DELEN
book of love

Ooit sprak Yeshua de woorden: “Sta op en herinner je jezelf”.

Ben jij, als lezer, ook innerlijk zoekende naar jouw ware essentie en jouw eigen verborgen heiligdommen? Misschien wel naar jouw eigen Heilige Graal?

In onderstaand artikel lees je over deze reis naar onze eigen goddelijke afkomst.

Je wordt meegenomen naar werelden waar jij hoogstwaarschijnlijk deel van hebt uitgemaakt, die vroeger alleen toegankelijk waren voor ingewijden die de oude esoterische inwijdingswegen bewandelden, zorgvuldig afgezonderd van aardse materiële verleidingen, veilig en beschermd achter muren van Mysteriescholen, Tempels, Grotten en Burchten.

Rode draad in het verhaal is de Heilige Graal en het ‘Book of Love’ zoals Yeshua en Maria Magdalena dat hebben geschreven, een boek dat voor steeds meer mensen mag opengaan en gelezen mag gaan worden.

Juist in deze tijd begint bij veel mensen het verlangen te ontwaken naar hun eigen Boek der Liefde. We willen door- en uitbreken, uit de vaak liefdeloze beperkingen van de aardse drie-dimensionale en duale wereld, om andere dimensies en werelden te verkennen die ons herinneren aan onze verbinding met een goddelijke Bron.

Dit artikel is een deel van The Book of Love, waarin deze heilige weg beschreven wordt zoals we die als mensen uiteindelijk allemaal zullen gaan.

Het biedt wegwijzers, bemoediging, herkenning en inzichten, waardoor je je weer herinnert waarom je deze weg met vallen en opstaan blijft vervolgen.

Een innerlijke weg naar onvoorwaardelijke Liefde, door licht en donker, die zeker niet de gemakkelijkste is, maar misschien wel de enige die er echt toe doet.

Eindelijk Thuis komen 

Het begon allemaal in het najaar van 2013. Met ‘Mieke van de Essenen’.

Sinds ik hier in mijn nieuwe huurhuis was neergestreken had ik mijzelf de belofte gedaan om mijzelf thuis te laten komen op aarde. Dit Esseense deel van mij herinnerde mij aan de wijze waardige vrouw die ik ooit geweest was. In dit leven ben ik een tijd lang naar haar op zoek geweest. De Essenen waren voor mij, vanaf het moment dat Hans Stolp hun bestaan benoemde in één van zijn eerste lezingen daarover, een soort tovercode. Door hun bestaan in mij te laten resoneren begonnen tranen te stromen en werd ik meegenomen naar een andere wereld, waarvan ik ergens wist dat dat mijn wereld is geweest.
Nadat ik een paar boeken over hun gelezen had, was ik weer eens op een lezing van Hans. Ik vroeg hem, tijdens een koffiepauze aan zijn boekentafel, of hij mij een ander waardevol boek over de Essenen zou kunnen aanraden. Dit toegewijde volk in hun linnen gewaden, het Carmel, Qumran; het bleef me maar intrigeren. Waarop Hans me indringend aankeek en zei “Volgens mij moet jij een boek over hun gaan schrijven”. Even van mijn stuk gebracht lachte ik terug en mompelde iets onverstaanbaars, in de trant van “zo ver ben ik nog niet”.
Eenmaal op dit fijne plekje in de rust aan de IJsseldijk voelde ik hoe alles in mij inmiddels er wel klaar voor was. Niet dat ik een boek over de Essenen wilde gaan schrijven, maar innerlijk was ik er klaar voor om de grootste reis naar binnen te maken, terug naar de Esseense wereld die in mijn diepste lagen verstopt zat achter allerlei persoonlijke schaduwen.

Na vijfentwintig jaar transformatiewerk was ik aardig door de wol geverfd en niet meer bang voor wat zich nog wilde gaan tonen vanuit mijn eigen onbewuste lagen.
Het werd inderdaad een flinke reis naar binnen. In alle eenzaamheid, ver verstoken van alle aardse verleidingen – wat heeft de tijdelijke bijstand mij dáár bij geholpen! – begon ik  ‘Mieke van de Essenen’ stukje bij beetje terug te vinden.

Godzijdank waren daar boeken die links- of rechtsom iets in mij aanraakten, waardoor er binnen in mij iets rechtop ging staan en ik me steeds meer begon te herinneren.

En gelukkig kwam ik via Herbert van Erkelens (die ook een boek over de Essenen heeft geschreven) op het spoor van twee boeken, die hij samen met ene Judith Moore had geschreven. Zij schrijft daarin, als een boodschapper van Maria Magdalena, over verloren gegane archieven met verboden kennis, die de sleutel bevat om een nieuwe wereld te scheppen; een wereld van compassie.

Maria Magdalena werd door Jezus, die ik vanaf nu Yeshua noem omdat dit zijn oorspronkelijke Aramese naam was, in een verboden Kabbala ingewijd en is na de kruisiging naar Zuid Frankrijk vertrokken, waar zij visioenen ontving en de evangeliën van het ‘Levende Verbond’.

Al lezende werd ik me zo bewust hoe elk mens de weg van verdriet en pijn te bewandelen heeft, om dwars door het aardse donker heen weer thuis te komen bij onze goddelijkheid en ons allergrootste Licht. Precies zoals Maria Magdalena en Yeshua het ook gedaan hebben.
Het liet me niet meer los. Met een bevriende collega Vincent Rikkerink zocht ik alles uit wat er te vinden was over deze heilige weg, die Maria Magdalena en Yeshua zijn gegaan, en hoe dat te vertalen is naar de weg die wij anno 2015 gaan.

Hun weg was zeker niet de weg zoals die beschreven staat in de bijbel. Hun weg was een unieke weg van jarenlange overgave en zelfonderzoek. Van inwijdingen in verborgen mysteriescholen die de meest zuivere esoterische kennis door alle tijden heen zorgvuldig bewaard en doorgegeven hebben, met wortels in Lemurië, Atlantis, Egypte, Israël, Klein Azië en India. Van een teruggetrokken leven in gemeenschappen die het allesoverkoepelende goddelijke plan met hun leven dienden en het Licht op aarde levend hebben gehouden.

Het proceswerk ging dag en nacht door. Hoe meer er gebeurde, des te sterker het oorspronkelijke weten in mij terug kwam. Maar ook des te hardnekkiger de persoonlijke stukken en de pijnlagen waren, die tussen mij en dit weten waren ingesleten.

Ik volgde een themadag over ‘The Mary Magdalene’ bij Nanco Immanuel en wist meteen, toen hij vertelde over een spirituele reis die hij met een groep zou maken naar o.a. de Rosslyn Chapel in Edinburgh, dat ik daarbij moest zijn. Nota bene op mijn verjaardag – dit was voorbestemd.

Eind augustus stond ik aan de balie van de Rosslyn Chapel. Toen ik vertelde dat ik meerdere dagen de Chapel in wilde om echt te kunnen voelen en mediteren, ook in mijn eentje nadat de groep al weer naar Nederland terug gegaan was, kreeg ik een gratis toegangspasje voor de volgende dagen. Dat was voor mij een aanmoedigingsprijs vanuit de Lichtwereld; het was geen onzin om daar vier keer naar toe te gaan, me af te stemmen op de esoterische kennis en de goddelijke Liefde die daar overvloedig aanwezig zijn.

The Rosslyn Chapel, Edinburgh
The Rosslyn Chapel, Edinburgh

Love conquers Death, in de tuin van de Rosslyn Chapel, Edinburgh 
Love conquers Death, in de tuin van de Rosslyn Chapel, Edinburgh
Tijdens een van die laatste dagen zat er, in mijn vredige B&B, ineens een luidruchtig Amerikaans echtpaar aan het ontbijt. Ik was in een meditatieve staat en had behoefte aan stilte, maar wat ik ook probeerde, ik kon me niet afsluiten voor hun gekissebis.

Ik begreep dat ze een bus gemist hadden die hun langs allerlei Edinburghse highlights had moeten brengen. Nu hadden ze samen een dag in te vullen, maar ze werden het maar niet eens over waar ze naar toe wilden.

Toen ik het woord ‘Chapel’ hoorde vallen stond ik op, alsof ik innerlijk werd aangespoord, en liep naar hun tafeltje. Daar aangekomen wist ik niet precies wat de bedoeling was van mijn eigen actie, dus ik begon maar over de Chapel, hoe indrukwekkend en bijzonder die was.
Dit tafereeltje kreeg een mooie wending.  Want de vrouw viel stil, observeerde me alsof ze dwars door me heen kon kijken en zei: “Ken jij de boeken van Kathleen McGowan? Die zou ik, als ik jou was, maar eens gaan lezen”. Ik had nog nooit van haar gehoord. Maar, eenmaal terug in Nederland, bleek mijn loopje naar hun ontbijttafel een gouden greep te zijn geweest.

Met drie dikke ‘Mystery’boeken van McGowan over Mary Magdalene, Jesus en the Medici ging ik de herfst in. Ik was vrijwillig in de bijstand gegaan. Ik wist al een paar jaar dat ik mijn praktijk, die ik financieel voornamelijk nog overeind hield door pianolessen, niet lang meer zou volhouden, omdat mijn hart steeds meer voor de weg van Zelfrealisatie klopte. Het aardse werk moest nu eerst plaats maken voor mijn eigen innerlijke reis.

Ik had alle tijd om me terug te trekken uit wat de buitenwereld van me verlangde.

En ook al sputterde een deel van mij tegen door twijfels en angsten; ik schoof mijn antennes uit naar een wereld buiten de dualiteit. book of love

Standing alone doesn’t mean I am alone.

It means I am strong enough to handle things all by mySelf.

De ongeziene wereld was maandenlang vrijwel mijn enige gesprekspartner.
Pakken vol zakdoeken zijn er door gegaan. Ik kon niet meer stoppen met huilen noch met lezen.

Ik kwam thuis en voelde me gedragen door de allesdoordringende liefde van Maria Magdalena en Yeshua. Soms was het alsof de Heilige Familie voor mijn huis over de dijk fietste, mij aanraakte en bemoedigde om vooral dit spoor te blijven volgen.

Op een ochtend kreeg ik een telefoontje van vriendin Marianne. Zij kwam, merkwaardig genoeg, een paar maanden na mij op het park wonen en gaandeweg bleek dat zij een bijna soortgelijke innerlijke weg gaat, wat tot een bijzondere vriendschap heeft geleid. Wat een zegen om zo’n ‘lotgenote’ te treffen!

Ze vertelde hoe haar zus haar had uitgenodigd om met haar een reading te doen bij een Amerikaanse vrouw die door al je levens heen kan kijken, zich op je DNA kan afstemmen en zo ongeveer je hele goddelijke plan kan lezen. Dat leek me sterk, maar het klonk wel interessant.

Of ik met haar mee wilde, naar de reading, als tolk.  “Ja hoor” zei ik, inmiddels wetende dat een sessie van die vriendin altijd raakvlakken heeft met waar ik op dat moment innerlijk zit. “Bij wie is dat dan?”
“Nou ja, die ken je vast niet; bij ene Judith Moore”.
Ik veerde op uit mijn stoel, kreeg kippenvel over mijn hele lichaam en wist ‘Nu gaat het gebeuren’. 

Uit:
The Book of Love – Mieke Vulink

7 REACTIES

  1. De boeken hebben mij ook stuk voor stuk gegrepen. In Rome haastig op zoek geweest naar het beeld van Mathilde, die mij ook erg raakte. Maria Magdalena inspireert en intrigeert mij. Mooi artikel en prachtig dat je zoveel leiding hebt ervaren ❤

  2. Wät een herkenning: niet alleen het verhaal, maar ook de weg die Mieke begaan is.
    Als pianiste en therapeute, in de bijstand, en je eigen zoektocht aangaan.
    Ook ik kan mijn hoofd een beetje boven water houden ondanks deze uitkering door pianolessen te geven en mijn werk als energethisch therapeute vorm gaan geven.
    20 jaren lang transformatiewerk verricht bij mezelf en nu stappen kunnen gaan zetten Welke? Ook dat wordt steeds duidelijker.
    Dank je voor deze herkenning Mieke en ja, ik ga het book downloaden.
    Warme herkenningsgroet, Yvonne

  3. Dag Ron, wederom fantastisch geschreven. Dankjewel. Ben in contact gekomen met Hans Zevenboom, u wel bekend. Milleniumvisie. Heel heel boeiend. De eerste contacten zijn al gemaakt en ik bel hem wel eens op een maandagvoormiddag. Hartegroet, Lutje

    • Hoi Lutje, ik denk dat je reactie voor iemand anders bedoeld was? Misschien wil je dat alsnog plaatsen op de goede plek, daarom reageer ik even

  4. Hoi Mieke
    Heb met veel interesse je artikel gelezen en kan het helemaal invoelen. Ook ik weet dat ik ooit een Esseen ben geweest, Deze bevestiging kreeg ik ook door een medium, waar ik wat workshops heb gedaan. Ik heb ooit een boek gelezen over Jeshua en wist wat er op de volgende bladzijde zou staan….. ik was daarbij geweest!
    Ik hoorde ook dat de Essenen lang niet altijd een vreedzaam volkje zijn geweest,maar wat er van klopt weet ik niet. Jeshua is voor mij alleen maar liefde en vrede dus ik ben op zoek naar meer boeken over dit onderwerp. Zou je me die kunnen geven?
    Je hebt het over The book of Love. Hopelijk is het niet in het engels geschreven maar in het nederlands, zodat ik het ook kan lezen.
    Kun je me verder helpen over dit onderwerp?
    Lieve groet
    Janny

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in