DELEN
de zielenreis

door Sharon van Haren

Na enige aarzeling besloot ik mijn zoektocht naar de mogelijke oorzaak van mijn veronderstelde ‘bipolaire stoornis’ uit te breiden tot minder vaak bewandelde paden. Na het lezen van enkele boeken van hypnotiseur Michael Newtonen Brian Weiss over het uiterst interessante onderwerp vorige levens, ging ik op zoek naar een regressietherapeut bij mij in de buurt.

de zielenreisAl gauw stuitte ik op een prettige, heldere website waar ik tot mijn  teleurstelling wel de volgende zin tegen kwam: ‘Deze therapie is echter niet geschikt voor mensen met een diagnose van geestesziek. Denk aan Psychotisch of Manisch.’

Ik besloot deze therapeute een e-mail te sturen en nadat we wat van gedachten hadden gewisseld, besloten we toch een afspraak te maken. In mijn omgeving reageerde de meeste mensen echter behoorlijk gereserveerd. Was dat nou wel verstandig? Stel dat je ‘blijft hangen’?

Tijdens de eerste ontmoeting met de therapeute, besloot ik dit laatste direct aan te kaarten want ik vond het toch wel een beangstigende gedachte. De therapeute stelde me gerust en vertelde dat ze een dergelijke situatie in haar praktijk nog nooit had meegemaakt. Ik voelde me op mijn gemak bij haar en na enkele vragen beantwoord te hebben, gingen we van start.

Ik was nerveus en nog steeds enigszins sceptisch maar tot mijn verbazing kwam ik inderdaad terecht in iets wat leek op een vorig leven. Ik was een man van rond de dertig en was de assistent van een machtige, rijke man; vermoedelijk rond het jaar 1900 in Engeland. Samen met mijn vrouw woonde ik ergens op het platteland.

Later in de sessie zag ik mezelf gehaast en nerveus door een grote stad (Londen?) lopen op weg naar een groot, grijs gebouw met grote, ronde pilaren. Het was een gerechtsgebouw en het was de bedoeling dat ik voor mijn werkgever zou getuigen. Deze was beschuldigd van afpersing en was in de volledige overtuiging dat hem niets kon gebeuren. Ik zag hem minachtend en zelfverzekerd naar me glimlachen.

spiraal-evolutie
Terug naar vorige levens; terug in de spiraal..

Ik wist dat het niet uit maakte wat ik zou zeggen in mijn getuigenis; hij zou hoe dan ook vrijuit gaan. Er ging ergens een knop bij mij om en ik besloot mijn geweten te volgen: Ik kon me er niet toe zetten deze criminele man te steunen!
Ik wist immers dat hij schuldig was. Gehaast verliet ik daarna het gerechtsgebouw en voelde me angstig en onrustig en mijn gedachten sloegen op hol. Ik wist absoluut zeker dat ik mijn doodsvonnis getekend had door deze beslissing.

Later zag ik mezelf op een grasveld zitten waar ik langzaam weer tot rust kwam. Ik leefde nog steeds! Misschien was ik veilig en had ik de situatie toch verkeerd ingeschat? Op dat moment werd plotseling van achteren mijn keel dichtgedrukt en stierf ik. Mijn laatste gedachte kreeg ik scherp door; ik had heel graag willen weten wie de persoon was geweest die dit had gedaan, omdat ik zijn gezicht namelijk niet had kunnen zien.

Mijn ‘moordenaar’ leeft nog..
De therapeute bracht me naar een voor mij veilige omgeving, en vroeg me nogmaals of ik de moordenaar kon zien. Ik was stomverbaasd! Het was D.! Deze ‘D.’ had mij 12 jaar geleden getracht van het leven te beroven! Tijdens een, wat hij zelf achteraf,  ‘drugspsychose’ noemde. D. zei zich er niets meer van te herinneren en later heb ik hem dit destijds vergeven. Hoewel dit misschien behoorlijk heftig klinkt, heb ik de afgelopen jaren nauwelijks aan dit voorval gedacht. Ik meende dat het afgerond was en allang verwerkt…

De toegenomen hersenactiviteit en versnelde gedachten hebben we in deze sessie echter niet meer behandeld. Ik was moe en er leek nog een soort weerstand in mij aanwezig. Achteraf bezien kan ik natuurlijk met geen mogelijkheid vaststellen of deze gebeurtenissen écht gebeurd zijn. Toch lijkt er in deze geschiedenis een bepaalde logica te zitten en het lijkt net of er door deze therapie bepaalde puzzelstukjes op hun plaats gevallen zijn.

De therapeute wist me te vertellen dat het heel goed mogelijk is dat in dat leven nog niet de echte oorzaak besloten ligt van mijn ‘bipolaire stoornis’. Misschien gaat die nog verder terug… Ik weet dit zelf natuurlijk ook niet, maar omdat deze sessie voor mij een positieve ervaring was, zal ik in het nieuwe jaar zeker nog een afspraak met haar maken.

Overigens zijn er gedurende deze sessie, meerdere onbewuste patronen aan het licht gekomen, die ik hier niet verder zal benoemen, maar ze hebben me in ieder geval meer inzicht gegeven in mijn familiebanden!

Regressie en reïncarnatietherapie zijn – zover ik weet – absoluut geen gangbare therapievormen voor de behandeling van ‘psychoses’. Ik vermoed zelfs dat de meeste psychiaters dit ten stelligste zullen afraden. Maar omdat het mij een bevrijdend en zelfs helend gevoel gegeven heeft, vond ik het absoluut de moeite waard om deze ervaring hier met jou te delen.

© Sharon van Haren (site)

10 REACTIES

  1. Beste Rob,

    Ik ben je heel dankbaar voor dit antwoord, ik zou haast zeggen je slaat de spijker op z’n kop, zij het niet dat ik diep van binnen weet van sommige mensen dat ze de kracht in zich hebben om hier uit te klimmen, zoals ook ik gedaan heb. Echter je hebt ook gelijk in je vorige reactie waarin je zegt dat het een weg is die veel tijd en geduld in beslag neemt. Ik vergeet dit wel eens en misschien zou ik af en toe willen dat het sneller ging dan dat momenteel het geval is, maar het is waar, alles is op de juiste tijd en de juiste plaats 🙂

    Warme groet,

    Tuuk

    • @Tuuk, fijn dat je er wat aan hebt. Persoonlijk kan ik me ook erg frustreren over de traagheid der dingen maar met de tijd kom er bij mezelf gelukkig wat meer rust. Met vaak momenten waarin er een diepe zucht naar boven met de gedachte, het is zoals het is.

      Veel licht op je verdere reis toegewenst!

      Liefs

  2. Beste Rob,

    Dankjewel voor je fijne reactie, het ging mij inderdaad eigenlijk om die laatste vraag, niet zozeer voor mijzelf, ik heb inmiddels wel mijn balans gevonden. Ik vind het alleen heel moeilijk dat sommige mensen echt nog letterlijk volgestouwd worden met veel, heel veel medicatie, terwijl er niet of nauwelijks gekeken wordt naar het ziel-aspect van de mens. Uiteindelijk betreft de psyche hier de ziel, en niet het brein, waar de symptonen zich uiten en die vervolgens alleen maar onderdrukt worden door medicatie. Er wordt totaal niet gekeken naar enige innerlijke balans in de reguliere zorg, dat moet je helemaal zelf zien uit te zoeken, de Ik hoop echt dat er hier nog eens verandering in komt en deze mensen echt worden geholpen, voorlopig heb ik er nu nog veel verdriet om hoe het nu gaat…

    • @Tuuk, Ik begrijp je verdriet. Maar als je het bekijk van het zielsniveau van de clienten hebben zei deze situaties gekozen om tot bewustwording te komen. De hulpverlening in die zin is een spiegel van de binnen wereld van de client en andersom. Als de hulpverlening hun eigen schaduw aspecten leren lief hebben en hierdoor te healen zullen de cliënten aangemoedigd worden deze aspecten in zichzelf ook te healen. Dus alles is op dit moment op de juiste tijd en plaats.

      Als ik deze zin pak van jou. quote: Ik hoop echt dat er hier nog eens verandering in komt en deze mensen echt worden geholpen.

      Hierin ga je uit van de zwakte van de cliënten en dat zei afhankelijk zijn van de hulpverlening. Ik begrijp dat je dat zo ervaart maar dit is nodig om tot bewustwording te komen. Als de hulpverlening anderen probeert te helpen wordt er werkelijk niets verandert. Namelijk dat niemand, iemand buiten zichzelf nodig heeft om tot heelwording te komen

      En het diepe verdriet dat je ervaart is waarschijnlijk een stuk waarin jij je altijd afhankelijk heb gevoeld van de hulpverlening en jezelf niet tot je ware kracht hebt geroepen. Dit stuk heeft vergeving en liefde van jou nodig zodat het zich weer bij jou kan aansluiten in heelheid.

      liefs

  3. Beste Sharon en overige lezers,

    Ik heb sinds mijn 18e de stempel “schizoaffectieve stoornis met bipolaire symptonen” gekregen. Ik ben inmiddels 38 en mijn laatste psychose en opname waren in 2003, bijna 10 jaar geleden nu. Rond 2008 ben ik me spiritueel gaan ontwikkelen en nog stabieler geworden. Vorig jaar rond deze tijd ben ik in overleg met mijn arts in rap tempo gestopt met een deel van mijn medicatie, en sinds een maand ben ik gestopt met de rest. Door heel veel te lezen en te leren op heel veel verschillende websites ben ik er uit hoe mijn leven in elkaar zit en hoe het komt dat ik op mijn 18e zo van mn “padje” geraakt ben. Enige tijd geleden heb ik een OBE gehad en er kwamen herinneringen van mijn jeugd naar boven waar ik deze regelmatig had, maar wat ik toen niet bewust ervaarde en niet wist wat er precies gebeurde. Ook had ik als kind zijnde wel eens lucide dromen, helaas nu niet meer maar ik onthou mijn dromen nog altijd en tegenwoordig schrijf ik ze ook gelijk op en lukt het me ook nog ze te ontcijferen en de betekenis ervan te ontdekken. Ook daar leer ik nog steeds heel veel van.
    Ik leef vanuit mn hart en volg de aanwijzingen van mn gidsen. Er is nog veel meer wat ik jullie zou kunnen vertellen, maar ik vroeg me af of er iemand iets weet of uiteindelijk alle mensen met psychische klachten geheeld zullen worden, uiteindelijk is dit 2012, het jaar van de grote verandering…

    • @Tuuk, Zelf heb ik nooit een psychose of iets dergelijks gehad. Wel heb ik het altijd interessant gevonden en heb hierin ook mijn opleiding keuze gevolgd. Al snel kwam ik erachter dat ik de reguliere zorg te eenzijdig vond en mensen er niet echt ‘beter’ op werden. Die tijd ging ik me ook interesseren voor spiritualiteit. Op dit moment leef ik vanuit de gedachte dat je zelf verantwoordelijk bent voor een gezond een gelukkig leven hoewel dit erg makkelijk is gezegd geeft het voor mij wel een grote innerlijke kracht dat ik niemand buiten mij nodig heb. Dit is voor mij de weg van spiritualiteit. Dus daarom ook ziekte, heeft altijd iets te zeggen.De buiten wereld is een spiegel van je binnen wereld. Ik zou je graag het boek van Christiane Beerlandt, de sleutel tot zelfbevrijding willen voor leggen om tot meer inzicht te komen waarom je met deze stoornis bent gediagnostiseerd. Zelf ben ik met ADD gediagnosticeerd en het boek heeft mij hierin erg veel geholpen. Op het eerste gezicht kunnen de teksten erg confronterend over komen maar hierdoor wordt je juist erg sterk op je eigen verantwoordelijkheid aangesproken. Wat je uiteindelijk de grootste kracht en vreugde geeft. En terug komend op je eigenlijke vraag of iedereen met psychische klachten geheeld kunnen worden. Ik geloof zeker van wel!

      En over 2012 en de grote verandering gesproken. Niets verander plots in een keer vanuit optiek. Bewustwording is een ontwikkelingsweg die tijd in beslag neemt en vooral geduld en liefde voor jezelf.

      Ik hoop je hiermee wat bewustzijn te hebben gebracht!

      Liefs

  4. Mijn ervaringen als verpleegkundige binnen de psychiatrie zijn juist dat er te weinig aandacht wordt besteed aan het zielsaspect van de mens.

    Juist door personen aandacht te geven, verdieping in zichzelf, komen ze vaak tot het natuurlijke healingsproces. Ik heb een aantal mensen in mijn leven ontmoet die op deze manier uit de psychiatrie zijn gekomen, op eigen kracht, met af en toe wat ondersteuning.

    Diepe bewondering omdat ze elk op hun eigen manier stevig in hun schoenen staan en hun hart volgen.

    Natuurlijk kan medicatie en gesprekstherapie waardevol zijn. Maar om nou te zeggen dat alleen de ggz er voor de ‘geestelijke gezondheid’ is: Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden:).

    Fijn weekend allen!

    Namaste,

    Chandra

  5. Beste Sharon, Natuurlijk is het soms het beste om geen medicatie te slikken. Zelf ben ik ook hier geen voorstander van. Maar soms is het nodig om het stofje “serotonine”een beetje aan te vullen via de medicatie om je beter te voelen en stabiel te voelen. Soms wordt dat stofje biologisch in de hersenen onvoldoende aangemaakt en heb je dat toch nodig. Zelf ben ik ook bezig met homeopathische middelen, dat vergt nogal wat tijd en kosten helaas, maar het is voor mijn psychische gezondheid/stabiliteit beter om dit ook nader te onderzoeken. Wil jij het risico nu weer nemen om in een psychose te geraken en weer opgenomen te worden? De psychiatrie spreekt mij niet aan echter via boeken o.a. van Rene Diekstra”Als het leven pijn doet”nieuwe editie word ik wijzer van deze psycholoog met zijn genuanceerde visie op mentale zaken. Ik ben trouwens ook een fan van Carl Gustav Jung. Veel wijsheid jou toegewenst!Lieve groet Hspje56 Ervaringsdeskundige

  6. Beste Sharon, Mijn twijfel is groot of jij op de juiste weg zit om via vorige levens erachter te komen wat de oorzaak van je bipolaire stoornis is. Ik zelf als ervaringsdeskundige kan je toch beter aanraden naar een goede psycholoog te gaan om o.a. te kijken wat er in je jeugd concreet gebeurd is.Omdat mijn jeugd nooit is meegenomen in therapieen ben ik op latere leeftijd zelf erachter gekomen wat mij psychisch scheelt. Dat was geen fijn verhaal, maar voor mij beter te begrijpen wat ik nu heb.De psyche van de mens is uiterst complex.A.u.b. denk hier zorgvuldig over na. Het is niet de juiste weg voor je ben ik bang en natuurlijk wil die therapeute aan je verdienen.Met oprechte lieve groet, Ervaringsdeskundige hspje56.

  7. Een kleine aanvulling aan het stukje dat ik hierboven geschreven heb…

    Wat in de reguliere ‘wetenschap’ (psychiatrie) een psychose genoemd wordt, noem ik zelf een bewustzijnsveranderende ervaring. Je kunt er veel lering uit trekken en je schaduwkanten (angsten) ontmoeten zowel als universele liefde daadwerkelijk ervaren. Het is belangrijk om er iets mee te doen omdat je onbewuste (en misschien in combinatie met het collectief onbewuste zoals Jung het noemt) je iets aanreikt.

    Je kunt de ervaring niet duiden of integreren wanneer je deze onderdrukt met ‘medicatie’ waarvan je meestal verteld wordt dat je deze de rest van je leven moet slikken.

    Vandaag had ik een telefoongesprek met ‘mijn’ psychiater: hij vond het erg lang geleden dat we contact hadden. Dat klopt; ik ben inmiddels een jaar medicatievrij en voel me hier bijzonder goed bij. Eindelijk weer kippevel bij mooie muziek, tranen bij een mooie film en ik voel opnieuw de verbinding met mijn hart en ziel / hogere zelf…

    Ik heb de man vriendelijk bedankt en sinds vandaag is mijn dossier officieel gesloten en wordt het binnenkort vernietigd.

    Het ‘toeval’ is dat hij dit nieuws precies vandaag bracht; op mijn verjaardag! Ik had me geen mooier cadeau kunnen wensen!
    De herinnering aan mijn verjaardag van 8 jaar geleden komt nu boven; toen lag ik platgespoten en zielsalleen in een isoleercel.

    Er zijn veel meer mensen zoals ik die hier sterker uitgekomen zijn. (neem bv eens een kijkje op ‘psychoseanders’)

    Het heeft lang geduurd voordat ik kon inzien dat mijn ervaringen een les waren maar ik ben er nu dankbaar voor.

    Het leven is prachtig en…
    Alles komt goed! 😉

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in