alphen

Ik wil u graag een dilemma voorleggen en laten weten welke weg wij, mijn man en ik, zijn gaan bewandelen. Ik ben erg benieuwd naar uw overwegingen en keuzes.

Wij leven in een wereld vol van ellende, oorlog, aanslagen, haat en natuurrampen. We leven ook in een wereld vol prachtige natuur, lieve mensen, mooie gebeurtenissen en liefde. In die wereld van uitersten voeden wij onze hooggevoelige nieuwetijdskinderen op. Nou ja, laat ik het zo zeggen, we proberen ze te begeleiden in die wereld. Ik ben er al lang achter dat mijn kinderen vooral zichzelf opvoeden en daar een aantal basale zaken voor nodig hebben, die wij ze als ouders proberen te geven. Wij liepen voortdurend aan tegen het ‘probleem’ dat de kinderen zo overdonderd werden door de pracht en tegelijk de verschrikkingen van de wereld. Vanuit de autisme-hulpverlening, die ingeschakeld werd na langdurig disfunctioneren van de kinderen, krijg je dan de uitleg dat ‘dit soort’ kinderen de veelheid van de wereld niet aan kan en dat je als ouders je kind daarvoor moet beschermen en afschermen. Een proefsituatie deed zich daarna bijna onmiddellijk voor toen er in Alphen aan de Rijn een schietpartij was waarbij meerdere mensen omkwamen.alphen Wij reden op dat moment langs Alphen in de auto op weg naar huis. Nietsvermoedend zet je de radio aan en de realiteit dringt zich onmiddellijk in alle hevigheid aan ons op. Ook aan onze jongste dochter achter in de auto.. Overeenkomstig het advies drukte mijn man de radio uit, te laat natuurlijk, maar toch. En wij relativeerden het voorval en begonnen ietwat geforceerd vrolijk over iets anders. Een tamelijk idiote situatie, die heel verkeerd aanvoelde. Thuis aangekomen bleek onze dochter uiteraard heel goed te weten wat er was gebeurd en ze had daar zelf al lang en diep over nagedacht en haar conclusies getrokken. Daar sta je dan, met je ‘goeie’ gedrag, als ouders. Hoe konden wij verwachten dat we onze kinderen konden ‘zoet houden’ met de halve waarheid of met relativerende praatjes??

Bullshit-meter
Nieuwetijdskinderen hebben een enorm groot gevoel voor rechtvaardigheid, verhoudingen, waarheid en eerlijkheid

Er zullen vast kinderen zijn die vanwege een verstandelijke beperking of bijzondere stoornis behoefte hebben aan afscherming van realiteit. Dat wil ik graag voorop stellen. Geen kind is gelijk, dus geen enkele aanpak is gelijk. Voor onze kinderen, en met hen vele andere nieuwetijdskinderen, geldt dat het een illusie is om als ouders te denken dat jij de reisleider bent die de kinderen de weg in de wereld moet wijzen. Zij kennen de wereld al. Ze weten het toch al, daar kunnen wij ze niet meer tegen beschermen. En dat hoeft ook niet in mijn visie. Dat wil niet zeggen dat het daarom ook makkelijk is om ermee om te gaan. Alleen door de waarheid over de wereld te verzwijgen of de versimpelen verlies je snel het respect van het kind, en terecht. Nieuwetijdskinderen hebben een enorm groot gevoel voor rechtvaardigheid, verhoudingen, waarheid en eerlijkheid. Ze nemen heus geen genoegen met minder dan de volledige waarheid. Wij volwassenen zijn dan geneigd om te denken: ‘dat kan zo’n kind toch nooit aan?!’. Nee, maar wij volwassenen ook niet.. En het kind zal soms moeite hebben te begrijpen wat mensen bezielt om de vreselijkste dingen te doen. Maar wij volwassenen ook.. En het kind zal soms geschokt zijn of juist overspoeld door ontroering. Maar wij volwassenen ook.. Deze kinderen zullen nooit iets doen of zich nooit iets laten vertellen waar ze zelf niet in geloven. Ze hebben een groot natuurlijk gevoel voor ethiek, groter dan die van veel volwassenen. Ze kunnen er verbijsterd van zijn, dat zelfs een volwassene niet snapt dat z’n gedrag ingaat tegen alle ethiek en alle normen en waarden. Een nieuwetijdskind heeft daarom geen discipline nodig, maar structuur, veiligheid en duidelijkheid. Want het feit dat wij onze kinderen gewoon de hele waarheid vertellen van het dagelijkse wereldnieuws, wil nog niet zeggen dat we er niets aan doen om het kind daarbij te helpen. Het is toch nog steeds een kind.

sterk-kind
Geen zaken uit de weg gaan, maar juist ermee de diepte in gaan.

Waar wij als ouders terug komen in het plaatje is al lang voordat zich een nieuwsfeit voordoet. Wij zoeken het meer in het sterk laten staan van onze kinderen. Sterk staan in deze wereld, in de realiteit. We doen dat door thuis een veilige en duidelijke basis te maken, waarvan uit het kind meer aan kan. We doen dat ook door veel te praten met en vooral te luisteren naar het kind. Geen zaken uit de weg gaan, maar juist ermee de diepte in gaan. Prachtig en ontroerend zoals de kinderen dan terug gaan naar de basis van alles: het leven is er om lief te hebben. Waarom gebeurt dit dan?? Deze waaromvraag gaan we niet uit de weg. Ook al raakt het ons als volwassenen enorm om je te realiseren dat wij onze kinderen in die wereld hebben gezet. Eén troost: dat deden de kinderen zelf en ze kwamen niet voor niets maar met een opdracht! Ze zijn er juist om oude patronen te doorbreken en ruimte te maken voor nieuwe ideeën. Ze zijn daardoor een zeer confronterende spiegel voor ons als ouders. Maar dat mag nooit een reden zijn om je kind tekort te doen in het vertellen van de volle waarheid over de wereld. Het is een illusie dat je dat ooit zou kunnen. Ze weten het toch wel. Ze kunnen het aan.

Nieuwetijdskinderen hebben in dit soort situaties wel vaak last van teveel prikkels in één keer. Niet verwonderlijk natuurlijk, maar ik zie het wel als mijn taak om de kinderen enigszins energetisch te beschermen door ze technieken te leren om energie van anderen buiten te houden. Ik doe dat door Reiki te doen en aardende oefeningen. Bachremedies werken prachtig en verbloemen (!) niets , maar maken duidelijk. Bij overprikkeling haal ik ze gewoon uit de situatie en last rust in. Ik zorg dan dus voor de juiste voorwaarden, zodat zij toch de gelegenheid krijgen om in relatieve rust hun taak te volbrengen.

 

©2011 Esther van der Heijden

11 REACTIES

  1. Ik woon in Alphen aan den Rijn en heb het vooral niet helemaal bewust meegekregen, lag op het moment dat het gebeurde ook nog te slapen. Het gevoel ‘waarom’ overheerste op dat moment heel erg.

    2 dagen later, pak mij niet op één dag, was ik als één van de eerste gewone burgers terug het winkelcentrum in. ’s ochtends vroeg werden wij gevraagd de honneurs waar te nemen bij de c1000 in de ridderhof, omdat de werknemers aangeslagen waren.

    Het gevoel toen je daar liep was onbeschrijvelijk en ik krijg het er nog koud van. Het gevoel niet alles te weten wat er gebeurd is. Daarom vind ik ook dat u gelijk heeft met wat u verteld, eerlijkheid is waar wij sterk aan hechten en vooral volledigheid

  2. Nieuwetijdskinderen hebben helemaal niets aan dit geforceerde gedrag van ouders. Ze worden er alleen maar onrustig van.
    Ik spreek uit ervaring.
    Groet van Wiel

  3. Hi Esther,

    Fijn dat je je verhaal deelt,dank je.Prachtig en herkenbaar verwoord. Mijn man en ik delen dezelfde visie over het begeleiden van deze prachtige kinderen.Ik ben zelf erg dankbaar dat Benjamin (onze zoon)ons heeft uitgekozen als ouders.Het is soms een hobbelig pad wat we bewandelen maar dat is ook absoluut het spiegelstuk naar ons toe.Ik gebruik ook bescherming- en aardingstechnieken en af en toe bloesems.De Mir Methode vind ik ook een aanrader.

    Warme groet,
    Suzanne

    • @Esther, je vraagt naar mijn visie, maar ik heb geen visie, ik heb een gevoel. En mijn gevoel zegt dat je in theorie alles op een rijtje hebt en dat je je hele leven hiervoor wilt inzetten, maar (o sorry) ik heb het idee dat het je ontbreekt aan ‘feeling’. Groet van Wiel

  4. Lieve Esther,

    Prachtig beschreven; zo voelt het precies voor mij (moeder van 5 NTK). Helderheid, openheid, eerlijkheid, geen illusie’s en maskers meer, wel kracht (vanuit je/henzelf!) en heel veel liefde en respect. Wat ben ik dankbaar hen te mogen begeleiden en samen de Nieuwe Wereld invulling te geven. Inderdaad, ze kwamen met een grootse taak naar de aarde, maar ze kunnen het!

    Lieve groet, Ellis

  5. Lieve Esther,

    Ik durf het bijna niet te schrijven, maar ik heb het idee dat je helemaal niets begrijpt van de Nieuwetijdskinderen, gezien je reactie naar je kinderen. Ik geloof echt dat je het oprecht goed bedoelt, maar ik voel dat je ‘ernaast’ zit.

    Sorry, groet van Wiel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in