DELEN
Waarom hoogsensitieve vrouwen vaak een crisis nodig hebben om te veranderen

12 jaar geleden kreeg ik een burn-out die mijn leven op zijn kop zette en ik vraag me weleens af of ik zonder deze burn-out mijn leven ook zo drastisch zou hebben omgegooid.

Ik zie het veel om me heen; hoogsensitieve vrouwen die een burn-out of een andere crisis, bijvoorbeeld een ernstige ziekte, meegemaakt hebben. Ik heb een theorie over waarom dit nodig is, juist voor hoogsensitieve vrouwen, die ik graag met jullie deel.

Altijd bezig zijn met anderen

Als ik naar mijzelf kijk en naar anderen die zo’n crisis doorgemaakt hebben, zie ik een patroon. Jarenlang, vaak al je hele leven, ben je zo gewend naar anderen te kijken, het anderen naar de zin te maken, dat je jezelf helemaal vergeten bent. Natuurlijk geldt dit sowieso vaak voor vrouwen en vast ook voor sommige mannen, maar als HSP heb je wel een extra valkuil: het aanvoelen wat de ander van je verwacht.

Mijn eigen moeder zei altijd al dat ze vroeger iedereen “naar de ogen keek”, daarmee bedoelde ze dat ze goed oplette of ze het iedereen wel naar de zin maakte. Als gevoelig meisje en later gevoelige vrouw – er waren toen nog geen termen voor – had ze al feilloos door wat anderen van haar wilden. De appel valt niet ver van de boom, want ook ik bleek erg gevoelig en leerde me aanpassen aan wat anderen van me verwachtten.

Steeds minder jezelf zijn

Ik merkte het vooral toen ik in het onderwijs werkte. De meeste leerlingen mochten me graag en ik voelde me bij hen meestal ook fijn en op mijn plek; als je jongeren op waarde schat, ze ziet en naar ze luistert, boek je misschien cijfermatig niet de beste resultaten met ze, maar je bereikt ze wel. Mijn collega’s daarentegen, moesten lang niet allemaal iets van me hebben. Degenen die mij niet echt mochten, sommigen waarschijnlijk omdat ik door hun masker heen keek, pikte ik er feilloos uit.

Lang probeerde ik bij hen in de buurt me anders voor te doen, zoals ik alle jaren ervoor op school en tijdens mijn studie ook al gedaan had. Rustiger, minder aanwezig, veel minder mezelf. Ook bij mijn toenmalige partner paste ik mij aan. Tot ik niet meer goed wist wie ik was en het me opbrak en opbrandde.

Crisis als kans om weer in contact te komen met jezelf

Toen ik mijn huidige man leerde kennen, durfde ik eindelijk om te vallen. Bij hem mocht ik zijn wie ik echt ben, zelfs tijdens mijn burn-out, wanneer je toch op zijn zachtst gezegd niet op je best bent. Wat een bevrijding! Ik nam ontslag, verhuisde naar de andere kant van de provincie en begon een nieuw leven. Het heeft me nog jaren gekost om uit te vinden wie ik echt was en ik leer nog steeds bij, maar ik ben niet meer bang voor wie ik echt ben.

Doordat wij, hoogsensitieve mensen, zo goed voelen wat een ander van ons wil, worden we zo goed in aanpassen, dat we onszelf vaak kwijtraken. Zonder een bepaalde diepgaande gebeurtenis, komen we daar meestal niet uit. We hebben het vaak nodig om eerst hard op ons gezicht te gaan.

Ik vergelijk een burn-out vaak met tot je fundamenten afgebroken worden, om daarna te gaan bouwen op een nieuwe, stevigere basis. En vanuit die basis kunnen we onszelf opnieuw vinden, sterker, zekerder en meer onszelf dan ooit.

Durf jezelf te zijn en te laten zien wie je bent.

Je bent precies goed, zoals je bent!

12 REACTIES

  1. Misschien is het nu makkelijker voor mijzelf om te accepteren hoe slecht ik mijzelf heb behandeld en in de weg gezeten heb, dankjewel voor deze tekst

  2. Mooi stuk. Ik ben wel heel erg dankbaar voor mijn burn-out. Het was mijn kans om op zoek te gaan naar wie ik ben en een leven te gaan creëren dat oprecht bij me past. De zoektocht was een zeer verrijkende reis.

  3. Heel herkenbaar, gelukkig hersteld van ME maar besef dat gezien de tijd waarin we leven ik wel alert moet blijven.

    • CVS….. hoe ben je daarvan hersteld ??
      Ik herken bovenstaand verhaal wel, ik weet ook niet meer wie ik ben. Wat ik wil en vooral ben ik vergeten hoe je moet voelen..

  4. Ik heb 3 burn-out/depressies binnen 8 jaarnodig gehad om mezelf terug te vinden. Na 28 jaar van aanpassen, lief zijn, allerlei vage lichamelijke klachten kón ik de dag na mijn bruiloft niet meer. Helse tijden volgden, donker en mat, waarin ik soms het leven niet meer zag zitten. Nu ben ik zo dankbaar voor alles wat ik in die jaren geleerd heb en dat ik steeds mijn kracht heb kunnen gebruiken om door te gaan. Inmiddels ben ik gestopt in het onderwijs en doe ik wat ik het allerliefste wil, yoga en meditatieles geven en op die manier bijdragen aan het pad van mijn cursisten. Mijn huwelijk is eindelijk gelijkwaardig en ik ben zeker van mijzelf. Eindelijk ben ik wie ik ècht ben!

  5. Een reden dat hooggevoelige mensen, maar ook mansen die niet hooggevoelig maar het anderen graag naar hun zin willen maken vaak te kmaken krijgen met een burnout, phyichise aandiening of ander enrnstig ongemak is : je moet je eigen grenzen weten en kunnen aangeven. Je moet leren dat jouw persoonlijkheid ook van belang en dat de ander beter geholpen is en geholpen kan worden als het goed met de hulpverlener. De crisis vindt plaats omdat je moet beseffen en begrijpen hoe noodzakelijk dit is, zonder de crisis wordt het geen structurele verandering. Bij kortstondig onfemak ben je het weer snel vergeten en ga je weer op de oude manier verder.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in