DELEN
ongezonde liefdesrelaties

Toxische relatie

Van vanaf wanneer kan je een relatie toxisch noemen?

Vanaf het moment dat er grenzen worden overschreden?

Grenzen leren bepalen, het is en blijft een moeilijke kwestie. De één legt ze hier, de ander daar, en een kind moet het nog allemaal leren tijdens de opvoeding. Er gelden ook maatschappelijke normen. Dit is zeker niet louter een gezinskwestie waar de (soms opportunistische) ouder de grenzen bepaalt, eerder een ethische kwestie. In zekere zin kan je zeggen dat ‘het ontplooide ego’ uiteindelijk goed zijn/haar grenzen aangeeft. Ook energetisch.

Is iemand die zich dominant opstelt binnen een relatie sowieso toxisch voor de ander?

Neen. Enkel indien die ander er last van heeft en de zelfontplooiing en de vrije wil ernstig worden belemmerd. In zekere zin kan je het ook omkeren en je de volgende vraag stellen:

Is iemand die zich koestert in zijn slachtofferschap toxisch voor de andere?

Ja, dat kan best.

Is iemand die zich steeds onderdanig en slaafs opstelt ten aanzien van de andere toxisch voor die sterkere andere?

Ja toch, als het verregaande afhankelijkheden en energieparasitisme creëert, want voortdurend om aandacht vragen is namelijk energie wegzuigen. Slachtoffers krijgen terecht veel aandacht, maar slachtoffers zouden zich ook mogen leren bevrijden uit dit slachtofferschap. Indien er niet meer spontaan naar balans, heling of genezing wordt gezocht, dan wordt het een ziek patroon waar ook hulpvaardige anderen de dupe van kunnen zijn. In feite gaan zij na een tijdje mee ten onder.

Wat is energieparasitisme eigenlijk?

Eenvoudig gesteld is het iemand gebruiken om je eigen leemte op te vullen.

We zijn niet enkel ons fysieke lichaam, want ook in de vierde dimensie is er van alles gaande, alleen zien we het niet indien wij niet over die gave beschikken. Wij beschikken als mens ook over een complex energetisch systeem of energielichamen die samenwerken met dat fysieke lichaam, die het voorzien van energie.

Waarschijnlijk heb je wel weet van de energiepoorten waarlangs we energie ontvangen (de chakra’s), maar wij geven net zo goed energie af aan onze omgeving. Wij vibreren en gaan ook letterlijk in interactie met anderen waardoor een energie-uitwisseling ontstaat. Iedereen heeft zelfs een bepaalde unieke frequentie en die frequentie fluctueert volgens dergelijke interacties, onze gezondheid & situationele omstandigheden. Waar je lichaam ziek is, klinkt de toon zelfs dissonant. Soundhealing zou de geneeskunde van de toekomst zijn, zo wordt vaak gezegd.

Energieparasitisme is ook een manier van overleven. Iemand kan zich door omstandigheden bijvoorbeeld niet meer bevoorraden met energie. Bijvoorbeeld door volledig afgesloten te zijn van de natuurlijke bronnen. Volautomatisch (en volledig onbewust) zoekt je energiesysteem dan naar oplossingen. Een vrij zieke manier om je terug te kunnen voorzien van energie is mee surfen op de energie van anderen. Het gebeurt via etherische koorden. Die hechten zich op bepaalde plaatsen van de andere en zo zuigen deze mensen hun gastheren of -vrouwen leeg. Dit is energieparasitisme.

In een gezonde relatie is er wel een mooie energie-uitwisseling. In een zieke relatie is het dus eerder éénrichtingsverkeer. Wist je dat die etherische koorden zelfs kunnen blijven bestaan wanneer het contact al lang werd verbroken? Zelfs jaren na de relatie? Dikwijls ontstaan zulke ongewenste en blijvende aanhechtingen bij seksueel contact. Onzorgvuldig omspringen met je seksualiteitsbeleving, het kan dus ook blijvende schade opleveren. Weet wie die andere is, weet met wie je het doet.

Hoe weet je dan dat iemand mee surft op jouw energiesysteem?

Indien je je vaak onverklaarbaar moe voelt of grote stemmingswisselingen hebt, dan kan het zijn, dat je energie steeds weglekt via auragaten, of via zulke verbindingen. Zo kan het ook zijn dat je de andere zijn pijnen en depressies, hoogten en laagten voelt. Dat gebeurt dus via die verbinding die je natuurlijk niet in 3D kan zien. Healers kunnen het doorgaans wel zien en die verbindingen ook weer verbreken.

Grenzen (leren) stellen

Al doende leert men zijn grenzen te stellen. Het gebeurt met vallen en opstaan, tijdens de opvoeding. En door zich los te maken, door zelfstandigheid te ontwikkelen. Maar bij sommige kinderen wandelt men steeds weer over de grenzen en zodoende weten zij uiteindelijk in feite niet waar die gezonde grenzen liggen. Ze zullen zich later ook minder snel afschermen want ze hebben het gewoon niet in de gaten dat het weer eens zover is. Ze geven hun eigen grenzen niet goed aan of helemaal niet aan, want ze kennen ze niet of hebben er geen en zullen dus niet zo gauw op de rem gaan staan wanneer iemand weer eens grensoverschrijdend gedrag vertoont. Niet psychologisch, niet fysisch en ook niet energetisch. Of ze leren op een verkeerde manier om aandacht te vragen.

Wie vertoont hier aanvankelijk het foute gedrag? Dat kind?

Neen dat kind weet niet beter. Het is de volwassene die zijn overmacht misbruikte voor eigen gewin en normaal gezien weet die volwassene dat best.

Wie is hiervan de dupe?

Het kind dat later een beschadigde volwassene wordt.

Hoogsensitieve personen zijn gewilde energietankstations

Dit even om te zeggen dat er nog meer vormen van misbruik bestaan dan aanvankelijk werd gedacht. Je hebt fysisch geweld, psychisch geweld en je hebt ook energieparasitisme. Soms overlappen deze vormen van misbruik elkaar.

Heb je je al eens afgevraagd hoe het komt dat hoogsensitieve mensen zo vaak ten prooi vallen aan misbruik, hoewel ze meer dan gemiddeld de ander zouden kunnen aanvoelen?

Ze zijn doorgaans lief en meevoelend, en worden handig om de tuin geleid.

Akkoord. Maar waarom kiest men net hen als prooi?

Hoogsensitieve personen hebben een hogere vibratie en dat wordt op onbewust vlak aangevoeld. Niet zelden worden deze personen geparasiteerd. En dat heeft alles te maken met die hogere energie-uitstraling. Alsof het interessante tankstations zijn. Mensen met een verstoorde bronverbinding zoeken zulke energiebakens op, niet zozeer omwille van hun vriendelijkheid en zachtmoedigheid, ook al zijn dat heel goede redenen om met hoogsensitieve mensen om te gaan, maar helaas ook vaak om zich energetisch bij hen op te laden.

Maar als het dan volledig onbewust gebeurt, is er dan ook sprake van misbruik?

In principe gaat het dan niet om een ethische kwestie. Het wordt dus ook niet berecht want het kan moeilijk worden aangetoond via zintuiglijk bewijs. Het is dan eerder een logisch gevolg. Men pakt onderweg de energie waar ze nog voorhanden is. We hebben overigens allemaal wel eens in de put gezeten en we zijn allemaal wel eens in de gelegenheid geweest om aan te voelen dat we toen (even) volledig opkikkerden na contact met die of die. Dat is daarom nog geen misbruik. Maar indien blijkt, dat je steeds weer op zoek gaat naar bepaalde mensen om bij te tanken, en niet eens om redenen dat je ze zo graag hebt, dan kan je wel spreken van misbruik. En al zeker indien je dat bewust gaat doen.

Je leren afschermen

Hoogsensitieve mensen die merken dat ze zich onverklaarbaar ‘leeg’ voelen, zouden moeten leren beseffen wat er werkelijk aan de hand is.

Bijvoorbeeld, indien je je steeds leeg of slecht voelt na contact met een bepaald iemand, dan weet je dat je door die man of vrouw wordt leeggezogen. Indien je je zelfs leeg blijft voelen na dit contact en het houdt verder geen verband met trauma, ziekte of slechte situaties waarin je je op dat moment bevindt (die je energieniveau sowieso naar beneden halen, dan bestaat er mogelijk zelfs een etherisch koord tussen jullie beiden. Dat betekent dat de ander zelfs zonder direct fysiek contact, je op afstand kan blijven leegzuigen door deze energiesymbiose.

Leer je dus goed af te schermen (dat kan al met afschermende visualisaties) of laat die koorden of verbindingen weghalen, want het heeft ook invloed op je weerstand en immuniteit. En uiteindelijk kan na even aanhoudende energiezwakte ook nog ziekte optreden.

Ziektes die het gevolg zijn van een falend energiesysteem of ziektes die een geschonden afgrenzing aangeven, dat zijn onder andere C.V.S., fibromyalgie, M.S., eczeem, astma… In feite zijn er vele. Meestal kennen we ze als zogeheten stressziektes. Let op, bij een falend energiesysteem werkt het zelfhelend mechanisme dat je lichamelijk systeem ook is, niet meer optimaal. Probeer hier dus ook aandacht aan te schenken en niet alleen aan de ziektesymptomen en de ziekte zelf. Het ene is onlosmakelijk verbonden met het andere. Herstellen als je zonder energie zit, is haast niet mogelijk.

Sociopathie en psychopathie

Extreem toxische relaties bestaan werkelijk en ik verbind ze aan genadeloos opportunisme. Of anders gesteld aan psychopathie en sociopathie. Zulke mensen zijn werkelijk grenzeloos. Sommigen stellen dat zulke mensen een defecte ziel hebben en geen enkele bronverbinding, anderen stellen dat ze slechts(!) zonder ethische waarden zijn.

Is het werkelijk aangeboren? Wie zal het zeggen? Volgens mij kan de superbeschadiging ook tijdens je leven ontstaan. Je kan met name ongevoelig worden uit zelfbehoud, omdat je onderweg jezelf zodanig diende af te schermen tegen het voelen van extreme psychische en fysische pijnen, zelfs in die mate dat je ernstig werd beschadigd en nu niet meer beseft wat je anderen aandoet. Zo wordt je zelf een predator op zoek naar een geschikte prooi.

In deze zin kan psychopathie zelfs generaties lang worden doorgegeven en ontelbare nieuwe slachtoffers maken, enkel en alleen al omdat het gedrag steeds (vrij onopvallend) werd gekopieerd. Een hele keten van parasieten kan zo worden gecreëerd. Men weet in zulke gezinnen gewoon niet beter dan dat relaties puur functioneel zijn. En voor de omgeving is het vaak ook niet zo duidelijk. Langs de buitenkant bekeken, functioneren deze gezinnen vaak vrij normaal. En vaak doen ze er alles aan om hun goede imago intact te houden.

Psychopaten en sociopaten zijn echter energieparasieten van de ergste soort. Spring daarom aub niet lichtzinnig om met dit label. Zo talrijk zijn deze nu ook weer niet. Diegenen waar wij het over hebben, die voelen in hun hart niet wat ze anderen aandoen. Ze voelen geen spijt noch schaamte. Ze zijn nauwelijks in staat tot het voelen van gevoelens, dus veinzen ook verliefdheid, liefde.. Oprechtheid is voor hen een inhoudsloos begrip. Ze veranderen moeiteloos hun mening in functie van elke andere situatie.

Opportunisme is wat hen drijft, het doet hen steeds van windrichting veranderen. Ze gaan functionele relaties aan, relaties die hen wat opbrengen. Vaak zijn hun gesprekken redelijk vlak en inhoudsloos, maar dat wordt niet zo gauw doorprikt want oppervlakkige relaties, die vind je nu quasi overal en al zeker op de werkvloer waar de ene de andere niet zo goed kent. Sluw als ze zijn, kopiëren ze de maatschappelijke gedragscodes of de zogeheten ongeschreven sociale regels, maar het blijft allemaal wel weer zonder gevoel.

Wanneer ze heel vriendelijk zijn en bezorgd lijken, dan is het voor de omgeving zeer moeilijk te doorprikken met wie ze werkelijk te maken hebben. Narcisme is vaak aanwezig, maar ze kunnen dus als zeer attent overkomen. Bovendien gaan ze op het eerste gezicht met de meeste mensen vrij normaal om, maar parasiteren ze slechts één prooi. Die kiezen ze zeer zorgvuldig uit en die maken ze gans leeg. Dat kan in vriendschapsrelaties, in werkrelaties, zelfs in gezinnen. Niet zelden zijn ze zelfs maatschappelijk succesvol, maar ze kunnen ook heel ‘low profile’ zijn. En helaas, vaak gaan ze relaties aan met hoogsensitieve mensen.

Extreem toxische gezinsrelaties bestaan eveneens

Er zijn vele gradaties, maar soms zie je zelfs verschillende individuen met zo’n superbeschadiging in één gezin opduiken. Let wel, veel psychopaten en sociopaten komen niettemin vaak goed weg met hun gedrag. Ze worden niet gauw ontmaskerd en het zijn lang niet allemaal misdadigers. Er moet al iets erg gebeuren eer ze worden ontmaskerd en het (onzeker gemaakte) slachtoffer moet met de aanhoudende pesterijen ook nog naar buiten durven komen.

Op dat vlak is er veel schaamte. In gezinnen wordt hun gedrag vaak goed gecamoufleerd. In zekere zin krijgt de psychopaat er zelfs bijstand. Daar zorgt die zelf wel voor. Dit doen ze door strategisch te werk gaan, door erg overtuigend te zijn. Vaak worden zij wel geloofd en het slachtoffer niet of niet meer. Hoe dit kan? Ze framen hun slachtoffer (leugens verspreiden, verzwakken..) en gaan daarbij zeer gewiekst te werk. Maar het werkt ook zonder meer in hun voordeel, dat ouders het gedrag van zulke kinderen vaak minimaliseren, al was het maar om zichzelf niet in vraag te moeten stellen of het kan ook uit schaamte. Ze kunnen er gewoon niet bij dat hun kind dit of dat zou doen met broertje of zusje. Dat kan niet anders dan (nog) een leugen zijn: ‘Je hebt je dit vast ingebeeld.’ ‘Het zal wel wat overdreven zijn.’ ‘Zo erg kan het niet zijn.’ ‘Het gebeurde vast per ongeluk.’

En welk kind, denk je, wordt binnen zo’n gezin als energietankstation uitgekozen door zulke beschadigd individuen? Bij voorkeur het kind dat de meeste aandacht of liefde krijgt van de ouders. Of het kind dat het liefste is, het minzaamst, het gevoeligst en het meest tolerant. Dat kind krijgt hun voorkeur. Het wordt de energieprooi. Vaak levenslang. Soms is dat ene kind zelfs hoogsensitief. Jazeker, ook dat kan. De beschadigde persoonlijkheden kunnen zich dus enkel rechthouden dankzij dit ene kind.

Doorbreek de zieke vicieuze cirkel

Indien psychopathie of sociopathie aan de orde is, dan blijft voor de prooi van deze zieke geest maar één optie over om het misbruik te beëindigen en dat is voor zichzelf kiezen en voorgoed de zieke banden te verbreken, dus ook energetisch! Indien die kwalijke combinatie in gezinnen voorkomt, dan is het voor het slachtoffer echter niet zo eenvoudig zichzelf volledig buiten spel te zetten, want hij of zij verliest er meerdere mensen door en zal op veel onbegrip stuiten.

Vaak maakt het slachtoffer, dat doorheen de jaren veel woede en verdriet heeft opgekropt (= negatieve energie die je lager doet vibreren), echter de fout om de zieke geest op zijn beurt te willen pijn doen, te willen straffen voor al het leed dat hem of haar werd aangedaan. In dezelfde mate dat het zelf pijn heeft gevoeld wil hij of zij de pijnbezorger gaan pijnigen. Een gevaarlijke situatie. Maar dit is een zinloze en eindeloze strijd die het slachtoffer niet kan winnen. Het zal hem of haar zelfs uitputten en uiteindelijk opzadelen met een stressziekte of zelf ongevoelig maken.

Vergeet niet dat psychopaten en sociopaten weinig of niet empathisch zijn, redelijk ongevoelig zijn en uitermate berekend… Zelfs sadisme is hen niet vreemd. Ze halen net veel genot in het genereren van pijn. Hen je woede en verdriet laten zien en met hen de strijd willen aangaan, het speelt hen juist in de kaart want via het uitlokken van zulke reacties, oogsten ze bij het slachtoffer net de energie die zijzelf ontberen. Zo functioneert het dus. En ze zorgen er wel voor dat anderen hun manier van doen niet doorprikken.

Niet zelden staat het slachtoffer dus plots alleen. Maar toch dient dat slachtoffer ‘uit zelfbehoud’ zich te bevrijden uit zulke zieke patronen en de vicieuze cirkel voorgoed te doorbreken. Niemand moet zich energetisch of psychologisch opofferen voor de (al dan niet psychisch zieke) andere. Ook niet binnen éénzelfde gezin. Bewustmaking op dit vlak vormt al een eerste stap in zelfbevrijding. Diegene die het overkomt/overkwam, herkent wellicht snel de onderliggende patronen door hierover te lezen.

Catherine Wheels

6 REACTIES

  1. Ik wil toch even kwijt dat stefan doet alsof het de ” schuld” is van de hsp, deze mensen zoals hierboven beschreven, en die ik veel gemeende liefde heb getoond , zij hebben mij bijna de dood ingejaagd en ik ben zeer gelukkig dat ik nog leef.! Dus draai het aub niet om! Als hsp zijnde ben je een prooi en niets anders, dus het enige wat ik kan zeggen is , ren voor je leven! Het is een groot masker wat ze dragen en waar je intuint omdat zij de hsp inderdaad de niet gemeende aandacht geven omdat ze donders goed weten waar ze mee bezig zijn , energiezuigen!
    Ik wens stefan veel sterkte met zijn goede bedoelingen.zolang je doet wat deze mensen van je verlangen ben je idd hun vriend.

  2. Ik denk dat zo’n psychopatische of sociopatische parasiet zijn ziel uit is op controle en macht. Dat machtsvertoon volledig wil uitwerken hier op aarde. Bewust met die intentie is afgedaald en geïncarneerd in zo’n familiesysteem. Ik kan me niet ontdoen dat al de indruk om te werken aan zichzelf, alleen maar meer zijn doel versterkt. Hier op aarde zich vullen met hogere energie en dan pochen met zijn zogenaamde goede daden zodat iedereen denkt dat hij zijn best doet. Het zit allemaal slinks in elkaar. Maar eenmaal jij jou niet meer laat ondermijnen. Dan gaat zijn spelletje niet meer…

  3. Ik heb ook lang gedacht dat ik me moest beschermen tegen de boze buitenwereld, tegen het kwade dat in alle mogelijke vormen mijn energie kwam stelen. Maar dat alles is helaas een afgeleide versie van de religieuze duivel, het kwaad dat buiten jezelf ligt, dit alles gebaseerd op angst.
    Wie blijft zeggen dat de anderen het kwade zijn, is blind voor zijn eigen donkere kant. Dat is de pastoor die over de duivel praat en als de mis gedaan is de misdienaar misbruikt. Blind voor zijn de eigen duivel. Staat ook haaks op het hele principe van energie, je trekt immers zelf de personen aan via jouw trilling. Kan niet anders, Zo werkt het ganse universum. Als jij laag trilt, trek je andere lage trillers aan.
    Als je heel eerlijk bent met jezelf, wat veel moed vraagt, zal je zien dat je de mensen die jou zogezegd stalken, eigenlijk zelf aantrekt. Je houdt niet van hen, maar omdat je niet alleen kan zijn, blijf je ze in je leven houden. Wie heel eerlijk is, zal zien dat de people pleaser of de hsp, een rol speelde. De hsp wilde aandacht, leuk gevonden worden en geliefd zijn. Dat is zo gegroeid van thuis uit, de ouders pleasen in de hoop ze te verzoenen en dat ze van elkaar zouden gaan houden. Maar dat is natuurlijk niet de taak van het kind, dat moeten de ouders zelf oplossen, en het kind slaagt ook nooit in zijn missie. Frustratie alom en er groeit een soort van sadist want iemand wiens behoeften nooit worden ingevuld, wordt een gefrustreerde mens die hoopt dat anderen ook nooit zullen krijgen wat ze willen omdat hij/zij het ook nooit kreeg. Deze rol gaat verder als volwassene, en je trekt met mensen op waar je eigenlijk geen moer om geeft maar wel kan beïnvloeden om aandacht, tijd en liefde te krijgen. Dus de eigenlijke energiezuiger ben je zelf, maar die harde realiteit is lastig om te erkennen en het is uiteraard veel makkelijker om te spreken over de anderen als energiezuigers. Helaas kom je met dat laatste nergens. Als je eerlijk bent met jezelf en verantwoordelijkheid neemt over je leven, verandert alles. En de duivel blijkt dan een bang kind te zijn, die je nu omarmt als vriend. En ze leefden nog lang en gelukkig…

    • Stefan, Ik ben het met jouw eens! Als jij veranderd veranderd alles! Zo werkt het echt. En dan kunnen we oprecht vanuit ons hart =zonder leeggezogen te worden= wel met mensen die zwaar gekwetst zijn in het leven omgaan en steun bieden op bepaalde vlakken. Als je zo denkt zoals – geschreven stuk door de schrijfster- gaan mensen zich nog meer afsplitsen. Ik lees hieronder bv al een reactie wat angst oproept!? Alles is een en alles is energie, vind de je eigen kracht, en zorg voor elkaar tot op een bepaalde hoogte, voor zover je kan zonder je energie te verliezen. Als je mensen die narcistische trekken of anders, bij voorbaat totaal gt uitsluiten, zal deze groep alleen maar groeien in de wereld. Als je deze mensen kan zien vanuit de ziel, en niet buitensluit kunnen ook zij helen voor zover mogelijk, en elke liefdesvonk is er een! Ja dat kan inderdaad alleen als jezelf geheel in je kracht staat en je eigen schaduw omarmt.

  4. Mooi artikel, beetje beangstigend ook. Zou nog wel wat meer willen weten over Hoe je daar vervolgens weer uitkomt. Hoe kom je er bijv. achter in je eigen relaties of diegene parasiteert? En hoe kom je erachter of je er zélf misschien schuldig aan maakt? En wat zijn praktische tips om daar helderheid in te krijgen?

    Liefs, Susanne ☺

    • Susanne, ik denk dat je helderheid krijgt door bij jezelf te beginnen. Je eigen schaduwen te zien, te voelen en te omhelzen. Veel alleen zijn, zodat je je eigen energie goed kan onderscheiden. Niet teveel denken en vooral geen angst voelen dat iemand je energie jat, dat maakt alles erger. Het gaat erom dat je voelt, aanwezig bent en waarneemt, zolang je in dat proces zit, is het ook niet erg als je waarneemt dat je energie heb laten lopen, zolang je er bewust van bent kom je dichter bij jezelf. Laat je nooit bang maken door angst is een goed advies van Loesje 😉

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in