weg-lopen
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Zodra je begint te geven en te nemen- doe dit, doe dat niet, ga met mensen om, maak contact- raak je je plek kwijt, raak je je innerlijke vlam kwijt, raak je je innerlijke contact kwijt. Zo is het alleen maar in het begin. In het begin komt dit wel voor. Altijd als je alleen bent, stil, rustig, raak je plotseling gecenterd, geaard. Je voelt de geweldige vreugde van niet-zijn, dat je niemand bent. Jouw niets straalt iets uit, is vol van licht, geur, zegeningen en schoonheid.

Maar in het begin zal het steeds weer gebeuren dat je het kwijtraakt zodra je met iemand contact maakt. Je raakt je ruimte van binnen kwijt. Het gevaar bestaat dat je bang wordt om contact te maken. In het begin heb je gelijk dat je bang bent, maar het wordt gevaarlijk als je er een gewoonte van maakt en de angst wordtel begint te schieten. Dat gevaar heb je in het verleden in het Oosten zien gebeuren. Veel mensen werden bang om contact te maken: boeddhisten gingen voor het leven op de vlucht, taoisten vluchtten de Himalaya of de bergen in om maar geen contact aan te gaan.

Zie eerst meditatie te bereiken, ga vervolgens steeds weer weg en word steeds alerter, zodat het je op een dag lukt om in contact te treden en tegelijk alleen te blijven, om in de maatschappij te zijn en er toch niet te zijn, om in de menigte te zijn en toch alleen. Dat is het hoogste.

Je wint iets en zodra je weer in contact treedt, een relatie aangaat, met je vrouw, je man, je kinderen, de maatschappij, de klant, de baas, raak je het kwijt. Pak het steeds weer op, wanneer je maar de tijd kunt vinden, maak steeds opnieuw contact met jezelf. Geleidelijk aan, geleidelijk aan… langzaamaan kom je er op een dag achter dat je in de maatschappij kunt staan en zo alleen en stil kunt blijven als waar dan ook. Dan ben je een lotus geworden: je staat in het water zonder dat het water je raakt.

Ontwikkel eerst, laat eerst ontstaan wat ze in het Sanskriet Shunya noemen: de nul, de leegte.
En neem hem dan mee de wereld in. Je raakt hem steeds weer kwijt, dat is waar, maar laat dat geen reden zijn om uit de wereld weg te vluchten, word geen escapist. Het is een uitdaging. En je bereikt de hoogste top pas als niemand je innerlijke ruimte kan verstoren. Niemand, geen enkele situatie, kan haar verstoren. Dan neem je er voor het eerst bezit van. Dan neem je er bezit van en word je er niet door in bezit genomen. Dan is ze van jou, echt van jou. Maar als ze door iets afgenomen kan worden, is ze nog niet helemaal van jou. Je hebt haar aangeraakt, maar je hebt nog geen bezit van haar genomen.

bagwan
Rajneesh Chandra Mohan, gedurende de jaren 70 van de twintigste eeuw beter bekend als Bhagwan Shree Rajneesh en later als Osho

Onthoud dat leeg zijn betekent dat je een ruimte ingaat waar je jezelf ziet zoals je bent. Daarom zijn mensen bang: ze willen die innerlijke ruimte niet ingaan. Ze hebben hun ideaalbeelden, hun zelfbeelden, prachtig versierd. Maar ze zijn bang dat als ze naar binnen gaan, die beelden om zullen vallen. Ze vallen om en kunnen niet anders dan verdwijnen omdat ze onecht zijn en geen werkelijkheid kunnen zijn. Daarom gaat niemand naar binnen.

Alle meesters ter wereld hebben de nadruk gelegd op een ding: dat je tot je werkelijkheid moet komen zoals je bent. Maar niemand luistert naar hen. Zelfs als mensen willen weten wie ze zijn, hopen ze eigenlijk dat ze net zoals het zelf zijn dat ze projecteren. Als ze eenmaal aan het werk gaan, wordt het moeilijk. Lelijkheid steekt de kop op, gemeenheid, verschrikkelijke kwaadheid, haat, jaloezie, wordt gevoeld. De hel breekt helemaal los en je wordt bang en je rent naar buiten om je weer aan een ideaal zelf vast te klampen. Dat is goedkoop.

Onthoud dat je jezelf moet leren kennen zoals je bent. Laat al je idealen los. Ze zijn prachtig, maar ze zijn giftig. Het zijn waanideeën. Als je niet de idealen over jezelf loslaat, de beelden die je hebt geschapen uit onmacht om je werkelijkheid te verbergen, te maskeren…. Laat die maskers vallen, wees stil, wees leeg en kijk in je wezen, wat het ook moge zijn. In het begin is het bijna alsof je door een hel gaat, maar dat is de prijs die we ervoor moeten betalen.
Als je genoeg moed hebt en als je vol kunt houden, verdwijnt de hel algauw, de wolken zijn weg en de zon straalt aan de wolkenloze hemel. Dan ben je bij je innerlijke paradijs aangeland.

Hemel en hel zitten allebei van binnen. Hel is gewoon je buitenkant, hemel is je middelpunt zelf.
Jij bent het oog van de wervelwind. Volgens tao hoef je eigenlijk niets te doen. Je moet gewoon binnendringen in je eigen wezen.

Osho- Tao onderweg

De boeken van Osho

9 REACTIES

  1. 1.
    Zelf verwijst naar je diepste Wezen: Zijn.
    Ik Ben die ik Ben. Ik Ben dit Zijn Zélf.
    2.
    In Zijn is ieder mens gelijk.
    In dit verband duidt Zelf op dezelfde-Zijn.
    Wat verschilt is de mate van bewust-Zijn.
    Er zijn kleine druppels, grote druppels, hele plassen water en de totale onbegrensde Oceaan, die wij God noemen.
    3.
    Dezelfde kan ook nog op de Onveranderlijkheid van Zijn duiden. Ik Ben en hierin Ben ik onveranderlijk Dezelfde.

  2. “Altijd als je alleen bent, stil, rustig, raak je plotseling gecenterd, geaard.

    Je voelt de geweldige vreugde van niet-zijn, dat je niemand bent.

    Jouw niets straalt iets uit, is vol van licht, geur, zegeningen en schoonheid.”

    “Ontwikkel eerst, laat eerst ontstaan wat ze in het Sanskriet Shunya noemen: de nul, de leegte.”

    “Onthoud dat leeg zijn betekent dat je een ruimte ingaat waar je jezelf ziet zoals je bent.”

    “Daarom zijn mensen bang: ze willen die innerlijke ruimte niet ingaan.

    Ze hebben hun ideaalbeelden, hun zelfbeelden, prachtig versierd.

    Maar ze zijn bang dat als ze naar binnen gaan, die beelden om zullen vallen.

    Ze vallen om en kunnen niet anders dan verdwijnen omdat ze onecht zijn en geen werkelijkheid kunnen zijn.”

    Okay, daar is die leegte, daar is die stilte, daar is het verdwenen zijn van alle zelfbeelden wat blijft er dan over.

    Wat is dan datgene wat je nog jezelf noemen kunt.

    “hemel is je middelpunt zelf”

    Daar kan ik me helemaal in vinden maar volgens mij is bij ieder mens het middelpunt precies hetzelfde als bij ieder ander mens.

    • @Aart,
      ”Daar kan ik me helemaal in vinden maar volgens mij is bij ieder mens het middelpunt precies hetzelfde als bij ieder ander mens.”

      Volgens mij ook 😉

  3. Ik heb het moeten leren om echt contact met mijzelf te hebben.
    Anders eten ze je op met huid en haar.
    Je raak je eigen ik op een gegeven moment echt kwijt.
    Her heeft er een tijdje terug op geleken dat het ook niet meer
    Terug kwam.
    Ik heb mijzelf terug gevonden gelukkig.
    En ik laat het ook niet meer toe dat men bezit van mij neemt.
    Je wordt krachtiger en vreugdevol van.
    Ik kan echt totaal de stilten ingaan. Ook al zijn er mensen aanwezig.
    Mijzelf aangeleerd. Alsof de deuren dicht gaan in mijn hoofd.
    Wat ook heel apart is. Ik kon nooit hardop lachen nu is dat zo veranderd.
    Ik lach wat af. Schateren zelfs. Dat was mij vreemd. Ik kon slechts glimlachen.
    Of het een het gevolg is het ander. De veranderingen die er plaatsgevonden hebben.?
    Ik denk het toch wel. Er zijn toch bepaalde energieën los gekomen die geblokkeerd waren.
    En dat zonder therapie. Ik heb mijzelf geheeld als het ware.
    Geen hel meer maar een hemel.
    Ik ben er dankbaar voor. Voor de kracht die gekregen heb.
    Van mijn beschermengelen. God. Ik ben er blij mee.
    Een mens kan een hoop aan hoor. Als je het geloof in jezelf maar niet verlies.

    • Ha Jannie,
      Volgens mij ben je hartstikke sterk en dapper.
      En jawel, lachen, humor. Zie ze maar als pilletjes, poeders en pleisters. Het zijn ware geneesmiddelen.
      Liefs van Lia

      • @Lia,

        Dank je Lia voor je compliment.
        Ik moet wel eerlijk bekennen.
        Ik was vergeten te zeggen dat ik
        Veel dank verschuldigd ben aan deze site.
        Daar heb ik echt bijzonder veel dingen
        Geleerd en ondekt.
        Ik denk zelfs dat ik nooit zo ver was gekomen
        Als dat ik nu ben. Denk ik hoor.
        Echt waar. Ik heb dingen gelezen die toch
        Mijn ogen en gedachte’s geopend hebben.
        Al was het af en toe even doorbijten met
        Sommige onderwerpen. Die moeilijk waren.
        Maar ook doordat jij ook vaak uitlegdt hoe het in elkaar zit
        En aart natuurlijk. Ben ik zeker stappen vooruit gegaan.
        Al is er geen graadmeter om alles te kunnen en moeten snappen.
        Het komt aardig binnen nu op dit moment.
        En dat voeld erg goed.

        Fijne dag Lia en bedankt hoor.
        Liefs Jannie.

  4. Ik vind deze tekst erg mooi en het zeker ook iets voor gevoelige mensen.

    Je raakt steeds van jezelf weg, maar keer dan weer terug.
    Maak steeds weer dat contact met jezelf, met je diepste kern.
    Het hoort een soort van oefening te zijn voor je en als je dit tot een gewoonte maakt, leer je om krachtiger, vanuit je kern er te zijn. Je bent er dan gewoon 🙂
    Ik heb dit zelf zo ervaren en kan het een ieder aanraden.

    Liefs Anne

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in