Waarom zo veel vrouwelijke ondernemers hun licht nog dimmen
Leestijd: 3 minuten

Ooit las ik ‘Als een vrouw zich vroeger uitsprak, belandde ze op de brandstapel’ en er klikte iets in mij. Alsof er ineens een lichtje aanging dat zichtbaar maakte wat het toch was dat mij en zo veel andere vrouwen nog weerhield. Lang was je als vrouw alleen maar veilig als je onzichtbaar was. En in sommige gevallen is dat nog steeds zo. Ik geloof ook dat dit is waarom veel moeders hun dochters vertellen dat ze zich niet te veel moeten uitspreken. Niet te veel opvallen is van oudsher veiliger. Zo zit het in onze natuur om ons monddood te laten maken.

Onze erfenis

Als vrouwelijke ondernemer is het juist zo belangrijk om je te laten zien, om je kop boven het maaiveld uit te steken, maar dat valt nog niet mee als er in de vrouwelijke lijn verankerd zit dat het niet veilig is om dit te doen. Het maakt niet uit of je nu gelooft in reïncarnatie en misschien zelfs voelt dat je ooit op de brandstapel kwam, of gewoon gelooft dat we dit diep in ons meedragen, omdat ons dit – nog steeds en vaak onbewust – geleerd wordt. Het zit in velen van ons en het kan funest zijn voor je onderneming.

Jouw unieke kleuren

Ik voelde het laatst weer duidelijk toen ik de film Aladdin keek met mijn kinderen. Yasmin wordt verteld dat ze stil moet zijn, ze is immers maar een vrouw. Voor ze haar op willen sluiten zingt ze ‘Speechless’, een nummer dat me diep raakte. Want hoe vaak hebben wij ons niet monddood laten maken? Hoe vaak zijn we niet stiller geweest dan we wilden zijn? Hoe vaak hebben we onze stem tot gefluister laten beperken? Of werden we een kameleon? Ikzelf ken de kameleon in ieder geval zo goed dat ik lang niet wist welke kleur ik zelf was. En nog steeds ontdek ik soms een nieuw kleurtje, dat ik nog weggestopt had, omdat het beter paste in de maatschappij. Ik wil niets liever dan dat zo veel mogelijk vrouwen hun unieke kleuren laten zien, wat een prachtige wereld zouden we krijgen!

Je kunt het leren

Je hoeft niet je heel leven stil te blijven en als onderneemster is dat ook écht niet verstandig. Je kunt kiezen om nu wél zichtbaar te worden. Je kunt kiezen om je wel uit te gaan spreken. Je kunt kiezen om je niet meer de mond te laten snoeren. Voor de meesten van ons geldt dat we niet meer in een situatie leven waarin het gevaarlijk is om ons te uiten, om ons te laten zien. Er zijn geen mensen meer die ons als heks zullen zien. Misschien zijn er nog wel mensen die zich bedreigd voelen door je licht, als je het niet meer dimt, maar dat is niet jouw probleem. Doorbreek die lijn die er nog is, doorbreek de patronen en durf jouw kleuren te laten zien. Want jouw kleuren zijn nodig in deze wereld.

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

Een oefening

Een mooie oefening om dit te ondersteunen: Zet je pen op je papier en schrijf op: Ik ben veilig omdat … en laat vervolgens de woorden komen zonder na te denken. Als je er geen redenen meer komen, schrijf je op: Het is veilig voor mij om… en wederom laat je de woorden komen zoals ze komen, zonder nadenken, zonder oordeel. Als laatste schrijf je op: Dus vanaf nu kies ik ervoor om… *
Haal de belangrijkste 3 eruit (1 keer: Ik ben veilig omdat…, 1 keer: Het is veilig voor mij om…. en als laatste: Dus vanaf nu kies ik ervoor om…), schrijf ze groot op een blad en hang dit ergens op waar je het steeds tegenkomt. Zo heb je niet alleen wat nieuwe overtuigingen opgeslagen, maar veranker je ze ook nog eens door ze steeds te lezen. Nog beter is het als je ze ook steeds uitspreekt. Het is veilig voor jou om je te laten zien en het is tijd dat je dat tot in elke vezel voelt.

Waar dim jij je lichtje nog? En wat ga je doen om dat te veranderen?

* Komt er bij jou nu helemaal niets op, of kom je erachter dat je nog niet veilig bent, zoek je dan alsjeblieft hulp van een professional?

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

1 REACTIE

  1. Ik denk dat een van de ‘prijzen” die je met uniek zijn moet betalen is om geen voorbeeld te willen zijn. Want een voorbeeld geeft volgers of zakelijk gezien: vormt een gat in de markt…. Vrouwen zijn jaren doorgeef luiken geweest ook van hun creatieve energie. Het is tijd om iets te zijn/doen wat anderen niet willen hebben, maar er toch door aangetrokken worden. Omdat succes via het ego weer moet gaan over veel en groot en ‘genoeg’ is niet lonend genoeg, zie ik veel vrouwen het ‘op kleine schaal’ onder waarderen. En daar ben ik eerlijk in, denk ik dat vooral de oudere Indigo vrouwen zich veel met de matrix hebben moeten bezighouden om de energie van de aarde te helpen stroomlijnen.

    Een ‘gat in de markt’ zijn was het doorgeef luik van energie en informatie dat door deze vrouwen werd geleden’ en, ‘beleden’. Jezelf opeens op een positieve stroming richten is best lastig want er zitten nog teveel zaken op om voor anderen te moeten doen en zijn. Vooral jonge ondernemers begrijpen dat kleine schaal een belangrijk mechanisme wordt voor kunnen behappen en opties tot samenwerking. Omdat zij vaak niet gedreven worden door competitie en jaloezie. Ik ga een voorbeeldje aanhalen. Veel boeren die niet biologisch willen boeren, gaan over tot natuurlijke landbouw. ze weigeren steeds vaker de bestrijdingsmiddelen in hun voer en verbouwen vaker zelf hun veevoer. Dan is het label niet ‘biologisch’ maar is het een natuurlijke terugkeer naar een oude staat zoals boeren voor alle bestrijdingsmiddelen met de natuur omgingen. Het is in feite ‘biologisch biologisch’ hahaha.

    Ik denk dat wij ons teveel bezighouden met uniek zijn en onze kleuren wat wij in feite zelf zijn en dat in de markt zetten kan bijna niet vertaald worden in een uniek product. dan zetten wij onze kleuren en uniek zijn op een voetstuk en dat voelt als het koppie boven het maaiveld uitsteken. We richten onszelf op uit het massa bewustzijn, maar ondertussen kunnen wij ons niet afscheiden van diezelfde massa die onze producten dient af te nemen. Dan wordt jouw opstanding telkens onderhevig aan ‘tevreden of ontevreden klanten’ en ik vind zelf dat uniciteit daar niet voor bedoeld is.
    Het gaat om iets anders.

    Het wereld voedselprobleem is al begonnen ook in het westen maar nog niet totaal duidelijk zichtbaar. Ik ken een aantal vrouwelijke ondernemers die letterlijk ‘troost koekjes’ bakken alsof niemand ooit een koek gezien heeft. De koek is op. Ik denk dat vrouwen die zo bezig zijn met uniciteit eigenlijk vrouwen zijn die juist het grote voorbeeld kunnen vormen door zelfredzaamheid. Dat is de balans tussen leven, wonen, werken, plezier maken. Dat is waar veel sterke vrouwen juist zelf de omslag mogen maken. Gewoon ZIJN en Bestaan. Zodra je allerlei producten wilt slijten blijf je onderhevig aan een wens om bijzonder te zijn. En dat kan ook met een zogenaamd ‘gewoon’ leventje. De wereld snakt naar zelfstandige vrouwen. Maar of dat nu perse met het woord ondernemer gekenmerkt moet worden, vraag ik mij af. Voor veel ZZP meissies is nog te weinig geregeld en die zonder man redden het niet. De Corona is een uitnodiging om onze persoonlijke economie te bekijken. Nog meer unieke koekjes en broodjes zullen daarbij niet helpen.

    Het gat in de markt is in feite ook dat anderen zelf niets hoeven te doen. Er wordt voor gezorgd. En dat heeft geleidt tot allerlei troost voer, kadootjes, unieke producten waar haken en ogen aan zaten. We zullen gaan ontdekken dat zelfredzaamheid betekent dat je een ondernemer in je eigen leven wordt die werk, plezier, koken, slapen, vrijen, dansen, eten kan combineren als het ware bedoelde feest van het leven.

    En dit alles geschreven hebbende wil ik hiermee niet zeggen dat Vrouwelijke Ondernemer zijn geen kans van slagen heeft. Maar dat er een bepaalde nuchterheid op dient te zitten die zich niet afzet tegen beperkende regels, maar die soms juist ‘kopje onder’ durft te gaan in de massa om zichzelf waarlijk te vinden als mens. En je koppie boven het maaiveld uitsteken is niet altijd de meest handige strategie. groetjes!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in