Waarom hooggevoelige personen geweldige leraren zijn

Er werken veel hooggevoelige mensen in het onderwijs, ik was er ooit één van. Maar juist in het onderwijs kun je jezelf keihard tegenkomen als hooggevoelig persoon. En dat is enorm jammer, want hooggevoelige leraren zijn vaak geweldige leraren.

Kwaliteiten

Hooggevoelige leraren hebben kwaliteiten die heel hard nodig zijn in het onderwijs. De belangrijkste, in mijn ogen, is empathie. Zelf had ik het ook: perfect aanvoelen hoe mijn leerlingen zich voelden. De kwetsbare leerlingen er feilloos uitpikken en met ze mee kunnen voelen als het niet goed met ze ging. Waarschijnlijk was dat ook waarom er bij mij regelmatig een les aan de kant gezet werd, omdat er iets tussendoor kwam. Soms gebeurde het dat de kwetsbaarheid van een hele klas naar voren kwam tijdens een les waarin ik ze eigenlijk grammatica uit moest leggen. Ook bij mijn sensitieve collega’s hoorde ik dat. Leerlingen voelden zich vaak veilig en durfden meer hun ware aard te laten zien. Niet altijd handig, wel fijn voor de leerlingen als er een plek is waar dat kan.

Flexibiliteit

Omdat hooggevoelige leraren beter aanvoelen wat hun leerlingen nodig hebben, zijn ze vaak flexibeler. In het oude onderwijs, werd vaak nog vrij star lesgegeven. Je deed wat de leraar wilde, of je kon gaan. Als je beter weet wat écht belangrijk is voor je leerlingen, stap je daar makkelijker vanaf. Maar of dat nu goed is voor je jaarplanning, is de vraag. Aan het einde van het jaar moet toch getoetst zijn wat er bij je collega’s ook getoetst is. Het onderwijs is nog lang niet zo flexibel als sommige docenten.

Meer oog voor leerlingen met extra behoeften

Hooggevoelige leraren hebben, door hun empathie, vaak meer oog voor de kwetsbare leerlingen. En dat zijn er veel tegenwoordig. Hoe je het ook wil noemen, met of zonder diagnose, er zijn tegenwoordig meer leerlingen die nodig hebben dat een leraar een stapje extra wil zetten. Even met ze zitten na de les om te praten. De toetsstof nog een keer extra doornemen zodat ook de leerling met autisme of ADD weet wat hij kan verwachten. Gesprekken met ouders, orthopedagogen. Vragenlijsten invullen voor externe hulpverleners. Die extra tijd en aandacht is tegenwoordig vaak zo hard nodig!

Valkuilen
125-krijtbord-hand-les-480-fotos-voor-therapeuten-2

In bovenstaande punten, zitten ook juist de valkuilen voor hooggevoelige leraren. Je empathie kan ervoor zorgen dat je einde van de dag niet meer weet wat je zelf voelt. Was je nu eigenlijk al zo verdrietig, of komt dat toch door dat meisje uit 2B? Bovendien is het ontzettend vermoeiend om zoveel te voelen. Je ervoor afsluiten kan, maar het is vaak ook zo handig om dingen aan te voelen. Ikzelf gaf les met mijn hart wijd open en uiteindelijk nekte dat me. Een goede balans vinden, lijkt dus cruciaal.
Flexibel omgaan met lesstof, kan ervoor zorgen dat je je niet kunt houden aan de jaarplanning, met irritatie van collega’s, of zelfs klachten van ouders of je leidinggevende als gevolg.
En altijd die stap extra zetten, kost energie en tijd, die je niet altijd hebt, want het onderwijs is al zo druk en stressvol.
Tel daar nog bij op dat het altijd ontzettend druk is in de gangen, dat leerlingen veel lawaai maken, dat je zo ontzettend veel moet doen en veel hooggevoelige mensen erg perfectionistisch zijn en je hebt het perfecte recept voor een burn-out.

Tips

Toch kies je vaak voor het onderwijs omdat je hart ligt bij het werken met jongeren en bij het overbrengen van kennis, dus is stoppen ook niet de optie waar je naar op zoek bent. Misschien kunnen onderstaande tips je helpen om je staande te houden:
Zorg voor balans: Zorg dat je voldoende ontspanning inplant naast je drukke baan. Als je overprikkeld thuis komt, zorg dan dat je eerst kunt ontspannen. Ga sporten, mediteren, dansen, muziek maken, of wat er werkt voor jou. Blokkeer dagen in je agenda voor tijd voor jezelf. Zoek de natuur op, zoek de stilte, als tegenwicht voor de drukte in je hoofd.
Maak keuzes: Natuurlijk is het fijn als je al je leerlingen kunt helpen, maar als je weet dat er ook anderen bij betrokken zijn, dan kun je misschien de taken meer verdelen. Kan die externe instantie misschien de gesprekken overnemen? Kan een collega misschien die lijst invullen? En wat betreft je jaarplanning: Is het echt nodig dat je deze les aandacht besteedt aan alles wat er speelt in je klas, of kun je nog even wachten tot je mentoruur, of tot na de toets?
Sluit je dag goed af: Zorg ervoor dat je einde van de schooldag goed afsluit. Welke emotie is van jou? Welke niet? Geef terug wat niet van jou is, je hoeft niet alles te dragen en helpt daar de ander niet mee. Was je blij toen de dag begon en is er in jouw situatie eigenlijk niets veranderd? Zorg dan dat je terug kunt naar dat gevoel, want dat was van jou! En misschien is het wel nodig dat je je voortaan afsluit, daar zijn genoeg methodes voor, zoek ze eens op of vraag er iemand naar die je dat kan leren.

Ten slotte

Voor veel leraren én vooral ook voor veel leerlingen, zou het veel beter zijn als er wat veranderingen doorgevoerd zouden worden in het onderwijs. Ruimtes waar leerlingen zich kunnen ontspannen en ruimtes waar leraren zich kunnen ontspannen. Prikkelarm, stil of met rustige muziek. Ruimte voor mindfulness. Meer tijd voor de individuele leerling. Ruimte en tijd voor diegenen die het extra nodig hebben. De invoering van Passend Onderwijs heeft ervoor gezorgd dat dit nog veel harder nodig is. Sommige scholen zijn al best ver hierin, anderen staan pas aan het begin. Het wordt tijd dat scholen gaan beseffen dat goede zorg voor al hun leerlingen én al hun personeel voorop staat. Door niet star vast te houden aan oude normen en waarden, maar door juist mee te groeien met alle ontwikkelingen in de maatschappij, wordt het onderwijs beter en floreren leerlingen en docenten!

[add_single_eventon id=”59870″ ev_uxval=”2″ ext_url=”https://www.nieuwetijdskind.com/events/workshop-de-biologie-van-hooggevoeligheid-bilthoven-zondag-15-januari/” ]

7 REACTIES

  1. @Bewustwordingsijveraar
    Ik snap dat je een onderscheid maakt tussen het BO en het VO. Ik heb zelf altijd de boot afgehouden om naar het VO te gaan als leerkracht omdat ik wist dat mijn hooggevoeligheid mij parten zou spelen. Ik vind het wel ontzettend fijn dat dit artikel mij een soort steuntje in de rug geeft, en met mij de velen die ook hooggevoelig zijn. Toen ik als leerkracht werkte op een basisschool in Amsterdam Oud-Zuid heb ik er altijd kracht uit geput de kinderen zo goed te kunnen verstaan, en ik weet zeker dat zij dat ook vonden.

  2. Jammer om te lezen dat juist een hooggevoelig persoon zichzelf nog steeds als een "leraar" ziet/ervaart en daarmee de beperking blijft voeden van het hele menszijn. De vraag die daarmee ontstaat is op iemand dan wel echt hooggevoelig is of slechts een rol speelt binnen de hedendaagse poppenkast.

    Ik geef geen kritiek op de persoon, laat dat duidelijk zijn, slechts op het gedrag wat men blijft voeden vanuit onwetendheid.

    "Leraren" dragen slechts gekopieerde informatie over en vanuit die gedachte valt men als snel weer in dezelfde valkuilen waar zo'n beetje de hele mensheid inmiddels collectief blind voor is geworden. We hebben echte meesters nodig op gebied van gelukzaligheid en het daadwerkelijk genieten van ons bestaan hier. Dat gaat echt niet gebeuren met die achterhaalde, bekrompen en zwaar verouderde basisstof die scholen en leraren gebruiken. Een daadwerkelijk vrij (jong) energiewezen heeft een instinct gekregen om zelf aan te voelen wie hij/zij als meester wil en van daaruit ontstaat een band die duizend keer krachtiger is als die maatschappelijk verantwoorde beperking vanuit het hele ONDERwijs. Zodra men die stap durft te nemen zal onderwijs, bovenwijs worden.

    In mijn ogen zijn leraren mensen die DENKEN dat ze kunnen delen, maar dat wat ze delen is een kopie van een slechte kopie van een slechte kopie en met de tijd zal de kopie steeds verder vervagen. Kennis is dan niks meer dan een opeenstapeling van reeds beperkende gedachten. Kennis creëert vernieuwing als het kan worden omgezet in bruikbare wijsheid en zolang de onwetenden hun idee van kennis maar blijven doorgeven zonder er ooit bij stil te staan wat ze nu eigenlijk doorgeven, creëert men niks.

    “Als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan,
    dan zal je krijgen wat je altijd hebt gekregen!”

    In het geval van ONDERwijs, dus nog meer onwetenden. Schaapjes die perfect passen in een maatschappelijk verantwoorde maatschappij waar de overgrote meerderheid (over) leeft vanuit Beperkingen, Excuses en Angsten. De welbekende BEA's van de 21ste eeuw.

    Vooral op een site zoals deze moet men toch inmiddels wel weten dat ontwaken niet werkt als je iedere dag weer vrolijk op de sluimerknop ramt en onder een warme douche wakker denkt te worden. Ontwaken om weer slapend verder te "leven" binnen de comfortzone.

  3. Deze beschrijving is ook voor mij heel erg herkenbaar als oud-docent in het VO, dat ik maar 5 jaar volgehouden heb. Ik vermoed dat Nadia zelf in het BO heeft gewerkt, waar het onderwijs toch anders is, maar dat doet niet af van deze prachtige beschrijving van de sfeer én van de noodzaak dat er heel erg veel moet veranderen in het basis- en voortgezetonderwijs. De tijd heeft in die sector stilgestaan, ondanks alle verandering van de stof en inhoud.

    • Hallo,

      Ik heb zelf ook in het VO gewerkt, waar ik al deze zaken tegenkwam. Ik gaf les aan onderbouw havo/vwo, ondertussen is dat al bijna 10 jaar geleden, maar ik kom nog regelmatig op scholen en er is in sommige dingen weinig veranderd helaas.

      • Excuus Nadia, dat ik jouw onderwijsachtergrond verkeerd had ingeschat. Het was maar een gokje, maar vandaag ben ik in het nieuwste nummer van The Optimist een prachtig interview tegengekomen van Peter Hartkamp, ‘Leerlingen weten prima wat goed voor hen is’. Erg lezenswaard en een mooi perspectief voor de toekomst! Het ideale onderwijs.

  4. Mooie tekst, erg herkenbaar :-). Ook ik ging als leerkracht idd door heel dit verhaal en belande in een "burn-out" zoals ze dat noemen. Ik ben erg veranderd door naar een coach te gaan.
    Ondertussen studeer ik zelf voor coach voor volwassenen en kinderen.
    Ik ben er achter gekomen dat je alleen jezelf kan helpen en niemand anders, raad die je geeft aan anderen is eigenlijk je eigen raad. Je kan anderen wel leren "hun" oplossing binnen henzelf te halen. Dit kan door suggesties, maar die zijn eerder nodig bij volwassenen dan bij kinderen :-).
    Kinderen spiegelen ons voortdurend dingen voor, ook in de klas. Als kinderen hun gevoeligheden tonen, en het triggert jou… wat betekent het dan voor jou op dat moment? Het is erg interessant, en idd verleidelijk om jezelf helemaal te vergeten …

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in