Wanneer ben je een goede moeder, in 2018
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Wanneer ben je nu nog een goede moeder, de dag van vandaag? Het lijkt alsof alles veel ingewikkelder is dan vroeger. Er zijn veel verwachtingen. Van je partner, van je eigen moeder, je zus, je vriendinnen, je collega’s, je baas en ga zo maar door. Meer en meer zien we lastige tegenstellingen.

Kinderen moeten gehoorzamen, maar ze moeten ook mondig zijn. Ze hebben leuke hobbies nodig, maar steeds meer kinderen hebben last van te veel prikkels. Als moeder moet je tijd maken voor je kinderen, maar je baas wil dat je die acht uren per dag op kantoor bent.

Je zou je voor minder gaan afvragen, of je het nog wel goed doet. En wat dat eigenlijk nog betekent, de dag van vandaag, in deze maatschappij, “een goede moeder zijn”.

Vroeger leek het gemakkelijker. Je was een goede moeder als de kinderen schone kleren hadden, je huishouden in orde was, en iedereen op tijd en stond gegeten had en gewassen was. Je gaf je kind een koekje bij de thee, liefst bakte je die nog zelf, maar dat was het dan. Buitenshuis gaan werken hoefde niet, dat deed je echtgenoot al.

Stijgende verwachtingen van de rol van de vrouw

Maar toen werd er van vrouwen verwacht dat ze ook gingen werken. Om meer materiële zaken te kunnen kopen. Omdat er nu eenmaal meer was, dus meer dingen om “nodig” te hebben. En de verwachtingen stegen, ook in het opvoeden.

De kleren moesten niet alleen schoon zijn, maar ook mooi, en niet iedere dag hetzelfde. Kleren nieuw kopen voor het eerste kind, en doorgeven aan het volgende, daar staan we bij stil. Is dat wel eerlijk? Heeft dat volgende kind ook geen “recht” op nieuwe spullen?

Het huishouden moet nog steeds in orde zijn, ook al heb je er minder tijd voor. We verwachten dat we er met technieken komen: we leren over time management, multi-tasken en focussen. Maar keer op keer stellen we vast, dat teveel gewoon teveel is.

Botsen tegen eigen grenzen

Het koekje bij de thee werd vervangen door gezonde voeding in het algemeen. Voeding moet gevarieerd zijn, gezond en vers natuurlijk, en het oog wil toch ook wat. Meer en meer gezinnen kiezen voor maaltijdboxen, omdat het ze aan tijd en energie ontbreekt om zich zelfs maar af te vragen, wat de pot eens zou kunnen schaffen vandaag.

En dan komt er nog bij: die leuke hobbies (waar je je kind naartoe moet krijgen zonder ze te verplichten), voorlezen voor je kind, je kind zelfstandig leren zijn, op tijd kunnen rollen, zitten, stappen, praten. Goede punten halen op school. Goed kunnen puzzelen. Alleen spelen. En ga zo maar door.

En zodoende, botsen we tegen onze eigen grenzen, en die van onze kinderen. Kinderen geraken, samen met hun ouders, overprikkeld, overstressed, het is gewoon teveel! En dan moeten we daar oplossingen voor zoeken, en doen we nog een schepje bovenop de verwachtingen. Want een kind dat gilt, tiert, slaat, dat kan toch ook niet.

Laat het ‘een goede moeder zijn’ voor dit moment even los

Hoe zou het zijn, moesten we eens alles vergeten? Vergeet alles wat je weet over “een goede moeder zijn”. En draai alles eens om. Begin “achteraan”. Begin met die emoties, hoe ga je om met boosheid? Want kan je nu doen, als je verdrietig bent? Verminder prikkels drastisch, en leer omgaan met weinig prikkels, en dan pas met veel prikkels.

Emoties zitten in ons reptielenbrein. Je mag erover nadenken tot je een ons weegt, ze gaan er altijd zijn, en met ratio kan je juist niets oplossen. Eenmaal je reptielenbrein geactiveerd wordt, is al de ratio zoek. Is je kind niet meer bereikbaar, niet meer vatbaar voor communicatie.

Laten we daar beginnen, en de rest (even) vergeten, tot er ruimte is voor de rest. Als er ruimte is, kan je die ruimte gaan invullen. Eerder niet.

Dus, wanneer ben je een goede moeder, in 2018?

Volgens mij ben je een goede moeder, als je zelf werkt aan het regelen van je emoties. Zodat je zelf je boosheid en je verdriet kan (h) erkennen, en constructief kan uiten. Pas dan, kan je de emoties van je kind gaan (h) erkennen en je kind ermee leren om gaan. Pas dan, kan je je kind iets leren over grenzen, eigenwaarde, geluk, en omgaan met prikkels.

En dat is wat onze maatschappij nodig heeft. Moeders die hun kinderen leren om veel eigenwaarde te hebben, veel zelfvertrouwen. Assertiviteit en respect voor anderen. Zodat kinderen hun grenzen kunnen aangeven, en leren omgaan met prikkels.

Zodat ze gelukkig kunnen zijn.

vitaal water
vitaal water
vitaal water
Helga Peeters
Ik geloof dat iedere mama het in zich heeft om haar kinderen liefdevol, respectvol, en met eindeloos geduld, te begeleiden bij het opgroeien. Maar soms zie je de bomen niet meer in het bos. Weet je niet meer waar je moet beginnen. Voel je je radeloos, wanhopig, of gewoon heel erg moe. Ik geef je de handvaten die je nodig hebt. Samen vinden we de moed, de drive, de energie die je nodig hebt om ze toe te passen. Zodat jij meer vreugde, meer geluk, kan halen uit het leven met je kind. Zodat jullie samen kunnen groeien. Ook als je al alles geprobeerd hebt. Helga is een hoogsensitieve mama voor twee energieke jongens. Met begeleiding in groep en individueel, in real life en online, zet ze mama's weer in hun kracht. Zodat zij weer kunnen opvoeden vanuit hun buikgevoel, zonder straffen, en zonder beloningssystemen.
Vorig artikelDe Energetische Kracht van Kleding
Volgend artikelWaarom je als HSP telkens in de valkuil stapt van “Ik ben nog niet goed genoeg”

8 REACTIES

  1. Peggy.. juist door hoe jij jou reactie geargumenteerd… allemaal oude energie! Allemaal 3d… en gebasseerd op materie…. ieder mens is van nature onafhankelijk en carriere is beperking.. een goede moeder anno 2018! Dat is pas een prachtige carriere… en geld is een oud systeem.. geld speelt geen rol in nieuwe energie want we hechten geen waarde meer aan materie maar we hechten waarde alles wat vanuit t hart gaat komen…zonder carriere ben je een afhankelijke vrouw… een no body .. moet je gehoorzamen? Je hebt 1 recht .. dat is t aanrecht… haha…dat negatieve beeld hebben we ons heel goed aan laten praten… tijden veranderen! Een goede man die vanuit zn hart leeft zou dit nooit toelaten… vrouwen moeten zichzelf niet te hoeven bewijzen… een goede moeder voor zijn kind.. een gelukkig kind… gezondheid is niet te koop… geluk is niet te koop… rust is niet te koop… dat moet je zelf creeeren met je hart en wanneer je dit kan dan ben je pas schat rijk… laat je niet zo leven door dit systeem… t is nooit goed genoeg….

    Verder ben ik een jonge vrouw die elk zin herkent in dit bericht… ik wil zo graag als een goede moeder gezien worden .. ik probeerde mezelf goed te presenteren maar we worden er niet gelukkiger op..sterker nog,averrechts.. ik ben nu een tijdje bezig met me hart te volgen… t gezin is veel meer open geworden.. er is ruimte voor alle ‘slechte’ en raad eens… we leven zonder angst en met veel meer rust en kunnen gewoon ons zelf zijn! En sterker nog… t is nog waar ook ! Me kind is veel makkelijker geworden en is zoals ze zeggen ‘voorbeeldig’ .. en hoefde er niet eens moeite voor te doen….
    Nee ik heb t LOSGELATEN en me kind is weer gewoon kind!
    We leven weer… we laten ons niet meer leven! Rationaliteit is zoooooo niet meer van deze tijd…

  2. Op zich aardig, maar onvolledig artikel. Op deze zin na: Maar toen werd er van vrouwen verwacht dat ze ook gingen werken. Om meer materiële zaken te kunnen kopen. Pardon??
    Geloof dat het in de kern juist gaat over dat vrouwen meer vrijheid kregen, zichzelf konden gaan ontwikkelen, studeren en dus ook een carrière voor zichzelf kunnen opbouwen. En dat het traditionele rollenpatroon eindelijk doorbroken werd.
    Dat het moederschap er in deze tijd niet makkelijker op is geworden, nee dat klopt. Wat de oorzaak daarvan is, daar kun je lang over discussiëren, en is iets complexer dan hierboven beschreven. Prima om hierover te blijven praten en schrijven, ook op dit platform. Maar echt: die ene zin??? Mag die er uit:)?

    • Dank je Peggy voor je reactie. Ik hoor je. Twee bedenkingen daarbij. Wanneer ik vraag aan moeders, “waarom ga jij werken”, dan hoor ik 9 keer van de 10 nog steeds die materiële zaken. De lening, het huis, de auto, de spullen. Ze voelen zich helemaal niet vrij, integendeel, ze voelen zich gevangen.

      Interessant dat je het traditionele rollenpatroon aanhaalt. We hebben dat inderdaad doorbroken. Maar wat hebben we in de plaats gekregen? Dat vind ik vooral een interessante om eens naar te kijken. Hebben we vrijheid gekregen? Of hebben we een verplichting gekregen, om als vrouw te functioneren in een mannelijke maatschappij?

      Uiteraard ben ik voor vrijheid en ontwikkeling, maar de vrouwelijke manier waarop dit kan, die is nog bijlange niet zo aanvaard als dat we nodig hebben. Volgens mij.

  3. Vind ik een een heel mooi artikel. Is eigenlijk de weg die ik als moeder ben ingeslagen. Ben heel bewust uit de rol van werknemer gestapt en zelfstandige geworden om te kunnen aandacht hebben voor mijn kids op momenten dat ze thuis zijn. Inderdaad, leren omgaan met emoties in een context met heel weinig prikkels, dat is een geweldige leerschool!
    Ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat ons onderwijs (België) de komende jaren ook daar aandacht aan gaat besteden. Want al die ‘rationaliteit’, stilzitten, luisteren, info opnemen, lukt maar goed als emoties vertrouwd zijn en kinderen zich veilig voelen bij zichzelf.
    Liefs, Ellen

    • Dank je Ellen voor je reactie! Het onderwijs heeft nog heel wat werk te verzetten, dat is waar. Ik merk dat het omvormen gestart is, vooral in kleuterscholen en lagere scholen, middelbaar loopt nog wat achter, … We leven op hoop.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in