DELEN
Vertrouwen op een niet vergankelijke bron

We hebben van alles om ons heen waar we waarde aan hechten. Je zou kunnen zeggen dat het hier al verkeerd gaat als we de boeddhistische traditie zouden volgen. Naast onwetendheid en verlangen is hechten namelijk een van de drie vergiften uit het boeddhisme.

Door Guus Gelsing –  http://bewustzijnisvooriedereen.nl

Vanuit het hoofd

Vanuit ons hoofd willen we vaak controle over een situatie en als we die controle denken te verliezen raken we uit balans. De lichamelijke alarmsignalen gaan rinkelen en kunnen zelfs uitlopen op een paniekaanval. Zo is het ook als we iets verliezen waar we in het verleden waarde aan hebben gehecht. Dat doet pijn, we voelen een leegte.

Zoals ik al zei: ‘vanuit het hoofd denken we dat….’. Dit terwijl het vaak in strijd kan zijn met ons gevoel. We denken het een, we voelen het ander. Waar moeten we dan op vertrouwen? “Het is toch logisch dat dit of dat zo is?”, “Iedereen doet zo, waarom zou ik het anders doen?”. We stellen onszelf vragen om hetgeen wat we willen doen te rechtvaardigen. In deze zeer dynamische maatschappij ligt het gevaar op de loer dat we dat vaak doen op basis van onze ratio. Ons hoofd verteld ons vaak dat we moeten vertrouwen op verschillende externe bronnen zoals werk, familie, partner, inkomen etc. Allen zijn deze vergankelijk. Wat is dan de niet vergankelijke bron en hoe kunnen we daarop vertrouwen?

Naar het hart

In tegenstelling tot ons zeer aanwezige ‘hoofd’, spreekt ons gevoel een zeer subtiele taal, een taal die alleen gehoord kan worden als je stil bent en er naar durft te luisteren. Het gevoel spreekt ook een taal die alleen jij kent en alleen jij kunt vertalen. Dit maakt jou uniek!

Luisteren naar je gevoel kan je in het begin heel kwetsbaar laten voelen. Je voelt je het zwarte schaap, je bent zogenaamd ‘anders’. Ondanks deze ongemakkelijke sensaties die gepaard gaan met het contact aangaan met je gevoel is het belangrijk te blijven geloven. Leer te vertrouwen op jezelf.

Alles om je heen kan verdwijnen, het is vergankelijk. Als je durft te vertrouwen op je eigen gevoel en intuïtie, dan vertrouw je op een niet vergankelijke bron. Iets wat nooit kan verdwijnen, iets wat je nooit in de steek laat en bovendien iets wat jou uniek maakt.

Het menselijke in verteld ons dat we graag in de kudde willen staan. Dat is lekker veilig. Onze intuïtie daar en tegen zegt ons vaak dat we ons willen onderscheiden, ons licht willen laten schijnen. Hoe mooi zou het zijn als iedereen zijn talenten maximaal zou kunnen benutten! Daar is weliswaar een enorm vertrouwen voor nodig, maar hé, het is niet onmogelijk!

Marianne Williamson zei ooit: “It’s our light, not our darkness that most frightens us”. We zijn niet bang voor het donker, we geloven alleen niet dat we goed genoeg zijn om iets te kunnen bijdragen aan de wereld met onze talenten.

Geloof

Probeer die kracht van geloven en vertrouwen die we nu kunnen hebben in externe bronnen om te buigen naar je innerlijke bron. Durf te vertrouwen. Ieder heeft zijn eigen unieke pad en het is de bedoeling dat we die bewandelen. Niet het pad van iemand anders, niet voor iemand anders, maar je eigen pad. Voor jezelf.

“As we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.”

1 REACTIE

  1. Kort en bondig, duidelijk geschreven. De weg van hoofd naar hart. Inderdaad het vergankelijke los te laten.. Laat dat nou net heel moeilijk zijn. Althans ik vind dat erg moeilijk. Een enorme uitdaging om de balans te vinden tussen het volgen van je eigen gevoel, en het praktische, dagelijks leven. Die twee zitten soms niet op een lijn!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in