DELEN
voor-jezelf-gaan-staan

Waarom is het zo moeilijk om écht voor jezelf te gaan staan? Wie worstelt er, in meer of mindere mate, niet mee? Blijkbaar zijn er veel mensen die ergens in hun leven een deel van zichzelf hebben verloren… En dan op een later moment terug gaan denken, waar is het toch mis gegaan…? Gebeurde het al tijdens mijn vroege jeugdjaren, door een onverwerkte traumatische gebeurtenis, een baan die niet past of is het misschien wel een verkeerde partner? Hoe dan ook, het heeft je van je ware zelf en zielenmissie weg doen drijven. Vervolgens heb je een nieuwe strategie van (over)leven bedacht of aangeleerd om verder te gaan. Dat kan jaren prima werken, totdat iets of iemand jouw diepste kern triggert en je ineens, na jarenlang in de ‘slaapstand’ te hebben gefunctioneerd, wakker wordt geschud.

Wakker worden

Naar mijn gevoel maakt iedereen, van minder gevoelig tot ultra-gevoelig, dat moment van wakker schudden mee. De gevolgen van het wakker schudden kunnen echter per persoon enorm verschillen. De een merkt er niet zoveel van, terwijl de ander een heftig transformatieproces voor de kiezen krijgt waar maar geen einde aan lijkt te komen. De impact van het wakker schudden, wordt naar mijn gevoel bepaald door de mate van ‘afdrijving’ en je levensdoel. Stel je wordt bijvoorbeeld als nieuwetijdskind in een karmisch zwaar belaste familie geboren waar status en presteren erg belangrijk zijn en gevoel er eigenlijk niet toe doet. Terwijl jij als ultra-gevoelige ziel bent geboren om licht en liefde te verspreiden…Tja, ook al kies je je ouders zelf uit voordat je geboren wordt, de kans is groot dat je als kind ernstig in verwarring komt en aan je ware zelf gaat twijfelen. Waardoor je al op jonge leeftijd besluit om te draaien op je zielenpad of een ‘makkelijkere’ weg naar links of rechts kiest. Heel verdrietig en herkenbaar, zoals ik om me heen al vaak heb gehoord, voor veel gevoelige mensen.

Vergeving en compassie

Als je als kind een soortgelijke ervaring hebt gehad, in mijn geval was dat gelukkig niet zo, is het begrijpelijk dat je hier in eerste instantie boos en verdrietig over bent. Zeker als je er vandaag de dag, misschien wel tientallen jaren later, nog veel last van hebt. Maar helpt het je in ontwikkeling en groei verder als je je ouders en/of omgeving van alles kwalijk blijft nemen en je jezelf als ‘slachtoffer’ op blijft stellen?! Ergens heb je toch zelf, voordat je werd geboren, voor deze ervaringen gekozen. Laat daarom, als het lukt en je er klaar voor bent, je boosheid en wrok los door te vergeven. Vergeving en compassie brengen je zoveel verder. Het maakt het leven letterlijk lichter en liefdevoller. Blijkbaar heeft jouw ziel dergelijke, pijnlijke ervaringen nodig gehad om verder te kunnen groeien. Bekijk het daarom positief en wees dankbaar voor deze levensles en kans het voor je eigen kinderen anders te doen en hardnekkig karma te transformeren. Elke dag kun je hiermee beginnen en het heft in eigen handen nemen. Hoe bevrijdend en helend klinken bijvoorbeeld de volgende woorden: “Ik leef mijn eigen leven en niet dat van een ander!”. Je kunt het nog krachtiger maken door voor de spiegel te gaan staan en jezelf recht in de ogen/ziel te kijken en het een paar keer hardop achter elkaar te zeggen. En voel wat het met je doet… Geluksmomentje?! 🙂

Verlichting?!

Vanaf het moment dat je wordt geboren wordt je eigenlijk al zo uitgedaagd en op de proef gesteld dat een aantal na verloop van jaren letterlijk het ‘zielenspoor’ bijster raakt. Vooral bij gevoelige mensen, vanwege hun empathie en groot aanpassingsvermogen, kan deze ‘ontsporing’ behoorlijk heftig zijn en een tijdje duren. Maar op een gegeven moment in je leven, door een bepaalde gebeurtenis of bijzondere ontmoeting, hoor je ineens weer de stem van je ziel vol liefde naar je fluisteren dat je weer thuis bij jezelf mag komen en mag worden wie je werkelijk bent. En dat je helemaal goed bent zoals je bent. Ik herinner me dat moment nog precies; heel bijzonder om te ervaren. Dat was voor mij het begin van een intens groeiproces van bewustwording. Als je jezelf dan helemaal hebt teruggevonden, zou je dan verlicht zijn?! Hopelijk kom ik daar ooit, als ik grijs en bejaard ben, een beetje bij in de buurt… Dat zou al heel mooi zijn! Eerst heb ik nog wel een paar ‘hindernisjes’ te nemen… ;-).

Hartegroet,
Maartje

10 REACTIES

  1. Met lood in de schoenen (dat moeten aartsengelen nu eenmaal hebben) ben ik vanochtend eens voor de spiegel gaan staan om te kijken wat ik zou zien.
    .
    Hier komt tie.
    .
    https://www.youtube.com/watch?v=uWi5iXnguTU
    .
    Ach, kan zijn nut hebben vanuit nog een beeld van jezelf.
    .
    Als ik in de spiegel kijk dan zie ik dat er iets voor die spiegel staat en dat het niet de kat van de buren is maar voor de rest is er niets. Of dat iets nou aardig, geliefd, gewenst, leuk, mooi, lelijk of wat dan ook is komt er niet vanuit die mind op.
    .
    Wonderlijk toch wat die mind met heel zijn/haar verleden je van alles kan doen geloven m.b.t. wat je zou zijn.
    .
    Maar stel je zou nog de behoefte hebben (wat ook maar aangeleerd of een gevolg is van afhankelijk geboren te zijn) om wat te zijn waarom kiest de mens er nu direct niet voor om het mooiste, geweldigste te zijn wat het zich kan voorstellen.

  2. Lieve Maartje, de slachtofferrol is voor mij ook zo herkenbaar, maar ben er inmiddels overheen. Ik ben meerdere keren wakkergeschud. Dit jaar is de tweede keer van een enorme ommekeer in mijn leven. Nu wordt ik voor de tweede keer herboren. Het begin van mijn derde leven. Sinds enkele jaren ben ik ervan overtuigd dat we al verlicht zijn, maar dat we het alleen nog moeten geloven. Ik ben inmiddels ervan overtuigd maar wil ik het nog niet helemaal geloven en ik vind het moeilijk om ernaar te handelen. Omdat mijn innerlijke wereld zo verschilt van de buitenwereld die dit nog niet ziet. Het heeft tijd nodig.

  3. nou Aartje………tis toch voor mij steeds opnieuw weer een opluchting/bevrijding/spanning valt weg en stiekem toch ook een fijn gevoel 🙂 🙂 op het moment dat ik me steeds (sneller) bewust ben van wat ik NIET ben!! hahaha…..kuzz van mij <3

    • Sabine, heerlijk toch dat fijne gevoel, geniet er maar van zolang het er nog is want dat gevoel mag er gewoon zijn. Het gevoel zal mogelijk vanzelf eens verdwijnen omdat je dan nooit meer bent wie je NIET bent.
      .
      Ik had vroeger verzet bij dat soort gevoelens omdat er de gedachte was dat dat niet mocht en die gedachte blokkeerde het natuurlijke proces een beetje.
      .
      Maar gelukkig ben jij veel bewuster dan 'ik was'.
      .
      Nou dan kus ik je lekker terug.

  4. "Als je jezelf dan helemaal hebt teruggevonden, zou je dan verlicht zijn?!"
    .
    Dat hangt er maar net vanaf wat de mens verstaat onder; 'jezelf'.
    .
    Als ik heb het over mezelf/jezelf dan ontbreekt eigenlijk enkel nog de geur van een verse bolus maar meer ook niet.
    .
    Nee even zonder dollen natuurlijk, alhoewel, verlicht zijn is niets anders dan een geheel niet meer met zoiets als 'jezelf' bezig zijn.
    .
    Of beter geschreven; er is niets meer wat ergens mee bezig is.
    .
    Er wordt dan enkel simpelweg gedaan wat er gedaan wordt.
    .
    Zoals een long niet bezig is met of er nou wel of niet genoeg zuurstof opgenomen wordt, de long die doet als een long.
    .
    Als alle reut m.b.t. ieder gevoel/beeld/denkbeeld m.b.t. een jezelf is verdwenen dan ben je niet meer bezig met een jezelf, je doet wat je doet en meer is er niet, daar komt geen gevoel of gedachte aan te pas, gaat allemaal vanzelf.
    .
    M.a.w nog bezig zijn met jezelf betekent dat je niet jezelf bent.
    .
    Als onbezorgd, nog speels kind deden we ook maar wat en bestond er niet zoiets als een 'jezelf '.
    .
    Enkel toen was er nog niet de bewustheid daar van of daarvan.
    .
    Maar ja ik heb makkelijk praten ik ben verlicht geboren.
    .
    Trouwens, ja Aart, de meeste mensen zijn niet op zoek naar dat zogenaamde zichzelf maar zijn vanuit ego-energie bezig om het aangenaam te hebben. Ze denken dat als alles maar conform de comfortzone is dat dan alles koek en ei is maar dat heeft nou net niets van doen met dat 'jezelf zijn.
    .
    Jezelf zijn is hooguit in de realiteit van Nu staan en zien/ervaren wat er werkelijk is en dan hoef je niet bezig te zijn met een jezelf, je doet simpelweg jezelf.
    .
    Ik begrijp er zelf ook weer niets van, wat een letters.

  5. Wat een geweldige timing, dat ik dit artikeltje vandaag mocht lezen… zit er precies midden in, haha, 'ben aan het opstaan en bijdraaien'…

  6. Compassie en vergeving maken je zoveel lichter . een pracht zin Maartje , ik pas ze al jaren toe . en dat bevalt mij prima .
    Ben al een beetje grijs en tikkeltje bejaard . Dank je voor je wijsheid .
    Liefs Jannie .

  7. Graag gelezen Maartje. Ook wel een mooie afsluitende vraag, of je verlicht bent als je jezelf dan helemaal hebt teruggevonden. Of ga je jezelf dan gewoon weer opnieuw bedenken, scheppen in een ander licht. Treffend vond ik dit: "De gevolgen van het wakker schudden kunnen echter per persoon enorm verschillen. De een merkt er niet zoveel van, terwijl de ander een heftig transformatieproces voor de kiezen krijgt waar maar geen einde aan lijkt te komen. De impact van het wakker schudden, wordt naar mijn gevoel bepaald door de mate van ‘afdrijving’ en je levensdoel." Ik heb dat gevoel ook heel sterk. Het is dan soms best erg om te zien als iemand worstelt met de vraag wat dat levensdoel is. Het lijkt voor sommigen soms zo diep begraven.

  8. Lieve Maartje
    bedankt voor je artikel.
    herkenbaar en mooi geschreven.
    ik wens je een ketting van geluksmomenten aan elkaar.
    en ja verlicht zijn…n lichtend prachtig voorbeeld is al mooi.
    licht en liefde
    xxx
    Els

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in