Vercommercialisering van spiritualiteit en het pad naar je ware zelf

Vercommercialisering

Als praktiserend boeddhist en zeker als HSP-er, heb ik respect voor eenieder. Toch raakte ik allergisch voor de vercommercialisering, van alles wat met ‘spiritualiteit’ te maken heeft. Ik erger me bijna dagelijks – al zou het mij niet mogen raken – aan de vele Boeddhaplaatjes met spreuken, die elke dag de sociale media revue passeren. Dan vraag ik me af wie ze maakt en waarom iemand ze plaatst en of ze hun doel nog wel bereiken?

Geschreven Door Guido Bosch – www.guidobosch.com

Ondertussen lijkt het alsof het kruis aan de muur – niet dat dat heilig is – plaats maakt voor een plastic Leenbakker Boeddha op de kast. Daar is op zich niets mis mee, al is zijn werkelijke vertegenwoordiging slechts bij een handvol mensen bekend. Nee, hij zit daar – of ligt – omdat het een hype is en dat stoort me. Net zoals de vele zelfhulpboeken en al die verschillende vormen van therapie – waarbij het lijkt alsof er elke maand wel een nieuwe wordt uitgevonden – die als paddenstoelen uit de grond schieten. Vroeger was er Reiki of een magnetiseur, meer was er niet. Niet dat toen alles beter was.

Het proces

Terwijl dat soort vragen me bezighouden, hoorde ik laatst iemand zeggen, dat iedereen met zichzelf bezig is en dat niemand meer tijd heeft. Iedereen is met van alles bezig, dacht ik, behalve met zichzelf. Wáren er maar meer mensen met zichzelf bezig.

Ik heb geen zelfmedelijden en de tijd dat ik in de slachtofferrol zat ligt ver achter me, maar zo’n tien jaar geleden, aan de vooravond van mijn bewustwordingsproces, startte mijn zoektocht. De drie jaar daarvoor had ik blijkbaar nodig, om in te zien dat het roer volledig om moest. Weg van die ongezonde situatie, die me lichamelijk en geestelijk ziek had gemaakt.

Een moeizame echtscheiding, waarbij ik vele schulden maakte volgde en het jaar daarop verkocht ik – vanwege het geld en de sleur – mijn goedlopende zaak. Van dat geld kon ik een half jaar leven en had ik tijd genoeg, om mijn leven weer op orde te brengen. Ik ging op reis, op zoek naar antwoorden, in verwachting van een betere toekomst.

Een vicieuze cirkel

Ondanks de vele offers werden mijn dromen geen werkelijkheid, waarna ik gefrustreerd, dankzij seks, drugs en rock ’n roll, de werkelijkheid kon ontvluchtten. Tijdens de nacht, die ik voor de dag hield, creëerde ik dan mijn eigen werkelijkheid, die uit schilderen en dichten bestond. Lang hield ik het zo vol omdat de antwoorden die ik soms ontving, mij op voorhand niet bevielen en waardoor ik de vicieuze cirkel kunstmatig in stand hield.

Totdat ik op een dag wakker werd, balancerend op het randje, in een bed vol walging, schuldgevoel en gebroken harten en waarbij ik besefte, dat het zo niet langer kon. Met het laatste restje moed dat ik uit mezelf kneep, schakelde ik professionele hulp in, waarbij de beerput pas echt werd opengetrokken.

Geholpen door mijn verantwoordelijkheidsgevoel raapte ik mezelf bijeen en oververmoeid trad ik in loondienst, om mijn goede bedoelingen bij het bureau voor schuldhulpbemiddeling te tonen. Lang hield ik die komedie echter niet vol, waardoor ik uiteindelijk in een burn-out terechtkwam.

Als de bodem van de put bereikt is, kun je er blijven zitten, of terug naar boven krabbelen, zei mijn grootvader altijd. Ik koos voor het laatste en na veel geklauter – waarbij ik geregeld misgreep, weer afgleed en zo weer van voren af aan kon beginnen – bereikte ik na veel geploeter met moed, kracht en doorzettingsvermogen uiteindelijk de rand. Van daaruit werd ik door een aantal goede vrienden, die al die tijd en met vol vertrouwen stonden te wachten, omhoog gehesen.

Zeg ja tegen je intuïtie, door vaker nee te zeggen

Zo volgde ik mijn pad, over hoge toppen en diepe dalen, met vallen en opstaan en met vele offers, leerde ik dat mijn hoofdtaak hier op aarde is: te worden wie ik ben. Ik verdiende veel geld maar raakte ook weer alles kwijt. Mensen op hun sterfbed, die spreken de waarheid. Vraag hen te kiezen tussen herinneringen of geld en verbaas je over het antwoord. Geld maakt niet gelukkig, maar het maakt het leven wel gemakkelijker, toch?

Is dat wel zo, vraag ik mij af. Is het niet zo, dat men er veel meer aan heeft om eens wat vaker ‘nee’ zeggen dan geld uit te geven aan al die vage therapieën en zelfhulpboeken? Zou men niet gelukkiger worden door vragen te stellen? Dat kost immers niets. Nemen we niet te veel voor lief? Wordt het niet tijd dat we veel meer taboes gaan doorbreken? Of moeten we gewoon loslaten? Gewoon loslaten – want dat woord is populair – en hoe doe je dat dan, loslaten? Bij jezelf blijven dan? Hoe blijf je bij jezelf, zonder in je schuldgevoel te kruipen?

Theorieën, methoden en goeroes te over; het lijkt wel alsof de ene helft van Nederland, de andere helft coacht. Kunnen zij dan niet helpen? Of is het beter te vertrouwen op iets dat puur en van jezelf is? Is het niet beter te leren luisteren naar je intuïtie? Maar hoe doe je dat dan weer, luisteren naar je gevoel? Ik kan niet voelen, hoor ik je zeggen. Laat me je eens knijpen?

Zelfwerkzaamheid

Het pad naar je ware zelf, geef ik toe, is niet gemakkelijk. Velen die eraan beginnen, keren om of slaan af. Slechts een enkele, voor wie het is weggelegd, loopt door en die máákt tijd voor zichzelf. Die zegt vaker ‘nee’ en die stelt veel vragen. Die kent het klappen van de zweep en die ergert zich vast niet aan vage Boeddhaplaatjes. Vooralsnog loop ik door, al heb ik het gevoel nog maar net te zijn begonnen.

 

7 REACTIES

  1. de vercommercialisering van spiritualiteit is zoals het boeddhisme voor dummies. Elke godsdienst, elke stroming heeft zijn gelaagdheid. In Tibet lopen ze rondjes rond een berg, in Japan luiden ze de bel en offeren ze muntjes, bij ons zetten sturen ze spreuken door via Facebook. Waar zit het verschil? Het komt er uiteindelijk altijd op neer om de diepere waarheid te achterhalen. Wie zoekt die vindt en wie niet zoekt zet een boedha op de kast 🙂

    Ik vind het op zich een goede zaak dat spiritualiteit in de mode komt. Mensen beginnen bewuster te worden, dat merk je overal. Zonvakanties worden stilaan ingeruild voor retraites, mensen beginnen in te zien dat geluk niet zit in wat je doet en wat je hebt. Waar het dan wel zit, dat is nog niet zo duidelijk, maar men is op zoek. Op zoek naar zichzelf. En daar ben ik blij om.

    Dat we daarbij met een zaklamp in het duister lopen en elkaar proberen vooruit te helpen op het pad aan de hand van de glimpen die we zelf opvangen van de werkelijkheid, dat is niet ideaal nee. Maar we hebben niet allemaal een verlichte lama om de hoek wonen he.

  2. Bdankt voor het delen! Ik lees iedere dag jullie artikelen en deze verbaasde me in eerste instantie even, ik was benieuwd hoe het vervolg zou krijgen… Ik ben blij met de afsluiting en wens jou heel veel succes met het vervolg van jouw pad, dat gaat zeker een prachtige weg zijn en worden… Liefs Miranda

  3. Heerlijk om te lezen. Ik voel je frustratie en het is òh zo herkenbaar. Ik ben ervan overtuigd dat minder intelligente mensen zich sneller 'voortplanten' als intelligenter volk. Denken minder na over de toekomst – zijn vaak impulsief – hebben geen zin/tijd/behoefte om te studeren. Ja, dan heb je zeeen van tijd om je te focussen op alles wat een ander doet. Ik probeer niet te zeggen dat minder intelligent volk helemaal niet studeerd of hard werkt, alleen dit is mijn kijk en mening op dit leven. Dus als je buurvrouw een buddhabeeld heeft, dan moet je er vooral ook een kopen om te voldoen aan andermans eisen 🙂 Pas op met al t 'goede' wat je leest op socialmedia, niets is wat t lijkt. Onbewust worden ik & jij gemanipuleerd. Tip; blijf jezelf, doe wat jij leuk vind – ookal is dat zo moeilijk in deze maatschappij. Prik erdoor heen en ga opzoek naar jezelf. Je hoeft geen bevestiging te hebben van je 350 fb vrienden. Hou van jezelf, dan ben je nooit alleen.

  4. Mooi verhaal ..k begrijp de frustratie van de vercommercialisering . Vogens mij heeft het alles met bewustwording en bewustzijn te maken . En dat gaat langzaam of niet bij veel mensen , ze weten het niet . Het proces van bewustzijn en dichter bij je ware zelf komen , bepaalt hoe je de wereld ervaart Ik ben niet zo'n schrijver , maar kan wel ervaren wat je beschrijft

  5. prachtig geschreven Guido Bosch, ik begrijp je, omdat je jezelf kent wie je werkelijk bent op dit moment, en daardoor kan ik voelen en begrijpen wat jij schrijft. dank je wel. in lack'ech betekend ik ben een andere jou.

  6. Jou reactie is het moment van jouw huidige bewustwordingsproces. Iedereen heeft nodig dat wat hij/zij nodig voelt te hebben. Iedereen stapt in het bewustwordingsproces op het juiste moment in de juiste fase met de juiste hulp. Door proberen het denken te veranderen in; Goh we veranderen het kruis in boeddha, geeft aan dat er een verandering aan het plaats vinden is. Hoe klein en hoe langzaam…er is een begin in alles. Het begrip hebben voor en het accepteren van jouw gevoelens hierover is hoe jij de wereld nu door jouw ogen ziet….bewustworden.

  7. Zou 'je ware zelf' weer niet de zoveelste kadoverpakking/vermomming van het ego kunnen zijn?

    Pas als het ware jezelf wordt uitgekotst, is er de mogelijkheid tot 'leven in het moment/leven zonder weerstand/leven zonder 1 enkel beeld/beleving/gevoel van een jezelf'.

    Ik heb hier sinds een maand of 3 zo'n klein gedrochtje in de wieg liggen, nou die is helemaal zijn ware zelf.

    Die kotst en schijt wat uit zeg.

    Hoef ik hem geen ware zelf voor aan te praten.

    Ja een goede vraag zou natuurlijk kunnen zijn; wat is nou toch dat JE WARE ZELF?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in