DELEN
Vrouwelijke archetypes die bepaalde energieën vertegenwoordigen

Contemplatieve en spirituele liefde

Mystica Beatrijs van Nazareth werd geboren in Tienen (B). Haar moeder stierf toen ze zeven jaar oud was. Ze werd om die reden uitbesteed aan begijnen en zusters, die haar dienden op te voeden. Ze werd al novice in het Cisterciënzerklooster in Jodoigne op 16-jarige leeftijd. Zo vroom was ze.

Wat nog bijzonder aan haar was, dat was dat ze schreef, en nog wel in de Nederlandse volkstaal. En dat haar geschriften uit 1208 en later, gedeeltelijk bewaard bleven. In latere eeuwen werden ze vertaald naar het Latijn.  ‘Van seven manieren van heiliger minnen’ bevat de kern van haar mystieke leer: ze schrijft daarin over de opgang tot in de mystieke liefde (Godsliefde) en de ascentie.

Hierin onderscheidt ze 7 stadia:

1.(zelf)zuiverende liefde,
2. dienende liefde,
3. het verlangen naar volle liefde,
4. mystieke liefdesvreugde,
5. liefdesstorm,
6. zegevierende liefde en uiteindelijk
7. de overgang naar de eeuwige liefde (ascentie, reizen naar het licht).

Ze vond haar weg naar eeuwige liefde binnen de kloostermuren van onder andere het Maagdendalklooster in Tienen, gewijd aan Maria Magdalena en in Jodoigne en Nazareth. Dat eerste klooster werd overigens door haar vader gesticht.

We hebben het hier over het (vroege) christendom en vrouwen waren toen echt niet onbelangrijk. Misschien kregen ze zelfs teveel bijval in de patriarchaal georiënteerde Kerk? Maria Magdalena viel pas eeuwen later in ongenade door Rome. Heilige geschriften, maar ook politieke, sociale, economische, volgen altijd de geest of het bewustzijn van de tijd.

Het waren uitgerekend de Romeinen die de eerste christenen en heidenen hadden afgeslacht, die op een later tijdstip in onze gewesten die zogezegde ‘heidenen’ dwongen het (nu geromaniseerde) Christendom te belijden en hun Keltische godinnen en natuurgoden vaarwel te zeggen.

Maar vasthoudend als de mens toen was, de Keltische cultus leefde nog verder, hetzij in een verchristelijkt jasje. Op de cultusplaatsen in open lucht (vaak aangeduid met menhirs die de energie van deze krachtplaatsen opslorpten en nog versterkten, verschenen kerken en kapellen. Sommige vruchtbaarheidsrituelen gingen over in processies en natuurwijdingen en bestaan vandaag nog. Denk maar aan de paardenprocessie in Hakendover die op paasmaandag ‘paardenhoefsgewijs’ de velden vruchtbaar dient te maken.

Aardse liefdesvormen

Maar er zijn nog veel bekendere vrouwelijke archetypes, wiens energie vandaag weer wordt neergezet, ditmaal door vele vrouwen over heel de wereld die aspecten daarvan in zichzelf meedragen. Dat is ook nodig voor de wereld, dat de vrouwelijke energie meer in balans komt met de al sterk vertegenwoordigde mannelijke energie, zodat een meer evenwichtige energie de wereld bezielt.

We moeten dringend naar een balanssituatie evolueren. Dat heft de disbalansen op en dat geeft de aarde het meeste kans op voortbestaan, maar dat geldt ook voor al de natuurlijke soorten die haar bevolken. En wij behoren tot die soorten. Ik zie ons als het bewegende bewustzijn van de aarde. Elk individu draagt een stukje van dat bewustzijn, en samen leggen we de hele puzzel.

De vibratie van de aarde volgt ons bewustzijn en ons bewustzijn is weer gecorreleerd aan dat van de aarde. Die vibratie moet dringend omhoog. Ook zielen afkomstig van planeten met een hoger bewustzijn incarneerden om die vibratie vandaag te boosten, oud karma versneld in te lossen.

En dan zijn er nog de vele teruggekeerden, zielen die al ascentie hadden bereikt door vele malen te incarneren. Ook zij helpen mee. Wie dat precies zijn? Ze zijn incognito, onopvallend neergezet. Het kan dus je buurvrouw zijn, die nu werkt als kuisvrouw in een bejaardenhome. Ze kan onwetend zijn over haar zielsafkomst, maar toch zal ze (onbewust) mee de vibratie helpen verhogen.

Volgens mij (maar wie ben ik?) vertegenwoordigen de sterke vrouwensymbolen (of ze allen ook echt bestonden, dat laat ik in het midden want er zijn teveel grote niet zo toevallige gelijkenissen) elk een soort liefdesvorm, vrouwelijke energie en bewustzijnsniveau en vandaar dat vele spiritueel georiënteerde vrouwen zich in hen of deze archetypes (hier sterke vrouwensymbolen, vertegenwoordigers van het vrouwelijke principe) kunnen herkennen want ze zitten als gebeiteld in ons collectief bewustzijn. (Ik kwam reeds vele reïncarnaties van Maria Magdalena tegen, maar klopt dit wel?).

Misschien bevatten die vrouwen met zo’n sterke herkenning in haar wel zielsaspecten van deze vrouwen, of waren ze hen ooit zeer toegewijd als christenen, kloosterlingen, priesteressen…?. We hebben het christelijk geloof nog in onze wortels, en de cultus zit nog ingebed in ons collectief bewustzijn, ook al belijd je het christendom vandaag niet meer. Dus via onze intuïtieve gaven kunnen we soms ‘toch’ informatie over hen downloaden. Of omtrent je eigen geloofssysteem in een bepaalde incarnatie.

Weet echter dat de beste christelijke en ethische waarden universeel van aard zijn en door geen enkel geloofssysteem kunnen worden geclaimd. Wat goed aanvoelt door iedereen, wat licht brengt, dat is gewoon universeel goed. Het is liefde en liefde vertoont zich in veel vormen, zoals die wijze Beatrijs in 1210 al schreef.

Ik maak me sterk dat we door de vele migraties en door de smeltkroes die zo kan ontstaan, terug die grote culturele overeenkomsten zullen kunnen ontdekken als we ons niet blijven blindstaren op wat ons van elkaar scheidt. Nu worden we gedwongen elkaar tegemoet te treden en te helpen. En vroeger bepaalden hun en onze media alle beeldvorming omtrent elkaar.

Wie zijn ze? En welke liefde/energie vertegenwoordigen ze?

H. Maria Magdalena wordt als energie het meest herkend. Symbolisch komt ze volgens mij overeen met aspecten waarin elke vrouw zich wel herkent, want Maria Magdalena is werelds, lichamelijk en niet zonder zonden. Zowel sterk als zwak, eerst donker en dan licht.

  •  – totale toewijding aan een partner, volle partnerliefde (geest, hart, lichaam)
  •  – ze had donker en licht, maar koos uiteindelijk resoluut voor licht
  •  – geen mystieke liefde, maar dolverliefd en toegewijd, beleed ook de lichamelijke liefde (haar lichaam was haar tempel, ingewijd in de leer van Isis? tempelpriesteres?)
  •  – ze had de kracht van het gesproken (helende) woord
  •  – ze was berouwvol en erg wijs, koos later voor een solitair en onthecht bestaan
  •  – ze had kinderen (waaronder de H. Sarah?), maar koos daarna met haar helende krachten om mensen en plaatsen te healen, en uiteindelijk als heremiet te gaan leven

Helaas pindakaas, ongeveer hetzelfde verhaal als over Maria Magdalena vinden we in de (donkere) Maria van Egypte. Verhalen hebben elkaar duidelijk cultureel beïnvloed. Door de misgraties? Dat was één van de vele tempelpriesteressen van Isis. Zulke tempelpriesterssen hadden rituele seksuele gemeenschap met mannen, die hen op die manier krachtiger maakten want ze verbonden zich zo met een godin.

Die vrouwen gingen bewust geen hartsrelaties aan. Ze werden gedurende jaren ingewijd in de vreemde cultus. Maar Maria van Egypte geraakte verslingerd aan de lustgevoelens, en dat was nu niet de bedoeling. Ze wilde een keertje het kruis gaan eren en werd krachtig achteruit geslingerd. Ze begreep dat het kwam door haar manier van zijn/doen. Daarna besloot ze als een heremiet door het leven te gaan en dus afstand te doen van bezittingen. Ze zou zelfs over de Jordaan hebben kunnen lopen.

Deze Maria lijkt ook linken te hebben met de donkere Egyptische Sarah, die het heilige gezelschap dat Palestina ontvluchtte na de kruisiging van Jezus, begeleidde in het onstabiele vluchtbootje van Jozef van Armimathea. En die donkere Sarah is mogelijk weer de figuur achter de heilige Sarah-El-Kali van Saint-Marie-de-la-Mer, nu nog steeds de patrones van de dansende zigeuners. Zigeuners bidden niet, maar dansen om in een andere bewustzijnsstaat te geraken. Net zoals de dansende David van het gelijknamige koningsgeslacht.

En er zijn nog meer Maria’s en Magdalenes en al die verhalen bevatten echt hele grote overeenkomsten, maar zijn lang niet gelijk. Zelfs de channelings (en boeken) daaromtrent zijn vaak erg verschillend. Best wel ontgoochelend, want je vraagt je af, wat klopt nu en wat niet?

Conclusie: Wie of wat is nu in feite niet meer belangrijk, het gaat om wat zij hier op aarde vertegenwoordigen en wat ze via jou (terug) dienen neer te zetten aan vrouwelijke energie. Zo verscheen Maria Magdalena aan de mystica H. Catherina en de H. Catharina later aan een andere bekende mystica: Jeanne d’Arc. Het waren dus duidelijk hun inspiratiebronnen, en mogelijk kwam hun energie hen van pas.

Ik vermoed dat de H. Catherina vooral symbool stond voor vrouwelijke kracht, zelfbeschikkingsrecht van de vrouw (ze weigerde een politiek geregeld huwelijk met een machtig Romeins Keizer) en ze bezat (overhalende) wijsheid. Zij kon beschadigde zielen en verdorven zielen overhalen zich weer naar het licht te keren, vooral al schrijvende, en via gesprekken. Ze had de kracht van het woord. Ze was een voorvechtster van het vroege Christendom en hielp het ideëel mee vorm te geven. Zij had als bevoorrechte toegang tot de heilige bibliotheek van Alexandrië.

Ze werd in opdracht van de afgewezen Keizer geradbraakt op een karrenwiel, maar aan haar ziel kon hij toch niet. Dat rad werd haar symbool, maar eigenlijk verwijst het rad tegelijkertijd naar het karmische wiel. Zij kon dit wiel naar links of naar rechts helpen bewegen. Naar karma (slechte kettingreacties) of naar dharma (goede kettingreacties).

Daarin zie je de link met legendes vanuit het Oosten. Kali Durga (= zwarte Kali) kon ook zware energieën transmuteren naar lichte energieën. Demonen zuiveren. Ze deed dit als groepsziel vooral in zichzelf, zodat de transmutatie kon plaatsvinden. Die fase (Kali Yuga) staat in het hindoeïsme symbool voor deze tijd, waarin we geregeerd worden door demonen en conflicten, en dringend naar oplossingen moeten zoeken om naar het tijdperk van rust te kunnen gaan.

Zij zien de evolutie als oneindige cycli die altijd deze binnenevolutie volgen: 1) Shiva (ontstaan) 2) Groei en bloei (Parvati) 3) conflict en het zoeken naar oplossingen, transmutatie (Durga) en 4) rust of eenheid (Shiva vindt Shakti of volledig de getransformeerde Kali).

India ligt ver van hier, maar zie je de analogie met de mythe van Guinevere en koning Arthur? Arthur, de rechtvaardige Angelsaks, die het gezag van de Romeinse bezetter accepteerde en zo zijn eigen volk in de steek liet. Wijze Guinevere bracht hem tot het inzicht dat de menselijke geest altijd vrij moest zijn. Door het huwelijk van tot de Roomse kerk bekeerde Arthur met Woad Guinevere, kwam er eindelijk rust in die gewesten door het verzoenende samenwerkingsverbond tussen allerlei met elkaar strijdende geloofsculturen.

Guinvere was wijs, intuïtief, verzoenend en zacht. Koning Arthur rechtvaardig, rationeel moedig, doortastend. Het mannelijke en het vrouwelijke principe kwam door hun liefdesverbond eindelijk weer in evenwicht.

Kali Durga is ook zwart, en zo zou je daarin de H. Sarah weer kunnen herkennen, of zelfs Isis, de Zwarte Madonna en nog vele andere godinnen en planeten… Kali heeft zelf echter verschillende verschijningsvormen. Haar zwarte vorm wijst op haar vernietigende aspect (de aarde kan sterk reageren wanneer er teveel uit balans wordt gegaan).

De Egypthische Hathor als moedergodin draagt ook zo’n vernietigende kracht in zich (zoals alle vrouwen). In die hoedanigheid noemt men haar Sekhmet. Ze was niet de moeder van Horus, maar zijn voedster. Bemerk opnieuw de culturele en symbolische overeenkomsten + de analogie in de beeldencultuur: Moeder Maria met Jezus op de schoot en Isis met Horus op de schoot. Moedergodin Isis, die huwde met Osiris. Zeer ingewikkelde mythes en boeiende (gecodeerde) verhalen…

Jeanne d’Arc was vooral de strijdvaardige vrouw, die haar kwaliteiten en griffioenkracht inzette voor het goede doel. (In die tijd was dit blijkbaar oorlog voeren 🙂   Ze was moedig en doortastend. Ze streed voor haar volk, dat niet meer onderdrukt wilde worden. Ze gaf hen hoop. Weer gaat het om het recht op zelfbeschikking, maar nu dat van een gans volk. Ze had dus leiderschap in zichen ze liet in een vrouwonvriendelijk klimaat zien dat ook een vrouw kon worden geloofd, en over bepaalde unieke kwaliteiten beschikte. Ze eindigde wel op de brandstapel, ook al beweert men in haar streek dat een andere vrouw haar plaats innam, zodat Jeanne toch op hoge leeftijd een natuurlijke dood stierf.

Dus voor Kali, Isis, Tara, de Zwarte Madonna, Gaia, Sofia… geldt:

  •  – Wijsheid en griffioenkracht die ingezet wordt voor het grotere geheel
  •  – een energietransmuterende aandacht, liefhebben vanuit mededogen
  •  – wijsheid, intuïtie

H. Catharina van Alexandrië, H. Catherina van Siëna, H. Magdalena, Jeanne d’Arc als archetypes van en dragers van deze energieën:

  •  – wijsheid, leren door levenservaringen
  •  – de kracht van het helende en transmuterende woord door het doorgeven van inzichten
  •  – het recht op zelfbeschikking van vrouwen, eigen autoriteitvrije geest en wil
  •  – volharding, moed
  •  – toewijding aan Jezus en eigen volk, eigen wil

Spirituele en  aardse liefde (perfecte verbinding aarde en hogere werelden)

H. Maria werd zeer heel hoogbewust geboren, en zonder erfzondes (dus zonder DNA met daarin die karmische informatie). Ze zou dus onbevlekt zijn ontvangen en later ook onbevlekt (ongeslachtelijk) zelf een kind voortbrengen. Symbolisch zou je dit kunnen zien als de zelfgeneratieve aarde, die ook evolutionair en ongeslachtelijk soorten voortbrengt en vol automatisch processen in gang zet.

Maria is de moeder van allen en dat is moeder aarde ook. Ze wordt vooral vereerd om haar toewijding, haar grote moederliefde en mededogen. Ze diende op jonge leeftijd Jezus af te staan want hij zou elders nog  lering moeten ontvangen. Bij de Essenen, als engelen uit de toekomst? Maria  begreep dat hij hogere doelen diende dan enkel een zoon te zijn in dit gezin.

Ze wordt ook gezien als zuiver van hart, wat dan leidt het tot onvoorwaardelijke liefde. En ze kijkt vol mededogen neer op de wereld onder haar voeten, die met ons mensen wordt bevolkt. Ze wil 1000 x 1000 kansen geven, ze is niet veroordelend.

Ze werd gelinkt aan de reïncarnatie van Sananda, die nu ‘als Jezus’ via haar moederschoot terug op de wereld zou worden gezet. In dit verhaal herken je dan weer de Egyptische godenparabel van Isis (gemalin van Osiris) die haar kindje Horus op de schoot heeft. Horus werd ook ongeslachtelijk voortgebracht want Osiris overleed. Isis wekte hem terug tot leven door hem terug samen te puzzelen. Symboliek hierachter? De sterke regeneratieve kracht van de aarde?

Ook omtrent deze Maria bestaan ontelbare verhalen en weerom, ze komen lang niet allemaal overeen. Maar ook dat is van geen belang meer. Het gaat het om de energie die zij (via ons vrouwen) hier en nu kan neerzetten. Of om de vrouwelijke energie die ook mannen in zich dragen en die zich terug mag tonen als evenwaardig en niet als iets waarop moet worden neergekeken, als zijn zwak, emotioneel of irrationeel. De man moet zijn intuïtieve vrouwelijke kwaliteiten niet meer onderdrukken en mag zich ook weer naar zijn binnenwereld keren, in plaats van altijd sterk, stoer, rationeel, ordenend te moeten zijn in de buitenwereld.

Groene en Witte Tara (boeddhisme), H. Maria en haar moeder H. Anna, H. Sarah (als aardse stammoeder van de Joden):

  •  – onvoorwaardelijke moederliefde en allesomvattende liefde, zorg
  •  – onbaatzuchtigheid, zuiverheid
  •  – vergevingsgezindheid, steeds weer opnieuw kansen geven
  •  – liefde voor de natuur, vruchtbaarheid, zorg
  •  – mededogen of compassie
  •  – schoonheid,  vreugde, creativiteit  ‘zachtheid’

De geëmancipeerde vrouw ging doorheen een evolutie en kan gerust voor zichzelf opkomen, maar moet terug de zachtheid hervinden, zichzelf e-vrouw-ciperen. Hoe meer we de mannelijke en vrouwelijke energie in onszelf terug kunnen verzoenen, hoe meer we mentaal-emotioneel weer in balans komen.  En hoe bewuster we zullen denken en handelen en als uitvloeisel daarvan:  hoe sneller de aarde terug in balans komt, want we zijn op innige wijze met haar verbonden. Zowel als ziel als via ons lichaam (we bestaan uit haar stoffen: haar water en mineralen).

Conclusie:

Merk op dat vandaag niet zozeer het christendom als (vermannelijkt) machtsinstituut overeind blijft (die macht mocht weer afbrokkelen), maar vooral haar archetypes en liefdessymbolen. En dezelfde archetypes vind je overigens overal ter wereld, maar anders voorgesteld en ook ingebed in andere culturen, met andere voorstellingswijzen. Het gaat dus vooral om de energieën die zij vertegenwoordigen.

Nu als energieën die dus al bestaan en waarop wij kunnen inpluggen. En Vrouwelijke energieën die ons altijd en overal in onze intenties kunnen ondersteunen. De vrouwelijke energie moet terug sterker worden neergezet en weer in balans komen met de mannelijke energieën (ordening, ratio, structuren, daadkracht, creatie…).

Om zo naar een wereld te gaan met meer balans tussen binnen- en buitenwereld op een aarde met (daardoor) veel hogere overlevingkansen. Hetzelfde geldt voor de natuur die bij haar hoort (inclusief wijzelf als mensensoort).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in