nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

In het boek ‘Samenwerken met God (praktische informatie voor het nieuwe millennium)’ van Kryon, is een hoofdstuk gewijd aan de ‘Indigo Kinderen’. Lee Carroll is de man die berichten ontvangt van Kryon . In dit zesde boek van Kryon vat hij samen wat Kryon heeft verteld over de Indigo kinderen, Indigo verwijst naar de hoofdkleur van de ‘aura’s van deze kinderen . Dus, de volgende onderdelen zijn niet letterlijk gechannelde boodschappen. Het hoofdstuk omvat 13 pagina’s, en ik koos een paar uittreksels. Als je echt geïnteresseerd bent in Kryon, die de term “Indigo kinderen” als eerste noemde koop het boek!

Een van de meest verbazingwekkende eigenschappen van de New Age gaat komen van de wiegen van duizenden huizen in de hele wereld. De nieuwe kinderen van de ‘Indigo’ kleur zijn en masse aangekomen en zijn al onder ons. Soms denk ik dat dit is wat is voorspeld als de ‘de massa landing “(grapje)!

Spiritueel bewustzijn: Wees u ervan bewust dat deze nieuwe kinderen een overkoepelende laag van kennis hebben van wie ze zijn, die anders is dan die wij hadden als kind. Op cellulaire niveau, ‘weten’ ze dat zij schepselen van het universum zijn , met een prachtig doel (geen les) op de de planeet.Hun bewustzijn over dualiteit verschilt daarom van het onze. Het gevolg is meervoudig:

  • Ten eerste, als ze ervoor kiezen van trilling te veranderen, kunnen zij dat veel makkelijker dan wij.
  • Als ze in hun leven op zelfonderzoek gaan, zullen ze minder problemen hebben rond eigenwaarde, angst of resten uit vorige levens. Dikwijls zijn er helemaal geen lessen meer uit vorige levens.
  • Hun overgang naar een nieuwe trilling zal moeiteloos zijn, en ze zullen een aantal ingewikkelde problemen, over trillingsverandering en de uitwerking daarvan op aarde, volkomen begrijpen.
  • Enkelen zullen helemaal zonder karma geboren worden.

Dit betekent niet zonder meer dat de nieuwe kinderen allemaal verlichte wezens van de Nieuwe Tijd worden – nauwelijks. Ze hebben nog steeds dezelfde vrije keuze tot zelfontdekking, maar als het zover is, dan hebben ze beter gereedschap om het werk te doen, dan wij hadden. Het zou zijn alsof de eigenschappen van Babe Ruth (‘s werelds grootste honkbalspeler) in ons allemaal verstopt zaten. Sommigen van ons zouden zelfs nooit een slaghout oppakken, maar degenen die dat wel deden zouden de bal uitstekend kunnen raken. De andere kant van de medaille is, dat hun ‘speciale’ eigenschappen problemen kunnen veroorzaken in hun persoonlijkheid, als we hen niet herkennen.opvoeden van Indigokinderen

… Kryon zegt nu dat als gevolg van het nieuwe bewustzijn, het kind een totale vertrouwensbreuk zal ervaren als ze in plaats daarvan verteld wordt dat ze waardeloos zijn, omdat ze absoluut beter weten! Hij of zij zal weten dat ze worden voorgelogen! Het resultaat zal zijn : zich terugtrekken en gaan wanvertrouwen . Het kind kan niet worden overtuigd dat hij iets anders verdient dan wat hij is! Hij weet intuïtief wie hij is op cellulair niveau. Dit  ‘koningschap’ en ‘koninginnenschap’ is het verschil in hoe ze zich voelen. Veel volwassenen zien dit attribuut en noemen de kinderen ‘eigenwijs’ of ‘moeilijk’. In plaats daarvan kunnen de kinderen een goede, solide gevoel van eigenwaarde hebben, en cellulaire informatie dat zij absoluut nu hier horen te zijn.Zij vroegen erom , en hier zijn ze.

Dit kan zowel een zegen als een ramp zijn, afhankelijk van de omstandigheden waarin het kind zich bevindt. Als het kind bijvoorbeeld de enige Indigo is, tussen veel kinderen met het oude bewustzijn (zoals wij waren), dan zal het een buitenbeentje lijken. Van binnen zal het kind roepen: “Waarom erkent niemand mij? Waarom snappen de andere kinderen het niet? Waarom doen ze zo? Ze zijn allemaal stom!

Een Indigo kind heeft subtiele herinneringen over Gene Zijde, die geleidelijk verdwijnen tegen het tiende jaar. Bij een Kryon Thuis- bijeenkomst vertelde een kleuterleidster een verhaal over een heel boos en gefrustreerd meisje van drie. Ze kreeg van de andere kinderen niet de reactie die ze verwachtte, die hadden niet hetzelfde begrip waarmee zij was geboren. Ze waren langzaam, luisterden niet, wilden niet meedoen aan de dingen die zij wilde en begonnen haar duidelijk buiten te sluiten. Woedend en in tranen stampte ze op de vrouw die de leiding had af, en schreeuwde tegen haar: “Ik heb er spijt van dat ik teruggekomen ben!” (Waar gebeurd)

Bij een Kryon Seminar ontmoette ik een gezin dat hun Indigo-kinderen meegenomen had. Het was een genoegen met de kinderen (zes en acht jaar) te praten. Ik vroeg het jongetje , “Hoe noemden ze je voor je hier kwam?”, met de bedoeling er achter te komen of hij herinneringen aan een vorig leven had. Zeer tot mijn verbazing was dat zo. “Ze noemden me Papa”, antwoordde hij, alsof het niets bijzonders was. De ouders stonden te stralen. Zij waren verenigd in Spirit en konden hun kinderen op een totaal andere manier respecteren en erkennen dan volgens het oude patroon. Daarna is het nog twee keer gebeurd dat ouders hun Indigo’s meenamen naar een bijeenkomst van volwassenen, die zeven uur duurde!Geen videospelletjes of tekenfilms – alleen maar channeling en lezing. De aandacht van de kinderen was imponerend.

Over aandacht gesproken; er schijnt de laatste jaren een afwijking opgedoken te zijn, die bijna altijd verband houdt met Indigo’s. Hoe zou het zijn om ter wereld te komen met de kennis van wie je was, met het gevoel tot een Familie te behoren – en dan niet te worden herkend of te worden behandeld als een buitenstaander, in plaats van als een koninklijk wezen? Hoe zou het zijn dit als kind te ervaren en er niets aan te kunnen doen? Je verstand zou er niet achter kunnen komen wat er mis was! Het antwoord, helaas, is; Attention Deficit Disorder en Attention Deficit Hyperactive Disorder (ADD en ADHD). Om te overleven zullen deze kinderen óf uit de werkelijkheid stappen, in hun eigen, niet lichamelijke, wereld, óf juist het tegenovergestelde – ze vliegen tegen de muren op om het werkelijke probleem in hun leven te ontlopen en zo hulp aan te trekken.

Veel ouders moeten hun Indigo’s medicijnen geven omdat er geen andere manier lijkt te zijn om een enigszins normaal gezinsleven te creëren, of om het kind zich te laten ontwikkelen. Dit zal veranderen. Nu al hebben energiewerkers goede resultaten met ADD en ADHD, maar ze moeten ook de ouders erbij betrekken. Soms helpt het de omgeving van het kind te veranderen, maar er is geen garantie dat de nieuwe situatie beter zal zijn. Een paar mensen zijn erachter gekomen dat het eten van blauw/groene algen een groot verschil in gedrag te zien geeft – bijna alsof de biologie van het kind zichzelf in balans brengt door de opname van deze nieuwe stof. De beste resultaten worden gemeld met blauw/groene algen die op natuurlijke wijze verbouwd worden in Klamath Lake in Oregon (Ik verkoop het niet, al klinkt misschien zo. Ik eet het wel. Het is voedsel, geen supplement, en het past in de Kryon categorie van levens-essentiële stoffen die het lichaam snel en natuurlijk in balans brengen).

… Sommige dingen werken niet meer met de indigo kinderen. Schuldgevoel zal niet werken zoals zij heeft gedaan toen we jong waren. ‘Wacht maar tot je vader thuiskomt’ is een term die gewoon niet de resultaten oplevert van vroeger. In plaats daarvan zal het kind niet totaal niet lijken te reageren , en de gewenste angst voor de vader die erachterkomt wat het kind gedaan heeft zal eenvoudigweg niet werken. Het  innerlijk weten van ‘wie hij is’ zal veel van de oude trucs van discipline doen kortsluiten .

Houding: Kryon heeft ons verteld dat de Nieuwetijdsinderen zich anders zouden gedragen, en de kinderverzorgers beamen dit. Hier is een voorbeeld: De Nieuwetijdskinderen gaan niet in de rij staan als ze dat gezegd wordt. (O nee! Hoe moet dat nu in Disneyland?) In plaats daarvan zeggen de verzorgers wat de bedoeling is en geven de kinderen een bepaalde tijd om het zelf uit te werken. Dus in plaats van te zeggen: “Ok, kinderen, ga direct in de rij staan voor de lunch”, zeggen de verzorgers: “OK, kinderen, het is lunchtijd en jullie hebben drie minuten om een rij te vormen”.

Plotseling wordt het een groepsinspanning om erachter te komen wie het eerst in de rij gaat staan en waar de rij moet beginnen. De kinderen lossen dit probleem zelf op (!) en nemen de verantwoordelijkheid op zich voor de juiste handeling. Het is een nieuwe manier van denken voor zowel kinderen als volwassenen. Blijkbaar spoort de Keuze aan tot verantwoordelijk gedrag (Niet in mijn tijd).

Zowel bij deze als bij andere nieuwe methodes gaat het erom de kinderen op jonge leeftijd meer informatie te geven, zodat ze zelf oplossingen kunnen vinden. Verantwoordelijkheid nemen als vijf-jarige? Een sociaal vraagstuk oplossen (overeenkomen wie als eerte in de rij gaat staan)? Klinkt dit als Nieuwetijdsprincipes voor volwassenen of voor kinderen? Het is voor allebei en dát is waar het om gaat. Deze kinderen hebben veel beter dóór hoe de dingen werken en je kunt ze niet voor de gek houden.

Wat kunnen ouders doen met betrekking tot leiding en discipline? Het antwoord is, dat ze de kinderen (het geeft niet hoe jong ze zijn – zelfs als ze nog niet kunnen praten) eerst uit moeten leggen waarom hen gevraagd wordt iets te doen en hen dan een keuze te laten maken (als ze daar oud genoeg voor zijn). Ik was thuis bij een Indigokind van drie. Als je hem aankeek, kon je zien dat het een oude ziel was. Zijn ouders wisten wie hij was en waren prima in staat hem een zinvolle plaats in de familie te geven. In plaats van hem bij het diner te zeggen “te gaan zitten” werd hem gevraagd te kiezen “waar te gaan zitten” (de ouders hadden van te voren een paar mogelijkheden voorbereid). Een ondoordacht bevel werd zo een liefhebbend verzoek om een keuze te maken. In beide gevallen was het zo dat het diner opgediend was en dat er een bepaalde handeling verwacht werd. Het kind bekeek de situatie en je kon inderdaad zien dat hij de verantwoordelijkheid nam voor de keuze op welke stoel te gaan zitten. Het idee om geen gehoor te geven aan het ‘aan tafel komen’ kwam nooit op!

Later op de avond zag ik het kind een keer tegenstribbelen (hij was moe en zeurderig, zoals alle kinderen), waarna hij duidelijk en vastberaden terechtgewezen werd. Het verschil? Hij werd met respect behandeld maar ging toch zijn boekje te buiten (zoals alle kinderen doen om hun grenzen te testen). Daarop volgde de verwachte disciplinaire actie, met een logische, kalme uitleg. Het verschil lag hier niet in de manier waarop het kind tot de orde geroepen werd maar in de manier waarop het tot aan, en gedurende, het probleem werd behandeld. Hierdoor gaat het kind begrijpen: “Wij behandelen jou met respect en jij doet hetzelfde met ons”.

Denk niet dat je het kind zo verwent. Dit is gewoon een andere manier van met elkaar omgaan dan vroeger. Dit is niet ‘op eieren lopen’ met het kind. Dit is het kind een Keuze geven in plaats van “Doe wat je gezegd wordt en hou je mond!”. Kryon adviseert ouders om al heel vroeg vriendschap te sluiten met hun kinderen en te proberen de gebruikelijke ouder/kind verhouding te laten vallen.

Ouders hebben ook Indigozuigelingen meegenomen naar seminars. In Beckeridge, Colorado, werd een pas geadopteerde wees uit het buitenland, op moeders rug gedragen. Het kind was absoluut betoverend en je kon zoveel wijsheid in haar ogen zien. (Je kon ook voorspellen dat dit kind handenvol werk zou geven. Ze zal de aandacht opeisen, maar niet vanuit ego. Deze eigenschap komt voort uit verborgen kennis over haar cellulaire afstamming. Ouders hoeven niet tóe te geven – alleen te erkennen wie de kinderen zijn, en datzelfde terug te verwachten). Tijdens mijn verhaal over Indigokinderen vertelde ik dat er achter in de zaal één aanwezig was met haar moeder. Honderden mensen draaiden zich om om te kijken. De reactie van het kind? Zij knikte met haar hoofd, erkende dat de mensen haar eerden – en zwaaide – alsof ze wilde zeggen:” Ja, dat ben ik!” Het was een kostelijk moment en we lachten allemaal hartelijk.

Ouders zullen er in een zeer vroeg stadium achter komen dat hun kinderen reageren op erkenning en zij kunnen dan ook een heel andere relatie hebben dan wij als kinderen hadden met onze ouders. De kinderen zullen veel verstandiger zijn en ons verbazen door de zelfdiscipline die zij aan de dag leggen (eigen verantwoordelijkheid). Zij zullen sociale problemen sneller herkennen en veel meer belangstelling hebben voor ‘volwassen’ zaken, op een veel jongere leeftijd – en ja, ze zullen al snel onze vrienden worden. Vaarwel generatiekloof! Dat is een patroon uit de oude energie. Ik heb het zelf meegemaakt! Drie keer dit jaar namen Indigotieners deel aan een Kryon seminar. In één geval eiste de jongen dat zijn ouders hem meenamen (hij had de Kryon boeken zelf gevonden). De tweede kwam als volkomen gelijke met zijn ouders mee en nam alle informatie, meditatie,toning en channeling op dezelfde manier als de volwassenen in zich op (zeven uur lang). In het derde geval had de jongen de Kryon boeken gelezen en een sterke weerklank gevoeld. Hij kreeg toestemming van zijn ouders in Alaska om in zijn eentje naar een Kryon seminar te komen!

In elk van deze gevallen bracht ik enige tijd door met deze dierbaren. Oké, ze waren nog steeds tieners en praatten en gedroegen zich als tieners. (Herinner je je eigen tienerjaren nog? Ik eer het proces van opgroeien en bid spirit dat ik nooit zal vergeten hoe het was. Ik geloof dat dat me geholpen heeft in mijn omgang met jonge mensen.) Het verschil bij deze jongeren zat hem in de factor wijsheid. Zij stelden buitegewoon indringende vragen over het leven en hun tienerrol daarin. We discusieerden veel en toen ik hen nakeek bij vertrek dacht ik: “Daar gaat een heel nieuw soort mensen!”

.. Dus, als je het niet al begreep, hier zijn enkele suggesties totdat een verlichte hulpverlener of leraar de komende bestseller over de nieuwe kinderen schrijft

Tips: Hier volgen een aantal voorlopige wenken – tot één of andere verlichte verzorger of onderwijzer het toekomstige ‘bestelling’ boek over de Nieuwe Kinderen schrijft. (N.B. – hier is een boek dat geschreven moet worden!)

Opvoeden van Indigokinderen

  • Behandel het kind vanaf de geboorte als een jonge volwassene. Gebruik hierbij in het bijzonder de klank van je stem. Zo erken je zijn/haar levenskracht. Het kind verwacht dit en zal negatief reageren als je het niet doet. De erkenning dient altijd wederzijds te zijn; in het begin lijkt het of het kind je verzoek om wederkerigheid niet begrijpt maar spreek het desondanks uit. Moeders, je INTENTIE om te erkennen en erkend te worden is de sleutel! Maak deze afspraak al vroeg. Je kunt dit niet creëren, je moet het verdienen met je gedrag. Doe dit met behulp van spraak. De Indigo beantwoordt cellulaire verantwoordelijkheid. Dikwijls is dit de enige les waarmee hij/zij hier komt en dit soort inbreng is nodig.
  • Vertel kinderen vanaf hun geboorte letterlijk wat er aan de hand is. LEG ALLES UIT. Oké, alle moeders rollen nu met hun ogen. Maar écht – dóe het! De kinderen kunnen op cellulair niveau voelen wat er gebeurt.

Moeders, ik wil je iets in herinnering brengen dat misschien gebeurt is bij de geboorte van je kind. Herinner je je de allereerste keer dat je je baby vasthield en lang in die ogen kon kijken? Keek het kind jou in je ogen? Ja, dat deed het! Wat voelde je tijdens dat eerste ‘oogcontact’? Was er sprake van uitwisseling? JA! Iedere moeder die ik gesproken heb herinnert zich dat moment – door de interne uitwisseling! INTENTIE is de kracht van uitwisseling en het werkt vanaf de dag dat deze kinderen geboren worden. Zij weten of ze gewenst zijn of niet en zelfs of je een kersverse moeder bent! Zij zijn wijs op een manier waarop jij dat nog niet was, dus je kunt verwachten dat ze in vele opzichten vóórlijk zijn.

  • Laat de kinderen zo snel mogelijk keuzes maken over van alles en nog wat! Bereid draaiboeken voor waaruit ze kunnenkiezen, voor eten, slapen en spelen.

Denk eraan, het past bij het ‘koningsschap’ van de kinderen om te kunnen kiezen. Zij zullen de ‘koninklijke aanpak’ beantwoorden met een volwassenheid die je niet verwacht had. Zij beschouwen jou niet als ‘niet-koninklijk’. Zij begrijpen de afstamming en als ze opgroeien zal de erkenning wederzijds zijn. Omdat zíj koninklijk zijn, geloven ze zeker dat jíi dat ook bent! Als je begrip hebt voor deze instelling dan zal de dagelijkse omgang met hen veel gemakkelijker zijn.

  • Roep ze net als elk ander kind tot de orde maar doe het met minder emotie dan je gewend bent. Sterke emotie om indruk te maken werkt bij deze kinderen net zo min als schuldgevoel. Schreeuwen brengt geen verandering teweeg bij hen en het maakt dat jij zwak lijkt. Als jij je ‘erin verliest’ dan winnen zij. Terwijl mijn generatie bij de harde stem van een boze ouder die zijn zelfbeheersing had verloren in elkaar kromp, zouden de Indigo’s zelfs kunnen glimlachen. Oeps, je hebt verloren.

Een goede, snelle en rustige ‘straf’, zoals gezegd, op het juiste moment toegediend, werkt het beste – ja, zelfs in de supermarkt. Trek je niets aan van de andere klanten, zij hoeven niet met het kind naar huis! Wees hier consequent in (ik weet dat het moeilijk is).

Omdat de Indigo’s al jong volwassen zijn, zullen ze snel doorhebben wat er gebeurt als ze je uitproberen. Het ergste dat je met een Indigo kind kunt doen is ‘over je heen laten lopen!‘ En dat doen ze als ze de kans krijgen. Dan is het moeilijk om hun achting te herwinnen.

Volgens Nancy Ann Tappe beantwoorden deze kinderen feitelijk aan je emotionele staat. Dat is wat anders dan erop reageren. Liefde, vastberadenheid, rechtschapenheid – denk eraan dat ook dat allemaal emoties zijn. Deze kinderen zijn heel intuïtief!

  • Let op tekenen van diepe frustratie in de omgang met andere kinderen . Een deel hiervan is ‘normaal’. Maar zware depressie en ‘dichtslaan’ wijzen op diepe frustratie. Later kan dit uitbarsten in een overactieve handeling, waar ik het eerder over had. Beide zijn verdedigingsmechanismen die ontstaan uit een gevoel van absolute eenzaamheid, zelfs al zijn er andere kinderen om mee te spelen.

Aangezien deze kinderen geen stempel dragen waarop staat NIEUWETIJDS INDIGOKIND, zal het vinden van andere kinderen waarbij ze zich op hun gemak voelen, met vallen en opstaan gepaard gaan. Van een metafysisch standpunt gezien zul je sneller andere Indigokinderen vinden bij ouders die Lichtwerker zijn dan wanneer je van school verandert en gewoon maar hoopt dat de volgende groep beter is. Als je merkt dat sommige kinderen van je metafysische vrienden Indigo’s zijn, laat de kinderen dan regelmatig bij elkaar komen. Het zal een goede balans voor alle kinderen zijn en zal hen zeker helpen tolerant te zijn jegens degenen op school die hen niet begrijpen.

Waarom zouden de kinderen van Lichtwerkers Indigo’s zijn? FAMILIE! Kryon heeft het er dikwijls over. We incarneren in spirituele groepen over de hele planeet. “Familie” is waarschijnlijk meer spirituéél dan biologisch.

Wees niet bang om hulp te vragen! Ga op zoek naar hulpverleners en mensen die professioneel met kinderen werken zodra je een probleem ziet waarvan je denkt dat je het niet aankunt. Doe een beroep op hen als je richting nodig hebt. Veel vakmensen die doeltreffend met deze kinderen omgaan zijn niet Nieuwetijds maar hebben wel ervaring met de praktische kant. Deze hulpverleners hebben de symptomen herkend, hebben een aantal antwoorden gevonden en boeken goede resultaten.

Er zijn veel goede opvoeders en psychologen die het “indigo”-probleem aangepakt hebben zonder er enig spiritueel belang aan toe te schrijven. Zij worden geëerd met goede antwoorden want Spirit behoord niemand toe (zoals ik al eerder gezegd heb). Hun INTENTIE om de kinderen te helpen is even krachtig en waardevol als van welke Lichtwerker dan ook. Vergeet niet dat het hun gedrevenheid is die hen op de juiste plaats en de juiste tijd gebracht heeft om Indigokinderen over de hele wereld te helpen.

Niet alle kinderen die nu geboren worden zijn Indigo’s maar mer het verstrijken van de tijd zullen het er steeds meer worden. Het begon allemaal in 1970 toen een klein percentage Indigo’s aankwam en het is nu opgelopen tot ongeveer 80% ( in 1998). In dit tempo zal het makkelijker worden voor kinderen om gelijkgestemde vriendjes te vinden. Het zijn de kinderen tussen de drie en zes jaar die nu op zoek zijn. Hun groep bestond maar voor ongeveer 30% uit Indigo’s. Binnenkort is dat 100%.

Hun boodschap aan ons?

“We komen eraan. Klaar of niet”

Kryon via Lee Carroll

6 REACTIES

  1. prachtig ,Thomas is nu 23 vast gelopen op school eigenlijk niet te bereiken ,ADHD wisten ze . kon aura,s zien hij ziet je niet hij voeltd je nu nog steeds geen werk maar wel heel verlieft en weten jullie op wie ,een tijd genoot een meisje die hem kan aanvoelen als ze met zijn tweeen bij ons zijn lacht het universum en worden we allemaal gelukkig

  2. Ik heb een dochter van 5 jaar oud, die volgens school, compleet vast loopt.
    Vooral op sociaal-emotioneel gebied hapert het bij haar in de klas, terwijl, als zij met de tieners met autisme, die ik begeleidt voor mijn werk, speelt, er niks aan de hand is.
    Net als met haar beste vriendinnetje, die zeer gevoelig is en net als mijn dochter een behoorlijk trauma van huiselijk geweld heeft opgelopen.
    Mijn dochter reageert niet op kwaadheid, dwang maakt haar wars, een uitgestippelde planning loopt altijd in het 100.
    Ze is erg gevoelig voor mijn emoties en de emoties van anderen, maar trekt snel een muur op als ze iets als negatief ervaart.
    School weet hier niet mee om te gaan, dit terwijl dit een vrije school is, bewust voor gekozen.
    En nu….nu moet ik met haar naar een kinderpsycholoog en mag zij niet naar de eerste klas omdat de juffen menen dat haar gedrag problemen oplevert, dit terwijl zij soms inderdaad wel eens dwars kan zijn, maar thuis en buitenshuis geen noemenswaardige problemen zijn.
    Met tranen in mijn ogen heb ik bovenstaand verhaal gelezen en herken zo enorm veel van mijn dochter (en mijn zoon én mij) in dit verhaal.
    Maar hoe nu verder?? Iemand??

    • Dag Helga,

      Wat een naar verhaal. School zijn veel te vaak nog heel starre instituten, waarbij de regeltjes nog te vaak primeren op het leren aan de kinderen. Ik zou hier een boek over kunnen schrijven over wat er volgens mij allemaal schort, want spijtig genoeg wordt je hier als hooggevoelige ouder met hooggevoelige kinderen maar vaak mee geconfronteerd. Ik kan je niet echt helpen in zeggen wat wel en niet goed is voor jou. Maar kijk eens naar je intuitie, wat zegt die? Zegt jouw gevoel dat er geen probleem is bij jou dochter? Ga dan 100% achter dat gevoel staan. Verdedig dat ook steeds 100% tov haar leerkrachten en op school. Zij zal er heel veel steun en kracht uithalen. Ik ben er van overtuigd (dat ondervinden wij nu gradueel)dat je je kinderen wel kan leren zichzelf te blijven in een negatieve omgeving zonder dat ze daar in meegetrokken worden en zonder dat ze daarmee hun omgeving teveel hinderen. Alleen hebben ze tijd en begeleiding nodig om deze evenwichtsoefening te leren maken. Kan het gevoel, want het is voornamelijk een gevoel niet goed uitleggen, maar volgens mij is het vergelijkbaar aan leren aarden. En 100% achter je dochter blijven staan als jouw gevoel aangeeft dat er geen probleem is is daar naar mijn gevoel wel een onderdeel van. En ja mogelijk betekent dit dat ze dan volgens de normen op school ondermaats presteren op bepaalde vlakken, maar dan leren ze wel een les die veel belangrijker is dan alle leerstof die ze meekrijgen op school, namelijk in hun eigen kracht gaan en blijven staan!

      Wat je bezoek aan de psychologe betreft, als ik me niet vergis voel ik wat weerstand bij deze gedachte. Waarschijnlijk omdat je zelf absoluut geen probleem ziet bij jouw dochtertje. Maar aangezien ik niet weet in hoeverre ze je daarin kunnen dwingen wil ik je graag nog even ons verhaal meegeven. Misschien heb je er iets aan, mocht het zo ver komen.

      Wij zijn zelf naar een psychologe geweest met onze dochter van 6. Ik heb wel bij een andere hooggevoelige mama, die zelf kinderpsychologe is gevraagd naar iemand die zij aanbeveelt. En ze gaf me een referentie maar legde ook uit dat het belangrijk was naar iemand te zoeken die clientgericht en experientieel werkt (hoop dat dat in Nederland hetzelfde heet). Dit is blijkbaar een vorm van psychologie, waarbij ze niet symptomatisch gaan behandelen, maar in de diepte naar de oorzaak gaan zoeken. En ik moet zeggen dat ik heel tevreden ben tot nu toe met de resultaten. Ik heb in mijn intake gesprek ook openlijk over mijn hoogevoeligheid en nog wat ‘vreemde’ dingen die ik met haar meemaakte kunnen vertellen, en ze heeft dat steeds serieus genomen en meegenomen in haar conclusie en advies. Wij hebben door ons bezoek ook ontdekt dat ze hoogbegaafd is en dat een groot deel van de problemen die we met haar hebben komt uit het feit dat ze denk en redeneert als een 11 jarige, maar emotioneel maar dingen kan plaatsen als een zesjarige. Dit had ik dus ondanks mijn intuitie het goed aanvoelen van mijn kinderen nooit geweten. Ik zat dan ook met de handen in mijn haar met hoe ik haar in de realiteit waarin ze zit verder kon helpen. De handvaten die we meekregen werken echt en ik kreeg ook de bevestiging van de psychologe dat ik intuitief al veel dingen goed deed voor haar. Dus mocht het ooit zo ver komen dat je echt moet gaan hopelijk heb je dan aan mijn verhaal iets om er met een wat geruster hart naar toe te gaan.

      Verder wens ik je echt het allerbeste toe en hoop ik dat je snel een oplossing vind waarin je dochter gewoon mooi zichzelf kan zijn.
      x

    • @Helga,
      De vrije school moet bij je kind passen.
      De antroposofische visie is overal in aanwezig.
      Als die visie bij je (kind!) past is het geweldig, maar als het niet bij je past is het geen fijne plek.

      Ik weet niet waar je woont, maar als je een alternatieve / meer vrije vorm van onderwijs zoekt kun je eens overwegen om te googlen naar Democratisch onderwijs, Iederwijs of Sudbury Valley onderwijs.
      Daar zijn nog niet zo veel scholen van in Nederland, maar het onderwijs is zich wel zo aan het ontwikkelen dat een aantal scholen nu rijksbekostigd zijn.

  3. Prachtig. Ik herken hier zo hard mijn zoontje in en ook de manier waarop ik altijd met hem ben omgegaan.VB: Hij mag zijn eigen dagplanning invullen en doet dit altijd met ook de nodige verantwoordelijkheden (tanden poetsen, huiswerk) we maken SAMEN afspraken over wat wel kan en niet kan, we zoeken SAMEN oplossingen voor problemen (hij heeft evenveel inbreng als ik of mijn partner)
    Wat leuk om dan te merken dat deze aanpak zijn vruchten afwerpt. Al bijna 8 jaar heb ik,volgens buitenstaanders, een gemakkelijk zoontje. Als ik dan uitleg dat ik hem behandel als een gelijke en niet als een kind, kan je bij velen het onbegrip van de gezichten aflezen. Maar ik ken mijn zoon en de ‘traditionele’ aanpak, heeft geen effect op hem. Waarom zou ik hem dan daar ook aan onderwerpen? Omdat het zo ‘hoort’ volgens de maatschappij? No thanks!! Mijn zoon Daron is een Indigo en ik ben daar trots op!!!

    • @chandra lynn, fijn, je reactie. En goed om te horen dat je zo je intuïtie volgt met je zoon.zelf zit het in mijn natuur om kinderen als volwaardige mensen te zien. Ik merk dat kinderen en jongeren dat heel erg fijn vinden

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in