Hoe oude angsten oude reacties kunnen opwekken en meer angst creëren.

door Deborah Ward
conflictWanneer iemand iets zegt dat ons van streek maakt, is onze eerste reactie meestal om boos te worden op die persoon. Maar heel vaak is onze emotionele reactie gebaseerd op onze eigen behoeften, onze eigen angsten, en onze eigen onopgeloste kwesties. Het lijkt alsof de andere persoon de oorzaak is van onze irritaties of pijn, maar ze wekken slechts een herinnering of een gevoel op uit ons eigen verleden en dat is de reden van de pijn. Onze reactie op deze trigger is eigenlijk onze reactie op het verleden. In plaats van als kind te reageren op de pijn uit ons verleden, kunnen we ervoor kiezen om als volwassene te reageren op het heden.

Hoe weet je of je reageert op het heden of het verleden? Denk eens terug aan een situatie waarin je boos werd op iemand. Misschien voelde je irritaties toen je je moeder aan de telefoon had of heb je een discussie met je partner gehad. Hebben ze iets gezegd waardoor je hartkloppingen kreeg of waardoor je je handen tot vuisten hebt gebald? Misschien kwam het doordat je moeder een opmerking maakte over je hopeloze huishouden of stelde je man verbeteringen voor in plaats van naar je te luisteren. In een relatie met twee mensen is elk afzonderlijk verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag. Het kan erg frustrerend zijn om met iemand te praten die kritisch is, beschuldigend, defensief of die onze behoeften negeert. Maar wanneer je in staat bent om woorden, houding of (gezichts)uitdrukkingen te herkennen die emotionele reacties bij je opwekken kan dit je relaties verbeteren en eveneens je eigen gekwetste gevoelens helen.header-hsp-volwassenen

Je kunt leren je persoonlijke triggers te herkennen door bewustwording van je gevoelens en je fysiologische reactie. Wanneer je overstuur of boos bent, trillen je handen dan, krijg je een droge mond, of krijg je tranen in je ogen? Aan de reactie van je lichaam kun je merken wanneer iets pijnlijks uit je verleden is aangewakkerd. Wat je reactie ook was en wat de oorzaak daarvan ook is geweest, wat je voelt is angst – angst dat je weer gekwetst zal worden zoals in het verleden – en zowel je geest als je lichaam bereidt zich daarop voor. Je lichaam laat adrenaline vrijkomen, waardoor je handen gaan zweten en je hart harder gaat kloppen, ter voorbereiding om te gaan vechten of vluchten. Door deze vecht- of vluchtmodus is het moeilijker om helder te denken, waardoor velen van ons in de aanval gaan of wegrennen.caution
Tegelijkertijd genereert je geest een aantal verdedigingstechnieken ter bescherming tegen pijn, zoals ontkenning, opstand, beschuldiging, bekritisering, huilen, of rechtvaardiging van je gedrag. Dit zijn meestal technieken die we geleerd hebben in onze kindertijd en hoewel ze toen enigszins werkten, werken ze niet meer bij volwassenen. Sterker nog, ze werken vaak tegen ons, duwen anderen weg en veroorzaken juist meer angsten en conflicten.

Door te reageren op je angsten die veroorzaakt zijn door gebeurtenissen uit het verleden, reageer je in het heden op dezelfde manier als in je kindertijd. Je kunt zelfs dezelfde gevoelens ervaren zoals je deze had toen je als kind gekwetst was, of je boos, bang, angstig, hulpeloos, onwaardig of machteloos voelde. Deze kinderlijke gevoelens maken het erg moeilijk om op een effectieve manier op het heden te reageren.

Denk nu eens aan een situatie waarin deze gevoelens niet werden aangewakkerd. Misschien heb je een probleem op het werk gehad en heb je dit gewoon kunnen oplossen door erover te praten met je collega’s, of misschien heb je eens goed nagedacht over je relatie en heb je vervolgens een beslissing kunnen nemen die gebaseerd was op jouw eigen behoeften in liefde en relaties. Hoe voelde je je in deze situaties? Voelde je je angstig en hulpeloos of juist rustig, bekwaam en in controle over je eigen leven? Dit zijn volwassen reacties en volwassen gevoelens.

Als een volwassene reageren op situaties in het heden zal je helpen om conflicten op te lossen en het verleden te laten waar het hoort – in het verleden. De sleutel tot verandering van onze reacties en het voorkomen van conflicten houdt in dat je luistert naar jezelf en de keuze maakt om te reageren op het heden:droppedImage

  1. Let op je fysieke reactie bij anderen. Als je hart bonst of je kunt niet stil zitten, dan is je angst om gekwetst te worden aangewakkerd. Herken het als je angst, niet als iets dat iemand anders jou aandoet. Bewustwording van het feit dat deze gevoelens van jou zijn kan bevrijdend zijn omdat je deze opmerkt en je kunt kiezen wat je ermee doet.
  2. Let op hoe je je voelt. Heb je zin om te huilen of de kamer uit te stormen? Voel je je zo klein als een kind wanneer je in conflict bent met iemand anders? Als dat zo is, dan probeer je om in je kinderbehoeften voldoening te krijgen en doe je dit waarschijnlijk op een kinderlijke manier.
  3. Haal diep adem en probeer afstand te nemen van de situatie. Realiseer je dat je een keuze hebt. Je kunt op de persoon tegenover jou op dezelfde manier reageren zoals je dat uit angst deed in het verleden, of je kunt als volwassene reageren op het heden, en je angsten uit de kindertijd achterlaten.
    Belangrijk om te onthouden is niet dat je jeugdangsten er niet toe doen of dat je niet moet proberen om hier gehoor aan te geven, maar dat je dit zelf kunt doen. Als volwassene hoef je geen gebruik te maken van verdedigingsmechanismen om je geliefd te voelen. Als volwassene kun je zorg dragen voor de pijn uit je kindertijd door op een volwassen manier te reageren, door het (niet veeleisend) uiten van uw behoeften, te luisteren naar (niet beschuldigen van) de andere persoon, en tot een wederzijds bevredigende oplossing komen. Op deze manier zul je niet alleen fijnere relaties hebben, maar ook een grotere kans op de liefde, zorg en het respect dat je altijd al gewild hebt.

NL vertaling: Mandy © 2018 Nieuwetijdskind.com

24 REACTIES

  1. Aart,

    ga ik natuurlijk met het volgende helemaal de mist in. Wie geeft dan invulling. Ik geef nergens invulling aan. Dat doet de bron. Alles komt namelijk uit de bron.
    Dat heb ik net geleerd. Als ik een eigen wil had dan had ik grote borsten. Wel 3. Maar dat was kennelijk niet wenselijk.

    Inderdaad, alles komt uit de Bron.
    D.w.z. in principe IS alles.
    Het wezenlijke, dat wat jij Bent komt dus ook uit (IS ook) de Bron. Je spreekt het uit als zelf of ik.

    Misschien is onderstaande schone iets voor jou. Of is dat een beetje te veel van het goede? 😆

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:Artemis_Efeze.jpg

    Dag Lia

  2. Het is een bijzondere humorischtsche manier van dingen uitleggen
    Van aart.
    Ik Lees het altijd met veel plezier.
    Dat niet iedereen het waardeert is dan jammer.
    Veel dingen kan je zelf oplossen.
    Je hoeft niet alles bij een ander neer te leggen.
    Neem de dingen met een lach. Dan ziet de dag er veel
    Anders uit.

    Veel zonneschijn gewenst.

  3. Hoi lieve mensen
    Neem die (on)Aartige grappenmaker toch niet zo serieus!
    Hij vaart z’n schuitje en drinkt z’n theetje.
    En tussen de regels door lees ik:
    verdwijnt-ie vanzelf naar de Overtoom.

    Maar het kan ook die goeie ouwe Berend Bot zijn.
    Die ging ook uit varen.
    Nog verder weg.
    Kwam nooit weerom.
    Verdween naar Amerika.
    Grapje hoor, Aart.
    Blijf nog maar even.

    http://www.youtube.com/watch?v=BlMMS94T8Uc

    Dag allemaal

    • @Lia, Aart is enkel de spiegel waarin die mens zichzelf gereflecteerd zien kan, toch?

      Natuurlijk wil/kan die mens dat niet en Aart is dan plots de grappenmaker die je niet te serieus nemen moet.

      Daarmee hoeft die mens niet naar zijn/haar eigen serieusheid te kijken en heeft tie de boel weer buiten zich neer gelegd.

      Ik ben toch benieuwd wie die Aart nou toch is.

      • Tja, dit is jouw versie van Aart.

        Volgens mij is Aart ingekleurde spiegel; niet enkel spiegel. Het gaat ook om hoe e.e.a. in de buitenwereld wordt gepresenteerd. En daar is ene Aart verantwoordelijk voor.
        Maar ja, als je niet weet wie Aart is, dan kan je naam net zo goed haas zijn (kan hard lopen en kom uit het bos).

        • @Lia, jij zegt dus enkel; ik ben een ingekleurde spiegel.

          Om mee te gaan in JOUW verhaal, wie is die Aart die verantwoordelijk is voor wat er in de buitenwereld gepresenteerd wordt?

          Aart is toch enkel maar de waarnemer, Aart neemt gedachten waar, schrijvens waar, etc, etc.?

          Hoe kan Aart nu weten wat wel en niet in die buitenwereld gepresenteerd kan worden?

          Heb jij Aart wel eens wat geschreven zien hebben wat niet zou kunnen en hoe weet je dat Aart daar niet de verantwoording voor neemt.

          Bedoel ik enkel mee; je draagt toch enkel je eigen verantwoording.

          Het gaat in dit geval toch enkel om Lia.

          Het nog wel of niet aanwezig zijn van ene Lia?

          Aart is inderdaad niets anders dan een haas.

          • Aart,
            Bijna goed.
            Ik bedoel: Aart is lege spiegel en kan er naar eigen wil en behoefte inkleuring aan geven.
            Dit is hoe JIJ je presenteert in de buitenwereld. Niet ik.

            Hetzelfde geldt voor ene Lia. Ook lege spiegel. Echter ook uiterlijk aanwezig als Lia.
            Die Lia is als een wollen jasje om mij heen.

            Het gaat er niet om of wat je schrijft moet kunnen. In principe kan alles. Zelfs ISIS kan.
            De vraag is of iets wenselijk is, of het aansluit bij de Bron (Heelheid en Eenheid).

            • @Lia, ga ik natuurlijk met het volgende helemaal de mist in.

              Wie geeft dan invulling.

              Ik geef nergens invulling aan.

              Dat doet de bron.

              Alles komt namelijk uit de bron.

              Dat heb ik net geleerd.

              Als ik een eigen wil had dan had ik grote borsten.

              Wel 3.

              Maar dat was kennelijk niet wenselijk.

  4. Ik heb t artikel van de week gelezen en nu nog een keer. Wat ik me afvraag….ik ben een hooggevoelig persoon, is de vraag of werkelijk alles tot jezelf te herleiden is? Dat komt zo over in dit artikel en vele andere artikelen. Ik snap dat, als anderen naar doen, je een herinnering hebt…zeker….Maar zoals t vaak bij mij overkomt is dat het je het dan ALTIJD maar weer tot jezelf moet herleiden…m.a.w alsof je niet boos op een ander MAG zijn. Alsof de ander dan maar zeggen of vooral doen in gedrag (negeren bijvoorbeeld)…. wat in dit geval pijn doet bij mij en zeker uit mijn jeugd ook komt. Maar wat wat ik zeker onacceptabel vind in een bepaalde situatie, vind ik het lastig!! om het dan bij mezelf he le maal te leggen? Zodat de andere zeg maar een ‘vrijbrief’ heeft om met bepaald gedrag om te gaan.

    Ik merk dat het me verward en nog onzekerder, verdrietiger, eenzamer en ook boos maakt…. Alsof je geen grenzen mag aangeven of bedenken….omdat t dan uiteindelijk allemaal bij jezelf ligt..dus dan moet je er zelf maar mee leren omgaan….dat snap ik niet…Ik merk dat ik daarin vastloop in mijn hoofd en daar warrig van wordt. Voel nu ook de pijn boven mijn linkerborst…zo van ‘oh ligt het dan toch ALLEMAAL aan mij, aan mij…ik als supergevoelige muts’… ik haal mezelf naar beneden tegelijk ben ik boos op de ander (mijn partner) met wie ik niet over de situatie kan praten omdat hij ‘er geen energie meer in wil steken (in de de situatie)….en DAT geeft mij een heel naar gevoel van ‘ik word niet serieus’ genomen. Dat zeg ik ook wel maar dan is het weer van ‘Je moet je niks van anderen aantrekken’. Maar hallo zeg! Misschien KAN ik dat nou juist niet, bepaald gedrag dan, juist door mijn jeugd of omdat ik nou eenmaal HSP ben….niks mis mee… adafasfasfhah…dus dan houd ik mijn mond nu maar en ben net een vulkaan….Die langzaam volloopt met lava (tranen) en dan eens in de zoveel tijd uitbarst en de laatste tijd steeds vaker… NU zit ik er ook doorheen en ben kapot…omdat ik over mezelf heen loop maar jeetje…zo bang om te zeggen dat ik ook een prioriteit ben (op zoek naar veiligheid, niet genegeerd wil worden) en ook verbonden wil zijn met een familie. Afin. Ik zou graag met een van jullie (Aart?) hierover willen sparren.

    Dank je wel.

    Mikado

    • @Mikado, je bent een groot kado voor jezelf en het universum, laat jezelf maar zien en horen.

      Dat alles in jezelf zit wil niet zeggen dat er geen reactie van je zijn mag.

      Het wil enkel zeggen dat jij voor jezelf de mogelijkheid hebt om te ontdekken hoe het komt dat je tegen dingen aan loopt in het leven.

      Zolang het uiteindelijke verschil tussen ‘reageer op heden en niet op verleden’ niet geheel helder is (en dat hoeft en kan ook niet in 1 keer) zal dat wat er aan verleden nog zit toch gewoon geuit dienen te worden.

      Je zou enkel voor jezelf kunnen voelen wanneer er een reactie is die voortkomt uit het verleden of uit het heden.

      Een reactie uit verleden gaat gepaard met spanning/serieusheid en eentje uit het heden is luchtig en zonder spanning.

      Maar hoe het uiteindelijk zit en werkt doet er niet toe, je zult gewoon simpelweg moeten uiten wat er bij je speelt en of dat nou heden of verleden is doet er niet toe.

      Het zou kunnen zijn dat ‘de oude angst van het verleden/kind’ de woorden ‘alles zit in jezelf’ gebruikt om zich maar niet te hoeven uiten.

      https://www.youtube.com/watch?v=fKZVmepargw

      Kom maar op.

      Ik ben trouwens geen muts maar wel een eikel.

  5. Een mooi artikel voor mij op het juiste moment.
    Het is zeker waar waneer iemand kritiek op je heeft
    Dat dat dat je niet Siberisch laat. Weer die pijn . doe ik het dan nooit goed.
    Zit zeker in mijn jeugd. En wat dit artikel ook toelicht.
    Maar het is zeker nooit te laat om er iets aan te doen.
    Drie mooie tips om goed te onthouden.
    Daar ben ik erg blij mee. daar kan ik wat mee.

    Bedankt voor de vertaling Mandy.
    En voor het plaatsen van dit mooie artikel.

  6. “Hoe weet je of je reageert op het heden of het verleden?”

    Als er ook maar iets van spanning of negatieve emotie is dan is er de reactie vanuit het verleden aan de gang.

    In basis zijn er enkel prikkels/waarschuwingssignalen van het lichaam die aangeven dat het er dreiging of directe dreiging voor het lichaam is.

    Bij kou is er bibberen, bij hand in vuur is er een pijnprikkel, bij vocht tekort is er dorstgevoel, etc, etc.

    Pas na het ontstaan van het ego zijn er emoties ontstaan.

    Het ego is niets anders dan een bedacht beeld van een zogenaamd ‘ik/jezelf’ (ter herinnering; als kind was/voelde je geen ik/jezelf).

    Als er gedacht/gevoeld (wat voortkomt uit een gedachte) wordt dat dat beeld bedreigd/aangetast wordt dan ontstaat er een emotie.

    Zo kan er al een emotie zijn als ik mijn naam onjuist gespeld zie.

    Zo kan er een emotie zijn als mijn partner overlijdt.

    Maar die emoties zijn gebaseerd op een onjuist beeld wat er van mezelf is.

    Het lichaam is bij beide voorbeelden niet in gevaar en zendt geen signalen uit (of het hoofd/denken moet zich er mee gaan bemoeien).

    Het is het beeld dat ik mijn naam ben of dat ik niet voor mezelf zorgen kan of zonder partner kan dat een emotie doet ontstaan.

    Een emotie die als echt ervaren wordt maar geheel gebaseerd is op een beeld, een gedachte.

    Een rij bij de kassa is simpelweg een rij bij de kassa en geen enkele reden tot boosheid.

    De dood van je kind is de dood van je kind en geen enkele reden tot verdriet.

    Alleen zijn is simpelweg alleen zijn en geen reden tot eenzaam voelen.

    Al die reacties komen enkel voort uit ervaringen uit het verleden.

    Uit oude beelden, die ontstaan zijn uit oude ervaringen, door afhankelijk geboren te zijn, door het ontstaan van het ego.

    Ego, een gedachtenvorm die niets van doen heeft met het heden.

  7. Bedankt Aart 🙂 Jouw reactie en aanvulling bij dit artikel vind ik geweldig.

    Misschien zijn het andere woorden die ik ga gebruiken om er op dezelfde manier een reactie op het artikel te plaatsen:
    De laatste weken heb ik me gefocust op de momenten dat mijn hart sneller ging kloppen. In eerste instantie leek het op iets waar ik me druk over kon maken omdat het voorval herkenbaar was met iets wat al (vergelijkbaar) eerder voorgevallen was. Iets waar ik nog niet klaar mee was…
    Wanneer je bewust wordt van het beter willen voelen en ontwikkelen/transformeren (juist in deze tijd) dan ga je je ook meer bezighouden met de momenten die je daarvan weerhouden. Dat is in mijn ogen nou net de cyclus. Op de momenten dat je hart sneller gaat kloppen en er ‘angst’ is, waar komt dat vandaan of waar kan je de cyclus doorbreken.
    Ofwel het waarnemen van dat je hart sneller klopt is de reden dat je het graag anders wil ervaren en wordt op die manier voelbaar. Je wil die momenten niet uit de weg gaan maar het op een prettigere manier ervaren en een open mind en heldere kijk op de toekomst behouden. Er staat niets in je weg. Hoe meer je dat wil hoe duidelijker het wordt wat in je weg staat om dat te ervaren. (Er staat niet iets op je pad in de weg maar op de manier hoe je tot een keuze komt naar mijn idee.)

    “Ach maak je niet druk!” Hoe? “Waardeer wat wel goed voelt.”

    Angst kan ook een gevoel zijn van een reflectie van een persoon wat jij had kunnen doen in het verleden en eruit komt om te ervaren en zo te voorkomen dat het (nu of de toekomst) zou gebeuren. (Als je toch al zit kan je hier ook over nadenken 😉

    Bedankt dat ik dit even kon ventileren ! (en sorry dat het misschien nog te vaag is en dat er zoveel tussen haakjes staat haha)

  8. “Aan de reactie van je lichaam kun je merken wanneer iets pijnlijks uit je verleden is aangewakkerd. Wat je reactie ook was en wat de oorzaak daarvan ook is geweest, wat je voelt is angst – angst dat je weer gekwetst zal worden zoals in het verleden – en zowel je geest als je lichaam bereidt zich daarop voor.”

    De basis van de angst is mijn inziens niet ‘de angst gekwetst te worden zoals in het verleden’.

    In de eerste paar jaar was er namelijk nog geen ego, geen beeld van zichzelf.

    De basisangst komt voort uit de signalen van het lichaam dat ergens niet in voorzien is.

    In de baarmoeder ging alles vanzelf; voeding, warmte, etc.

    Pas buiten die baarmoeder gaf het lichaam aan dat het aan noodzakelijke dingen ter voort bestaan op zijn tijd ontbrak. Het lichaam had toen o.a. nog niet de nodige reserves zoals vet waarop het even teren kon. M.a.w. een tekort was echt een tekort, een zaak van leven of dood.

    Niet dat het lichaam met de dood bezig is maar het lichaam wil zich van nature in stand houden, het zal zich bij ouderdom/versleten zijn, met alle gemak/zonder weerstand de laatste adem uitblazen.

    De angst is dus in basis het lichaam wat het signaal geeft dat er tekorten zijn om het lichaam in stand te houden.

    Dat is letterlijk de basis van iedere angst.

    Ieder andere angst is daar een afgeleide van.

    Ga daar maar eens voor zitten.

    Als je kwaad wordt omdat er een lange rij bij de kassa staat of verdrietig wordt bij het overlijden van een geliefde dan is dat terug te leiden naar die basisangst.

    ‘De angst van gekwetst worden’ is er bij gratie van al een beeld van jezelf, afhankelijk gevoel, etc, etc, m.a.w. angst vanuit het ego.

    Op dat nivo kan er ook transformatie/heling/helderheid/bewustheid plaatsvinden maar het blijft op het egonivo.

    Niets mis mee en kan horen bij het bewustzijnsproces maar het zou mij niet verbazen als er in deze tijd mensen zijn die in 1 keer het ontstaan der dingen doorzien.

    Mooi artikel trouwens, jammer dat ik het weer eens misbruik.

  9. “Hoe weet je of je reageert op het heden of het verleden?”

    Als er ook maar iets van spanning of negatieve emotie is dan is er de reactie vanuit het verleden aan de gang.

    Een reactie op het heden is altijd zonder spanning/lading OF er moet directe daadwerkelijke dreiging voor het lichaam zijn.

    Het lastige is dat het voor de meeste (99,99%) van de mensen niet duidelijk/helder is wanneer er een reactie gebaseerd op het verleden of het heden is.

    Ze hebben niet direct door dat de energie uit het verleden al opgeplopt is en dat vanuit daar al gereageerd wordt.

    Vuistregel: spanning is verleden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in