tot bijdragen. Maar om de één of de andere reden krijg je zo vaak stank voor dank. Meer nog je, krijgt zelfs weerstand en boze reacties terug! En dit terwijl je enkel wil helpen? Onbegrijpelijk ?

Hoe komt dat ?

Je bedoelingen zijn uiteraard goed en integer. Alleen is je standpunt, van waaruit jij de situatie bekijkt heel belangrijk!

Wanneer jij reageert en handelt vanuit de emotionele trigger ‘medelijden’, zit je al per direct op het verkeerde spoor.

Ja maar, wil je nu antwoorden, de ander heeft pijn, zit vast, ….. Dan zeg ik ja dat kan kloppen, vanuit jouw visie bekeken. Misschien denk jij, mocht ik in de ander zijn schoenen staan dat je dat zo zou ervaren.

Klopt het echt dat de ander hulp nodig heeft? Wat als je naar de ander zou kijken vanuit een hoger perspectief, nl zonder oordeel. Wat zou je dan zien? Gewoon iemand die een bepaalde visie heeft over het leven en van daaruit zijn keuzes maakt. En uit zijn gemaakte keuzes vloeien bepaalde situaties. Dat zou inhouden dat elke situatie een soort deel van die persoon is.

Hoeveel zin denk je dat het dan heeft om vanuit jouw visie in die ander zijn plaats te willen denken en voelen? Hoe dankbaar zou je zelf zijn als iemand je ongevraagd vertelt dat je lekker fout bezig bent? Zoals je al ervaren hebt is dat vrij zinloos en roept het enkel weerstand op bij die ander.

De kunst van het helpen ligt hem in het bewaren van je neutraliteit

Ik geef een voorbeeld. Als ik healingen doe krijgen de mensen een soort leidraad via het verslag, waar ze kunnen lezen welke blokkades ik wegnam. Elke plek in het lichaam vertelt waar je emotioneel mee worstelt. Laatst was er een vriendin die kermde van de pijn en overleefde op pijnstillers. Toen ik met die persoon aan het chatten was begon ik spontaan te healen, buiten mijn persoonlijke intentie om. Als dat gebeurt weet ik dat het ok is want ik ben een kanaal. Ik leerde al vroeg van mijn gidsen de belangrijke les om nooit ongevraagd tussen te komen omdat dit dan gebeurt vanuit het ego, met als motivatie medelijden. Onder het chatten stuurde ik door op welke punten ik werkte. De volgende morgen kreeg ik een uitgebreid antwoord terug met feedback op elk punt, met als afsluiter dat ze dankbaar was voor mijn hulp en vriendschap. De feedback bestond uit de weerlegging van elk punt, want in haar visie was het meeste al verwerkt en loslaten. (Je lichaam kan maar pijn blijven vasthouden zolang er een pijnlijk denkbeeld in je leeft)

Tja daar sta je dan, een vriendin die kermt van de pijn en die vastloopt fysiek en emotioneel. De spiegel die aangereikt werd wordt naast zich neergelegd. Wat doe je nu?

Was het vroeger geweest ging ik op alle manieren willen proberen door te dringen tot haar. Want ik wil zelf gelukkig en zonder pijn door het leven dus ik ga ervan uit de ander ook? Of is er nog een andere mogelijkheid?helpen

De logica is duidelijk, als jij goed zit in je vel ben je gezond, zit je niet goed in je vel ben je ziek en geeft je ziel je signalen. Maar wat denk je dat er zou gebeuren mocht ik hier hard willen doordringen? Als iemand vastloopt is dat omdat er weerstand is, weerstand om bepaalde dingen onder ogen te zien. Weerstand = vechten tegen iets. Als je dan probeert door te dringen beantwoord je het vechten met vechten. Als ik echt wil helpen is het enige wat ik kan doen de situatie accepteren zoals ze is = respect voor wie en wat ze nu is. De situatie is een vriendin die (on)bewust kiest om een bepaalde kijk nog niet los te laten. Enkel op het ogenblik dat ze me BEWUST advies en inzichten vraagt zal ze ervoor openstaan en misschien luisteren.

Dit is een groot verschil met handelen voor de lieve vrede. Handelen voor de lieve vrede is je schikken naar de visie van de ander en je erbij neerleggen. Wachten tot de ander klaar is, is luisteren naar wat de ander van je vraagt of van je nodig heeft.

Wanneer je ongevraagd advies geeft wordt dit als een agressieve daad ervaren van de ander. De ander voelt zich afgewezen in zijn waarheid en kunnen. Op die manier ontstaat wrijving en ongenoegen en zal de ander nooit openstaan voor (jouw) hulp.helpen-solidariteit

Voor alles is er een juist moment

Wat ik al ondervonden heb in mijn leven en met mijn klanten, is dat je niks kan dwingen. Je kan niet lopen voordat je kan gaan en het (in het stof) kruipen gaat eraan vooraf 😉 . Gun elk zijn groeiproces. Wanneer je de ander dat respect en die erkenning geeft help je hem automatisch om zichzelf te respecteren en te erkennen. Elk moment en elk proces dat zich voordoet is het enige juiste.

Het is nogal tegenstrijdig om van de daken te schreeuwen :” aanvaard/respecteer jezelf en zie jezelf graag” terwijl je woorden nog niet helemaal weg zijn, je de ander al aan het veranderen bent onder het mom van helpen.

Bij deze wens ik jullie allen fijne feestdagen toe. Mogen jullie vrede en vreugde vieren en ontdekken en 2016 te starten met een nieuwe lei, vanuit een acceptatie van wie je bent NU.

Isabelle Lambrecht   www.isahealing.eu

22 REACTIES

  1. "Op de juiste manier de ander helpen!"
    .
    Nou vooruit dan maar.
    .
    Omdat ik een lichtwerker ben.
    .
    De enige juiste manier om de ander te helpen is als een boom.
    .
    De boom produceert zuurstof.
    .
    En zal het .. zijn wat er verder geschied.
    .
    Zo ook uiteindelijk 'de lichtwerker'.
    .
    'Zijn/haar licht straalt' en er wordt niet meer zoiets als 'helpen, de ander, een jezelf' ervaren.
    .
    Laat staan dat er zoiets als 'mededogen' is.
    .
    Wat heb ik een hekel aan 'werk'.
    .
    Ik gun ook niemand het goede.
    .
    Ik gun hooguit iemand 'het zien dat alles al goed is'.
    .
    In de praktijk zal het er op neerkomen dat daarvoor veel geleden dient te worden, althans voor het ego.
    .
    En dat 'zien/ervaren' heeft niets met vreugde of iets dergelijks van doen.

  2. Kan ik met u , schriftelijk in contact treden ,Hoe gaat het … ik woon in Belgie . Geef ik U vragen op of stelt u vragen .Kan ik uitleg krijgen ?Wat kost het ?

  3. Ja, helemaal waar. Dat is wat we te leren hebben. Bovendien begint het bij onszelf… Dat wat je 'ziet' of beoordeelt is wat jij zo ervaart. Ik heb zelfs ooit een vriendschap beëindigd, omdat het ongevraagde advies van een vriendin/coach zo in de weg stond dat je geen normaal gesprek kon voeren. Zij meende het beter te weten voor mij en keurde bepaalde zaken af. In mijn optiek had dat meer te maken met haar eigen onverwerkte 'deel' en projecteerde ze iets van zichzelf op mij. Het is vrijwel onmogelijk een vriendschap in stand te houden als iemand zich op zo'n manier opstelt.

    • Klopt Petra, wanneer iets "opdrongen" wordt heeft die ander een onbewuste verborgen agenda. Het gebeurt vaak met goeie bedoelingen maar vanuit een zelf gekwetst zijn. Mocht dat nog eens voorvallen mag je de ander er gerust op duiden dat ongevraagd advies niet fijn aanvoelt. Snappen ze het niet tja dan voelt de vriendschap niet fijn meer aan en is een afronden het beste.

  4. Heel verhelderend. Heb wat je schrijftt al mogen ervaren en het kwam goed voor even maar daarna terug naar af. Werk nu niet meer uit compassie maar uit med dogen. Je werkwijze geeft kracht en energie ook aan mij. Hartelijk dank en een sprankelend 2016. Hartegroet, Lutje

  5. En wat als de acties van een ander andere mensen pijn doen. acties die over grenzen heen gaan. dat lijkt mij lastig accepteren. dan is acceptatie kop in het zand steken toch?

    • Nee Charlie, het is te lang om uit te leggen maar ik probeer het kort mee te geven. Je kan nooit een ander pijn doen. Als een ander pijn heeft is het omdat er al een kwetsing in die ander leefde die bevestigd wordt. Vb je hebt een laag zelfbeeld en iemand zegt je: "maar jong je bent toch een idioot". Dan kan je daar op 2 manieren op reageren: ofwel voel je je als door een adder gebeten omdat jij je onbewust al als een idioot voelt of je voelt je goed in je vel en de woorden van die ander kunnen je onmogelijk raken……….Als jij steeds over je eigen grenzen gaat omdat je jezelf wegduwt zullen andere zeker over jouw grenzen gaan en jouw ruimte innemen. In het geval de ander zijn woorden je pijn doen, ligt de acceptatie in het erkennen van het feit dat jij je gemakkelijk een idioot voelt (in het geval van mijn vb). Dat zorgt ervoor dat de macht bij jou komt want jij voelt dat. Dan kan jij ontdekken of het wel klopt dat je een idioot bent? En het zou kunnen zijn dat je ontdekt dat idee vb je vader afkomstig is. Dan kan jij voor jezelf uitmaken of dat wel realiteit is dat jij een idioot bent? Dan zou je kunnen ontdekken dat dit helemaal niet klopt en dat je vader een minderwaardigheidscomplex heeft dat hij op jou projecteerde. Dan hoef jij jezelf niet meer klein te houden en kan je het idee van idioot lol Hier alvast 3 artikels die wat meer inzicht kunnen geven https://www.nieuwetijdskind.com/help-buitenwereld-behandeld-me-slecht-zelfreflectie/ & https://www.nieuwetijdskind.com/liever-gelijk-dan-gelukkig/ & http://isahealing.eu/hsp%20en%20hoogbewusztzijn/gebrek%20aan%20aarding%20valkuil%20hsp'ers.html

  6. Heel krachtig neergezet! Dank je! Het gaat inderdaad om het onderscheid tussen mede lijden en mede dogen. In het eerste geval spreekt je ego in het tweede geval is er respect. Ikblijf oefenen .Veel liefde en licht tederheid en vreugde.

    • Idd Katri, ego handelen of ziele handelen . En ik oefen ook nog elke dag ……..dat is wat ons verbind, we oefenen allemaal op onze eigen unieke wijze en tempo ……jij ook veel liefde en vreugde

  7. Hoe dankbaar ben ik voor dit bericht.
    Gisterenavond heb ik gehuild en gevraagd om een antwoord. Hoe…hoe…en plop daar wordt het mij aangereikt.
    Vaak weet ik hoe te handelen, door mijn eigen leerproces, mijn eigen leerweg wil ik zo graag anderen helpen. Ze behoeden voor…
    Hoe mag en kan ik helpen? Door een spiegel te zijn. Ik mag hun laten "voelen", mijn energie…wat is mogelijk…het is aan hun wat zij ermee doen.
    Van oud op nieuw naar 2014 word ik ziek. Ernstig…zo ernstig dat ik volgens de artsen ben opgegeven. Een gigantische tumor in mijn gehele borstkas aan de kant van mijn hart. Happy new year…voor het eerst sinds heel lange tijd ben ik in gesprek gegaan met mijzelf. De tumor/ Non Hodgkin Lymfoom eindstadium 4 was een geschenk…huh…het zette mij op de plaats…het jachtige leven…materialisme…voldoen aan de buitenwereld…het continue klaar staan voor anderen… nalaten van het stilstaan bij mijzelf.
    Deze gesprekken met mijn innerlijke ikje, de handvaten die mij aangereikt werden…de zware maar oh zo mooie leerweg heeft mij beloond. Mijn oncologen schreven mij 8 zware r-chop en 6 chemo's voor om de hersenen te beschermen. Van mijn ikje kreeg ik iets totaal anders aangereikt.
    Vol geloof ben ik daar mee aan de slag gegaan. Na drie chemo's en mijn eigen therapie was de gigantische tumor verdwenen. De oncologen waren verbaast…de vierde chemo hakte er zo in…meer dood dan levend besloot IK!!!…met ikje te stoppen. Trots en gezond ga ik 2016 in…het geloof hebben in jezelf, het luisteren naar je ikje brengt je daar waar je behoort te "zijn".
    Bij één van mijn chemo's was een vriendin aanwezig…hoe wrang is het dat zij nu borstkanker heeft…ik zie dingen en hoor dingen van haar aan. Ze verteld mij symptomen na de zoveelste chemokuur…ik ben een luisterend oor…haar spiegel om te zien hoe ik nu in het leven sta…hoe moeilijk is het om te zwijgen…haar leerproces….
    Mijn dagelijkse droom…wil praten, mijn mond vol met plakkerige kauwgom…wanneer ik het er met moeite uit haal, ga ik overgeven.
    Heb haar net een WhatsAppje gestuurd.
    Ze staat nog steeds overeind na zoveel chemo's…wat een sterke vrouw…
    Heb haar geschreven dat ik zo trots op haar ben.
    In en uit liefde naast elkaar staan…welk pad we ook belopen…ieder zijn eigen geloof en waarheid…
    Mijn taak is het uitstralen van mijn energie.
    Hoe doe ik dat? Ik praat en luister naar de echte ik…en hoe ik dat doe dat mag ik jou wel vertellen.
    Voor iedereen een geweldig liefdevol en gezond 2016 ♡♡♡

    Veel liefs Linda

    • Wat mooi Linda dat jij op die manier kan omgaan met deze dingen.
      En dat jij ondanks al die Chemo waarbij je natuurlijk een jasje uit heb gedaan. je vriendin zo steun.
      Zij heeft jou ook terzijde gestaan. prachtig hoor dat je elkaar zo help.
      Schitterend dat je verteld heb dat je trots op haar ben. juist nu doen zulke woorden veel.
      Dat uitstralen is zeker weten jou taak denk. hoe mooi omdat te mogen doen.✨✨

      Je bent een bijzonder mens Linda. ook ik ben trots op je.✨

      Sterkte en veel liefs ❤️❤️ Jannie. ❤️

    • linda een prachtig en krachtig verhaal van zelfrealisatie………borstkast de spiegel hier is het jezelf ruimte geven, het jezelf zuurstof geven en jij hebt dat heel duidelijk begrepen…….boeiend jouw droom: als ik zo eventjes erover mijmer = praten is ook zelfexpressie, het jezelf een stem geven, heb jij een uitlaatklep (hobby, schrijven,….)? die plakkerige kauwgom is dat een bescherming of een remming? kots jij nog van jezelf? waarom denk jij te moeten zwijgen? vertellen over jouw ervaring en over wat in je leefde kan de ander helpen want dat wat van jou is, kan de ander niet betwisten. Dat is iets anders dan ongevraagd advies te geven. Ik schrijf over eigen belevingen = dat is gedragen energie. Het feit dat jij een zo zware fysieke ziekte ZELF overwonnen hebt is jouw cursus geweest in groei = die is krachtig gedragen door jezelf. Waarom er dan niet gewoon over spreken zodat je anderen met je voorbeeld kan spiegelen? Ipv te schrijven dat je zo trots op haar bent wat zou je echt met haar willen delen? …Het kost je moeite om te zwijgen, dat is weer vechten tegen jezelf een soort angst de ander te kwetsen? Het is terug een vorm van onderdrukken van jouw energie die een waardevolle gift is….zo dat zijn de gedachten die in mijn hoofd kwamen bij het lezen van je prachtig verhaal, dat heel waardevol is om te delen met anderen. Heel veel liefs voor jou mooie dame.

      • Goedemorgen Isabelle,

        Op de dag van mijn verjaardag kreeg ik de definitieve uitslag. Die dag leefde ik in een roes. Een stilte die bijna onnatuurlijk mooi was. Een gevoel er is meer, enorme positieve energie drong mijn lichaam binnen.
        Vol geloof, humor en met gelatenheid druppelde 7 februari, 7 uur lang de eerste palliatieve chemo naar binnen. Na de eerste week was ik een wrak…meer dood dan levend…lag ik op de bank. De chemo brandde in mijn borstkas, de hersenchemo…maakte dat ik moeite had met praten…prednison, lyrica, morfinepleisters en tabletten ik was een zombie. Ik verdroeg het. In bed stelde ik mijzelf vragen. Linda is dit voor jou de juiste weg? Viel in slaap met een visioen.
        Gezond eten lag op lange grote houten tafels, de tegenhanger tegen het vergif.
        Een gevuld bad met een pot zout en ik lag tot aan mijn mond in het water. Ik hoorde mijzelf zeggen bij iedere inademing:" gezondheid in en bij de uitademing…tumor uit". Zonder aarzeling liet ik mij de volgende ochtend het bad met zeezout vullen en dompelde mij onder. Bij de tumor uitademing halfonder water hoorde ik een angstaanjagende vibratie. Na een half uur was het water donker gekleurd?, en liet ik mij afspoelen.
        Iedere dag gezond eten en de badmeditatie…
        Na drie chemo's een scan…de oncologe kijkt alsof ze water ziet branden…de…de tumor is weg stameld ze. "We" maken de magische 8 chemo"s af zegt ze en dan de grote scan, tot volgende week. Na de vierde chemo heb ik het gevoel dat ik mijzelf aan het vernietigen ben. In bed stel ik mijzelf de vraag…is al dit vergif nodig, de tumor is toch weg? Het lijkt alsof een stem mij verteld, neem je ook een paracetamol in als je nog geen hoofdpijn hebt!
        Ik maak een afspraak bij de oncologe en zeg mijn verdere chemo's stop. Ik stop met de medicijnen waar ik twee weken lang een verschrikkelijke cold turkey van krijg. Zet dapper door…ik ben het waard.
        De grote scan…pff…weer chemisch afval in mijn lichaam…ik bedank er voor. Ik leef in het geloof en de kracht van mijzelf.
        Iedere dag groei ik door naar mijn innerlijk te luisteren…mooie mensen komen op mijn pad waar ik ook weer van mag leren.
        Gun iedereen de inzichten voor een mooi leven…ziekte is een geschenk wanneer je weet wat het je zegt. Luister naar je innerlijk het heeft alle antwoorden…klakkeloos het door ego vergiftigde lichaam vol pompen met nog meer gif…is een keuze.
        Trots ben ik op mijn vriendin dat haar lichaam na 14 chemo's nog overeind staat. Wat een sterke vrouw…beseft ze dat zelf…ze kent mijn verhaal…het is aan haar…aan iedereen…LUISTER ALSJEBLIEFT NAAR JEZELF, VERTROUW JEZELF ♡
        Dankbaar met alles wat op mijn pad komt, gun ik iedereen…

        Veel liefde en mooie inzichten naar gezondheid, liefs
        Linda

      • Mijn therapie kwam in een visioen nadat ik gevraagd had:"Ik voel dat de chemo nog meer kapot maakt dan al is, wijs me de weg aub".
        Oude houten tafels gevuld met verse groenten, fruit en kannen met helder water.
        Een heerlijk bad met fonkelende zoutkristallen op de bodem. Ik zag mijzelf ademhalingsoefeningen doen met mijn mond onder water. Gezondheid in…tumor uit klonk het.
        De volgende ochtend heb ik mij op handen en voeten de trap op gesleept. Het bad gevuld met zeezout en mij er in gehezen.
        Vol geloof een half uur in meditatieve ademhaling verzonken. Bij tumor uit weergalmde een ijzingwekkend geluid half onder water.
        Nadien was het badwater donker bruin.
        Ook hield ik mij aan gezond en vegetarisch eten.
        Na drie chemo's kwam de scan. Vol ongeloof vertelde de oncoloog dat de tumor was verdwenen. Ik moest de magische 8 palliatieve chemo's volmaken voor blijvend succes op de onverwachte genezing.
        De vierde chemo sloeg zo hard in dat ik besloot met beide chemo's en vier verschillende verslavende medicijnen te stoppen. (Na overleg met mijn innerlijk).
        Het ziekenhuis wierp de verantwoordelijkheid in mijn schoot en die heb ik ook dankbaar aanvaard. Ik beslis en voel wat ik aan kan en wat ik inneem.
        Ook de beslissende scan die definitief uitsluitsel behoorde tegeven heb ik naast mij neergelegd. Ik voelde mij innerlijk gezond in geest en al stukken beter in het beschadigde lichaam. Opnieuw ingespoten te worden met radioactief ….daar voelde ik zo een aversie tegen. En dan 8 weken in de stress verblijven…wat is de uitslag?
        Wanneer je oprecht in jezelf keert vind je jouw antwoorden. Dit is mijn pad…mijn geschenk…mijn groei…mijn geloof.
        Trots ben ik op mijn vriendin, zij is zo sterk…14 chemo's doorstaan…straks een operatie en bestraling. Ze kent mijn verhaal…ik gun haar, haar antwoord…
        Isabelle bedankt voor jou reactie…het heeft mij vandaag weer een stapje verder doen groeien…
        Gun iedereen een gezonde weg naar groei, liefde en mooie inzichten.

        Liefs Linda

  8. Wat prachtig en duidelijk omschreven, precies de spijker op zijn kop Isabelle !! Ik ga dit stuk iedere dag lezen, om mezelf, en daardoor ook anderen beter te kunnen helpen !!! Bedankt !!!!!

  9. Ik stond vroeger altijd klaar voor een ander. ik nam de problemen mee naar huis.
    Ik kon er niet van slapen zo was ik er mee bezig.
    Tegenwoordig luister ik nog wel, maar houd het toch meer op een afstandje.
    Gisteren kwam ik een bekende tegen die volgens mij in een diepe depressie zit.
    Ze is veel afgevallen en heeft geen eetlust.ze begon te huilen toen ik wat tegen haar zei.
    Ik heb haar gezegd dat wij ons allemaal zorgen om haar maken en dat ze hulp moet zoeken.
    Ik heb haar een knuffel gegeven. meer kan ik niet doen.
    Ze moet zelf naar de dokter gaan en hulp zoeken.
    Ik heb afstand genomen verder.ze heeft familie genoeg en het is niet aan mij om daar verder in te gaan.
    Ik weet ook dat deze bekende van mij een zeer moeilijk leven heeft gehad. en vermoed dat nu
    ze ouder is die dingen die er gebeurd zijn haar parten spelen.
    Oude pijn dus die nu op begint te spelen.
    Ik laat haar heus niet vallen, maar benader haar op een andere manier.
    Dat is het beste voor haar en voor mij.
    Waneer ze ons nodig heeft staan wij als 6 vriendinnen echt voor haar klaar.
    Maar deze klus moet ze echt zelf klaren.
    Wat ik wel jammer vindt dat ze nergens in geloofd.
    Geen enkele religie boeit haar.
    Je kan daar zoveel kracht uit halen.ze is ook heel bang voor de dood.
    Helaas kan ik haar daar niet mee helpen.
    Ik dring haar niks op.
    Maar ik hoop dat ze toch licht in de duisternis gaat zien.
    Want ieder mens heeft licht in zijn leven nodig.

    Dank je wel Isabelle voor jou artikel.

    Een ✨✨sprankelend nieuwjaar alvast.
    ❤️Jannie.

    • we zijn allemaal gekwetste wezens Jannie en idd soms moeten we de ander gewoon zijn pijnlijke keuzes zelf laten uitwerken, tot ze zich bewust worden van hun keuzes……het is mooi dat je er voor haar bent ………..voor jou ook een nieuw jaar vol vreugde

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in