erkenning

“Twee ogen keken je aan” en je voelde als kind de niet-acceptatie van je opmerking. Jong als je was, kon je al wel subtiele nuances opmerken en originele verbanden leggen. Maar je kon die niet-acceptatie niet juist plaatsen en koppelde het aan wat je dacht te zien in de ogen; ongeloof, boosheid, afwijzing. Je voelde je niet begrepen en daarmee niet erkend. Het is belangrijk nu alsnog die reactie juist te plaatsen, omdat dit alles te maken heeft met dat je nog steeds erkenning van buitenaf zoekt.

Bestaansrecht

Ieder kind en ieder mens wil voelen dat het bestaansrecht heeft. Bestaansrecht heeft erkenning nodig. Als je wordt erkend dan pas heb je bestaansrecht. Als je dus van mening bent dat je die erkenning van buitenaf nodig hebt, en je krijgt die voor je gevoel niet, dan voel je niet dat je bestaansrecht hebt.

Dit is een soort oer-gevoel en als je het mist, zorgt dat voor veel gedoe in je leven. Bij volwassenen liggen andere problemen meer aan de oppervlakte en daarmee is het soms een uitdaging om het te herkennen, maar uiteindelijk komen veel problemen voort uit dit gemis. Het gemis van het gevoel recht te hebben het waard zijn te bestaan. Het waard aandacht te geven. Het waard een nieuwe tas voor jezelf te kopen, zonder dat die in de uitverkoop is šŸ˜‰

Dit is enorm veelomvattend. Er moet van alles ‘recht’ als in het Zuid Afrikaans woord ‘recht’ zijn; juist zijn. Je moet precies de goede gevoelens hebben. Ze de juiste naam kunnen geven. Er moeten dingen erkend worden. Op de juiste manier geĆÆnterpreteerd. En dat alles bovendien op een manier dat het leidt tot het gevoel van bestaansrecht. Logisch dat veel mensen hier nog steeds mee worstelen.

Pijn

Laten we bij jou als sensitief kind beginnen; het kan zijn dat er in je kinderjaren dingen tegen je gezegd zijn als “Doe niet zo raar”.Ā  Of: “Mal kind, hoe kom je daar nu bij?” Maar zelfs als dit niet gezegd is, dan voelde je dat er een reactie was waaruit niet-acceptatie van jouw opmerking of zienswijze bleek.

Op dat moment gebeurden er twee onhandige dingen, waar je nu nog last van hebt.

Ten eerste: je voelde dat jouw opmerking, zienswijze, niet in goede aarde viel. Maar je kon nog niet precies onder woorden brengen wat er feitelijk gebeurde. Daarmee kwam je tot de ‘kinderlijke’ conclusie: ze vinden mij niet aardig. Kinderlijk omdat je nog niet het scala aan emoties en bewoordingen kent zoals volwassenen door de jaren heen geleerd hebben.

Jong als je was, kon je nog niet begrijpen wat er eigenlijk gebeurde toen jij die opmerking maakte: iemand werd in zijn pijn geraakt door wat jij zei. En daar weten heel veel volwassenen, zelfs nu nog, niet mee om te gaan op een manier om het bij zichzelf te houden, om zelf iets met die pijn te gaan doen.

Liever vermijden ze de pijn.

Door pijn terug te doen. En zo de aandacht van de eigen pijn af te leiden.

Of door zich aangevallen te voelen en (de opmerking) van zich af te snauwen.

Of door Ć¼berhaupt de opmerking af te wijzen, want dan hoeven ze er niets mee te doen.

Dit is de feitelijke afwijzing die je hebt gevoeld: “Ik wil niet dat jij mij raakt in mijn pijn.” Dit is de juiste duiding van de pijn die je destijds zag in de ogen, die je voelde!

Ten tweede: je merkte op dat jouw opmerking niet positief werd ontvangen. De manier van reageren van die persoon heb je destijds geĆÆnterpreteerd op de enige manier die je als kind op dat moment kon: de reactie heb je verinnerlijkt. Ik bedoel hiermee: omdat je gevoel op jonge leeftijd nog zo verbonden was met jouw hele persoonlijkheid, heb je de negatieve reactie ontvangen als een reactie op jouw hele persoonlijkheid. In plaats van alleen op wat jij zei. Je ervoer daardoor: “Nu vinden ze mij stom!” in plaats van: “Dit wat ik zei vonden ze stom.”

Erkenning

Deze twee ‘onhandige dingen’ vormden een deel van je persoonlijkheid en gaven voeding aan je wens om alsnog erkenning te krijgen. Want wat je opmerkte, was wel waar! Dus je blijft erkenning vragen, zoeken, eisen. Van buitenaf. Van de ander.

Het verkrijgen, weer toevoegen van het stuk erkenning waar het hierboven omgaat, kun je bezien als dat je weer heler wordt. Er ontbreekt je nu een stuk. Je voelt je nu niet ‘heel’, als uit Ć©Ć©n stuk bestaand.

Inzien hoe jij hierin gevormd bent, nodigt uit om te leren erkenning vanuit jezelf te halen. Het woord herinneren is hier een effectief woord om te gebruiken. Je gaat her-inneren; het weer uit je innerlijke halen. Het weer bewust terug invoegen aan jezelf.

Alle erkenning die je van buitenaf zoekt, is een pijnlijke zoektocht die veel efficiƫnter en bevredigender kan: door te leren jezelf te erkennen. Dan heb je nooit erkenning van anderen meer nodig om je eigen waarde, je bestaansrecht te ervaren.

18 REACTIES

  1. Hallo Ans,

    Dank je wel voor dit mooie, herkenbare artikel.
    Dit is precies waar ik ook tegenaan loop en wat ik wil doorbreken, maar hoe haal je die erkenning uit jezelf?
    Heb je daar tips voor?

    Groetjes,
    Mark

    • Hallo Mark,
      Dank!

      Bij de opmerking van Hanna gaf ik al aan dat dit per persoon kan verschillen. Wil je echt stappen maken (met mij) mail dan even via ans@studiosprankel.info Als jij erbij meldt dat jij die Mark bent van deze post, dan stuur ik je een specifieke oefening.
      Hartelijke groet,
      Ans

    • Dag Ingrid,
      Wat mooi dat je dit teruggeeft. Ik lees er in; zie je haar wel! (Ja hoor ik zie haar wel. Reageer ook, maar het duurt even voordat de moderators alle reacties goedkeuren zodat het getoond wordt. Enne… ik zit niet 24/7 achter dit artikel, dus een reactie kan een dag later komen.) Als ik je mag vragen… is dat iets wat een thema is bij jou, gezien worden?
      Warme groet, Ans

  2. Dit artikel bracht me meteen terug naar ƩƩn van die vele momenten waarop ik voƩlde dat mijn moeder mij niet erkende. De herinnering is levensecht en pijnlijk. Ik wil er zo graag vanaf, maar weet niet hoe.

    • Dag Elly,
      Ja dat voelen he, van dat stuk. Wat ‘moet’ je er mee. Wat kun je er mee…
      Ik lees dat je er graag van af wilt. Zou je mij een e-mail willen sturen? Dan kan ik met je meekijken. Het gaat even buiten het bestek van deze plek om om hier uitgebreider op in te gaan. ans@studiosprankel.info
      Warme groet, Ans

  3. Mooi stuk! Bij mij is het zo dat ik bij bepaalde – door mij als kwetsend ervaren – opmerkingen of gedragingen direct moet huilen als een kind… Ben 59 jaar!

    • Dag Marina,
      Sja die tranen, soms voor jezelf of sociaal gezien onwenselijk. Zijn het tranen van verdriet, of boosheid die onderdrukt (geblust) wordt door die tranen? Je kunt leren het – kwetsende- anders te ontvangen. Daarmee zal je tranenvloed ook veranderen šŸ˜‰ Laat me weten als je wilt dat ik hierin iets voor je kan betekenen. Hartelijke groet, Ans

  4. Ja heel herkenbaar.
    Maar hoe doe je dat dan, erkenning uit jezelf halen?
    Ik ben al heel mijn leven op zoek naar bestaansrecht.

    • Dag Hanna,
      Als je wilt kan ik je helpen ‘op de juiste plek’ te zoeken. Voor ieder mens kan dit verschillende dingen of een andere manier betekenen, omdat de oorzaak waarom je je nog niet erkend voelt kan verschillen. Dit is juist waar ik sessies en trainingen over geef. Wil je eens kijken op mijn website of er iets bij zit waar jij nu net behoefte aan hebt? Of stuur me een mail ans@studiosprankel.info dan stuur ik je een fijne oefening die hier een start mee kan maken. Warme groet, Ans

  5. O zo herkenbaar! Terug pijn doen, om zelf hun pijn te mijden. Heb het deze morgen nog eens meegemaakt. Als Hsp’er komt dit heel erg hard binnen. Ik zie het zo veel, ben er mee opgegroeid! Dankzij EFT, PSYCH-K zit ik op het juiste pad…dank u wel dat dit zo bespreekbaar kan gemaakt worden, en dat ik het artikel mocht lezen. Ben zo blij dat ik me geabonneerd heb op jullie site! Zo veel herkenning…

    • Dag Vanessa, je schrijft als HSP’er kan het hard binnenkomen. Dat begrijp ik. En ik wil je aangeven dat dit ook anders kan. Je kunt daar nieuwe besluiten in maken. Mail me anders even indien gewenst ans@studiosprankel.info Warme groet! Ans

  6. Geweldige zin: “ik wil niet dat jij mij raakt in mijn pijn”. Zo raak. Dat is wat ik hier op aarde juist kom doen zodat mensen zichzelf kunnen helen. Dank je wel voor deze treffende woorden. Hartsgroet, Ursula

  7. Dag Femke, dank je! En het pijnlijke, dat kan dus anders. Check even via mijn site of mijn (gratis) Mindset Transformatie Module iets voor je is. En als je verdere hulp van me wilt; welkom! Warme groet, Ans

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in