Vergeven, jezelf en anderen ooo zo moeilijk.

door Isabelle Lambrecht

Waarom is het zo moeilijk? Omdat we in ons ego zitten aangezien we reeds op jonge leeftijd, tussen de 5 -7 jaar ons hart afgesloten hebben. Telkens we een njet kregen van onze omgeving voelden we dat als een afwijzing van onsZELF en besloten we dat we niet goed waren zoals we zijn.

Het ZELF is hier op aarde om te ervaren en dat kan via positieve of via negatieve paden. Via een rechte weg of via een kronkelweg. Het eindpunt is altijd hetzelfde, ontdekken wie en wat  het ZELF is.

Omdat we snelst van alles groeien via uitdagingen is de negatieve weg meestal het startpunt. Zeg nu zelf, als alles goed gaat waarom zou je dan nog gemotiveerd zijn om te zoeken en te ervaren? Pas als we genoeg tegen ons tanden gekregen hebben zijn we bereid om onze koppigheid (ons koppeke, ons verstand dus) zijn juiste plaats toe te kennen. Ons koppeke is de rebels tiener en ons hart de wijze ouder.

Hoe leren we onsZELF af te wijzen?

Een kind leert door zijn omgeving na te apen. Dus als je negatieve opmerkingen kreeg zal je dit beginnen overnemen en zal de communicatie met jezelf ook negatief worden. Zo worden we onze eigen grootste vijand. Zo maken we onze krachtige en almachtige ZELF tot onze vijand  ipv tot onze beschermer en raadgever.  Ons ZELF geeft ons ALTIJD wat we (be)denken.

Het spelletje onsZELF-in-het-keurslijf-wringen om erkenning te verkrijgen, kon beginnen.

Zoveel als mogelijk proberen we naar de pijpen van de maatschappij te dansen, druk ons best doend om zo goed en perfect mogelijk te zijn.  Als er dan een moment komt waarop we in botsing komen met de buitenwereld ontstaat er een woede omdat we weeral geen erkenning krijgen. Het verstand brengt zijn argumenten aan om ZIJN waarheid te staven en er komt een patstelling en stagnatie door het mantra: “ik heb gelijk, ik ben juist, ik heb aan de voorwaarden voldaan.”

Het verstand of ego weet niet dat elke situatie in je leven net door zijn programmatie in het leven geroepen is. Het ego beseft niet dat negatief denken over jeZELF negatieve situaties zal aantrekken, hoe goed het zich ook de maatschappelijke normen eigen maakt. De maatschappelijke normen zijn namelijk niet het doel hier op aarde maar wel het groeien naar 100% eigenliefde en begrip van wie of wat het ZELF is.

Het ego dat catalogiseert, gaat de situatie herkauwen zodat het kan begrijpen wat er fout gegaan is, en het blijft die film opnieuw afspelen. Door dit herkauwen blijven we echter in het verleden hangen en herbeleven we steeds opnieuw die emotie. Het ego blijft in een kringetje draaien en kan niet meer vooruit. Het blijft in zijn woede naar die ander zitten waardoor het zijn macht weggeeft aan die ander. Als je ja zegt tegen de overtuiging van die ander en je verdedigt je ertegen, geef je je macht weg aan die ander. Enkel JOUW waarheid is ok voor jou en telt. De mening van de ander is de ander zijn waarheid op dat moment en daar heeft hij ook recht op. Jij hoeft NIKS met die ander zijn waarheid te doen, enkel die laten zijn voor wat ze is nl de waarheid van de ander. Je hoeft er niet mee in gevecht te gaan maar enkel te respecteren en bij die ander laten.  Die ander kan jou maar boos maken en raken als er een onevenwicht in jezelf leeft. Als je 100% in je eigenwaarde staat kan NIKS wat de ander zegt je kwetsen. Volledige eigenwaarde wil zeggen dat je vanuit je hart leeft en in je hart leven geen voorwaarden, in je hart heb je respect en liefde voor alles wat is op aarde.

Waarom helpt begrip voor de ander ons om te vergeven?

Je weet dat die ander op dat moment even perfect is als jij, op zijn eigen unieke pad. Hij kan “fout” handelen, maar weet dat hij op dat moment handelt in de lijn van zijn ervaringen net zoals jij.  Onthoud dat je door de balk in eigen oog niet alles kan zien.

Door onwetendheid gebeuren er “foute” handelingen en door de resultaten op die foute handelingen leren we te begrijpen waarover het gaat in het leven. We leren keuzes te maken. Zo groeien we met vallen en opstaan naar ons doel toe: namelijk 100% eigenliefde en begrip van wie en wat het ZELF is.

Als we willen vooruitgaan in het leven stoppen we best met catalogeren en vervangen we de opslag door te leren keuzes maken. Wat willen we, wat laat ons hart zingen?

Het verstand zal het beredeneren en zal zijn gelijk willen halen en daardoor ongelukkig blijven hangen in het verleden.  Zo blijf je jezelf steeds opnieuw afstraffen met die ongelukkige situatie. Als je echter de keus maakt van “dat wil ik niet meer” kan je gaan kijken waarom je die situatie in je leven aangetrokken hebt. Je zoekt dan het negatieve oordeel over jezelf dat die situatie spiegelt. Dan kan je jezelf je onwetendheid vergeven, laat je je drama’s als een ballon doorprikken en loslopen. Zo kan je je oordeel loslaten en jezelf weer een stukje heler en vollediger maken.Jezus vergeving Vergeving is de sleutel tot geluk.

Wat wordt bedoelt met heel jezelf?

Tijdens de conceptie waren we heel, hoe verder de conceptie vorderde hoe meer er van onsZELF verloochend werd. Door de conditionering of anders gezegd door het DNA van onze ouders, het geboorteland en dorp slopen er een aantal beperkingen binnen. Deze beperkingen zijn het pad  via dewelke we uitdagingen zouden ondergaan om te groeien naar eigenliefde en heelheid. De heelheid is elk stukje van jeZELF terugvinden,graag zien en respecteren.

Waarom is vergeven zo meesterlijk.

Vergeven is meesterlijk omdat het je je kracht teruggeeft. Het moment dat je jezelf en anderen vergeeft laat jij je hart terug de meester zijn en wordt het verstand terug zijn leerling of uitvoerder.

Een meester staat voor wijsheid, kracht en leiding en enkel een open hart is daartoe in staat. Het verstand kan dat niet want het is een gesloten circuit omdat het enkel werkt met de data die het uit het verleden tot zijn beschikking heeft. Het bouwt altijd verder op wat het reeds kent en weet. Een open hart vangt impulsen op en bewandelt nieuwe paden. En vergeven is een belangrijk pad. Vergeven wil zeggen ik laat die oude bagage los en ik begrijp nu dat ik volmaakt ben in de staat zoals ik ben. Met wrok en woede schaadt je enkel jezelf, de ander heeft er meestal geen last van.

Met vergiffenis laat je het drama of het gelijk van je ego achter je en kom je weer in de harmonie van liefde en kansen.

Met vergiffenis begrijp je, dat de ander net als jij aan het leren is en dat de ander jou met zijn handelen helpt om dingen in jezelf te zien.

Met vergiffenis gaat het licht weer schijnen en zie je de parel die erin verborgen zat.

Vergif-fenis zorgt je ervoor dat het gif ver van je gehouden wordt. Het haalt  het gif uit de wond  waardoor je weer geestelijk en fysiek gezond wordt.

Met vergiffenis wordt je wijzer en lichter.

Mijn teksten zijn een wegwijzer naar een gif vrij pad

Met respect en liefde voor meZELF en jeZELF.

 Meesterschap over jezelf verwerven.

Isabelle Lambrecht

stepisa.be

Alle artikelen van Isabelle

 

10 REACTIES

  1. Hallo Ellen. Ik begrijp je maar al te goed.Advies geven op een kort verhaal is gevaarlijk, daarom werk ik liever via een gericht consult en begeleiding. Ik help echter graag en durf je deze bedenking mee te geven.

    In je verhaal merk ik echter dat jij jezelf buiten spel zet. Misschien ben je nog niet klaar voor wat ik je hier zal vragen en zal je het niet begrijpen, maar ik vraag het toch zodat het je de ogen kan openen. Lieve Ellen, wanneer vergeef je in de eerste plaats jezelf.

    Harte groet, Isabelle

    • @isabelle, Ik begrijp je denk ik wel, heb soms het gevoel dat ik toen wat assertiever had moeten zijn op een positieve manier, maar ik heb net gedaan of er niets aan de hand was en heb de dames en heren doktoren niet ter verantwoording geroepen. Bartimeus heb ik wel gebeld, maar zij gooide de hoorn op de haak en heb zelfs het controlerend orgaan CIZ gebeld, maar het is en blijft een baantjesmachine. Gelukkig gaat het nu met mij goed, speel gitaar, woon in een heerlijke rustige omgeving, maar hoe goed ik de pijn en het verdriet ook weggestopt heb het blijft een zere plek.

      • @Elles, Bedoel je soms dat ik ook wat meer aan mijn eigen behoeften moet denken, heb daar nu alle gelegenheid voor, dat doe ik voor een groot gedeelte, maar ik zou het helemaal los willen laten en dat is onmogelijk. Het is inderdaad lastig om dit schriftelijk uit te leggen.

  2. @isabelle,Het is een te lang verhaal om hier uitgebreid te vertellen, maar ik zal het zo bondig mogelijk proberen te doen. Door een netvliesloslating ben ik blind aan 1 oog, op zich valt daar mee te leven maar de onmenselijke behandeling, de onnodige pijn, de volledige narcose voor eeb 2 uur durende operatie, het feit dat ik na een uur bij de oksel uit het bed werd getild en de volgende morgen weer aanwezig moest zijn, 8 weken lang heb ik daar last van gehad, de diverse hersteloperaties die alleen een pijnlijk blind oog opleverde. We zijn naar het oosten van het land verhuisd en ik kreeg ook last aan mijn linkeroog, daar heb ik ervaren hoe het ook anders kan. Toen ik volledig blind in Nijmegen kwam, luisterde de arts naar me en zei: mevrouw ik stel voor u het beste team samen. Na een herstelperiode van 1 jaar kon ik links weer goed zien. Ik ben wel 6 weken blind geweest en heb mij toen bij Bartimeus aangemeld, toen ik opgeroepen werd kon ik met behulp van een sterke bril weer wat zien, maar omdat ik nog een diverse operaties voor de boeg had en de arts niet in een keer het netvlies op zijn plaats kreeg leek het me toch verstandig er naar toe te gaan, wat een misvatting. Kil en koud werd ik ontvangen. 2 maal ben ik er geweest en men rekende grof, zeg rustig men fraudeerde maanden werden er gedeclareerd voor niet bewezen diensten, terwijl ik kwam voor ondersteuning. Wat mij bij bleef is kilte, maar ook de hartelijkheid en warmte die je ook ontvangt. Daarom heb ik altijd gebeden dat ik niet verbitterd zou raken, dat is mij gelukt. Toen ik geopereerd werd aan mijn ziende oog in Ahaus (Deu) lag er een Pools meisje, ze had diabetisch en haar oogdruk was te hoog, regelmatig had zij bezoek van haar moeder en vriend. Op een gegeven moment zag ik dat ze bedroefd was, ze had net een baan gekregen en nu dit. Ik aarzelde geen moment en stapte uit bed om haar nek te maseren en haar moed in te spreken en was verbaasd over de wonderbaarlijke positieve uitwerking die dit op haar had.
    Zo heb ik geleerd, hoewel ik wel vergeven heb heeft dit alles toch een pijn plek in mijn ziel opgeleverd.

  3. Mooi, de link met ver-gif-fenis. Ik realiseer me hoeveel mensen daar op het materiële niveau ook naar op zoek zijn, leven zonder gif. En natuurlijk begint het van binnen op geestelijk niveau.
    Mooie tekst, dank je wel!
    Jitske

  4. Allereerst dank jullie wel,voor het schrijven en plaatsen hier.

    Wat toch vreemd hé Isabelle, we kiezen onze eigen ouders enz.( afgesproken)
    om zo te kunnen leren en ervaren, dit “gebeuren” zijn we vergeten als we uiteindelijk als baby ter wereld komen…..
    En we nemen zomaar van alles aan….omdat we trouw willen zijn aan ” onze” ouders, die onze ouders eigenlijk niet zijn, maar deze rol spelen,( van te voren allemaal af gesproken, zoals aardsEngel Michael ons leerde) zodat wij mogen en kunnen leren, uiteindelijk = de beloning, ons zelf terug vinden… pfff….. 🙂 dan ga je iedereen vergeven, mensen die niet/geen vergeving willen, maar alleen baas over jouw willen blijven, je leven uit gooien, je maakt je dus los van alle illusies, die je dan allemaal hebt “door geprikt” met die naald…die soms behoorlijk knalt! maar het lucht wel op! Logisch! hihi de samen geperste lucht komt vrij…. 🙂 xxx Even heel diep door ademen… bij jezelf terug komen en dan zeggen; Allemaal hártelijk dank!!!!!

    want zónder jullie allen, was het allemaal niet mogelijk geweest!!! Ik kan me zo voor stellen, voor degenen, die dit voor het éérst lezen, denken ???? moet ik daar dankbaar voor zijn en ook nog vergeven??? terwijl ze voelen dat het klopt!

    Erg verwarrend, vond ik zelf jaren geleden ook!! terwijl ik nooit aan God heb getwijfeld! maar de teksten waren zo onduidelijk als het maar kan. Want iederéén schrijft zijn eigen gif-vrije teksten! en iedereen heeft zijn eigen bordjes langs de kant van zijn/haar pad staan…. met de pijl => volgen aub! hihi 🙂 en als je eindelijk het gevoel begrijpt, de plaatjes én de woorden erbij gevonden hebt….

    zodat het toch één ge-heel is geworden…. Pfff 🙂 opluchting! Gered! het is gelukt! 🙂 xxx begrepen!!! bedankt

    Dan kom je thuis, bij je ouders in het hart, waar dankbaarheid en opluchting en blijdschap is… samen… <3

    Dit is mijn ver-gif-vrije tekst, die ik graag met jouw en alle anderen hier wilde delen, want ook jullie hoorden/horen
    bij mijn pad…en ik heb gevonden…. <3 overwint alles en de aanhouder wint… 😉 xxx Liefs,

    Henriëtte, een blij mens met een engeltje in haar hart… 🙂

  5. Dag Isabelle,

    Dank je wel voor deze prachtige mail over vergeving. Ik ben 59 jaar en ik leef graag. En toch voel ik dat ik nog te veel in het verleden bezig ben en nood heb aan vergeving. En deze mail van jou is zo duidelijk en klaar dat ik er weer een groot stuk weg mee kan afleggen.
    k Hoop je nog dikwijls te ontmoeten.
    Veel geluk en vreugde in jouw leven,
    Christiane

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in