Wat hebben plezier, angst en vertrouwen gemeenschappelijk? Nogal veel eigenlijk, omdat ze verbonden zijn met onze levenservaring. We kunnen geen plezier hebben zonder vertrouwen, we kunnen geen vertrouwen hebben wanneer we in angst zijn, en wanneer we in angst zijn, hebben we geen vertrouwen en geen plezier. En we kunnen plezier hebben wanneer we dingen doen waarvoor we bang zijn, bungee springen bijvoorbeeld, of rijden op de roetsjbaan, death ride, sky diving, en andere extreme sporten die zowel beangstigend als opwindend zijn. Plezier, vertrouwen en angst maken deel uit van ons potentieel, en als je wil weten hoe je vertrouwen te gebruiken om plezier te hebben, ondanks je angst, en een angst-loos, plezierig en vreugdevol leven te leven, vind je hier vijf stappen die je helpen leren waarop je vertrouwen te focussen, zodat je het op de beste manier inzet.pad-lopen

 

Vertrouwen is de sleutel die maakt dat onze overtuigingen realiteit worden, het creëert uitkomsten vanuit intentie, en maakt dat wonderen gebeuren. Soms hebben we angst nodig om vertrouwen te hebben – denk maar aan een situatie waarin je zo bang was dat je gewoon maar hoefde te geloven en vertrouwen hebben dat het zou veranderen, en dat deed het ook. Maar waar we geloven dat het vertrouwen in God of het universum ons uit een moeilijke situatie haalt, gaat het eigenlijk om het vertrouwen dat een boven-natuurlijke oplossing (een die voorbij gaat aan wat we op dat moment kunnen zien) beschikbaar is, en dat we ermee verbinding kunnen maken en het in onze realiteit trekken. Het is wel nodig te vertrouwen op een welwillend universum, maar wat we echt nodig hebben is vertrouwen hebben in onszelf.
Nieuwetijdskind.com-Kristallen_Bol_UniversumHet universum is een constante aanwezigheid, het is er altijd om ons te ondersteunen en te dragen. Wanneer werd je ooit ’s morgens wakker en vroeg je je af of de zon die dag wel zou opgaan? Nooit waarschijnlijk – we hebben zoveel vertrouwen dat de Zon elke dag opgaat, dat we er nooit aan twijfelen. Toch is dezelfde kracht die maakt dat de Zon opgaat, dezelfde als die waarmee we ons verbinden om onze realiteit te creëren. Er is één energie in het universum, het is allemaal dezelfde. Ze is neutraal en niet oordelend, wat betekent dat ze niet kiest wat ze ondersteunt en versterkt, het ondersteunt alles gelijkmatig. Maar we moeten vertrouwen hebben, en dat kan een beangstigend probleem zijn, omdat we de energie van vertrouwen wel hebben, maar we dat vertrouwen in de verkeerde richting focussen.

Wanneer we de resultaten die we wensen, niet krijgen, dan geven we de schuld aan God, het Universum of andere factoren, en die hebben daar geen schuld aan. Omdat energie niet oordelend is, reageert ze gewoon op al wat we vragen, wat ook, en is ze altijd aanwezig, zoals de zonsopgang, en zal ze ons altijd ondersteunen. We moeten vertrouwen hebben in onszelf, in onze kwaliteiten en ons eigen potentieel. Wanneer we het vertrouwen in onszelf verliezen, dan stoppen we het creatie-proces. Of we nu bang zijn of onzeker, of een bepaalde uitkomst willen vooraleer we ons hart laten meespelen, zo snel als we het vertrouwen in onszelf kwijt raken, wijken we af van ons pad van potentieel. En het vereist niet dat we onze angsten kwijt raken, omdat we altijd wel van iets bang zullen zijn, we moeten voldoende vertrouwen hebben om de angst te overstijgen, en voldoende verlangen naar plezier om ons aan te sporen het te creëren, hoe bang we ook zijn.

Hier zijn 5 stappen om vertrouwen voor jou te laten werken, angst-vrij te worden en plezier te hebben in je leven:

  1. De angst zal er zijn telkens we aan iets nieuws willen beginnen. Verwacht hem dus, wees erop voorbereid met een extra dosis vertrouwen om die angst te overstijgen, en behoud je vertrouwen tot je vooruitgang ziet. Denk eraan dat angst altijd gebaseerd is op het verleden – je kan niet bang zijn voor iets dat nog niet gebeurd is, alleen voor wat je al eens meegemaakt hebt.
  2. Vertrouw erop dat het universum altijd voor jou werkt, en je ondersteunt. Maar het is als rijden met een auto, wanneer je het gaspedaal niet indrukt, is er geen beweging. Vertrouwen is de voet op het gaspedaal, dat maakt dat de auto blijft rijden over de hobbels op de weg. Een gestage stroom vertrouwen houdt je in voorwaartse beweging, naar je potentieel toe.
  3. Plezier betekent in vreugde zijn en genieten van het leven. Het vraagt geen hard werk, het vraagt het geloof dat je verdient plezier te hebben in je leven, het vertrouwen te weten dat je het kan creëren, en het geloof in je eigen kracht en potentieel. Als je gelooft dat je daarvoor hard moet werken, dan zal dat zo ook werken, maar waarom het niet moeiteloos, vrij stromend en makkelijk maken?
  4. Potentieel zonder vertrouwen zal nooit iets manifesteren. Hoezeer we ook denken dat er iets mogelijk is, wanneer we geen vertrouwen in onszelf hebben, zal het niet gebeuren, omdat er geen dragende kracht is. Energie heeft een open container nodig om in te stromen, en vertrouwen is wat de container open houdt, zodat energie er kan in stromen in een gestage constante stroom.
  5. Vertrouwen is niet beperkt tot het geloof in God of de Bron of het Universum, ook al is dat al een goed begin. Het betekent geloven in je goddelijkheid, in het belichamen van een perfecte balans van ons spirituele zelf en het menselijke zelf, dat maakt dat de energie stroomt wanneer we ons potentieel aanvaarden en ons dan de kans geven het te creëren. Vertrouwen hebben hangt af van welke zelf we kennen, ons ego-gebaseerde, angstige zelf, of ons goddelijk-gebaseerde, angst-vrije, vreugdevolle zelf.

Lijkt je dat een heleboel werk? Vertrouwen is de sleutel, en het is even eenvoudig als eraan denken dat, net zoals de zon altijd opgaat, we erop moeten vertrouwen dat onze eigen zon helder schijnt in ons eigen leven, zolang we maar vertrouwen hebben en we erin geloven dat die zon zal schijnen.

Jennifer Hoffman
vert. Fran Tielemans

58 REACTIES

  1. Robert,

    Over bewustzijn in werking gesproken, nu ga ik de luier van m’n zoon maar eens verschonen

    Aha, er begint iets te dagen?!
    Kan het zijn dat er een nieuw gezinslid is geboren, en dat je daarvoor laatst in het ziekenhuis moest zijn?

    Groet van Lia

  2. Rob,

    ik heb een hele tijd zelf onderzoek gedaan. En ik begrijp dingen heel goed. Ik raakte er moe van om steeds maar op alles dieper in te gaan (op alle slakken zout leggen). Het leidde me van het leven zelf af. Nu zit ik in een stuk zelf acceptatie en merk dat het leven me vaak spontaan ineens inzichten brengt daar hoef ik niet constant voor te graven. En door het te zien als problematiek maak je het ook problematiek. Ik doe het gewoon zoals ik het doe.

    En zo is dat!
    Punt uit!
    🙂

  3. Wat zit in de weg of wat zorgt er voor waardoor je niet leeft vanuit het NU?

    Wat in de weg kan zitten, zou een verkeerde interpretatie kunnen zijn van Nu.
    Of zoals Rob aangeeft, het komt op ervaring aan.
    Anders kun je er niet bij.
    Je moet het zelf ervaren om te kunnen begrijpen.
    Zo niet dan creëer je enkel een voorstelling ervan, en die gedachte trekt jou niet die grens over.

    Nu is geen moment in de tijd.
    Het is tegenwoordig-Zijn.
    D.w.z. een tijdloos aanwezig-Zijn dat gevonden wordt als Middelpunt of Evenwicht tussen paren van tegenstelling (eb en vloed, verleden en toekomst).
    Dat Evenwicht wordt opgemerkt als Stilte, Rust en Onbewegelijkheid.

    Ik snap dat mensen in eerste instantie in zichzelf op zoek gaan. Echter, Stilte, Rust end. zijn overal aanwezig.
    Ook buiten jezelf.
    Neem een flinke duik in de Stilte en je begint te begrijpen wat Nu IS.
    ;smile:

    • Dag Lia,

      In het moment zijn betekent voor mij dat ik in mijn flow ben, dat er niets is geen onderbreking in mezelf die dat verhindert. Dus als ik niet meer in het moment ben, is er een onderbreking in het spel. Elke onderbreking is feitelijk een belemmering die ikzelf heb gecreeerd. Zelfs de mind is een creatie van onszelf (was ooit een substituut voor liefde).

      Op basis hiervan denk ik niet dat in het moment leven met interpretatie van doen heeft, of een soort van verschil in beeldvorming. Dat is allemaal vanuit het hoofd, terwijl het gaat om die onderbrekingen in onszelf : de pijn die we ervaren als we ergens door geraakt worden, de overlevingsmechanismes die we gebouwd hebben, de patronen die we afvuren ter reactie, etc. Door al die zaken aan te pakken, los te laten, te transformeren, creeer je steeds meer dat permanente nu-moment, die flow, die ultieme balans in jezelf, en dus niet meer uit balans te kunnen worden gebracht door gebeurtenissen.

      Groetjes Robert

      • @Robert, sterker nog, er is niets meer wat/dat uit balans getrokken kan worden.

        Het is geen balans maar het ontbreken van datgene wat ooit het gevoel had uit balans te zijn.

        Maar het zou me niet verbazen als je het zo bedoelde.

        Bij balans krijg ik die Lia beleving van; ik kijk in Stilte naar de dualiteit.

        Terwijl dualiteit ervaren er enkel is bij gratie van de mind.

        In werkelijkheid/buiten de mindbeleving bestaat er geen dualiteit.

        Het moment Nu is daar waar de mind niet meer kwaakt en ‘puur/zuiver’ bewustzijn het heeft overgenomen.

        Ik ga voor de Flow, daar waar de mens niet meer met zichzelf bezig is en simpelweg des kind doet wat tie niet laten kan, zonder 1 enkele gedachte, gevoel of wat dan ook.

        Robert, als je zo door gaat krijg ik nog vlinders van je in mijn buik, ik voel LIEFDE.

        • @Aart,

          Ik kan je een heel eind volgen (ook je andere reacties) tot op een punt dat ik een andere kant op ga. Zal vast ook niet anders kunnen, ik heb immers wel een persoonlijkheid of ik (denk ik) 🙂

          Naar mijn idee zijn het de belemmeringen/pijnen/creaties/etc. die we in onszelf meedragen die voor het uit balans zijn (geraakt worden) zorgen. Als je dat heelt/zuivert/oplost, dan heel je jezelf, uiteindelijk om je bewustzijn te laten verenigen met eenheid/bron. Waar je eindstation dan ook is voor dit leven.

          De dualiteit bestaat in onszelf, het gaat er om om de dualiteit in onszelf ‘op te lossen’, zodat de dualiteit in de wereld waar in we leven geen enkele vat meer op ons heeft. Dat wordt gewoon een neutrale beschouwing.
          De dualiteit is een mind-ding, maar het is ook wat meer. Die creatie van de dualiteit in onszelf is een afdalingsding, althans zo ben ik dat tegengekomen.

          Heerlijk hè die liefde, ga zo door 😉

          Groeten Robert

          • @Robert, zo werkt het mijn inziens ook Robert.

            En als alles geheeld/gezuiverd/opgelost is wat kan er dan nog ‘persoonlijkheid/ik’ genoemd worden.

            Dan blijft er enkel ‘je bewustzijn’ over toch? en een praktisch leven zonder de beleving van dualiteit en belemmeringen.

            De ervaring van dualiteit is inderdaad nodig om uiteindelijk in de bron/eenheid te kunnen oplossen.

            Maar als het leven niet meer door de mind ervaren/gezien/geleefd wordt dan is er vanuit dat ‘zuivere bewustzijn’ niet de ervaring meer van dualiteit in die praktische aardse wereld.

            Dualiteit bestaat dan echt niet meer.

            Want die mind deelt dingen niet meer in of splits ze niet meer, er zijn geen tegenstellingen meer.

            Alles is enkel puur zoals het is.

            Ja is enkel ja en een neen is enkel neen.

            En er is niet de beleving van dat ja de tegenstelling is van neen.

            Zo is eb enkel eb en staat geheel los van vloed.

            M.a.w. enkel de mind doet ons dingen ervaren/denken/voelen die er in werkelijkheid (buiten die mind) niet zijn.

            Ik wil waarschijnlijk een beetje de kant op dat als zoals je terecht schrijft; ‘als de dualiteit in onszelf is opgelost’ er dan niet meer dualiteit in de wereld ervaren wordt.

            Het is dan niet een kwestie dat er nog dualiteit in de wereld is die geen vat op ons heeft maar omdat er geen dualiteit meer in ons zit ervaren we ook geen dualiteit meer.

            Ik hoorde de kerkklokken luiden Robert toen ik je schrijven las.

            En waarom ik het enkel niet bij die zin met die kerkklokken heb gehouden is me een raadsel.

            • @Aart,

              Wat er dan nog persoonlijkheid/ik genoemd kan worden? Ik ben bang dat ik nog wel voorkeuren en onhebbelijkheden heb. Lust bijvoorbeeld geen kaas, wel kaaschips 🙂

              Ben het geloof ik eens met wat je schrijft. Alleen of er dan alleen bewustzijn overblijft… ik weet niet hoe ik dat zelf zou omschrijven. Er is namelijk altijd dat deel wat op aarde is, alleen dat qua bewustzijn kan groeien tot samengaan met jet bewustzijn van eenheid/God/bron. Jij bent dus hier én in eenheid/bron/God. Jij bent God. Dat is iedereen natuurlijk al, maar je bewustzijn nog niet. Daarvoor is dat hele bewustwordings/zijnsproces. Om het bewustzijn weer terug naar ‘huis’ (eenheid/god/bron) te brengen.

              Groeten,
              Robert

      • Robert,

        In het moment zijn betekent voor mij dat ik in mijn flow ben, dat er niets is geen onderbreking in mezelf die dat verhindert. Dus als ik niet meer in het moment ben, is er een onderbreking in het spel. Elke onderbreking is feitelijk een belemmering die ikzelf heb gecreeerd. Zelfs de mind is een creatie van onszelf (was ooit een substituut voor liefde).

        Ja!

        Dat is allemaal vanuit het hoofd…

        Ik schrijf ook dat het op ervaring aankomt; niet op de voorstelling of gedachte.

        Wat betreft het transformeren heb ik andere ervaringen (vermoed ik 🙂 ).

        In mijn beleving berust het transformeren (nml. de ene vorm omzetten in een ander) eveneens op gedachten. Daar komt nog een “ik” bij die transformeert, wil aanpakken, etc. En dit ik is ook een gedachte.
        Volgens mij kom je met transformeren wel een eind in de goede richting, maar stap je er niet de drempel mee over, omdat je bezig blijft op het niveau van denken en ego.

        Mijn ervaring is dus, dat oplossingen zich niet op hetzelfde niveau bevinden als de klachten en problemen. Oplossingen komen van een hoger niveau, namelijk door te Zijn en bewust te Zijn.
        Hierdoor bouw je een andere kijk op tegen wat je aanvankelijk als probleem zag. Bijvoorbeeld door in te zien dat er geen probleem is, de situatie geen probleem vormt, of doordat probleem verandert in uitdaging.

        Je Bent de Bron, dus ga je ook van de Bron uit.
        Maar goed, da’s mijn standpunt hoor. Er zijn vele oplossingen en vele wegen leiden naar Rome. 🙂

        Dag Lia

        • @Lia,

          Stel je voor dat je hier op aarde komt met bepaalde intenties, een plan om lessen uit te werken en eventueel een missie neer te zetten. Dit wordt niet gestuurd door een ik of een ego, maar door je hogere delen in de geestelijke wereld, en God natuurlijk. Als jij je lessen hebt geleerd, dus bewust bent van datgene wat je in de weg zit (even globaal gezegd), en je bent klaar om dit permanent achter te laten, dan vind ik transformatie een hele goed en concrete manier om daar stappen in te nemen. Transformaties worden begeleid en deels uitgevoerd met hulp van de geestelijke wereld. Ik ben geloof ik wel inmiddels iedereen tegengekomen : van aartsengelen tot God zelf. Dus ja dan ga je vanzelf wel geloven dat het echt de bedoeling is om dit pad te volgen, en dat je volledig gesteund wordt. Geen ego/denken dingetje 😉 Je transformeert juist datgene wat het denken veroorzaakt, en geloof me, dat zijn er soms veel!
          O ja, het is helemaal niet speciaal voor mij hoor, iedereen die wil…

          Ja ok, je bent de bron, je bent God enzo, maar dat heeft voor je bewustzijn geen ‘waarde’, het zijn slechts woorden, totdat je bewustzijn daadwerkelijk samen is gegaan met God, met de bron. Dat kun je enkel en alleen bereiken door jezelf te helen en zuiveren. Er zullen vast ook andere manieren voor zijn, maar ik doe dat middels transformatie.

          Problemen (dat wat gezuiverd mag worden) worden niet opgelost door jezelf in een andere staat te brengen, maar door ze op te lossen, te zuiveren (dus ook transformeren). Anders of niet kijken naar een probleem gaat je daarmee niet helpen, alleen tijdelijk. Da’s niet mijn idee van zuivering en bewustwording, niet mijn ding. Zo kom je nooit thuis 🙂

          Groeten Robert

          • Robert,

            Problemen (dat wat gezuiverd mag worden) worden niet opgelost door jezelf in een andere staat te brengen, maar door ze op te lossen, te zuiveren (dus ook transformeren).

            ???
            De bedoeling is om die andere staat (zuiver Zijn ) te realiseren. Dan zijn er geen problemen meer.

            Anders of niet kijken naar een probleem gaat je daarmee niet helpen, alleen tijdelijk.

            Wat de een aanziet als probleem, hoeft het voor een ander niet te zijn. De een ziet ziekte als probleem, de ander ziet het niet als probleem. Die heeft er bijv. vrede mee of ziet het als uitdaging). Voor laatste bestaat er dus geen probleem.

            We kijken dus door eigen bril, en het is maar net of je iets als probleem ziet of niet.
            Zo simpel ligt het.

            Dag Lia

            • Ha Lia,

              Wat ik met dat eerste bedoel is dat problemen (belemmeringen, patronen, ontkenningen, lessen, etc.) niet opgelost door je tijdelijk in een andere staat te brengen. Het zijn juist die problemen die je helpen naar bewustzijn… Daarom heten ze levenslessen, de lessen bieden je mogelijkheid tot heling/zuivering 🙂

              Hoe iemand kijkt naar een probleem is bepalend wat ie er mee zal gaan doen, los van de pijn die hij voelt en in hem zelf zit.

              Als iemand zich bv afgewezen voelt (iets wat geheeld zou kunnen worden) en wenst het niet te zien als een ‘probleem’ (mogelijkheid tot heling), dan zal ie er niet verder naar gaan kijken, ook al komt het elke keer terug. Dat is zijn goed recht, maar de mogelijkheid tot heling ligt er wel. Dat is de potentie die er ligt.

              Zuiver zijn, bewustzijn, betekent geheeld zijn, en niet door een andere bril kijken.
              Vanuit zuiver bewustzijn kijk je door dezelfde bril naar ‘problemen’, want ze zijn allemaal van dezelfde soort/aard. Er is feitelijk geen bril meer, er is zuiverheid. Als je zelf volledig bent gezuiverd dan ervaar je geen problemen meer in jezelf, maar kun je ze goed zien in een ander, ook al wil/kan een ander ze niet zien. Dat is bewustzijn in werking.

              Over bewustzijn in werking gesproken, nu ga ik de luier van m’n zoon maar eens verschonen 🙂

              Groetjes Robert

            • @Robert, het zijn geen vlinders in mijn buik meer, ik ben een vlinder.

              Robert, wat doe je toch met me.

              Ps, zuiver bewustzijn ervaart geen problemen (ik dik het nog maar even aan voor tante Truus, sorry).

  4. Als zoiets als VERTROUWEN nog bij de mens speelt dan zit die mens niet in het moment NU.

    Als vertrouwen nog speelt dan komt de basis daarvan voort uit; ik heb geen vertrouwen in mezelf.

    Dat laatste komt enkel voort uit de ervaring van het kleine kind wat in die tijd daadwerkelijk niet voor zichzelf zorgen kon ter overleving.

    Vertrouwen is in basis ontstaan als een mentale constructie van de mind om te kunnen dealen met iets waar op dat moment vanuit afhankelijkheid/hulpeloosheid niet mee om gegaan kan worden.

    Als je als baby honger had dan was er dat gevoel/beleving van leven of dood. Om daarmee te kunnen dealen creeert de mind zoiets als vertrouwen.

    Dat mechanisme van de mind gaat op latere leeftijd allerlei vormen aannemen en dat lijkt zo vanzelf sprekend en voelt zo goed dat de werkzaamheid der mind niet gezien wordt.

    Vertrouwen komt uiteindelijk neer op; ik ben, ik voel me hulpeloos en denk deze situatie niet aan te kunnen.

    Tuurlijk kan vertrouwen een hulpmiddel zijn maar enkel om uit dat hoofd te geraken en het moment NU weer te ervaren. Daar waar vertrouwen niet meer spelen kan omdat er enkel het moment NU is.

    https://www.youtube.com/watch?v=53M7S9o6XRY

    • @Aart, Weetje. Het klinkt allemaal heel mooi. Hij maakt een constatering (we are not home in de deeper now) en (we have too drop down beyond the mental en emotional accumulations). Dan voel je je een met het leven en de mensen om je heen. Ja fantastisch, geef mij zo’n potje maar

      Kijk, Eckhart heeft ooit die ervaring/bewustzijnsverruiming ervaren na zijn depressie. Het overkwam hem. Hij heeft een referentie punt naar dat ruimere bewustzijn. Ik kan me echt irriteren. Ik, iemand in het Ego bewustzijn kom er gewoon niet bij, soms lijk ik het te vatten en dan ben ik weer helemaal verzonken in de brei. De valkuil is zo makkelijk ingestapt door naar zijn wijsheid te luisteren. Maar zo’n moment die hij eens ervaren heeft moet eigenlijk iedereen ervaren hebben om het te begrijpen. Ik ga mezelf nu alleen maar meten aan deze man en raak vervolgens weer geïrriteerd dat ik het nog niet ervaar.

      • Rob,
        Ja, ik vind dat je het prima omschrijft.

        Je begrijpt iets pas echt als je het zelf ervaart. Dan zeg je eureka, en zie je het ook als simpel.
        Het is inderdaad dat het je vanzelf (spontaan) moet overkomen. Tot die tijd kun je er enkel over nadenken, en er een voorstelling van maken.

        Toch geven je inzicht hierin, de vermoeidheid en je irritaties aan dat er iets begint te dagen.
        Ik zie die irritaties als een soort strijd in jezelf, alsof het tussen eb en vloed begint te wrijven en te schuren en je bezig bent je uit die dualiteit te bevrijden.

        🙂

        Fijne dag!

      • @Rob, het gaat er mijn inziens niet om dat er een referentiepunt is of hoe je in dat NOW geraken kunt of kan blijven.

        Ik snap die wens vanuit het NOT-NOW (let op, volgend jaar in Dikke v Dale) wel en had ooit zelf de gedachte/drijfveer; ik ga niet eerder de pijp uit voordat ik verlicht ben maar met het bezig zijn met het NU gaat het m.i. niet geschieden.

        Waar je wel mee bezig zou kunnen zijn is te ontdekken wat nou datgene is wat jou niet het simpele NU ‘doet ervaren’.

        Als je daar werkelijk inzicht in krijgt en die oude energie lost zich daardoor op dan komt dat NU vanzelf bovendrijven.

        Het Nu/die openheid was er altijd al enkel de vernauwing/angst/leerproces/verkramping/streven naar iets zonder de oorzaak optelossen, bij je deed/doet je niet het leven vanuit het NU ‘ervaren’.

        Als pas geborene tot waarschijnlijk een groot deel van je kindzijn leefde je vanuit het NU en niet vanuit het hoofd/de brij.

        M.a.w. wat zit in de weg of wat zorgt er voor waardoor je niet leeft vanuit het NU.

        Tolle is 168cm en dat met zijn plateau schoenen aan laat dat meten vanuit het hoofd dus maar zitten.

        Je zou kunnen meetrillen in zijn energie en zodoende onder andere tot het inzicht komen (ben je al lang toch) dat ‘meten aan deze man’ voortkomt uit het hoofd met zijn mechanismes en dat je daar kunt intrappen of niet.

        Ik heb bijgehouden hoe vaak ik nog ergens ben ingetrapt terwijl ‘ik het licht had gezien’, 1693765895630 keer.

        Hoort er allemaal bij, HEERLIJK.

        Was bij mij het lastigste mechanisme; veroordelen van hoe het bij mij was, het beroemde zelfoordeel of zoiets.

        Hoe ervaringen uit het verleden die hardnekkige mechanismes toch doen ontstaan, dat dan nog gaan herkennen, ze toelaten en ze zien verdwijnen.

        Ik kom de volgende keer terug als koe.

        Niets geen 5 stappen, gewoon lekker grazen.

      • @Rob,

        Ik denk dat je Tolle kunt zien als een voorbeeld van wat er in het verschiet kan liggen. Stop met jezelf af te meten aan hem of een ander, al schuilt daar nu juist een lesje in (immers je maakt jezelf minder/kleiner/anders, waarom?).

        In essentie is hij volledig gelijk aan jou, jij komt precies uit dezelfde bron als hij. Hij heeft hooguit een paar stapjes meer gemaakt in zijn proces (dit leven), maar uiteindelijk komen we allemaal weer op datzelfde punt, vroeger of later.

        Kijk gewoon wat hij jou kan bieden. Uiteindelijk gaat het om de stappen die jij maakt in jouw proces, niet om de woorden van een ander.

        En elke belemmering heeft een goede reden. Ik heb het niet anders gezien, het vertelt je wat over wat je komt leren en wat je komt doen.

        Ik vind dat je irritatie/frustratie ook iets moois heeft, die energie brengt je mogelijk ook weer verder. Althans, dat deed het bij mij 😉

        Groeten Robert

          • @Rob,

            Prima als je er nu geen zin in hebt hoor 🙂

            Misschien lijken die ‘waarom’-vragen niet zinvol of iets dergelijks, echter ze kunnen juist de kern van je problematiek onthullen, of in ieder geval een stukje bijdragen aan bewustwording. Een opening…

            Een goede stap in bewustwording is om te realiseren dat alles wat jou in de weg zit door jezelf is gecreeerd en dus ook in jezelf is op te lossen. En dat het in de kern vaak gaat om besluiten die we over onszelf of over onze toekomst hebben genomen. Daaruit vloeien vanzelf andere gedachten en handelingspatronen uit voort.

            Groeten Robert

            • @Robert, ik heb een hele tijd zelf onderzoek gedaan. En ik begrijp dingen heel goed. Ik raakte er moe van om steeds maar op alles dieper in te gaan (op alle slakken zout leggen). Het leidde me van het leven zelf af. Nu zit ik in een stuk zelf acceptatie en merk dat het leven me vaak spontaan ineens inzichten brengt daar hoef ik niet constant voor te graven.

              En door het te zien als problematiek maak je het ook problematiek.

              Ik doe het gewoon zoals ik het doe.

              Greetings

          • @Rob,

            “Ik doe het gewoon zoals ik het doe” : absoluut Rob!

            Wat betreft de rest. Ik begrijp dat wel dat je er moe van werd, heb dat ook gehad. En het is mooi dat je een stuk zelfacceptatie hebt gekregen en daaruit inzichten uit volgen. Als jij tevreden bent zoals het gaat, is dat prima!

            Ik kreeg eerder het idee dat je vertrouwenskwesties en angsten je nog in de weg zaten om ten volle je leven te kunnen leven zoals je dat graag zou willen (als ik het ik zo goed voorstel). Dat zijn wat mij betreft geen problemen, ik zie het ook niet zo, het zijn je levenslessen 😉 Gewoon mogelijkheden om te helen.

            Good luck!

            Groeten Robert

  5. ”Vertrouwen is de sleutel, en het is even eenvoudig als eraan denken dat, net zoals de zon altijd opgaat, we erop moeten vertrouwen dat onze eigen zon helder schijnt in ons eigen leven, zolang we maar vertrouwen hebben en we erin geloven dat die zon zal schijnen.”

    Mooi 🙂

  6. Wat hebben plezier, angst en vertrouwen gemeenschappelijk? Nogal veel eigenlijk, omdat ze verbonden zijn met onze levenservaring. We kunnen geen plezier hebben zonder vertrouwen, we kunnen geen vertrouwen hebben wanneer we in angst zijn, en wanneer we in angst zijn, hebben we geen vertrouwen en geen plezier. En we kunnen plezier hebben wanneer we dingen doen waarvoor we bang zijn,…

    Zo zie je maar, hoe alles met elkaar samenhangt.
    Als de draden in één groot onbegrensd spinnenweb.
    Het één rakelt het ander op.
    Zonder begin, zonder eind.
    Zo blijft het rad eeuwig doordraaien.
    We moeten er gewoon een keertje vanaf springen.
    Naar het Middelpunt toe.
    De Rust in.
    Daar waar het rad stilstaat.
    🙂

  7. “Denk eraan dat angst altijd gebaseerd is op het verleden – je kan niet bang zijn voor iets dat nog niet gebeurd is, alleen voor wat je al eens meegemaakt hebt.”

    Ik kan juist bang zijn voor iets dat nog niet is gebeurd. Angst voor het onbekende, wat er kan gebeuren omdat geen uitkomst zeker is. Het leven soms niet kunnen vertrouwen. En soms weer wel. Maar deze angst is niet alleen op mijn verleden gebaseerd of persoonlijk.

    • Rob,
      Volgens mij zijn er 2 zekerheden in het leven.
      1.
      De zekerheid dat het uiterlijk, zichtbare leven veranderlijk is. (Draaiende rad)
      2.
      De zekerheid dat jij Zelf Bent en dit Zijn onveranderlijk aanwezig Is. (Spil, as)

      🙂

      • @Lia, ik ben daar nog niet zo zeker van;-) tenminste, het laatste geval dan. En dan nog, het leven kan je heel veel onverwachte niet plezierige gebeurtenissen geven wat mij angst inboezemt

        • Rob,

          Vanwaar die angst?
          Wat zou er allemaal voor vreselijks kunnen gebeuren?
          Zou die angst erger kunnen zijn (en het erger kunnen maken) dan onverwachte en onplezierige gebeurtenissen?

          Misschien is het angst die een gebeurtenis onplezierig maakt, en moet je gewoon die angst-vibraties kwijt en ontspannen.

          🙂

          Groet van Lia

          • @Lia, tja. Ik weet dat het allemaal in mijn hoofd creëer. Ik probeer mij te ontspannen door diep adem te halen en mijn gedachten te kalmeren door gedachten die me rustig maken. Maar het komt steeds weer als eb en vloed. En dat vind ik vermoeiend en vervelend. Het wordt vaak zo gemakkelijk gezegd, doe even dit, doe even dat, en dan voel je je zus en zo. Ik vind het leven gewoon beangstigend soms, klaar.

    • @Rob,
      “Denk eraan dat angst altijd gebaseerd is op het verleden – je kan niet bang zijn voor iets dat nog niet gebeurd is, alleen voor wat je al eens meegemaakt hebt.”

      Rob, wat mogelijk bedoelt wordt is dat jij dat gevoel van angst enkel nu hebben kunt omdat dat gevoel van angst er in het verleden in een bepaalde situatie geweest is.

      Als jij die ervaring in het verleden niet gehad zou hebben zou er nu geen angst voor de toekomst/onbekende kunnen zijn.

      Angst voor het onbekende komt dus voort uit de beleving van het daadwerkelijke hulpeloze/afhankelijke zijnde wezentje uit het verleden.

      • @Aart, maar we zijn dat hulpeloze wezentje nog steeds alleen niet meer zo hulpeloos omdat we nu minder afhankelijk zijn. En het leven doet met ons wat het doet, dat hebben we niet in de hand.

        • @Rob, ik heb waarschijnlijk met een nieuwetijdskind van 3 te maken, ik kon pas lezen en schrijven op mijn 8ste.

          Robbie, jije niete hulpeloos.

          Jije niette afhankelijk.

          Dat doet enkel je verleden/oude energie je geloven/voelen.

          Jij en zelfs Lia kunnen nu heel anders reageren op situaties van TOEN.

          Robert zou schrijven; we zijn afhankelijk van zuurstof, wat warmte en voeding maar daar kunnen we nu zelf voor zorgen en zo niet dat kunnen we er nu om vragen.

          Ik heb een lijf wat er gewoon geen zin in heeft qua energie en ik hou mijn handje op en krijg iedere maand tot op heden 773 euro.

          Ik voel mij niet afhankelijk en/of hulpeloos.

          Zou ik geen uitkering meer krijgen dan ga ik waarschijnlijk heerlijk dood, geen enkel punt, dat is (het) leven.

          Ik heb dat wel anders ervaren hoor, toen voelde ik me afhankelijk maar ik heb dat zien verdwijnen, plots zat ik niet meer in dat hoofd met al zijn waanbeelden en kon ik niet meer uit dat oh zo natuurlijke/simpele NU.

          Tuurlijk was dat een proces, kijken/ervaren/onderzoeken waarom ik in dat hoofd zat en wat voor invloed het verleden/oude energie op mijn leven had.

          Uiteindelijk komt het er op neer dat je gaat zien/ervaren dat het enkel het ego (overbodig controle systeem gebaseerd op het verleden) is wat ons uit het moment NU houdt.

          Dat controle systeem is gebaseerd op angst en is angstig de controle te verliezen en laat je van alles ervaren/voelen om maar de controle over jou als zijnde in het moment, te houden.

          Moet niet gekker worden het is nog voor zevenen en al weer zoveel wijsheid het universum ingeslingerd.

          Dit wordt een hulpeloze dag, ik voel het.

  8. “Vertrouwen hebben hangt af van welke zelf we kennen, ons ego-gebaseerde, angstige zelf, of ons goddelijk-gebaseerde, angst-vrije, vreugdevolle zelf.”

    Precies, enkel dat angstige zelf BEDENKT vertrouwen.

    Dat angst-vrije, vreugdevolle zelf kent/bedenkt niet zoiets als vertrouwen.

    Vertrouwen is gebaseerd op DENKEN oftewel ANGST.

    Zonder angst wordt er geen vertrouwen bedacht.

    Een verkeerd bedacht beeld van jezelf zorgt voor angst en zo bedenkt de mens vertrouwen.

    Als het NU niet goed is, komt het nooit goed.

    De mens leeft vanuit het moment NU of bedenkt/voelt dingen vanuit hoofdenergie.

    • Aart,

      Ik heb een vraagje aan je.
      Wat is verliefdheid?
      Is verliefdheid een ego…dingetje?
      Kan je nog verliefd worden als je je vreugdevolle zelf bent?
      Wat maakt het dat je tot de een meer aangetrokken voelt dan de ander?

      Ik wil graag van jou een antwoord Aart, hoe jij dit ervaart in het Nu aangezien jij daar constant in vertoeft…..ben benieuwd naar je antwoord…..

      liefs sabine

        • Aart,

          Dat is het hem juist ……ik word niet verliefd meer.
          Vroeger wel….maar nu juist niet meer.
          komt het door mijn leeftijd? Ben ik te kieskeurig?
          Hoe kan dat?
          Er is geen verhaal in deze….dat is het hem juist.
          Het enige wat ik heb is dat er herkenning is, dat er een bepaalde aantrekking is maar dat heeft niets met liefde te maken maar puur lust.

          zeg eens alsjeblieft hoe jij dit ziet……..
          Kan jij nog verliefd worden?

          liefs sabine

          • @sabine, ik lees nu dit bericht nadat ik dat bericht van 09.51uur had geklad.

            Wat gaat het goed bij je Sabine.

            Ik beleef het precies hetzelfde.

            Heb jij er problemen mee zoals het nu bij jou is?

            Mis je iets?

            Bedoel ik mee, je had ook kunnen vragen; Aart ik speelde vroeger met poppen en nu doe ik dat niet meer, is dat de leeftijd, ben ik te kieskeurig, hoe zit dat nou.

            Neen, ik kan niet meer verliefd worden.

            Wel verdomde jammer want dan werd ik het zeker op jou.

      • @sabine, het antwoord van deze oude gek enkel gekleed in een dwangbuis, die ook nog eens met woorden op een beeldscherm beweert of lijkt, constant in het Nu te vertoeven is; Sabine, ik heb verliefdheid zien verdwijnen als iets wat ik ervaren kan.

        Voor mij betekent ‘je vreugdevolle zelf zijn’ het ontbreken/het er niet zijn van een ‘je vreugdevolle zelf’ m.a.w. een nergens mee bezig zijn omdat er niet de beleving is van een ‘jezelf’.

        Zoals je niet bezig bent met eten als je maag net gevuld is en het lichaam dus niet om bouwstoffen vraagt.

        Dus vanuit dat kan er geen verliefdheid op iets meer ontstaan.

        Ik zou ook kunnen schrijven; als er geen grens meer is waarvan je kan zeggen; dat ben ik/dat is mijn ik m.a.w. er is enkel 1/het geheel/geen ik en de ander dan kan er geen verliefdheid meer ontstaan.

        Zelfs verliefdheid op het 1/geheel is dan niet meer mogelijk. in een tussenfase kan dat nog wel zo ervaren/gevoeld worden maar uiteindelijk niet meer.

        Nogmaals; zo heb ik het tot op heden ervaren.

        En nogmaals; dat zegt niets.

        Als ik zou willen dan voel ik me tot alles aangetrokken want ik ben alles. Dat kan ik letterlijk zo voelen, ik voel geen verschil. Maar dan voel ik ook geen verschil tussen een lekker wijf met grote voeten of een reiger aan de kant van het water.

        M.a.w. wat is ‘aangetrokken voelen’, vanuit welk ‘standpunt’, behoefte?, geheel?, snap u waar ik heen wil.

        Maar het gaat absoluut niet om mijn woorden hierboven, waar het enkel om gaat is waarom mijn lieve Sabine ‘bezig is’ met verliefdheid, toch?

        Verliefs, Aart

        • Aart, ik heb de laatste week meerdere romantische films gezien 🙂 en dan krijg ik het weer op me heupen!

          Dan denk ik, ik wil dat ook 🙂
          Is dat raar? Ik weet het niet….meestal gaat het wel weer voorbij hoor. Maar door dit soort films komt er op een of andere manier inderdaad een soort behoefte naar boven dat ik dat gevoel ook weer wil hebben.

          En ja ik mis het gevoel dan om weer eens verliefd te zijn. Dus m.a.w. ik mis af en toe die gevoelens……
          raar???

          liefs sabine

          • @sabine,

            Gevoelens zijn niet alleen om ‘opgelost’ te worden in het kader van belemmeringen (even simpel gezegd), maar ook om richting aan je leven te geven zodat het bij je past.
            Misschien mis je niet zo zeer het gevoel om verliefd te zijn, maar gaat dit allemaal om gevoelens om je ware liefde te willen ontmoeten 🙂 Tenzij het gevoel gaat over iets wat je mist/ontbreekt in jezelf, wat je buiten jezelf gaat zoeken.

            Gevoelens kunnen soms best lastig wezen 🙂

            Groetjes Robert

          • Sabine,

            Toevallig hoorde ik gisteren over al die zoete verleidingen bij de benzinepomp en kassa’s van bouwmarkten en supermarkten.
            Tja, wat doe je eraan.
            Gewoon niet naar kijken, denk ik dan.
            Blinddoek om je hoofd, watjes in je oren, prop in je mond en verder doorlopen.

            😆

          • @sabine, niets is raar, alles heeft gewoon simpelweg zijn reden/gevolg/oorzaak.

            Jij merkt dat je niet meer verliefd kan worden.

            Je merkt dat er eigenlijk enkel lichamelijke lust overblijft.

            Door het zien van een romantische film gebeurd er wat in de mind/het geheugen.

            Mogelijk wordt er wat ‘oude energie/kindenergie’ getriggerd wat nog aandacht/bevestiging wenst/voelen wil.

            Je kunt je dus afvragen wat is nou datgene wat dat gevoel mist.

            Ben jij dat als zijnde in het Nu of is het de mind/celgeheugen/etc.

            Wat is dat gevoel wat gemist wordt?

            Kom op Sabine, snel weer verliefd worden hoor dan heb je weer die fijne gevoelens.

            • Aart……:) 🙂

              Blijkbaar is het dan toch nog iets van t oude energie/kindenergie die blijkbaar nog bevestiging nodig heeft …….,want in het hier en nu is alles okee!

              Mijn dank Aart!

              knuffeltje sabine

  9. Vertrouwen in jezelf.
    Blijven vertrouwen dat alles goed komt.
    Vertrouwen in je medemens .
    Er zijn zo ontzettend veel dingen
    Die je aan vertrouwen kan linken.
    Alles komt goed. Ik weet het zeker.
    Ik vertrouw op mijn geloof in . god.
    Hij heeft mij het vertrouwen gegeven
    Dat alles goed komt.

  10. Vertrouwen is de bereidheid tot overgave aan iets of iemand anders (bijv. aan God). De bereidheid ontstaat zodra je begrijpt dat de ander het beste met je voor hebt, waardoor je de eigen controle kunt loslaten.

    Op je zelf vertrouwen betekent volgens mij het loslaten van de ik-controle zodat je je kunt overgeven aan het hoger Zelf, de eenheid die je oorspronkelijk Bent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in