DELEN
open hart

Iedereen heeft zich wel eens een slachtoffer gevoeld, iedereen vindt zichzelf wel eens zielig. Dat kan om grote dingen als mishandeling , ziekte of verlies gaan of iets futiels als het stoten van je grote teen. Wat het ook is, hoe groot of hoe klein ook, we hebben allemaal het recht op ‘zielig zijn’. Ik praat over ‘recht’ omdat wij mensen de vrije keus hebben in hoe we ons voelen. Gelukkig maar.  Als jij jezelf zielig vindt, een slachtoffer, om welke reden dan ook dan mag dat. Niemand houdt je tegen. Soms is dat gewoon even nodig, je zielig voelen. Het kan een moment of periode katalyseren waarin je jezelf toestaat om verzorgd te worden. Door jezelf of mensen die je dierbaar zijn. En dat hebben we allemaal nodig.

Let hierbij wel op de (nuance)verschillen tussen het ‘zielig doen’ enerzijds en de tijd, ruimte en energie nemen om voor jezelf te (laten) zorgen anderzijds. Het eerste is ‘slachtofferschap’ en het tweede ‘meesterschap’.

Slachtofferschap heeft m.i. een vieze bijsmaak omdat het indiceert dat je er zelf niets aan kunt doen.  Hier ben ik het niet mee eens. Natuurlijk, sommige omstandigheden heb je zelf niet in de hand en of een bepaalde zware levenssituatie karmisch dan wel ‘ziels-gekozen’ is of niet bewaar ik graag voor een andere discussie. De manier waarop je met je leven en de problemen daarin omgaat heb je echter wel degelijk zelf in de hand. En daar komt je meesterschap om de hoek kijken.

Elk moment heb je zelf de keus tussen slachtofferschap en meesterschap. Een keus die eigenlijk voortkomt uit een ‘oer’keus daaronder, die tussen angst en liefde. Leef jij je leven in angst als slachtoffer of vanuit liefde en daarmee stevig verankerd in je eigen meesterschap?

We doen er allemaal aan mee, het heen-en-weer hobbelen tussen deze keuzes. Het ene moment voel je je ozó zielig omdat …vul zelf maar in. En nogmaals, dat mag. Niemand die je tegenhoudt. Maar wat vind je er zelf eigenlijk van? Voelt het fijn voor jou om langer dan nodig in je slachtofferrol te blijven zitten?
Op het moment dat je ineens genoeg hebt van jezelf en jouw ‘zielig doen’ kun je kiezen voor meesterschap. Dat betekent niet dat je jezelf om de oren moet slaan vanwege je vorige keuzes omdat je denkt dat je het niet goed gedaan had. Nee. Daarmee trek je jezelf verder de slachtofferrol in. Als je kiest voor meesterschap kies je voor liefde in plaats van angst. Dan kies je ervoor  de angst te voelen maar er niet in blijven hangen. Vanuit je gekozen meesterschap kijk je naar jezelf met liefde en dus ook naar de keuzes die je hebt gemaakt tot op dat moment. Je kunt jezelf vergeven waar nodig maar ga niet wentelen in spijt of schuldgevoel. Daar heeft niemand iets aan en jij al helemaal niet.

meesterschap
het is allemaal jouw schuld

Is het je wel eens opgevallen dat mensen die zichzelf zielig vinden en zich als slachtoffer gedragen  eigenlijk heel erg onaantrekkelijk zijn op dat moment? Letterlijk; het trekt niks aan, dat zielige gedoe. Het stoot alleen maar af. Eigenlijk zit niemand te wachten op een partner, vriend of familielid die zichzelf zielig vindt. We zijn er allemaal begaafd in geworden om dat feit publiekelijk te ontkennen en ieder te helpen die onze hulp nodig heeft maar zeg nou zelf; moet je in zo’n geval niet eerst over een bepaalde weerstand heen stappen voordat je diegene jouw hulp kunt aanbieden? Als je heel eerlijk bent?

We helpen een ander veel liever wanneer diegene de situatie erkent zoals deze is en er vervolgens naar beste kunnen mee omgaat. Slachtofferschap is iets anders dan hulpbehoevendheid. Je kunt stevig in je meesterschap staan en toch hulp nodig hebben. Sterker nog, een ware ‘meester’ vraagt en/of ontvangt hulp omdat ‘ie weet dat het even nodig is. Het kennen van jezelf en je eigen behoeften en daar vervolgens naar handelen is meesterschap. Het kunnen ontvangen van hulp, liefde, zorg en aandacht zónder dat je je een slachtoffer voelt is meesterschap. Zie, het lijken fijne lijntjes tussen het één en het ander maar als je oplet zul je zien dat meesterschap duidelijk herkenbaar is. Het is een gevoel van bekrachtiging terwijl je in slachtofferschap elke geboden hulp voelt verdwijnen in een groot gapend gat waar je op dat moment nooit meer uit denkt te komen.

Kiezen voor meesterschap betekent niet dat er geen angst meer is. Het betekent dat je je angst herkent voor wat het is, niets meer en niets minder. De handeling die er op volgt tekent waar je voor kiest. Kiezen voor liefde en bekrachtiging terwijl je bang bent i.p.v. doen alsof je de angst niet voelt of er juist in blijven hangen. De dappere held uit de sprookjes en verhalen is een ware meester; hij handelt ondanks zijn angst, niet omdat hij geen angst zou voelen.

 

Wie weet komen we elkaar nog eens tegen in het meesterschap. En mocht het gebeuren dat we elkaar in een zielig moment treffen dan hoop ik dat in ieder geval één van ons zich herinnert dat we geen zielig hoopje hoeven te blijven en dat we elk moment opnieuw kunnen kiezen. Goed voorbeeld doet goed volgen. Ik kies nu voor liefde en bekrachtiging en voel mij een meester van mijn leven. En jij?

7 REACTIES

  1. lieve anna,

    Lees mijn artikel is op deze website: Een handvat om jezelf te genezen, ik denk dat je hier veel baat bij heb.

    liefs sabine

  2. Graag wil ik hierop reageren… Het is mooi, zo als het er allemaal staat. Maar wanneer je middenin een depressie zit is het makkelijk praten voor iemand die buitenstaander is.
    En als je je hele leven als nieuwetijdskind altijd ontzettend moet knokken voor alles in je leven, en mensen daarbij je leven zuur maken is het niet ‘je zielig voelen’
    Belachelijk zo als dat hier genoemd wordt. Niemand staat in de schoenen van iemand anders, dus waar ligt de grens tussen ‘je zielig voelen’ en het ontzettend moeilijk hebben. Bovendien laat de ‘begeleiding’ van instanties en hulpverleners ook te wensen over. Ze weten allemaal hoe jij het zou moeten doen. Maar als je altijd een vrolijk iemand bent geweest die haar leven goed op orde had, en als alles kapot gemaakt wordt door mensen die jaloers zijn op wat je allemaal hebt opgebouwd dan voel je je niet zielig! Maar zou je deze mensen weleens een dreun kunnen verkopen!. En daar kan je niet zomaar overheen stappen als je er alleen voor staat. Er zijn niet voor niets nieuwetijdskinderen die zelfmoord plegen. Niet omdat zij ‘zielig’ zijn… Nee! omdat ze het uiteindelijk toch allemaal zelf maar uit moeten zoeken. Terwijl hulpverlening bakken met geld kost maar toch niet goed aansluit op wat mensen in een depressie echt nodig hebben. En in mijn geval… ik voel mij geen slachtoffer, zo wordt het genoemd door buitenstanders. Maar je hebt alle recht om even te bezinnen, alleen zit de maatschappij (helaas) niet zo in elkaar. En mensen moeten eens nadenken over wat ze zeggen als ze iemand ‘zielig’ of ‘slachtoffer’ noemen. Mensen hebben andere mensen op zulke momenten nodig… IK BEN GEEN SLACHTOFFER EN IK BEN NIET ZIELIG. Maar moe, opgebrand, en teleurgesteld!

    • @Anna, Lieve Anna, als dit artikel deze gevoelens bij je oproept, laat het dan links liggen. Het lijkt me goed dat je je geen slachtoffer voelt en des te kwalijker dat men jou dat wel probeert aan te praten. Aan jou om deze onterechte conclusie bij hen te laten. Het is van hen, niet van jou. Ik kan me voorstellen dat je boos, moe, opgebrand en teleurgesteld bent. Voor zover je dat nog niet hebt lijkt het me behulpzaam om een hulpverlener te zoeken die thuis is in het werken met nieuwetijdskinderen. Die hulp hebben we allemaal nodig en gelukkig zijn er steeds meer goeie hulpverleners te vinden die het wel snappen.
      Ik wens je veel succes, kracht en de juiste mensen op je verdere pad.
      Liefs, Mariëlle

    • Lieve, mooie Anna,

      Mijn reactie naar jou verwoord in onderstaand prachrige gedicht, mediamiek geschreven door mijn evenzo prachtige spiritueel begeleidster:

      Lief Kind,

      Lief kind, durf jij te komen, durf jij nu al je liefde te laten zien?

      Lief kind is de tijd van leren nu gekomen, durf jij nu al je boodschap te tonen, durf jij nu te laten zien wie jij bent?

      Lief kind, laat horen wat je wilt zeggen, laat je ware afkomst zien, laat voelen wat we nog niet kennen, vertel van jouw zuiver en mooi bestaan.

      Lief kind, leer ons de zuiverste gedachten denken, leer kns de zuiverste woorden zeggen, leer ons!

      Lief kind, dan zal de mensheid jou omarmen, koesteren jouw verdriet, je helpen je verdriet te stelpen.

      Lief kind, en als mensen jou dan vragen, waar kom jij toch vandaan? Dan zul jij als antwoord geven:

      Ik kom van voorbij de Sterren, ik kom vanuit het Licht, ik ben door God gezonden, voor jullie evenwicht.

      Kijk in je hart, zoek de waarheid en laat je helpen door de Engelen, zij zijn er als jij dat wilt en helpen waar ze kunnen in onvoorwaardelijke Liefde.

      Dat zal dan als antwoord komen, dit is wat ik zeggen mag:

      Liefde daar ben jij voor gekomen, Liefde is jouw grootste kracht, Liefde is wat komen mag!

      Ik stuur ” op afstand” energie en positieve gevoelens naar jou toe mooie Anna.

      Weet wie je mag zijn en VERTROUW je VERTROUWEN.

      Lieve groet Mirjam

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in