Quantum experiment toont aan dat het begrip tijd zoals wij dat waarnemen niet bestaat

“We kozen voor het onderzoeken van een onmogelijk verschijnsel, absoluut onmogelijk, om op een klassieke manier uit te leggen waarin het hart van de quantummechanica zich bevindt. In werkelijkheid is dit het enige mysterie.”

Richard Feynmann, Nobelprijswinnaar uit de 20e eeuw (Dean Radin – Entangled Minds; Extrasensory Experiences in a quantum reality, New York, Paraview Pocket Books 2006). ‘Tijd’ is een vreemd begrip en quantumfysica nog veel vreemder. Er zijn talloze waargenomen verschijnselen die ons begrip van logica uitdagen, als we spreken over ons gedachtenspel, gevoelens, emoties – het bewustzijn zelf, en de postmaterialistische kijk op het universum. Dit feit kan niet beter geïllustreerd worden dan door het klassieke tweespleten-experiment, dat door natuurkundigen (herhaaldelijk) wordt toegepast om de rol van het bewustzijn te onderzoeken en de rol daarvan bij het vormen/beïnvloeden van de fysische werkelijkheid (bron). Men liet de theorie van de dominante rol van het fysisch materiële (Newtoniaanse) universum vallen nadat de tweede quantummechanicatheorie in de vergelijking werd opgenomen, hetgeen de wetenschap tot op de dag van vandaag op haar grondvesten doet schudden.

“Ik beschouw het bewustzijn als fundamenteel. Ik beschouw materie als het afgeleide van bewustzijn. We kunnen niet àchter het bewustzijn komen. Alles waar we over praten, alles wat we beschouwen als bestaand, is bewustzijn. “

– Max Planck, theoretisch fysicus die als eerste de quantumtheorie definieerde, hetgeen hem in 1918 de Nobelprijs voor de Fysica opleverde. Er is nog een ander baanbrekend en vreemd experiment, eveneens met enorme gevolgen voor het begrijpen van de aard van onze werkelijkheid, namelijk de aard van wat we ‘tijd’ noemen.Het is bekend als het ‘vertraagd kiezen’ experiment of als de ‘quantum vlakgum’ en kan worden beschouwd als een gewijzigde versie van het tweespleten-experiment.

Om het ‘vertraagd kiezen’ experiment te kunnen begrijpen, moet je het quantum tweespleten-experiment begrijpen.

Tijdens zo’n experiment worden minuscule deeltjes (fotonen, elektronen of elk ander atomair object) afgeschoten op een scherm waarin zich twee spleten bevinden. Aan de andere kant van dat scherm wordt door een technische videocamera gefilmd waar elke foton terecht komt. Wanneer door de onderzoekers één spleet wordt gesloten, laat de camera ons een te verwachten patroon zien, zoals je in de hieronder genoemde video kunt zien. Maar wanneer beide spleten zijn geopend, ontstaat er een ‘interferentiepatroon’ – en beginnen ze zich als golven te gedragen. Dat betekent niet dat atomaire deeltjes als golf worden waargenomen (hoewel het onlangs als golf werd waargenomen), maar ze gedrágen zich op die manier. Dit houdt in dat elke afzonderlijke foton tegelijkertijd door beide spleten tegelijk gaat en vervolgens met zichzelf interfereert, maar hij gaat ook door de ene spleet en door de andere. Bovendien gaat het door geen van beide. Het enkele deeltje wordt een ‘golf’ van potentie, dat zichzelf uitdrukt in een veelvoud van mogelijkheden, daarom ontstaat het interferentiepatroon.

Hoe kan een enkel deeltje bestaan en zichzelf in veelvoud uitdrukken, zonder enige fysieke eigenschappen, totdat het is ‘gemeten’ en ‘waargenomen’? En daarnaast, hoe kiest het zijn weg uit de talloze mogelijkheden?

Vervolgens, als een ‘waarnemer’ besluit om te meten en te kijken door welke spleet het deeltje gaat, valt de ‘golf’ van mogelijke wegen uiteen in één enkel pad. Het deeltje wordt weer wat het was, van een ‘golf’ van mogelijkheden naar een enkel deeltje dat een enkel pad neemt. Het is alsof het deeltje weet dat het in de gaten wordt gehouden. De waarnemer heeft op een of andere manier effect op het gedrag van het deeltje. De visuele uitleg/demonstratie van het tweespleten-experiment kun je hier bekijken.

https://www.youtube.com/watch?v=U7Z_TIw9InA

Deze quantum onzekerheid wordt “volgens de quantum mechanische wetten die subatomaire zaken besturen, gedefinieerd als het vermogen van een deeltje zoals een elektron, om te bestaan in een mysterieuze staat van mogelijkheden – om overal te zijn, als wel overal en nergens of zelfs helemaal niet – tot dat het wezenlijk wordt door een laboratoriumdetector of een oogbol.” (New York Times).

Volgens natuurkundige Andrew Truscott, hoofd onderzoeker van een studie, gepubliceerd door de Australische Nationale Universiteit, suggereert het experiment dat “de werkelijkheid niet bestaat totdat we er naar kijken.” Dit suggereert dat we in een holografisch universum leven. (Bron).

Vertraagde keuze/Quantum vlakgum/Tijd.

Dus, op welke wijze is deze informatie relevant voor het concept ‘tijd’? Zoals het tweespleten experiment laat zien hoe factoren, verbonden met bewustzijn, de quantum golffunctie uiteen laten vallen (een deeltje in een staat van meervoudige mogelijkheden) in een enkel deeltje met begrensde fysische eigenschappen (niet langer een golf, alle potentiële mogelijkheden vouwen samen tot één), laat het vertraagde keuze experiment zien dat wat er in het heden gebeurt kan veranderen in wat er gebeurt/gebeurde in het verleden. Het toont eveneens hoe tijd achteruit kan lopen en hoe de toekomst het verleden veroorzaakt.

Net als het quantum tweespleten experiment, is het vertraagde keuze/quantum vlakgum experiment talloze keren gedemonstreerd en herhaald. Fysici van de Australische Nationale Universiteit (ANU) hebben bijvoorbeeld het vertraagde keuze gedachtenexperiment van John Wheeler uitgevoerd, waarvan de bevindingen onlangs zijn gepubliceerd in het tijdschrift Nature Physics (bron).

In 2007 (Science 315, 966, 2007) schoten wetenschappers in Frankrijk fotonen in een apparaat, waarbij bleek dat hun acties met terugwerkende kracht iets konden veranderen dat al was gebeurd. “Wanneer we trachten een objectieve betekenis toe te schrijven aan de quantumtoestand van een enkel systeem, verschijnen er merkwaardige paradoxen: quantumeffecten bootsen niet alleen onmiddellijk actie-op-afstand na, maar ook – zoals hier is te zien – beïnvloeden ze toekomstige acties op gebeurtenissen uit het verleden, zelfs wanneer deze onherroepelijk zijn.” – Asher Peres, pionier quantuminformatietheorie (bron) (bron) (bron).

Uitleg kosmische schaal.

Hij vraagt ons een ster voor te stellen die miljarden jaren geleden een foton uitzendt naar de planeet Aarde. Tussentijds is er een sterrenstelsel. Als gevolg van hetgeen bekend staat als de ‘zwaartekrachtlens’, zal het licht om de Melkweg moeten buigen om de Aarde te kunnen bereiken, dus moeten kiezen tussen één van de twee wegen, linksom of rechtsom. Miljarden jaren later, wanneer men besluit de foton met een apparaat ‘te vangen’, zou het resultaat (zoals hierboven uitgelegd bij het tweespleten experiment) een interferentiepatroon kunnen zijn. Dit toont aan dat de foton zowel de ene weg als de andere neemt.

Men kan er ook voor kiezen om naar de binnenkomende foton ‘te gluren’, door op elke kant van de Melkweg een telescoop te richten om te kunnen bepalen welke kant de foton neemt om de Aarde te bereiken. Als gevolg van het meten of ‘observeren’ van welke kant de foton komt, kan het alleen maar van één kant komen. Het patroon zal niet langer een interferentiepatroon laten zien met een veelvoud aan mogelijkheden, maar één compact patroon dat een ‘enkele’ weg toont.

Wat betekent dit? Dat betekent dat de manier waarop we ervoor kiezen het ‘nu’ te meten invloed heeft op welke richting de foton miljarden jaren geleden nam. Onze keuze in het nu beïnvloedt wat er in het verleden al is gebeurd…

Dit lijkt volslagen zinloos, een veel voorkomend verschijnsel wanneer het om quantumfysica gaat. Ongeacht ons vermogen er betekenis aan te geven, het is echt. Dit experiment suggereert tevens dat quantum verwikkeling (dat ook is geverifieerd, lees daar hier meer over) bestaat, ongeacht de tijd. Hetgeen betekent dat twee stukjes materie telkens weer, in de tijd, daadwerkelijk verwikkeld kunnen raken,

Kortom, tijd zoals wij die kennen en meten, bestaat niet.

Arjun Walia

8 REACTIES

  1. Tijd is niet lineair, wij ervaren het alleen zo. Hoe het precies werkt weet ik niet maar soms maak ik momenten mee waarbij verleden en toekomst elkaar lijken te ontmoeten als het ware._. Of dit meetbaar is of uit te leggen m.B.V. Quantummechanika weet ik niet maar in het grote zie je vaak het kleine terug, patronen herhalen zich in de natuur, dus devergelijking is in ieder geval interessant .

  2. Kwantummechanica beschrijft het gedrag van materie en energie op atomaire en subatomaire schaal.
    Dus: Helemaal niet toepasbaar op ons dagelijks leven.

    Sjonge…

  3. Mooi beschreven Maarten!

    Ooit heb ik zo'n ervaring op mijn manier gehad. Ik fietste ooit naar huis vanuit de sportschool en plots voelde ik een verruiming in mijn bewustzijn. Waarnemingen werden scherper, alles voelde bekender. Ik kon bij wijze van met ogen dicht fietsen, door rood rijden, zig zag door het verkeer heen rijden en stoppen precies voor het stoplicht zonder met enig moeite over te hoeven denken. Mijn denken was ook uitgeschakeld, het gevoel en alle zintuigen lagen gefocust.
    Tijd voelt eindeloos, in een kracht die continue komt en gaat. Ik weet nog dat ik altijd een heuvel op moest fietsen om naar huis te komen. Zelfs dat zonder enig moeite.
    Ik begin te beseffen wij met alles zijn verbonden, en onze ziel reist door diverse levens, tegenslagen, leerprocessen, gebeurtenissen om te groeien tot EEN!

  4. In februari 2010,gebeurde er iets met mij…de eeuwige dialoog met mezelf stopte ineens, en het werd helemaal stil in mijn hoofd…vanaf dat moment, heb ik drie weken in een "staat" geleefd, waarbij de tijd er ineens niet meer was, als ik in mijn denken probeerde te komen…zag ik het heelal in mijn hoofd, meer niet…het gewone denkproces was er niet meer…het was stil…
    ik zat elke dag op de bank na mijn werk, met een glimlach..ik was verwonderd door de stilte..en de leegte…daar zat ik dan…elke dag van 6uur s'avonds, tot 12 uur…en dan ging ik naar bed toe.
    Het was zo vreemd…ik keek op de klok, en er stond bijvoorbeeld dat het zeven uur was…ik zat gewoon voor me uit te kijken, en ineens was het 10 uur …drie uur gingen voorbij, voor wat mij 10 minuten leken, en zo ging het elke dag…ook werd ik klokslag vijf uur in de morgen wakker elke dag…mijn ogen openden zich gewoon precies op het moment dat er op mijn klokradio 05.00 uur stond…drie weken lang…ik stond ook meteen op, en was meteen helemaal fit…geen moeheid…geen slaperigheid…ik was gewoon meteen wakker en helemaal fris…net alsof ik al gegeten en gedoucht had meteen.
    De tijd bestond op dat moment niet meer…later begreep ik dat dit de staat was, die ze vaak beschreven in allerlei "spirituele" boeken…een soort verlichting noemen ze het vaak,
    daar ik geen enkel geloof aanhang, ging ik gewoon zoeken naar informatie, over wat me was overkomen.
    Ik verlies me niet in engeltjes en andere flauwekul, want ik heb altijd vanuit mijn binnenste gevoeld, dat wat wij hier meemaken, meer wetenschappelijk te verklaren is, dan spiritueel.
    Ik heb mij vanaf dat moment idd verdiept in de quantum physica, en/of mechanica, hoewel ik nooit gestudeerd heb, begreep ik het wel meteen, dit komt volgens mij, doordat ik nu de geschreven kennis, kon toetsen met de ervaring die ik heb gehad.
    Er is veel aan vooraf gegaan, voor de avond, dat ik de "zogenaamde verlichting" bereikte…het was een heftige periode van ongeveer negen maanden vooraf…nu lijkt het wel een periode van "zwangerschap" geweest, en na negen maanden, werd er iets "geboren"…en dat was mijn hogere zelf, totaal in mijn lichaam hier op aarde aanwezig…het waren de drie mooiste weken van mijn leven…wat ik toen voelde, zag en wist…vanuit de leegte…is gewoon niet te vertalen, op dit niveau, waar we nu zijn…het heeft niks te maken met je verstand of je iq…die schakel je namelijk uit, en het weten komt vanuit het niets…je kunt het ook niet onderbouwen of uitleggen, en daar hebben de meesten hier moeite mee, want ze willen alles kunnen verklaren en begrijpen.
    Dat tijd niet bestaat, wist ik vanaf dat moment…wat ik weet, is dat het allemaal te maken heeft met frequenties, energie, en vibratie, en zwaartekracht, en dit zijn allemaal heel normale dingen, in het universum, of multiversum…het spirituele wereldje is eigenlijk gewoon een platform, waar mensen die deze kennis niet kunnen aannemen op een verstandelijk niveau, ze kunnen interpreteren op een manier, die zij wel kunnen begrijpen, maar het gaat eigenlijk over hetzelfde.
    Ik zei tegen iedereen vroeger altijd…dit alles is bullshit hier…vaak keken ze me raar aan, en vroegen dan, hoe bedoel je dat?
    Gewoon zoals ik het zeg, zei ik dan…alles is een illusie…alles, je hele leven,….
    Resultaat: ik heb geen vrienden meer over, hahaha.
    Maar als dat, waar ik mij drie weken begeven heb, de vijfde dimensie of zo is, waar men nu veel over praat…dan kan ik zeggen, dat het leven vanuit die bewustzijn staat, een leven in het paradijs is…ik werd helemaal gezond lichamelijk in die drie weken, alle kwaaltjes verdwenen als sneeuw voor de zon, schuldgevoelens bestonden niet meer…ik weet nog dat ik daar erg verwonderd over was…een begrip aanwezig, waarin ik alles begreep en snapte…zonder woorden of uitleg…weten vanuit het niets…een vreemde aantrekkingskracht op anderen ineens…mensen openden zich bij mij ineens…of kregen tranen in hun ogen, als ik ze aankeek….mijn enorme eetlust, die zorgde dat ik zes kilo aankwam in een week…het heelal in mijn "hoofd" en "lichaam"…het heelal was in mij…
    Sinds het gebeuren vijf jaar geleden, heb ik problemen met de tijd hier…de tijd gaat altijd veel te snel…de dag is gewoon te kort, om alles te kunnen doen, wat de maatschappij van je verwacht…het is net alsof de mensen op een roltrap staan, die ergens naar toe gaat automatisch…en de mensen geen geduld hebben, en beginnen te rennen op die lopende band…om sneller bij het einde te zijn,terwijl ze ook gewoon stil kunnen blijven staan, en goed om zich heen kunnen kijken en luisteren, maar dat doen de meesten niet zie ik vaak, ze komen er toch wel vanzelf, dus waarom zo haasten, en volgens het klokje leven….
    Ik ben weer verder gegaan, en blijf ook hier niet in "hangen" deze ervaring heeft me iets moois gegeven…ik ben "daar geweest"…en weer" terug" gekomen …en hoop, dat ik in dit leven, nog een keer "daar" mag zijn…
    Maarten.

    • bijzonder maarten en op mijn eigen manier herken ik het ook. Vooral wat je schrijft over het begrijpen van wat er verteld wordt over quantum physics en dit begrijpen zonder dat je een masters in Natuurkunde hebt. Zelf heb ik ooit in mijn biochemie studie twee keer een module gehad over quantum physics en van alle natuurkunde begreep ik nooit echt iets, met all die lange formules raakte ik ergens halfweg de draad kwijt, magere zesjes (en dan was ik al blij gehaald opluchting), alleen bij twee keer de module over quantum physics toen veerde ik op en werd ik wakker, he dit is interessant dacht ik en dat begreep ik wel. Dat was meer mijn ding, meer mijn wereld. Twee keer een 8. Ik was toen rond de 20 en van spirituele dingen zoals op deze site wordt geschreven, daar had ik echt nog totaal geen enkel idee van nul. Maar wel, toen al met de quantum physics is er iets aangeraakt van wat ik noem een werkelijk achter de werkelijkheid het metaphysische. Dus ik had het net omgekeerd. Ik geloof ook niet dat je quantum physics vanuit een beperkt bewust zijn kunt begrijpen. Alleen vanuit een verruimd bewustzijn snap je het echt. Of dan ja, zoals je schrijft dan link je het aan iets vanuit je eigen ervaringen, je eigen diepere innerlijke weten, niet kunnen uitleggen maar gewoon weten "dit klopt" en ja leg dan maar eens uit waarom (mij lukt dat nooit, ik draai er in vast maar ja dat komt opnieuw in welke staat van bewustzijn iemand verkeert, alleen "soortgenoten" begrijpen wat je bedoeld)

      Een andere link die ik legde was eentje met vorige levens, Daar was ik tot voor kort zoooooooooo sceptisch over zulke onzin!!!!!!!!!! Tot ik in een sessie waarin ik iemand anders ervaring volgde en in een flits zag "mijn kop eraf gehakt" en toen, helemaal om. Gewoon van niet weten naar "weten". Een verband dat ik nu vanmorgen zag was, zoals hier paren electronen aan elkaar gelinkd worden (ik ben te stom voor alle details te kunnen reproduceren) en als er iets met electron a gebeurd gebeurd dat ook met b. Zo ook een link met vorige levens wat in een van onze vorige levens is gebeurd heeft nog steeds invloed op ons nu (omdat ze gewoon aan elkaar gekoppeld zijn) en heel/verwerk/los je iets op in het nu, in dit leven dan heelt dat de hele lijn ook terug in de tijd en vooruit in de tijd en en in het nu. Want dat zag ik ook in het flimpje in de link waarin wordt verwezen in dit blog (daar is trouwens makkelijker te snappen dan dit blog zelf), dat deeltjes ook vooruit en achteruit in de tijd kunnen bewegen en heden verleden en toekomst kunnen veranderen.

  5. ik kan hier heel ver in mee denken, simpel op mijn manier, concludeer ik hieruit: door wat ik in het Nu beleef allemaal uit plaatjes/deeltjes, die ik in mijn hoofd zie, in het verleden heb meegemaakt in het Nu kan plakken. (de leerweg) Ik denk dat de uitdrukking : "het is mijn tijd" gezien word.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in