Enlightenment is finding that there is nothing to find.

Knowing there is nowhere to go.

– Osho

door Anouk van der Schans

Verlichting, wat is dat eigenlijk? Voor mij is dat niet meer dan de capaciteit hebben om je af te stemmen op het hier en Nu. Of zoals iemand laatst zo terecht zei: “spirituality is one’s capacity to be guided”.

Tja, en dat vindt ons ego nou precies een enorme uitdaging. Want als ik naar mijzelf kijk heb ik echt wel regelmatig dat ik mij volledig één voel met het hier en nu. Maar zodra ik dat een tijdje ervaar begint het ego tegen me te praten: ik heb het nu echt door, ik ben er eindelijk enzovoort. En juist op dat moment is de verlichting verdwenen. Het woord verlichting vind ik ook wel een mooie want het geeft aan dat het leven er lichter op wordt. En ook het woord licht zit erin. Wat voor mij zoveel betekent als je licht schijnen op je gehele wezen, dus ook de donkere kant. Want je donkere kanten lossen niet op in het donker, die lossen alleen op als je ze in het licht laat staan.

Mogen, zoals wij die zo typerend noemen, je donkere kanten er zijn is dan dus de vraag? Of zijn er eigenschappen waar je je voor schaamt en waarvan je wil dat anderen ze liever niet zien? Dat is dan vaak gebaseerd op angst dat we worden afgewezen. Maar dit is vaak oude pijn. Of is een projectie naar de toekomst. Hoe is het in het hier en nu met je gesteld? Zoals de nondualiteit leraren zo mooi zeggen: “In het hier en nu zijn er geen problemen en is alles ok met je”. En zo is het echt. Ga maar eens stil zitten en afstemmen op wat er nu is. Dan zijn er slechts fysieke sensaties en gedachten die voorbij komen. Grote kans echter dat deze gedachten je gaan vertellen dat je iets moet voor in de toekomst of dat je nog aan het malen bent op iets van het verleden. Deze gedachten dus slechts doorzien als gedachten en je hier niet mee identificeren maakt dat je weer aanwezig bent in het nu. En daarmee vrij. En dat is wat mij betreft wat verlichting betekent. Dat je vrij en licht door het leven gaat. Ontspannen. Overgeven aan het niet weten wat de toekomst je brengt. Een soort kosmisch vertrouwen dat alles goed komt. Wat dat dan ook mag betekenen… 

Als je verlicht wilt worden, hoef je alleen maar te leren voorkomen dat je naar iets gaat zoeken of je aan iets gaat hechten. – Huang po (chinees zen meester)

Veel spirituele stromingen draaien echter nog altijd om het streven naar verlichting. En daar zit ‘m nou uiteindelijk het probleem. Want door te streven naar iets ben je bezig met de toekomst in plaats van in het hier en nu. Daarnaast identificeren veel spirituele zoekers zich ook weer met deze rol. ‘Kijk mij eens bewust zijn…’ Maar door te streven vind je eigenlijk dat je op dit moment nog niet goed genoeg bent. Dat je er nog niet bent, niet verlicht bent, etc. Dat vind ik dan ook het mooie van de nondualiteit leraren. Zij wijzen je iedere keer weer op het feit dat alles er al is. En dat je nergens hoeft te zoeken. Enige wat zij doen is je iedere keer weer laten inzien wie je werkelijk bent. Voorbij de gedachten van het ego. En dat je dat alles omvattend bewustzijn bent waarin alles plaatsvindt. Dus niet de identificatie met dit lichaam en dit leven. Maar het inzicht dat er iets groters is. Snel rijst dan echter weer de vraag: “Maar hoe doe ik dit dan? Hoe kom ik daar? Hoe ervaar ik dit?” En ja, meditatie, yoga en andere oefeningen kunnen je daar tot op zekere hoogte bij helpen. Wat zij eigenlijk doen is je naar de stilte leiden en je bewust maken van de gedachten die hierin opkomen. Als jij dus op een andere manier je gedachten kunt doorzien dan heb je meditatie niet nodig. Meditatie is in het begin een nuttig middel maar niet meer dan dat. Op den duur moet je dit dus ook weer loslaten want anders ga je geloven dat je dit nodig hebt om bewust te kunnen zijn. De ultieme verlichte staat is echter deze meditatieve, wakkere, staat in het dagelijks leven. Dus niet iets waar je iets voor hoeft te doen. Dat is ook waarom mindfulness zo populair is geworden. Dit vraagt je namelijk om iedere dagelijkse handeling met aandacht te doen. Wat maakt dat je meer in het nu gaat leven. Maar ook hier geldt dat het slechts een middel is. Dus aan jullie de uitnodiging om meer stilte in je dagelijkse bezigheden te vinden. En zo verlichting van het leven te ervaren!

Stilte verlicht je levenspad. Door niet te spreken, zie je duidelijker. – Mahatma Gandhi

Anouk van der Schans avatar 1403787855 107x107 OPVOEDEN, IS DAT EIGENLIJK NODIG?   Anouk van der Schans

Mijn naam is Anouk van der Schans en ik ben werkzaam als adviseur, coach, spreker en blogger over bewustzijn en verandering.

Persoonlijke website

15 REACTIES

  1. Wanneer ik denk of zeg, kijk mij eens bewust zijn. Dan is dat je ego. Verlicht is iemand, die zich niet meer hecht aan wat dan ook. Voor mij geldt ook, de eenheid in alles zien. In jezelf als buiten je. Je bent niet verbonden met welke religie dan ook. Alleen met het Zelf.

  2. “Enlightenment is finding that there is nothing to find.

    Knowing there is nowhere to go.

    – Osho

    Heb vandaag het bed alleen even verlaten voor een rustige wandeling naar het kleinste kamertje.

    Het lichtknopje zat rechts.

    – Aart

  3. In het boek van Dr. Jill Bolte Taylor – Onverwacht inzicht, schrijft zij o.a. over haar verlichte ervaringen.

    Het persoonlijke verhaal van een neurologe over haar hersenbloeding. “Mijn leven lang was ik eigenlijk mijn eigen hersenspinsel geweest!”

    Ook het volgende filmpje is zeer de moeite waard om te ervaren: Jill Bolte Taylor’s stroke of insight – “Who are we”.
    https://www.youtube.com/watch?v=UyyjU8fzEYU

  4. Ik wil niet arrogant overkomen, maar voor mij is het meer het eeuwige waarin ik vaak verblijf, nu..is alweer voorbij…in het nu blijven, is vast zitten in een moment…het lijkt het eeuwige…maar op het moment dat je het nu ervaart…is het alweer voorbij, je moet er dus achteraan blijven gaan,in het nu, ben ik bewust,wakker, en bewust van elk moment…
    Het eeuwige voelt als helemaal niets…zelfs geen nu, geen gisteren, en geen morgen, het is me in een soort bewustzijn begeven, waarin geen denkproces bestaat…ik kijk, voel, en ervaar…maar niet met mijn hersenen…alsof je bestaat en observeert, zonder oordeel, zonder mening, zonder emoties,maar met een gevoel van begrip, liefde…ik noem het liever compassie, dat is alles ineen.
    Groetjes Pim.
    maar vanuit puur weten, en dat kun je dan niet beredeneren,
    je weet gewoon,

    • Ik kan je helemaal volgen, Pim.
      En goed onder woorden gebracht.

      Nu is een ongrijpbare stip tussen verleden en toekomst.

      Wat er eigenlijk met Nu wordt bedoeld is dat Zijn een tegenwoordig-Zijn is. Je Bent altijd tegenwoordig (=aanwezig=eeuwig).
      En inderdaad alles IN Een.
      Een bewustZIJN/bestaan/observeren in Een.

      Nu is zoveel als nog een vernauwde blik door een sleutelgat. Pas als de deur geheel openstaat verschijnt er een onbegrensd tegenwoordig-Zijn.

      Groetjes Lia

  5. ” Want als ik naar mijzelf kijk heb ik echt wel regelmatig dat ik mij volledig één voel met het hier en nu.”

    Als ik naar dat wat ik om begrijpelijk over te komen maar mijzelf zal noemen kijk dan voel ik mij nooit één met het hier en nu.

    Er is wel voor 99% het hier en nu maar er is geen mijzelf meer wat zich daar één mee voelen kan.

    Er is simpelweg enkel het hier en nu.

    ” “In het hier en nu zijn er geen problemen en is alles ok met je”. En zo is het echt.”

    Dat is letterlijk zo, in het hier en nu zijn er geen problemen. Dingen worden niet als probleem ervaren.

    Als bv nu mijn rechter hand eraf valt dan zal ik dat niet als probleem ervaren er zullen hooguit handelingen getroffen worden om de bloedvlekken uit mijn gisteren net gewassen beddengoed te krijgen. Heel letterlijk weet ik niet wat er dan gebeuren gaat, ik zou handelingen kunnen gaan doen om het bloeden te stelpen, in lachen uitbarsten en zien wat er gebeurd, verder deze zin typen. Echt geen idee maar een probleem zal er niet van gemaakt worden.

    In het hier en nu is er geen weerstand met wat is en daarom wordt iets niet als probleem ervaren.

    Die gedachte of beleving komt gewoon niet op omdat er geen je/mind/ego is wat uit dat hier en nu stappen kan/stapt.

    Dat is verlichting, de afwezigheid van dat je/ego/mind.

    https://www.youtube.com/watch?v=uP5J3i1H5dA

  6. Wat een prachtig artikel!

    “In het hier en nu zijn er geen problemen en is alles ok met je”. En zo is het echt. Ga maar eens stil zitten en afstemmen op wat er nu is. Dan zijn er slechts fysieke sensaties en gedachten die voorbij komen.

    Inderdaad, stem je gewoon af op de Stilte.
    Wees die Stilte.
    Meer is niet nodig.
    Je hoeft niet te streven.
    Je hoeft niet te zoeken.
    Stille aanwezigheid die overal al aanwezig IS.
    In je zelf en er buiten.

    Zie hoe in die Stilte gedachten en gevoelens als vibraties opkomen. Als uit een Niets

  7. Hoi, Ik ben in de nacht van de aardbeving in Chili 2010 verlicht,drie weken heb ik in die staat geleefd, doodstil in mijn hoofd, weten vanuit het niets, en de energie die ik zo op kon roepen, door er slechts aan te denken, het was de compassie die ik voelde en door kon geven door aanraking.
    Nu nog kan ik de stilte ingaan als ik dat wil, en vanuit die stilte, ik noem het, het niets…komen alle antwoorden of inzichten.
    Het gebeurde op het moment, dat ik na negen maanden,op de bank lag, en mij afvroeg…wat moet ik nu toch doen hier op die aardkloot, en hoe moet ik me toch gedragen…
    op dat moment ging ik de stilte in…en ineens vanuit het niets, zei ik hardop tegen mezelf…ach, wat kan mij het toch allemaal schelen…ik lig hier lekker warm op de bank…mmm, en ik draaide me om, en viel in een lichte slaap…een half uurtje later begon het, ik werd wakker, en voelde me heel licht in mijn hoofd…het was ineens doodstil in mijn hoofd, de dialoog met mezelf was volledig gestopt.
    Ik moest ook aan een kubus denken de hele tijd, ik wist toen niet waarom, maar ik begon een kubus te tekenen, en eindige uiteindelijk met een kubus in een kubus, een diamand en nog een paar vreemde figuren vond ik toen, ik was namelijk helemaal niet bekend met heilige geometrie en meer van dat.
    Ook verdwenen mijn lichhamelijke klachten die ik had, als sneeuw voor de zon.
    Mensen reageerden in die periode van drie weken heel vreemd op mijn aanwezigheid, ik zag en voelde het…sommigen kregen tranen in hun ogen als ik ze aankeek, en anderen toonden ineens veel interesse voor mij, terwijl ze dat eerder nooit deden.
    Nu vijf jaar later, en een heleboel informatie later,begrijp ik inmiddels hoe en wat…
    Sinds vorige week, ben ik mij ervan bewust geworden, dat ik me vaak in de wat ze noemen…akasha kronieken zit, ik was bij twee paranormale therapeuten, vanwege mijn adhd en gevoeligheid, en toen ik vertelde wat ik zag in mijn hoofd, zag ik dat ze stil werden…ik zag mezelf namelijk in die studeerkamer staan…als meisje van een jaar of twaalf, met kleding aan uit het jaar 1700 of zo…ik vertelde haar nog, dat het net leek of ik mezelf daar verwelkomde…toen werden ze stil, en wist ik het.
    Op de een of andere manier kan ik mij buiten de matrix bevinden…en reizen tussen de dimensies, dit doe ik heel mijn leven al.
    Ik hoef me maar op iemand een beetje te concentreren, en ik bevind me dan meteen in de bewustzijn staat van die persoon of groep, dat ik dit nu eindelijk weet, scheelt echt een hele hoop.
    Na drie weken, kwam ik weer in de zwaardere energie terecht, ik denk omdat de aarde er nog niet klaar voor is…haar frequentie moet nog steeds stijgen, om zich aan te kunnen passen aan de nieuwe energieen die nu binnenkomen.
    En in die drie weken van verlichting..haha..nu wist ik waarom boedha de hele dag en nacht onder die boom kon zitten met een glimlach, ik heb namelijk drie weken op de bank gezeten na mijn werk elke dag, met niets anders aan dan de radio, en zachtjes…drie weken geen tv of niets…ik zat elke dag van zes tot twaalf gewoon op de bank voor me uit te kijken…de tijd ging supersnel voorbij, die zes uur leken wel een minuut of twintig elke keer.
    Ik was verwondersd door de stilte in mij…wat ook opviel in die periode, was dat als ik in mijn denken probeerde te komen (mijn hoofd) ik niks anders zag dan het heelal en de sterren…ik zei nog tegen mezelf..net alsof het universum in mij is.
    Helderziendheid werd ineens vertienvoudigd leek het wel,
    kennis en weten, zonder dit te kunnen onderbouwen, vanuit de stilte en de leegte.
    De gewone griep heb ik niet meer gehad sinds die tijd, en mijn lichaam heeft een soort van transformatie ondergaan in de weken voor mijn verlichting.
    Ik rook helemaal naar zwavel…zelfs mijn ontlasing en adem.
    Dokters konden natuurlijk niets vinden, maar ineens zag ik het…mijn koolstoflichaam heeft zich getransmuteerd tot een lichtlichaam…dit voelde ik sterk, de energetische blauwdruk is veranderd zeg maar.
    In principe kan iedereen de verlichting bereiken, maar dan zou je volgens mij, echt vanuit je hart moeten zeggen…wat kan mij het allemaal schelen, ik ben wie ik ben, en ik doe wat ik doe, we zien wel…
    En dat is precies wat je ego tegenhoud,om echt jezelf te zijn, vanuit je ware kern, je echte ik…
    en je echte ik, je hoger zelf, werkelijke zelf, of hoe je het ook wilt noemen,die interesseert zich helemaal geen bal om hoe wij nu leven in deze materialistische maatschappij, want de hele boel hier is slechts een illusie.
    Er bestaat geen goed of kwaad…geen zwart of wit, geen mooi of lelijk.
    Vanuit je kern, ben je bewustzijn, en ben je gewoon, meer niet.
    Verlang ik terug naar die staat? ja, heel erg, maar meteen weet ik dat het moeilijk zou zijn hier op dit moment, en dan bedoel ik niet voor mij, maar voor de mensen om me heen, en waar ik van houd, want op het moment dat je verlicht raakt…laat je ze allemaal los,vanuit liefde, en dat kunnen velen niet begrijpen, omdat ze nog vast zitten in het spel van, je bent van mij, of ik houd van je omdat…. en niet onvoorwaardelijk…
    Ik wilde ook ontslag nemen toen, dacht nog even, wat maakt het uit dat ik doe, het is maar om geld te verdienen, om hier te kunnen leven, weet je wat, ik ga tomaten plukken of zo…lekker makkelijk, en geld boeit me verder toch niet.
    Ik denk dat ik deze ervaring heb gehad, omdat ik onbewust alles gedaan heb, wat je eigenlijk zou moeten doen, en dat is alles in een klap loslaten…als je dat lukt, kun je namelijk je ego verassen, en met een klap de nek omdraaien zeg maar…ik heb mijn ego blijkbaar een flinke klap gegeven die nacht, maar niet hard genoeg…dat zal ik de volgende keer zeker wat beter doen, haha
    Groetjes Pim.

    • Wat een mooie ervaring, Pim! 🙂

      .., en vanuit die stilte, ik noem het, het niets…komen alle antwoorden of inzichten.

      Precies!
      Signalen/vibraties/indrukken ontstaan uit het Niets.
      Ze wellen op uit het Stille bewustZijn.

      Hoe stiller wij zijn (dus hoe dichter bij die Bron), hoe meer waarheid en werkelijkheid ze bevatten in de vorm van antwoorden en inzichten.

      Hoe verder verwijderd van de Bron, hoe meer persoonlijke gedachten er ontstaan ter “vertaling” van de oorspronkelijke signalen. Hoe meer wij afdwalen van de oorspronkelijke betekenis.

    • @Pim, “Ik denk dat ik deze ervaring heb gehad, omdat ik onbewust alles gedaan heb, wat je eigenlijk zou moeten doen, en dat is alles in een klap loslaten…als je dat lukt, kun je namelijk je ego verassen, en met een klap de nek omdraaien zeg maar…ik heb mijn ego blijkbaar een flinke klap gegeven die nacht, maar niet hard genoeg…dat zal ik de volgende keer zeker wat beter doen, haha”

      Pim, van een klap herstelt het ego, een knietje in het kruis geven is dodelijk.

      Maar ja, wie is diegene die een knietje geeft.

      M.a.w. die verlichtingsstaat is echt een makkie, je hoeft er niets voor te doen.

      Het probleem is het nog niet volledig opgeloste ego.

      Mooie energie hoor Pim.

    • @Pim,

      Hoi Pim ik weet helemaal niet of jij dit leest, maar ik heb een soortgelijke ervaring,
      Maar snap er nog niks van.
      zou het leuk vinden als ik je hier over kan spreken

      Groetjes
      Erik

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in