Tablets en Smartphones zijn een grotere bedreiging voor onze kinderen dan we beseffen

We weten allemaal hoe vaardig kinderen zijn met elektronische apparaten. We zien dat peuters, de kunst van het lopen amper machtig, geboren lijken te zijn met een aanleg en begrip om de apps en spelletjes te spelen op mama’s mobiele telefoon of de tablet van papa, of zelfs hun eigen ‘kindvriendelijk’ apparaat.

Je hebt vast wel eens in een restaurant een peuter met een woedeaanval gezien. De ouders zoeken in hun tas snel een tablet of telefoon om aan het kind te geven. Een tablet of smartphone wordt dan gewoon de technologisch meest geavanceerde fopspeen die we ooit hebben gezien en blijkt in de meeste gevallen te werken.

Maar welke prijs betalen onze kinderen? Zijn er potentiële risico’s waar we ons nog niet bewust van zijn? Leidt het gebruik van een scherm om je kind bezig te houden en te vermaken daadwerkelijk tot kans op beschadiging van het kind of het uitstellen van hun sociale ontwikkeling?

De inzichten van psycholoog Sue Palmer

10 jaar geleden schreef Sue Palmer een boek genaamd Toxic Childhood, waarin zij waarschuwde voor de lichamelijke en geestelijke gezondheidsgevaren bij kinderen die veel tijd achter het beeldscherm van een tablet of smartphone doorbrengen. Het lijkt erop dat haar visioen werkelijkheid is geworden. Sue Palmer, in een artikel voor de Daily Mail:

“Mijn angsten zijn realiteit geworden. Hoewel ik één van de eersten was om te voorspellen hoe verraderlijk deze technologie in het leven van jongeren zou binnen dringen, ben ik zelf verbijsterd over de snelheid waarmee de kleinsten slaven van hun scherm worden. En hoe oudere kinderen zich definiëren door virtuele personages “

Gemiddeld brengen kinderen van vandaag tussen de vijf en zes uur per dag door met staren naar beeldschermen, op hun smartphones, tablets, computers, of televisies. Veel kinderen kijken tegelijkertijd televisie, surfen op het web en op hun telefoon of computer.

Kinderen hebben zich de technologie snel eigen gemaakt, maar omdat het zich allemaal zo snel heeft ontwikkeld, vinden ouders het moeilijk om het allemaal bij te benen, laat staan om er toezicht op te houden. Omdat dit soort draagbare (en verslavende) technologie nog relatief nieuw is, zijn kinderen vandaag de dag argeloze proefkonijnen in een experiment – de langetermijneffecten van deze ontwikkeling moeten nog ontdekt worden.

Palmer en andere deskundigen hebben ontdekt dat er een stijging is van het voorschrijven van het geneesmiddel Ritalin, dit middel wordt het meest voorgeschreven bij ADHD. Vier keer zo veel, in minder dan tien jaar. Dat je het even weet.

We kunnen deze verschuivingen ook waarnemen in ons zelf. Nog niet zo lang geleden, zouden we lange artikelen rustig gaan zitten lezen of kijken naar een vijf minuten durende video met de gedachte dat het een leuke manier is om zo de tijd door te komen. Vandaag de dag willen we nog steeds informatie, maar we willen het zo snel en efficiënt mogelijk .

We lezen alleen titels van artikelen en veronderstellen dan dat we het volledige verhaal weten. Tenzij een film echt boeiend is, kunnen we het zelfs moeilijk volhouden om 2 uur stil te zitten, zonder naar onze smartphone te grijpen om vervolgens slechts gedachteloos te scrollen over allerlei berichten.

Volgens Palmers onderzoek kan overmatig schermgebruik worden gekoppeld aan obesitas, slaapstoornissen, slechte sociale vaardigheden, agressie, depressie, en onderpresteren op school. Dit laat weinig te raden over, gezien de recente opmars in smartphones en tablets samenvalt met de verzwakking van de geestelijke en lichamelijke gezondheid van kinderen in alle leeftijdsgroepen.

Uit een ander onderzoek is gebleken dat 10% van de kinderen onder de vier naar bed wordt gebracht met een tablet of smartphone om mee te spelen voordat ze in slaap vallen. Een andere studie toonde aan dat van de gezinnen met jonge kinderen die ook een tablet hebben, een derde van de kinderen jonger dan drie hun eigen tablet hebben om mee te spelen. Babywinkels verkopen zelfs specifiek speelgoed ontworpen voor tabletgebruik, zoals een ‘activiteitenkinderstoel,’ waar een tablet aan kan worden vastgezet om peuters te vermaken.

Het zal niemand verbazen dat Steve Jobs zijn eigen kinderen helemaal niet met iPads liet spelen. Was deze informatie eerder bekend geworden, zouden andere ouders misschien zijn overwegingen opgevolgd hebben.

Wat zijn andere bijwerkingen op kinderen?

Het probleem is niet alleen dat de beeldschermen van invloed zijn op onze kinderen, of wat ze aan het doen zijn, tenslotte zijn ze ook regelmatig educatieve spelletjes aan het spelen, en leren ze zelfs rekenen en schrijven op hun apparaat. Erger nog, en belangrijker, het beeldscherm vervangt daarmee de ervaringen die het leven kinderen te bieden heeft. Ervaringen die hen moeten vormen voor de rest van hun leven.

De kinderen van vandaag hebben veel minder mogelijkheden om echt te spelen, te leren door ervaring en om te leren van hun fouten. Ze missen een belangrijk deel in hun sociale vorming, een tijd waarin ze moeten leren overweg te kunnen met hun leeftijdgenoten en de wisselwerking met volwassenen en gezagsdragers.

Veel achter het beeldscherm zitten ontneemt het kind ook de mogelijkheid om de fantasie en verbeelding te laten spreken en ontwikkelen, een van de meest opwindende geschenken die een kind bezit.

Palmer zegt:

Echt spelen is een biologische noodzaak voor het kind. Een psycholoog vertelde me dat het ‘van vitaal belang is voor een gezonde ontwikkeling zoals voeding of slapen’

Als het zenuwstelsel dat de sociale en fantasierijke ontwikkeling beheert, niet in de vroege jeugd kan worden ontwikkeld, zal het moeilijk zijn dit in latere jaren aan te leren. Een hele generatie kan opgroeien zonder het geestelijk vermogen om hun eigen plezier te maken, hun eigen spel te bedenken en te genieten van echte vriendschappen – allemaal door langdurig gebruik van beeldschermen.

Spelen helpt kinderen initiatief, probleemoplossende vaardigheden, zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en veerkracht te ontwikkelen. En spelen met andere kinderen is van belang voor hun emotionele ontwikkeling, het ontwikkelen van empathie en compassie voor anderen. Door te spelen, leren kinderen uit de eerste hand hoe de wereld werkt.

Dus, wat te doen?

Volgens de Amerikaanse Academie van Pedagogen is het van belang dat kinderen onder de twee jaar niet in aanraking komen met beeldschermen in welke vorm dan ook. Boven de twee jaar oud, adviseren ze niet meer dan twee uur per dag.

Speel met je kinderen. Ik weet dat we allemaal erg druk zijn met onze alledaagse bezigheden in deze moderne tijd. Als je dan een tablet aan je kind geeft tijdens het koken, de was, de boodschappen, of een van de duizend andere taken waar je elke dag mee opgezadeld wordt, geeft dat je het idee meer tijd te hebben. Maar toch. Afhankelijk van de leeftijd van het kind, kun je je kind betrekken bij de bezigheden waarmee je bezig bent. Moedig ze aan vragen te stellen en te leren zonder İpad en smartphone. Onze kinderen zijn de toekomstige beleidsmakers en leiders van deze aarde. Laten we onze kinderen helpen zich te ontwikkelen tot goede beroepsoefenaren.

Veel liefde

10 REACTIES

  1. ik denk zelf dat je het kind al van 0 af aan aa hoewel ik een baby niet gauw zie spelen met een tablet moet laten spelen dit omdat het deel uit maakt van de werkelijkheid van nu je moet proberen geen verslaving inderdaad bij te veroorzaken dit is denk ik beter om te doen om te doen door de aandacht op iets anders leuks te vestigen in ieder geval heeft kind schade als die verslaafd is maar ook als die er niet mee in aanraking komt dit is logisch nadenken en afpakken ja dan is die al verslaafd zo simpel is het niet iets van deze tijd is startups mensen die een volledig eigen idee van een bedrijf werken dit is niet mogelijk zonder internet omdat je op internet bijna zonder beperking alle informatie kan vinden terwijl je op school een beperkt aantal keuzes die je op een levenspad die door iemand anders is bepaald wat ik wil zeggen is dat het ding van de andere kant heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel belangrijk is

  2. De gevolgen zullen pas veel later zichtbaar, voelbaar zijn. Dit is bvb het geval met zeer schadelijke chemische bestrijdingsmiddelen zoals DDT, E605,…die in de jaren vijftig, zestig en zelfs later massaal werden gebruikt. Men wilde toen ook de gevaren niet inzien.

  3. iever zo lang mogelijk wachten met beeldschermen. op deze leeftijd is het kind bezig met contact maken met en zo dan IN zichzelf te komen. alles wat hij ziet op het scherm is BUITEN zichzelf. het ind is er geen deel van en beleefd dus niks. het word teen 'hoofd' gebeuren. kinderen leren door zelf buiten te spelen bv ruimtelijk inzicht, wat weer belangrijk is voor rekenen etc. en het zelf knutselen en met vriendjes spelen zorgt voor een verbinding met zichzelf. dat gebeurt niet als dat allemaal voorgeschoteld wordt via beeldscherem. bovendien bij het spelen est het kind zelf wat het wil en via beeld worden de dingen voorgeschoteld. en dat past soms niet in de wereld van dat moment. Dus liever het dagelijkse leven be-leven en geen beeldscherm. Een kind mist daardoor echt niets. Sterker nog het mist de kans om zich met herleven zelf uiteen te zetten dus mist daardoor de mogelijkheid op een stukje zelfontplooiing.

  4. Pff ik heb een hekel aan dit soort berichten..
    Feit blijft, dat men veel te vroeg begint met kinderen te vroeg te veel tv ofso kijken, maar jullie zien alleen het negative. Elk positieve heeft iets negatiefs, en andersom. Maar jullie kunnen ook overdrijven. Kinderen moeten idd minder schermen hebben om zich te vermaken en meer sociale spelletjes doen met vriendjes, maar jullie zijn met z'n allen wel heel negatief..
    Dit is allemaal niet zo 'levensgevaarlijk' als jullie vinden, dat is echt overdreven gezegt.. Maar dat neemt het feit niet weg dat het allemaal wat. Minder kan onder de kinderen

    • Dit heeft niks met negativiteit te maken, maar meer met iets reels. Er worden door artsen op europees niveau steeds meer gewaarschuwd over de gevaren van straling. Met name in nederland willen we dit niet horen, en weten veel ouders niet wat voor schade het kan aanrichten op het zenuwstelsel, met name van gevoelige kinderen.
      Als je kijkt naar wat straling werkelijk doet met de mens en de wereld, vind ik het artikel nog vrij mild geschreven.

  5. Sorry hoor, maar wat een onzin. Bovendien zijn de "onderzoeken" gerefereerd in dit stukje van Daily Mail van een jaar geleden! En Daily Mail is nou niet bepaald wetenschappelijk bepalend (totaal niet). Daarnaast is dat artikel van Daily Mail zowaar de schrijfster van het boek! Dit was gewoon een reclame stukje, en niet ver verwijderd van "vaccinaties geven mijn kind autisme". Alle voorbeelden die genoemd worden zijn annekdotaal, en er is geen enkele referentie aan echte onderzoeken. Maargoed, Daily Mail, dus was te verwachten.

    Vroeger werden boeken als "verderfelijk voor de geest" genoemd. Later werd het "radio is verderfelijk voor de geest". Daarna werd het "TV is verderfelijk voor de geest". En nu zitten we in het volgende stadium "iPads zijn verderfelijk voor de geest"… Gewoon met mate, is er niks aan de hand. Maar dat is hetzelfde als je kind niet alleen maar voor de TV zetten, of volgieten met frisdrank en snoep. Dit artikel doet het lijken alsof je een kind sigaretten geeft, als je hem een iPad geeft.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in