Wie vult jouw mandje van behoeftigheid
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Behoefte aan Liefde

Als mens zijn we behoeftig. We hebben o.a. behoefte aan steun, behoefte om gezien te worden, om gekoesterd en geliefd te zijn. In één woord, we zijn op zoek naar; Liefde.

Als kind zijn deze behoeftes ontstaan en we proberen die uit alle macht op te vullen. We proberen dit, veelal onbewust, via andere (ook behoeftige) mensen te doen. En zolang de ander daar toe bereidt is lijkt er weinig aan de hand te zijn.

We “graaien in het mandje van de ander” en zolang de ander ons kan en wil voeden voelen we ons geweldig.

Hongergevoel

Maar wat als die ander op een dag besluit om de inhoud van zijn of haar mandje niet meer te willen delen? Misschien wel omdat hij/zij de inhoud zelf hard nodig heeft, of om de ander te stimuleren om zelf op zoek te gaan naar “proviand”. Dan is daar teleurstelling, verdriet en/of boosheid en bovenal is daar weer het hongergevoel. De honger naar liefde….

Een leeg mandje…

I.p.v. zich af te vragen waarom het eigen mandje leeg is, en deze vervolgens zelf te gaan vullen, wordt er in de regel vaak boos gewezen naar de ander. De ander krijgt de schuld voor het ontstane “hongergevoel”, met alle gevolgen van dien. Relaties en vriendschappen houden op te bestaan. En waar er eerder nog zogenaamde “liefde of vriendschap” stroomde tussen twee mensen is er enkel nog wrok en verwijt te bespeuren.

Zelf verantwoordelijk

Maar is die ander wel verantwoordelijk voor het vullen van ons mandje?

Het antwoord is kort,nl; Nee.

Ten alle tijden zijn we daar zelf verantwoordelijk voor, hoe hevig de honger ook is.

De neiging is groot om de ander te gaan beschuldigen omdat die ons mandje van behoeftigheid niet meer wil of kan opvullen. En de valkuil is er om op zoek te gaan naar iemand anders die ons mandje wel op wil vullen.

Of…..

Op zoek naar “proviand”

We komen op een bepaald punt in ons leven dat we ons gaan beseffen dat we zelf op zoek mogen gaan naar “voedende proviand”. En daar bedoel ik mee; Het ontwikkelen van Zelfliefde en Zelfacceptatie. Zolang we blijven graaien in andermans mandjes blijven we het risico lopen om op een dag zonder proviand te zitten. Als we  stap voor stap zelf ons mandje op gaan vullen lopen we dat risico steeds minder en uiteindelijk helemaal niet meer.

Zodra we onszelf daar bewust van worden kunnen we zelf de verantwoordelijk gaan nemen om ons eigen mandje te gaan vullen. Dit kunnen we echter pas gaan doen als we onze innerlijke behoeftes gaan erkennen en gaan voelen. Als we stoppen met het verdoven van onze pijn d.m.v. drank, seks, roken, shoppen, eten, drugs, gokken, of wat voor dempende verleiding dan ook.

Voelen

Als we letterlijk stil staan bij ons gevoel, en de pijn toe gaan laten die nog in ons huist, dan pas kan er heling gaan ontstaan. Dit kun je op jezelf doen m.b.v. zelfhulpboeken, mediteren en/of visualisaties e.d. maar het hoeft niet perse alleen. Er zijn tegenwoordig vele mogelijkheden waarbij mensen samen komen om met elkaar de innerlijke pijn te transformeren, zodat er weer liefde voor zichzelf en de ander kan gaan stromen. Samen maar toch zelf.

Samen op zoek naar “proviand”, maar ieder zijn/haar eigen mandje vullend.

Ik wens één ieder een prachtig gevulde mand toe!

4 REACTIES

  1. Precies dat Lilian 🙂 Voordat je zover bent dat je emotioneel totaal onafhankelijk bent ben je al wel “even” onderweg… Velen komen daar nooit… Dankjewel voor jullie reacties.

  2. Strict genomen zou je die dan toch niet meer nodig hebben, als je dit letterlijk helemaal uit jezelf kan halen? 🙂

  3. Hoewel ik me hierin heel erg kan vinden vraag ik mij vervolgens dan altijd af wat het nut dan is van relaties?

    Ik bedoel, relaties met andere mensen houden je dus een spiegel voor naar je innerlijke zelf. Oke, voor zover duidelijk. Maar als je dus totale verantwoordelijkheid gaat nemen door liefde te vinden voor jezelf, zonder daarbij afhankelijk te zijn van anderen, waarom zou je dan nog contacten onderhouden met andere mensen?

    • In mijn beleving kan contact met anderen (relatie, vriendschap, vanalles) een hele plezierige aanvulling op je eigen leven zijn. Niet vanuit behoeftigheid (gebrek), maar vanuit de wederzijdse vrije wil samen te creëren, te ervaren en te delen. Niet voor niets bestaat het spreekwoord: gedeelde vreugd is dubbele vreugd.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in