tijger

Ik ben evenals gij naamloos, leeftijdloos, eeuwig. Wij zijn samen in waarachtige nederigheid verenigd in de Godheid. Hij bleef een ogenblik stilstaan
Onmiddellijk viel er een stilte, die uit de ruimte scheen voort te komen, over de gehele omgeving, tot deze ineens werd verbroken door hemelse stem, die zong in een zeer melodieuze, bovenaardse cadans. Duizenden Kokila-vogeltjes vielen in met trillende hoge sopraantjes, die zich op zo harmonieuze wijze vermengden met de stem en het gezang, dat men wel moest geloven, dat de cantate uit hemelse sferen afkomstig was. Hadt gij het toneel kunnen zien en het gezang kunnen horen, lezer, dan zoudt gij mij mijn superlatieven vergeven.Na enige tijd hield het vogelgeluid op, maar het gezang weerklonk nog majestueuzer dan tevoren. Toen verschenen er op de helling van de bergkam twee vrouwelijke gedaanten als engelen, gehuld in zilverig glanzende, wijde gewaden, waarin zich vaag mystiek schone gestalten aftekenden.

Zo schoon waren de gelaatstrekken, dat men slechts zeggen kan: woorden kunnen er alleen maar afbreuk aan doen. Wij zaten, evenals de Sanjasi, als betoverd. Een ogenblik lang vergaten wij te ademen. Dan viel opeens een koor van duizenden stemmen het gezang bij en er werden gedaanten zichtbaar, die zich om de twee centrale gestalten heen bewogen.Het gezang zweeg even plotseling als het begonnen was en de gestalten verdwenen. Er heerste weer een volkomen stilte en de grote gedaante met de zijwaarts gestrekte armen verscheen als tevoren, omgeven door nog schitterender kleuren. Naar- mate de laatste stralen van de zon wegstierven, werd langzamerhand de gedaante kleiner, tot een goed gevormde mannelijke gestalte voor ons stond met een volmaakt symmetrisch figuur en golvend haar van een onvergelijkelijke kleur.

Zijn lichaam was bekleed met een glanzend wit gewaad, dat van zijn schouders in tal van schilderachtige plooien neerviel; om het middel sloot een losse zilverwitte gordel en de zoom van het kleed raakte even het gras aan, terwijl hij met statige schreden naderbij kwam. Een Griekse god kon geen majestueuzer indruk gemaakt hebben. Bij ons gekomen stond hij stil en zeide, Wij hebben geen vormelijke introductie nodig, ik groet u als mijn ware broeders. Ik strek mijn hand uit en druk mijn eigen hand. Zou ik aarzelen om mijzelf te om- armen? Neen, want ik heb u lief als mijzelf. En met het Godsprincipe hebben wij de hele wereld lief. Ik ben evenals gij naamloos, leeftijdloos, eeuwig.Wij zijn samen in waarachtige nederigheid verenigd in de Godheid.’ Hij bleef een ogenblik stilstaan. Opeens veranderde zijn kleding en hij stond voor ons gekleed als wij, met naast zich een grote Rajputanatijger. Het was een prachtig beest met een vacht, die er in het warme licht, dat de zonsondergang naliet, uitzag als glanzende zijde.

tijger

(klik voor vergroting)

Even bekroop ons een gevoel van vrees, wij waren zo in beslag genomen door wat er plaats viel, dat wij de aanwezigheid van de tijger niet hadden opgemerkt. Plotseling dook het dier ineen. Op een woord van onze gast stond de tijger op, kwam naar voren en legde zijn kop in de uitgestrekte handen van de man. Al onze vrees verdween onmiddellijk. Onze gast zette zich neer bij het kampvuur, terwijl wij dicht om hem heen gingen zitten. De tijger ging op enige afstand languit op de grond liggen. Onze gast zei, Ik ben gekomen om voor enige tijd een beroep te doen op uw gastvrijheid en als ik u niet tot last ben, zou ik graag bij u willen blijven tot de grote bijeenkomst plaatsvindt.’ Allen tegelijk trachtten wij hem de hand te drukken, zo graag wilden wij hem welkom heten.

Hij dankte ons en ging dan voort, Gij behoeft geen enkel dier te vrezen. Voelt gij geen angst voor hen, dan zullen zij u zeker geen kwaad doen. Gij hebt eens een lichaam buiten een dorp op de grond zien liggen om de bewoners te beschermen. Dat is slechts een uiterlijk teken om die mensen te helpen. Het lichaam ligt daar onbeschermd, overgeleverd aan de genade van de wilde dieren, maar al verdedigt het zich niet, geen beest zal het deren en de mensen merken dit feit op. Op deze wijze verliezen zij hun vrees voor het dier en op dat moment zenden zij niet langer vreesvibraties uit. Als het dier niet meer door vrees-trillingen wordt getroffen, ziet het de mens niet langer als voedsel, evenmin als het de bomen, het gras en de hutten om zich heen als zodanig beschouwt, dat deze geen vreestrillingen uitstralen. Het wilde beest kan nu zonder iemand te deren door hetzelfde dorp heengaan, waar het vroeger als prooi diegene uitzocht, die het sterkst vrees uit- straalde. Dit hebt gij meegemaakt, ook hebt gij gezien, dat hetzelfde dier over de liggende gestalte heenstapte en door het dorp ging op zoek naar datgene, wat vrees voor hem gevoelt.

Hetzelfde dier kan tussen twee kleine kinderen, die niet meer dan een paar meter van elkaar verwijderd zijn, doorlopen, om daarna een volwassene, die hem vreest, aan te vallen. De kinderen zijn niet oud genoeg om angst te kennen, daarom ziet het beest hen niet.’ De herinnering aan deze ervaringen rees weer voor onze geest op en wij beseften, dat wij niet ernstig genoeg over het onderwerp, vrees, hadden nagedacht om er de diepere zin van te vatten.Hij ging verder, als gij een dier liefhebt, moet het die liefde beantwoorden; weerstaat het die liefde, dan zal het zichzelf daardoor vernietigen, eer het u kan deren. Het dier is zich veel sterker bewust van dit feit dan de mens.’ Met een blik op de tijger, zei hij, laten wij eens liefde uitzenden naar onze broeder daar en let dan eens op het resultaat.’ Wij trachtten zo goed mogelijk aan zijn verzoek te voldoen.

Onmiddellijk draaide de tijger zich om, sprong op en liep op ons toe, terwijl hij zijn vreugde duidelijk te kennen gaf. De Rishi hernam, beschouw het dier als uw vijand en gij hebt een vijand te bestrijden, treedt liet als uw broeder tegemoet en gij zult een vriend en beschermer hebben.’

 

ChristusFragment uit: De Meesters Van Het Verre Oosten

Auteur: Baird T.Spalding

Uitgever: Sirius en Siderius

2 REACTIES

  1. Ik las dit stuk en moest meteen denken aan dit boek: De Meesters van het verre oosten.
    die liefdevolle energie die daaruit voortkomt: het is geweldig. Een prachtig boek.
    Het is ook zo herkenbaar in de gidsen om me heen en soms is het dan ook moeilijk om op deze aarde te leven. Zij begrijpen en begeleiden liefdevol.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in