Lesgeven

Ik ben niet wakker dat zeg ik al meteen ik zit nog in de opstaan fase, dat je wekker is gegaan je hem hebt uitgezet maar nog even moet bedenken waarom hij ook alweer ging. Dat is hoe ik mezelf nu zie, nu even niet allemaal echt helder. Toch wil ik graag mijn verhaal kwijt.

Ik ben hier terecht gekomen omdat ik dacht dat er iets echt mis met me was ik dacht dat ik autistisch was ofzo, deed namelijk zo een test op school en scoorde het hoogst van de klas. Maar ik wist ook dat het niet waar kon zijn omdat ik inlevingsvermogen heb (heel veel) en heel veel fantasie. Mijn moeder zei  toen nee je hebt dat niet je bent een new age kind, dat had ooit eens iemand tegen haar gezegd toen ik nog klein was. Ik ben het op gaan zoeken en kwam hier terecht.

Ik ben eind januari geboren  1,5 maand te vroeg, samen met mijn tweeling zus in het jaar 1987. De geboorte was niet lastig maar ik had ondergewicht en was nog erg klein, geel en had extra zuurstof nodig.  Wat wel al meteen opviel was dat ik al sterk was ik rolden en draaide de hele confeuse door. Ik heb uiteindelijk  17/18 dagen in het ziekenhuis gelegen (mijn zus was toen al thuis) ik was eigenlijk nog niet op gewicht maar de dokter had vertrouwen in mijn moeder dat het wel goed zou komen, dus mocht ik eindelijk ook naar huis.

En toen begon de ellende voor mijn moeder, ik en mijn zus waren huilbaby’s  maar er was een verschil tussen mij en mijn zus. Mijn moeder kon me zus wel troosten maar mij niet. Nu denk ik dat dat komt omdat ik als baby haar wanhoop voelde en daardoor nog verdrietiger werd.  Dit huilen heeft geduurd tot mijn 3e , we kregen zelfs slaapdrank van de dokter (dit werkte maar twee dagen). Mijn moeder zocht zelfs hulp bij opvoedondersteuning omdat ze dacht dat zei het verkeerd deed.

Rond mijn 3e was het huilen dus minder, en toen werd ik 4 en dan moet je naar school. Ik ben altijd nieuwsgierig geweest maar school heb ik nooit leuk gevonden. Mijn moeder vertelde me dat ik vaak huilend thuiskwam van de kleuterklas en zei dat mijn oren pijn deden omdat de kinderen zo druk waren, overgevoelig dus.

Mijn eigen juf was geweldig maar ze werd ziek en er kwam een ander, en die vond me niet leuk. Ze ging in gesprek met mijn moeder over wat een moeilijk kind ik was. Waarop mijn moeder zei, je benaderd haar verkeerd je moet het vragen niet opdragen.  Ik heb enorm veel geluk gehad met mijn moeder die instinctief aanvoelde wat ik nodig had ik dacht en wat ik wilde.

Mijn hele schooltijd heb ik problemen gehad met leraren, leerkrachten vonden me te brutaal (tja ik kon echt niet tegen onrechtvaardigheid en dat zei ik dan ook, en had een eigen mening en eigen ideeen). Ik had wel vrienden maar het duurde vaak lang voordat ik het aandurfde een band aan te gaan, waarom weet ik ook niet. Toen ik naar groep 6 ging was het foute boel, ik was een vreemde eend in de bijt en een makkelijk doelwit en toen ben ik enorm gepest (zowel fysiek als mentaal) terwijl de leerkracht het gewoon zag, hij deed niets.  Het was mijn moeder weer die inzag dat het zo niet kon en de strijd is aangegaan met school, toen kwam ik bij mijn zus in de klas. Ik was eindelijk veilig ik had iemand die kon vertrouwen we vormenden samen een blok.

En toen ging het thuis fout…. ik weet niet alles meer van die periode want ik blok dat soort herrineringen. Maar mijn pa en ma gingen scheiden, ma werd depresief en nou ja de rest doet er even niet toe.  Wat ik wel weet is dat ik me meteen enorm verantwoordelijk voelde niet meer alles zei tegen mijn moeder om haar te beschermen (maar omdat zei dingen ook natuurlijk aanvoelt komt ze er toch wel achter wat er is) Ik wilde voor haar zorgen maar dat kon niet ik was 10/11

In die tijd merkte ik steeds meer dat ik anders was dan anderen, mensen kwamen naar me toe om adviezen te vragen, namen me in vertrouwen met de meest persoonlijke verhalen. En vragen vaak om mijn mening over zaken waar ik echt geen verstand van heb.  Alsof ik alles weet. En ik wilde ook iedereen helpen..

Middelbare school was wel leuk, het was een hele fijne sfeer op school erg beschermend voor mensen die anders waren en die zaten er ook veel. Het schoolse ging nog steeds niet erg goed, had nu faalangst ontwikkeld en werkte onder mijn eigenlijke niveau deed vmbo-t.  Maar het ging. Ik kon altijd wel met iedereen opschieten maar ze vonden me gewoon raar. Heb er wel goede vrienden aan over gehouden. In de 3e klas kreeg mijn moeder een hersen beroerte en raakte links gedeeltelijk verlamd, weer een klap maar dit kon ik beter aan. Maar school kwam daardoor op een nog lager pitje te staan… ben wel verder gegaan.

Het MBO was echt te erg ze begonnen weer te pesten (en nu waren het volwassenen…) maar ik ben erg lang en groot geworden (op meerder manieren J) ik sloeg terug (ik hou helemaal niet van vechten maar ik had geen keus)  en toen was het over, het werkte dus wel.

Ik deed spw-4  en vanaf dat moment werk ik met verstandelijk beperkte kinderen. En dat is fijn, ik voel deze kinderen echt aan en als ze heel boos worden weet ik soms ineens zomaar waarom ze boos zijn terwijl mijn collega’s het niet weten. Ik krijg ze vaak rustig en heb er plezier in.

Ik studeer wel verder ik wil docent worden op een middelbare school voor kinderen meer leer en gedragsproblemen, ik zie het als mijn taak deze kinderen te onderwijzen op mijn manier met meer respect en geduld dan leraren bij mij hebben gedaan. Ik ben daar erg vurig in, het is alsof er een stem zegt dat ik dat moet doen dat ik deze kinderen die worden gezien als moeilijk (net als ik) moet helpen/de weg wijzen of iets in die richting.

Lesgeven
Ik ben nu 4e jaars heb al heel wat voor de klas gestaan en ik heb er dan ook echt een feeling voor en dan vooral met leerlingen met extra bagage.

Ik ben nu 4e jaars heb al heel wat voor de klas gestaan en ik heb er dan ook echt een feeling  voor en dan vooral met leerlingen met extra bagage. Ik denk dat het komt omdat ik ze vraag iets te doen en niet opdraag of meteen het conflict aanga en dat ik gewoon niet boos wordt, dat kan ik ook niet. (wat mijn collega’s soms zien als vermijden maar ik zie het nut er niet van in om zo boos te worden)

Ik heb nog steeds veel moeite met school, door mijn faalangst en doordat ik thuis ook niet echt happy ben maar dat komt omdat ik mijn moeder niet achter wil laten (ik wil haar helpen haar redden haar verzorgen het magische knopje vinden waardoor ze uit de depressie komt en haar pijn wegnemen die is gekomen door der beroerte maar die gaven heb ik niet)

Ik heb het ook altijd druk in mijn hoofd.  Ben altijd bezig met hoe ik anderen kan helpen/ gelukkig kan maken en dat maakt dat ik vaak moe ben, verdrietig en soms zelfs boos maar niet op anderen maar op mezelf dat ik niet kan doen wat ik wil doen.

En weten julie wat nu het rare is, mijn tweeling zus die genetisch indentiek is aan mij heeft dat allemaal niet. Ze is geen nieuwetijdskind (wel een lieverd hoor echt waar, zonder haar was het slecht met me afgelopen) en dat snap ik niet. Hebben jullie wel eens gehoord van tweeling nieuwetijdskinderen?

Veel liefs thinethrion.

11 REACTIES

  1. Dit verhaal is van jaren geleden ik was nog bezig met opstaan, en ik ben nu helemaal wakker…
    heb me volop gegooid in mijn eigen spiritualiteit via deze site kwam ik op het sheknina festival (wat helaas niet meer wordt gehouden)dit spirituele festival liet me zien dat ik op de juiste weg was, ik heb daar hele bijzondere mensen ontmoet en ook tijdens de occupy beweging waar ik aan mee deed waren er heel veel mensen die spiritueel gezien wakker waren, echte leiders en docenten ik heb veel van hun geleerd.
    Op mijn zoektocht ben ik bij een reiki docente terecht gekomen deze vrouw die toevallig in Nederland was (ze komt uit India) kon mij de eerste stappen bij brengen.
    Ik ben veel gegroeid de laatste jaren, en ook kiezen voor mij zelf gaat nu veel beter. Ik ben nu rustiger in mijn hoofd. Ben nog steeds niet klaar met school maar ik denk dat het wel goed komt, ik heb al zo veel geleerd de afgelopen jaren dat school komt wanneer het op dat moment goed is.
    Ik leer mezelf steeds meer en beter kennen.

  2. Dag,

    Ik hoop dat je moeder zich kan aansluiten bij lotgenoten (patientenvereniging) met hersenletsel (nah: niet aangeboren hersenletsel), ook jij kan dan meegaan als betrokkene. Je hebt samen verder (cva;hersenbloeding) en ook cerebraal en nog veel meer, verenigingen gaan straks allemaal samen. Het geld voor het lidmaatschap kan je moeder opgeven bij de ziektekostenverzekering (declaratie indienen). Sterkte, Janice

    • @janice, hoi mijn moeder houd daar niet van haar eigen sorris hoort niet buiten de deur, hoe ze er nu mee omgaat…. Ze doet net of er niks is heeft zich helemaal gestot op een nieuw huwelijk in okt of nov 2011 heeft ze haar toenmalige man uit huis gestuurd in juni 2012 is ze gtrouwd met een nieuwe man, omdat haar gedrag heel afwijzend naar mij is geworden heeft het me uiteindelijk wel geholpen meer afstand te nemen van haar en haar eisen.

  3. Ik doelde vooral op dit stukje

    Ik heb het ook altijd druk in mijn hoofd. Ben altijd bezig met hoe ik anderen kan helpen/ gelukkig kan maken en dat maakt dat ik vaak moe ben, verdrietig en soms zelfs boos maar niet op anderen maar op mezelf dat ik niet kan doen wat ik wil doen

    Als jij met anderen bezig bent in je hoofd dan kom je gewoonweg niet en nooit aan jezelf toe…

    Als jij niet lekker in je vel zit dan KUN je ook niets voor anderen betekenen, zo simpel is het in feite, dus eerst jij dan de rest!!!

    Gr. Paul…

    • @Paul, ja dat klopt dat weet ik maar hoe ik ervoor moet zorgen dat weet ik zelf ook niet. Ik moet er anders leren kijken en ervan afstappen dat ik dat soort dingen moet doen.
      Dus heb je tips dan hoor ik dat graag.

      • @thinethrion, Het simpele antwoord is simpel leer NEE zeggen, niet altijd maar voor anderen klaar willen staan maar je eigen pad volgen…

        Jij kunt nu eenmaal niet er zijn voor iedereen een ieder heeft zijn eigen padje te volgen en die van jouw zit niet “vast” aan die van je moeder bijvoorbeeld…

        Lichtwerkers stellen zich altijd maar dienstbaar op gewoon omdat dit in hun bloed zit als het ware maar je bent hier niet om het iedereen maar naar de zin te maken, als het kan kun je helpen maar dit mag niet en nooit ten koste gaan van jezelf…

        Ikzelf heb leren nee te zeggen door te beginnen met te zeggen daar kom ik op terug moet ik even over denken, dit gaf me de tijd om even rustig na te denken of ik dit wel wilde en wilde ik het niet dan kon ik makkelijk later bellen en zeggen nee sorry dit keer niet…

        Ik zeg niet je mag er niet zijn voor anderen ik zeg wel dat jij een eigen leven hebt en dat de ander hier ook maar rekening mee moet houden dat jij ook wel eens andere dingen wilt, iets voor jezelf…

        In het begin zal dit je moeilijk afgaan en zul je zelfs pijn hebben bij het nee zeggen maar allengs zul je merken dat het op een gegeven moment zelfs fijn zal gaan voelen dat je voor jezelf kiest..

        Succes hiermee, liefs Paul…

    • @Paul, ik begrijp je vraag. Die stel ik mezelf ook.
      Ik doe echt wel leuke dingen voor mezelf ga ook wel eens weg, alleen mijn moeder is echt beperkt en nu met de bezuinigingen is ook de pgb gekort dus geld om zorg in te kopen is er niet….
      Dus wanneer ik er echt ben voor mezelf? ik heb geen idee.

  4. lieve thinethrion!

    Wat prachtig verwoord jou verhaal,het kon bijna gewoon mijn verhaal zijn.kippenvel kreeg ik tijdens het lezen.
    Ik begrijp je laatste vraag,van de tweeling nieuwetijdskinderen.Zo zie ik het: Ieder ziel is uniek/authentiek en we bepalen zelf hoe we in dit leven eruit zien.Hoe ons lichaam/kostuum gevormd is. In dit leven heb je ervoor gekozen om als ‘tweeling’ geboren te worden maar jij en je zus zijn wel twee verschillende zielen met hetzelfde uiterlijk/kostuum maar dat betekent niet dat jullie dezelfde uitdagingen,karaktereigenschappen etc hebben uitgekozen.De recente channeling van pamela kribbe/jesua is een aanrader over dit onderwerp.
    Jij bent echt aan het wakker worden! Een prachtig en sterk ziel ben je!Volg je eigen licht/gevoel en denk eraan,iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheid in dit leven.
    veel liefs van Suzanne

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in