autisme- overprikkeling
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Alle sensitieve mensen zullen er wel eens mee te maken hebben gehad: mensen die jouw overprikkeling niet begrijpen. Ik blijf me verbazen dat de wetenschap een conditie (autisme) zo diepgravend kan beschrijven en tegelijk de mist in gaat als het gaat om één van de meest bepalende eigenschappen ervan gaat: overprikkeling.

Veel mensen denken dat overprikkeling gaat om niet goed tegen harde geluiden kunnen, of een drukke winkelstraat. Het zijn vooral die dingen waar ze, hoewel in mindere mate, ook zelf last van hebben. Maar wanneer een gevoelig mens last heeft van prikkels die niet-sensitieve mensen niet opmerken, gebeurt er iets vreemds. Ze geloven het vaak niet. Mensen kunnen zich niet verplaatsen in een beleving die zelf niet kennen. (Hallo, jullie hadden toch theory of mind, of vergis ik me nu?) En als ze zich er niet in kunnen verplaatsen, dan geloven ze niet dat het bestaat (ahum, hebben we zelf ook wel eens last van).

Overprikkeling is één van de meest onderschatte problemen bij sensitieve mensen (autisme of empaat).  Ik heb vaak gemerkt dat mensen hun eigen overprikkeling niet serieus nemen. Ze vinden dat ze zich niet aan moeten stellen. Of dat ze maar moeten doorbijten want anderen houden het ook vol.

Iedereen met autisme heeft dit rijtje wel in één of meerdere variaties voorbij horen komen:

  • ‘Ik vind dat je je niet zo aan moet stellen’
  • ‘Doe eens wat gezelliger’
  • ‘Ik snap dat je er niet van houdt, maar daarom kun je toch nog wel bij de visite komen zitten?’
  • ‘Kijk niet zo boos, daar wordt je niet mooier van’
  • ‘Hallo! Ik práát tegen je!’
  • ‘Je moet de buurjongen zijn muziek gunnen. Je moet niet zo onverdraagzaam zijn’
  • ‘Als je niet tegen herrie kunt, moet je in een hutje op de hei gaan wonen’ (niet eens zo’n slecht idee)
  • ‘Je bent zuur. Spelende kinderen maken nu eenmaal herrie’

De bottomline is: een zeker geluidsniveau hoort nu eenmaal bij het leven en je bent een chagrijnige party pooper als je je daar openlijk aan irriteert. Overprikkeling wordt vaak op één hoop gegooid met de chagrijnige terpentijnpisser die het op zijn zenuwen krijgt van kindergeluid, lachende mensen, muziek en andere vrolijke dingen. Als je niet tegen herrie kunt, wordt dat opgevat als een chronisch chagrijnig, pessimistisch of zuur karakter. Als je niet van geluid houdt, dan hou je kennelijk niet van het leven.

overprikkeling

Dit soort aannames getuigen van een gebrek aan inzicht in hoe ernstig overprikkeling is en hoe hard het inwerkt op het leven van sensitieve mensen. Ik houd best van spelende kinderen, maar als ik overprikkeld ben, klinkt het geluid van een stuiterende bal als een granaat die ontploft, klinkt het gelach van kinderen alsof mijn hersenen over een rasp worden gehaald en is de muziek van de buurjongen ineens een martelmethode die niet zou misstaan in Guantamo Bay.

Als iemand overprikkeld is, is er echt wat aan de hand in zijn hoofd en het enige wat werkt is stilte en controle over zijn omgeving. Als we het konden betalen, woonden we echt wel in een vrijstaand huisje in het bos, reken maar. Maar we kunnen dat (meestal) niet betalen, dus proberen we er het beste van te maken in onze flatjes. Voor al die keren dat iemand met autisme klaagt over het geluidsniveau, zijn er heel wat meer keren geweest dat hij het dapper heeft verdragen. Tot het moment dat dat niet meer lukt. Vergeet dat niet.

Dit artikel is eerder verschenen op  www.autismeholistischbekijken.nl

Facebook: Autisme holistisch bekijken

Merel
Ik ben 39 jaar en ben ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. De maatschappij ziet vooral de problemen die met autisme samenhangen. De talenten die bij autisme horen, worden vaak te weinig ontwikkeld. Autisme is een wonderlijke manier van zijn waarbij de gave van het verstand wordt verbonden met een diep vermogen om te voelen. Ik wil deze bijzondere binnenkant van autisme met mensen delen zodat ze anders tegen zichzelf of tegen mensen met autisme aan kunnen kijken. Ik ben een 'intuïtieve nerd'. Ik werk op een laboratorium maar houd me ook bezig met sjamanisme, kruiden en dieptepsychologie. Mijn levenspad is het verbinden van kennis en magie. Ik onderzoek vrije manieren van leven in een maatschappij die nog erg beperkend is. Mijn passies zijn het vinden van mijn eigen weg in een uniforme maatschappij, muziek, lezen en tuinieren.
Vorig artikelJezelf accepteren brengt liefde in de wereld
Volgend artikelKerstspel

5 REACTIES

  1. Dag Merel,

    Een mooi stukje, toch valt het me op dat je hoogsensitiviteit en authisme door elkaar haalt. Volgens mij is dit toch echt iets anders. De overeenkomst is wel dat de is formatieverwerking anders verloopt dan bij “normale” mensen maar het verschil is o.a dat autisten over het algemeen problemen kennen in de omgang met mensen dus sociale vaardigheden. Ik ben zelf hoogsensitief en heb ook erge last gehad van overprikkeling (en een burn-out) maar ik ben zeker geen authist. Ik heb een hoog ontwikkeld zelfbewustzijn met daarbij paranormale gaven.
    Het is zo jammer dat er dan weer een stempeltje gezet kan worden met een hokje eromheen.
    Er zijn op dit moment veel zielen op de aarde in de vorm van jonge mensen die ons iets willen laten zien. Maar we begrijpen het maar niet omdat we alles willen analyseren met onze aardse gedachten. Laten we in plaats van naar die medicijnen te graaien eens kijken naar andere oplossingen zoals terug naar de basis en rust vinden in deze cgoas maatschappij waarin moeten het motto is.

    Verder een goed stuk!

  2. Je hebt het in dit artikel voornamelijk over auditieve overprikkeling. Ik mis de visuele, tactiele, nasale en smaak overprikkeling, die net zo heftig kunnen zijn.

    • Ik mis de bespreking over overprikkeling op alle vlak, geuren smaken herrie teveel licht. Daar wordt niets over geschreven. Daar wordt ik dagelijks mee geconfronteerd en dat is soms zo heftig dat ik er ziek,van ben. Alleen kalmte, stilte en rust helpen me dan. Hartegroet, Lutje

  3. Ook niet authisten kunnen last hebben van overprikkeling. Ik heb een hersenaandoening en weet hoe het voelt. Je stelt je aan e.d. Bvb dames met hakjes aan de schoenen op de vloerbtikkend, of luide stemmen om maar dat te noemen. Als je teveel binnen krijgt is het zaak de rust en stilte op te zoeken. Men ziet het niet maar jij voelt het wel. Je wordt er zo ontzettend moe van. Een beetje begrip van zij die het niet hebben zou welkom zijn.

    • Ja Lutje, overprikkeling bij mensen met niet aangeboren hersenletsel is ook een onderschat probleem. Goed dat je het inbrengt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in