waarheid

door Heidi Verheul
Ik ben mezelf altijd van mijn gedachten bewust geweest.

Ik ben me alleen nooit bewust beweest dat ik ook juist met mijn gedachten mijn omgeving, mijn lijden creëerde.
Zodra ik dit doorhad, ben ik heel bewust aan de slag gegaan met alles wat ik dacht. Alle overtuigingen die ik had over mijzelf, en het leven legde ik onder een loep.
Klopte dit wat ik nu dacht?
Of is dit een overtuiging uit mijn verleden die ik als waarheid heb overgenomen?
Of een overtuiging die een maatschappelijk feit lijkt te zijn?

Wat klopt er van mijn denken? 

Zou het zelfs zo kunnen zijn dat ik mijn eigen ervaringen creëer aan de hand van mijn eigen overtuigingen?
En niet zoals ik zelf heel vaak heb gedacht dat mijn overtuigingen voortkwamen uit mijn ervaringen?

Enkele voorbeelden van gedachten, van overtuigingen waar je in kunt geloven:

Ik ben tolerant,
Ik ben snel ziek,
Ik vind het moeilijk om te veranderen,
Ik kom vaak te laat,
Ik ben niet aardig,
Ik moet realistisch zijn,
Ik ben gelukkig,
Soms overkomen je dingen nu eenmaal,
Alles kan veranderen,
Het is beter om dit zo te doen,
Vechten heeft geen zin,
Alleen kun je nooit iets veranderen,
Ik heb een hekel aan honden,
Ik lust geen spruiten,
Ik word snel dik,
Ik ben bang voor….

Mijn auto gaat niet lang meer mee,
Ik win nooit wat,
Niemand houd van mij,
Ik vind het moeilijk om mezelf te binden aan iemand,

waarheid Zou het kunnen dat Jij juist met alles wat jij denkt ook jouw omgeving creëert? En niet alleen dat, zolang je deze overtuigingen ook vasthoud, je eigen omgeving in stand blijft houden?

Ik ben ervan overtuigd dat ik met al mijn eigen gedachten, alles waar ik dacht in te geloven, of deze overtuigingen nu reëel, echt, positief of negatief, verleden of heden waren, mijn eigen wereld schiep.
En sinds ik nu twee jaar geleden mijn verantwoording nam, en heel consequent en actief mijn gedachten onder de loep nam is mijn leven op een dramatische en positieve wijze veranderd

Wat geloof jij?

En waar wil Jij in geloven?

~Waarheid is dát wat jij als Waarheid creëert~

Met liefde gedeeld,

Heidi Verheul

29 REACTIES

  1. "Wat geloof jij?"
    .
    Het lukt mij niet meer om iets te geloven.
    .
    Voor mij is geloven een denkgebeuren.
    .
    Een reactie van het denken vanuit angst/controle/houvast.
    .
    Die bovenkamer produceert maar wat tie niet laten kan, ik trap er niet meer in.
    .
    In wezen ben ik er nooit ingetrapt, het waren enkel de gedachtes die het simpele moment NU (LEVEN vanuit NU i.p.v. de gedachtenwereld) van eieren maakten.
    .
    .
    https://www.youtube.com/watch?v=Kc0P_Knuei0
    .
    What is it that i realy know right now, when i don`t believe my thoughts (gevoelens zijn een gevolg van gedachten, dit voor mensen die die gedachtes niet opmerken en enkel gevoelens herkennen).
    .
    Als ik Heidi lees dan moet ik altijd even jodelen.

  2. Lieve Heidi,

    Mooi stuk heb je weer geschreven.

    Ik vind de verhalen van mensen in het algemeen die spreken uit eigen ervaring omdat ze het werkelijk hebben mee gemaakt altijd zo mooi. Dat is altijd de beste leerschool.
    Jij en zoveel anderen die hier schrijven hebben zo ontzettend veel ellende meegemaakt dat dat mij ten aller tijde diep raakt tot in mijn hart en ziel. Jou verhaal raakt mij.
    En ik heb het je al eerder geschreven maar je kan het maar nooit vaak genoeg zeggen(en horen en lezen in dit geval :))

    Ik vind jou een dappere, moedige, mooie vrouw die door alles wat ze heeft meegemaakt is gegroeid tot wie jij nu bent.

    Waar geloof ik in?

    In mijzelf, jou en iedereen!!!!

    liefs <3<3<3 sabine

      • Hahahaha, Susanne, Heidi, Ik snapte hem ook niet helemaal…….:)
        Zoals je al schrijft Susanne,is het aan jou gericht ben het er ook helemaal mee eens 🙂

        Dikke knuffel voor jullie allebij enne ook dikke knuffel voor Gordon

        ♡♥♡★ Sabine

        • @sabine,

          Hey Sabine,

          Hahahaha 🙂 , nee, inderdaad, ik dacht; ‘aan wie is-ie nu..? ‘
          Dat je dan een compliment aanneemt en zegt ‘goh dank je wel, wat attent’.. en dat-ie dan helemaal niet voor je bedoeld blijkt te zijn, weet je wel 🙂 , is ook zo wat, hahaha 🙂 .
          Dus ja, vandaar dat ik dan maar even zo reageerde.

          Ook Gordon z’n reactie overigens, heeft-ie het nu over jou, over mij, hoe zit dat.. Alhoewel ik ook niet helemaal weet hoe zíjn reactie vervolgens dan weer kan interpreteren, want het kan ook beetje spottend bedoeld zijn, maar, zeg ik er bij, kan hier totaal met/door mijn gekleurde bril kijken. 🙂

          Vandaar dat ik ook dan gewoon een knuffel terug voor iedereen doe, jij, Heidi, Gordon, en mezelf dan ook maar, want ja, ik vind jullie allen lief. Doen we het op zo’n manier.

          Groetjes! 🙂

          Liefs, Susanne

          • @Susanne,
            Hahahaha, ja door de gauwigheid reageren
            krijg je dit soort dingen 😉

            Maar hij was gericht aan Susanne,
            hoewel jullie allemaal prachtmensen zijn!!
            (en daarnaast heb ik Sabine op faceboek een reactie gegeven) 😉 hihihi

            En wat je uitstraalt trek je aan hé 😉
            Ik ben dankbaar voor wat ik uitstraal,
            want ik trek de mooiste mensen aan!
            Dikke knuffel aan jullie allemaal <3

            • @Heidi,

              Hoi Heidi,

              Je schrijft: ” Ik ben dankbaar voor wat ik uitstraal,
              want ik trek de mooiste mensen aan! ”

              Wat zeg je dat mooi! 🙂 . Ik heb werkelijk waar dat nog nooit iemand over zichzelf horen zeggen. Ontzettend verfrissend. Over je affirmeren gesproken… 🙂 🙂

              Liefs, Susanne

  3. Mooi Marijke en herkenbaar!

    Na de geboorte van mijn eerste kindje kon ik bijna niets meer eten. Verdroeg het niet meer. Ik heb me daar lang in laten gaan in die gedachte, maar het gevaar is dat die gedachte je gaat leven.

    Ik ben inderdaad begonnen met mezelf elke dag te zeggen dat ik het wel kon. En nu eet ik terug zo goed al alles.

    Ook met koude of pijn, merk ik dat onze gedachte en de manier waarop we ons lichaam al dan niet verder onder druk of stress zetten door daar in mee te gaan een impact heeft. Je juist bewust worden dat koude maar een gevoel is, dat je dat niet als onaangenaam hoeft te ervaren helpt me om er beter tegen te kunnen. Het lukt me nu al om me bijna volledig af te spoelen met koud water.

    Gedachte over verdienen lukken me nog niet goed. Ik merk dat bvb verdienen om te winnen nog veel weerstand in me oproept. Deels ook omdat dat om materiële zaken gaat en ik dat minder belangrijk vind, maar anderzijds heeft het ook een goede zijde. Dus daar werk ik nu al een tijdje aan, aan verdienen. 🙂

    Nu begin ik weerstand te voelen voor de therapie die ik volg, want daar bespreek je in wat je niet wil zien. Heb het gevoel dat ik door dat te vertellen het langer in stand hou. Maar anderzijds misschien is dat enkel zo omdat ik dat denk en er bang voor ben. 🙂

    Ook bij de kindjes probeer ik er op te letten dat ik ze leer kiezen, bewust zijn van hun gedachte. Is niet altijd even makkelijk. Soms bekijken ze mij alsof ik van Mars kom. En misschien is dat ook wel zo.

    Maar dank je voor het delen! Dat van de spiegel moet ik misschien maar gaan doen! Lijkt me fijn en niet enkel voor mij. 🙂

    • @Nele,
      Lieve Nele,
      wat goed dat je het effect voelt van het ombuigen van je gedachten, mooi hé 🙂
      En ja, herkenbaar wat je zegt over verdienen/materiële zaken, ik ben daar nu een beetje mee aan het stoeien en oefenen. 😉

      En ik heb jarenlang therapieën gevolgd, vanaf mijn 18e tot aan mijn 33ste, waarvan meerdere jaren dagbehandeling, en waar ik nu achteraf gezien een andere mening over heb ontwikkeld. Nu pas zie ik dat ik juist met het consequent benoemen van dat wat ik allemaal heb meegemaakt, en dat wat allemaal slecht ging in mijn leven, in heel die lage energie bleef zitten. En nergens in mijn therapie kwam het op het ombuigen van je gedachten, of het benoemen van de positieve dingen. Wat er snel gebeurd in therapie is om het gevolg van je klachten te verminderen met medicijnen, ik heb zo ontzettend veel medicijnen gebruikt, wat een flinke aanslag is geweest om mijn lijf, en wat mij eigenlijk verder van huis bracht zeg maar.
      Ik ben daardoor ook veel meer in mijn hoofd gaan zitten, ik wilde alles analyseren om het een plekje te geven, en ben daardoor helemaal uit mijn gevoel gegaan. Wat nodig is geweest hoor, soms moet je tegen een grens aanlopen om je bewuster te worden 🙂

      Alles wat je meemaakt, je wordt er zoveel wijzer van mits je het aandurft om echt helemaal naar jezelf te kijken, en je ook de donkere kanten van jezelf durft te belichten.

      Ik ben nu een jaar verder, ik ben mij consequent bewust van alles wat ik denk, sterker gezegd, ik stuur mijn eigen denken, en denk de hele dag door mooie liefdevolle gedachten. En wanneer ik merk dat ik door moeheid of teveel prikkels wat afgeleid ben, en dat mijn gedachten willen gaan dwalen kan ik mezelf zo weer terug fluiten.
      Het gaat je zo makkelijk af dan 🙂

      Dikke knuffel!!

      • Dank je lieve Heidi!

        En ik heb jarenlang therapieën gevolgd, vanaf mijn 18e tot aan mijn 33ste, waarvan meerdere jaren dagbehandeling, en waar ik nu achteraf gezien een andere mening over heb ontwikkeld. Nu pas zie ik dat ik juist met het consequent benoemen van dat wat ik allemaal heb meegemaakt, en dat wat allemaal slecht ging in mijn leven, in heel die lage energie bleef zitten.

        Ja herkenbaar. De therapie heeft me al veel kanten van mezelf laten herkennen die ik niet ten volle wou zien. Maar misschien is het nu tijd om het ook uit te spreken dat ik het in het vervolg op het positieve wil richten. Gedachte en vooral uitgesproken woorden hebben veel krachten. 🙂

        Ik ben nu ook in een fase gekomen dat ik alerter wordt voor mijn denken. En dat weg stuur. Ook je aandacht bewust richten op een positief doel, wanneer je iets doet wat je aanvankelijk niet zo leuk vind kan heel goed helpen. Bvb huishouden uit liefde voor je kids. 🙂

        Dikke knuffel terug!!

    • @Nele,

      Hoi Nele,

      Het hardop uitspreken waar je last van hebt, waar je weerstand bij hebt, is ook goed, zeker in therapie. Om voor jezelf helder te krijgen hoe of wat. Je ook pas iets loslaten als je weet wat je vasthoudt. Dus het benoemen van dingen is je eigen gevoel ook serieus nemen en daardoor ben je al een stuk liever voor jezelf. Wanneer je je gevoelens erkent, durft te erkennen, ben je eigenlijk al op de helft. 🙂

      ’t Kan inderdaad wel zo zijn, dat wanneer je eenmaal inderdaad helder hebt waar je nu precies last van hebt, en je daar verder niets meer mee doet, ja, dan kan het alsnog ergens blijven hangen. Ook een kwestie van de juiste therpapie en juiste therapeut vinden, en ook dat kan even zoeken zijn. 😉 .

      Om te weten hoe het voelt om iets los te laten, dien je ook te weten hoe het voelt om iets vasthouden. Ik las laatst ook ergens dat je iets eerst ook vast dient te hebben gehouden, voordat je het überhaupt los kan laten. Dus eerst je eigen gevoelen Opeisen als het ware, er verantwoording voornemen, toe-eigenen, en dán kan je er voor kiezen om het los te laten. 🙂

      Hoe minder je bang voor je eigen gevoel wordt, je eigen weerstanden, kortom alles wat je eigenlijk liever niet wil weten, hoe minder je er juist weerstand krijgt. Door ze toe te laten, te erkennen, ze er te laten zijn, is jezelf ook een enorme break geven. Je zegt dan tegen het gevoel (en dus eigenlijk tegen een deel van jou): ‘ ’t is oke, je mag er zijn, wees er maar’ . Wanneer je dat durft, en daarmee eigenlijk aangeeft dat je je sterk genoeg voelt om überhaupt iets te voelen en daarmee ook aangeeft dat je je dus veilig genoeg begint te voelen bij jezelf, dan is de helft van de weerstand voor wat het dan ook is dat je voelt bij wijze van spreken al verdwenen. Datgene wat je in de greep houdt verliest dan al voor de helft zijn kracht.

      Angst houdt ook bepaalde dingen ‘ in stand ‘. Wat het ook is dat we bang voor zijn, zolang we daar Weerstand tegen bieden, is dat eigenlijk in feite je eigen innerlijke kind negeren. En hebben anderen dat niet al gedaan? En ga je dan nu zo op die manier ook met je eigen innerlijke kind om? Door toe te laten dat je bang bent voor bepaalde gevoelens, is je eigen innerlijke kind en dus jezelf respecteren. Anderen hebben dat misschien niet gedaan, maar jij kan ten alle tijden jezelf en dus je gevoel gaan respecteren.

      Door te kiezen iets te voelen, iets toe te laten, er tegen te zeggen dat het aanwezig mag zijn, en je daar in oefent, is het gekke dat de angst ervoor juist begint te verdwijnen 🙂 . Bovendien, het gevoel wat het oplevert in jezelf dat je respect toont voor je eigen pijn, je eigen ‘gedoe’ is van zo’n onschatbare waarde, dat dat al een enorme kracht doet geven en je ook meer eigenwaarde begint te voelen, trots op jezelf begint te worden, en dat innerlijke kind aanwezig durven te laten zijn. Want de angst komt uiteindelijk uit dat kleine meisje, uit kleine Nele. En dat is toch logisch? 🙂 .

      Eerst vasthouden, erkennen, aanwezig laten zijn, lief hebben, lief hebben, lief hebben, geloven in je eigen kracht, hardop durven zeggen, en wanneer je daarmee werkt, zal je merken dat energie op een andere, bevrijdene manier zal gaan stromen en is loslaten een gegeven, een automatisch natuurlijk gevolg. 🙂

      Ik las laats iets ontzettends moois. Ik wil dat graag met je delen, Nele:

      ” Wees wie je niet mocht zijn “.

      🙂

      Dus Wees, Nele, wees wie jij niet mocht zijn. Dan zal je worden wie je al bent.

      Dikke knuffel, Susanne

  4. ” Waarheid is dát wat als Waarheid creëert ”

    Zo’n mooie zin. Dank je wel Heidi voor jouw inspirerende tekst! Inspireert me om de aankomende tijd ook daar eens mee aan de slag te gaan, en op te schrijven in een boekje, zodat ik een beetje een helder idee / (in)zicht krijg in wat ik nu eigenlijk de hele dag tegen mijzelf aan het zeggen ben, en of dat nog wel geloofwaardig is. Ben daar voor m’n gevoel echt klaar voor om dat eens even haarfijn uit te kristaliseren.

    Ben wel erg nieuwsgierig geworden, Heidi, hóe jouw leven dan zo ” dramatisch en positief ” veranderd is. 🙂 . Want vaak hoor je inderdaad van mensen die dus vertellen/schrijven dat ze eerst vastzaten aan allerlei bepaalde ideeën/overtuigingen, en op het moment dat ze dat gingen veranderen hun leven enorm veranderde. Maar ja, dat lijkt me natuurlijk ook logisch, ga je anders denken, voelen, ervaren, verandert de omgeving natuurlijk met je mee 🙂 .
    En als ik dan zo persoonlijk mag zijn, wat is dan een goed voorbeeld van een bepaalde overtuiging die jij had in je leven, dat erkende, en hoe ben jij dan vervolgens aan de slag gegaan om die bepaalde overtuiging te veranderen? En waarin veranderde je ‘em dan, en hoe begon die bekrachting van die nieuwe gedachte dan zichtbaar te worden in jouw directe Realiteit? 🙂 . Ben ik persoonlijk heel erg benieuwd naar. Ik houd zelf erg van praktische voorbeelden, om het meer ‘voor ogen’ of iets dergelijks te kunnen zien. Want dit zijn vaak ook wat algemenere teksten, die natuurlijk voor een ieder sowieso gelden.

    In ieder geval bedankt voor je mooie, inspirerende tekst, ik ga er zelf mee aan de slag in mijn leven, heb er zin in! 🙂

    Veel liefs, Susanne

    • @Susanne,
      Dank je wel, en fijn dat ik je geïnspireerd hebt Susanne!
      Even kort wat feitjes over mijn leven dan 😉 :
      Ik ben op mijn 9e uit huis geplaatst vanwege ernstige verwaarlozing, incest, alcoholistische moeder enz enz.
      In een pleegtehuis geplaatst samen met mijn 6 broertjes en zusjes, waar er helaas te weinig zorg en toezicht was.
      Het begin van mijn leven verliep niet over rozen, en waarvan ik op mijn 16e de vruchten plukte, verschillende stoornissen, ernstig depressief, meerdere zelfmoordpogingen, bepaalde relaties aangaan die niet goed voor mij waren. Tja 😉

      7 jaar geleden heb ik nogmaals een zelfmoordpoging gedaan, 3 dagen intensive care, 3 dagen gewone afdeling en zodra ik thuiskwam gewoon doorging met alles waarin ik zat, mijn relatie, mijn omgeving. Ik was nog steeds doof voor het stemmetje in mij 😉

      Nu tweeënhalf jaar geleden stond ik op hetzelfde punt als 7 jaar geleden, maar nu met een pasgeboren kindje, een koopwoning, en ja, nog steeds dezelfde omgeving 🙂

      Mijn zoontje heeft mij in mijn kracht gezet, en nu achteraf gezien zie ik dat ik alles in stand hield door de manier hoe ik over mijzelf dacht, de mensen aantrok die dit gevoel bevestigde, en zo was het cirkeltje rond.

      Ik probeerde te veranderen, jarenlange therapieën, alleen mijn omgeving kon niet omgaan met mijn verandering en als gevolg daarvan probeerde zij mij weer in mijn oude rol te zetten. Het punt, ben ik nu gek, of is mijn omgeving gek heb ik meerdere keren in mijn leven meegemaakt.
      Nu pas zie ik dat het een wereld van verschil in bewustzijn was.
      Het beste wat ik heb kunnen doen is mijn oude omgeving loslaten, en juist door het helemaal alleen komen te staan, kon ik niet meer om mijzelf heen 🙂

      En zoals je hierboven kunt lezen was ik mijzelf altijd al bewust van mijn gedachten, alleen niet van het effect en de kracht die zij hebben.
      Dus wat ik gedaan heb, en dat ging met vallen en opstaan, en nog een keer vallen en opstaan, en vallen en opstaan,
      is mijn gedachten consequent omgebogen naar eigenliefde.
      Ik schreef op een blaadje alles wat ik wilde dat ik was, en ben 😉
      Ik schreef op de spiegel, Ik ben Liefde, Ik ben waardevol, en ben perfect en noem zo nog maar meer zinnen op.

      En het is moeilijk, en het is volhouden, en jezelf vergeven als je weer een keertje struikelt.
      Want het is net een tenniswedstrijd in je hoofd, het zal in het begin aanvoelen als liegen om je oude waarheid te vervangen door een nieuwe waarheid. 🙂

      Even heel kort dus enkele van mijn ervaringen in het leven.
      Ik zeg wel eens, ik ben van alle markten thuis 😉 hihihi

      En mijn teksten komen voort uit mijn eigen levenservaring.
      Veel mensen bezitten zat kennis, verworven uit boeken, allerlei cursussen en scholingen enz, wat allemaal prima is. Maar missen het stukje ervaring erachter, wat je kunt voelen. Of spreken daardoor een bepaalde waarheid na zonder deze daadwerkelijk na te leven.
      En dat is allemaal prima, ieder zijn eigen lessen in het leven 🙂

      Bij deze, een paar voorbeelden uit mijn leven, en hoe ik deze heb weten om te buigen, met wat praktische tips daarbij.
      Jij zult het op jouw manier doen Susanne, en wat voor jou goed voelt, en dat gaat je lukken, gegarandeerd!

      Warme knuffel, Heidi

      • @Heidi,

        Hoi Heidi,

        Jeetje… ik ben helemaal stil van jouw verhaal.. Goh zeg.. Wat een heftigheid allemaal. Ik ben wel een beetje van slag van jouw verhaal, zeg maar, dat komt even heel erg binnen.
        Maar wauw, wat een klassebak ben jij dan, zeg. Dat je het allemaal maar doorstaan en ervaren hebt, en hier ben je dan! 🙂 .
        Ik schrok ook wel een beetje van je openheid. Normaal vind ik mijzelf altijd erg open in mijn schrijven, maar voor de rest heb ik geen mensen om mij heen die erg open zijn, althans, naar mij toe niet. Wanneer hoor je nou iemand’s verhaal? Dus ja, ik schrok ook wel een beetje van je openheid, 🙂 , maar tegelijkertijd wil ik je er ook erg voor bedanken, Heidi 🙂 .
        En dat je dan een kindje durfde te ontvangen! Vind ik helemaal wat! En dat dat dan ook een beetje de ommezwaai of iets dergelijks lijkt te zijn. Ik ben even helemaal van de leg, zeg maar 🙂 , ff bijkomen van jouw kracht zeg maar 🙂 . Knap van je zeg, dat je toch steeds door hebt gezet 🙂 . En je schrijft zulke mooie teksten, vind ik! Zo inspirerend! Jij blijft mij inspireren 🙂 🙂 , nu ook weer 🙂 .

        Ik heb ook veel troep geleefd, zoals ik het zelf altijd maar noem, en vind het moeilijk om in het hier en nu m’n plek te vinden, m’n draai, m’n thuis. Al bijna 20 jaar met van alles en nog wat bezig, en word je wel wijzer, maar dat het nou zoden aan de dijk zet, mhaw.. Pas de laatste 3 à 4 jaar is er eigenlijk echt wezenlijk iets aan het veranderen. Ik heb het gevoel dat ik op energetisch niveau aan het veranderen/bewegen ben. Ontzettende gekke, aparte, pittige en tegelijkertijd te gekke ervaring. Inderdaad wat je zegt, gevoelsmatig. Want je kan inderdaad alle mooie woorden van de wereld hebben, valt dat kwartje niet gevoelsmatig, zijn het ergens woorden zonder inhoud.
        De fase waar ik nu in zit is misschien dan ook wel de gekste ergens.. in die zin, ik heb het gevoel dat alles om mij heen aan het veranderen is :O , en dat Realiteit inene maar een flinterdun iets is geworden, een soort dunne, doorzichtige sluier, en begin je véél meer te zien, véél dieper, alsof je reikwijdte veel dieper en groter is, zowel qua inzichten als qua gevoel, als qua alles eigenlijk. Goh zeg, zó spannend en mooi.

        Jouw verhaal inspireert me wederom dan weer, want moet je kijken waar je vandaan komt en waar je nu bent! 🙂 . Dat geeft mij ook moed en hoop voor mijn eigen leven en toekomst.
        Wat knap dat je zo aan de slag bent gegaan met anders te gaan denken. We moeten ook wel, hè.. if you’re stuck with yourself.. je kan natuurlijk geen kant ook. Ik heb dat ook, en zolang je hart blijft kloppen ben je hier, wat dat verder dan ook inhoudt en hebben we het maar te regelen. En dus niets anders op dan naar binnen gaan, IN onszelf. Dáár begint onze Vrijheid. 🙂

        Dank je wel lieve Heidi voor het delen van jouw verhaal en voor je wijsheden en kracht. Ik leef erg met je mee en wens je een ontzettende thuiszijn in Hier. Ook wens ik ook al het moois voor je zoontje, en dat jullie maar heerlijk weten te genieten van elkaar. May life treat you kindly, Heidi.

        Dikke knuffel, Susanne

      • @Heidi, Lieve Heidi Een mooie naam uit een prachtig sprookje , maar jou pad is helaas niet over rozen gegeaan lieve Heidi , jou stukje sprak mij zeer aan , ik heb ontzettend veel bewondering hoe jij op eigen kracht hier uit vandaan ben gekomen , om dat je jou kindje een betere toekomst wou geven en leven dan wat jij had , dat is het beste wat je ooit jezelf en je kind cadeau heb gegeven , er komt dan toch een groot stuk liefde boven drijven , je verdiend het allerbeste lieve Heidi , een dikke knuffel Jannie .

    • @Susanne, Hallo,ik ben iemand met erg veel van dit alles maar ook negatief met betrekking tot de groeiende populatie van de mensheid….wat maakt een ander levend wezen minder als de mens?/? Toch merk ik dat de law of attraction wel degelijk manifesteerd in mijn zijn en ook al ben ik sceptisch weet ik wel dat dit werkelijk werkt.hebben meer mensen dit????? alvast bedankt,, live4lovethanlovewillive4 you….al heb ik geen liefde in mn leven en of een soulmate,,,waneer komt ze???

      • @weasly,

        Hoi Weasley,

        Je schreef aan mij: ” Hallo,ik ben iemand met erg veel van dit alles maar ook negatief met betrekking tot de groeiende populatie van de mensheid….wat maakt een ander levend wezen minder als de mens?/? ”

        Ik weet niet zo goed wat je hier mee bedoelt. 🙂 . De groeiende populatie van de mensheid?
        Ik denk dat een ieder die geboren wordt, waar dan ook, niet zomaar gebeurt, of een ongelukje of foutje van de natuur is. En weten wij überhaupt wel of de populatie van de mensheid groeit? Zijn dat niet maar woorden vanuit de Overheid, vanuit ergens in den Buitenwereld? God maakt geen fouten, zo geloof ik het maar. 🙂 Net zoals waar het in dit artikel eigenlijk ook over gaat; wat is waarheid? 🙂

        En wat je schrijft over Manifestatie.. merk ik ook heel erg momenteel in mijn leven. Beetje engig kan ik het nog wel vinden om dat op zo’n bewuste manier te ervaren. Want dat we manifesteren, doen we natuurlijk constant. Maar je daar bewust van worden, wauw.. is me even wat, zeg maar 🙂 .

        En wat betreft het vinden van een soulmate, of beter gezegd het ontbreken daarvan.. Is ook een groot onderwerp in m’n leven. De reden ervan kan van alles zijn. Voor ieder weer persoonlijk. Aan mijzelf merk ik dat het verlangen daarnaar, de behoefte aan die ander, steeds minder en minder word. Gekkig vind ik dat, en héél opmerkelijk. Vrij ook. Het geeft me ook enorme rust merk ik. Uberhaupt Verlangen Loslaten, of misschien beter gezegd; los komen van verlangen, los komen van de onze gehechtheid aan de ‘uitkomst’ van dat verlangen. Is jezelf ergens ook een break geven, lijkt het. Verlangen naar die ander komt voort uit ergens nog een ‘gebrekkig’ contact met jezelf. Hoe meer je je vervuld zal voelen van binnen, hoe minder het verlangen naar een ander wordt. Is althans mijn ervaring in mijn leven. 🙂 En da’s ook gek eigenlijk, dat dat verlangen verdwijnt. Ben ik momenteel van aan het bijkomen. 🙂

        Iemand van deze site schreef ooit eens aan me; “je bent je eigen tweelingziel” . Vond ik zo’n mooie opmerking 🙂 .

        Net als met jou, Weasley, je bent je eigen soulmate, althans, zo kan je dat gaan beginnen te voelen 🙂 . En wie weet wie dan in je leven ‘verschijnt;…? 🙂

        Liefs, Susanne

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in