nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Energetische blokkades ontstaan op velerlei wijze. In mijn praktijk kom ik regelmatig blokkades tegen die zijn ontstaan vanuit een onderdrukt rouwproces. Met als gevolg dat het vermogen om emoties te voelen en te uiten is geblokkeerd. Door dit proces alsnog toe te laten, creëer je ruimte en herinner je jezelf.

Met het overlijden van een dierbare komen we in een draaikolk van emoties terecht. Het verlies van een belangrijke persoon of huisdier veroorzaakt een immens hartzeer. Te midden van een allesoverheersend verdriet proberen we overeind te blijven. Verder te gaan met het leven van alledag. Dit is belangrijk en geeft houvast. Daarnaast zien we het belang van het verwerken van emoties en vinden we het gezond dat het verdriet er mag zijn.
De één lukt het beter om deze gevoelens toe te laten dan de ander. Wanneer dit niet lukt, heeft dit te maken met eerder opgebouwde blokkades of karmische blokkades.

Het deurtje open zetten

Wanneer een rouwproces geblokkeerd is, raken we verstrikt in ons verdriet. We hebben moeite met het toelaten van gevoelens, zowel blijdschap als verdriet. Ons emotionele systeem is ontregeld: van binnen naar buiten en van buiten naar binnen. We zijn deels afgesloten.
Dit leidt tot tal van problemen, zoals moeite met het nemen van beslissingen en moeite om te leven vanuit onze kern.
Een rouwproces verloopt in fases en duurt soms je leven lang. Het gaat er dan ook niet zozeer om of je je rouwproces ‘achter de rug hebt’, misschien kan dat niet eens. Maar de deur open zetten voor het verdriet en het met momenten toelaten is wel belangrijk.

nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Wanneer we een rouwproces niet aan zijn gegaan

Soms hebben we een rouwproces vanaf het begin onderdrukt. Bijvoorbeeld omdat we nog heel jong waren en onze omgeving onvoldoende oog had voor het verdriet van een kind. Wanneer er voor een kind onvoldoende mogelijkheden zijn om ruimte te geven aan zijn of haar emoties, slaan deze zich op in het onderbewuste.onderdrukte rouwOf omdat het verlies van een dierbare op een moment plaats vindt waarop het moeilijk is om te rouwen. Bijvoorbeeld wanneer een overlijden in dezelfde periode plaats vindt als een geboorte.
Ook kan er sprake zijn van een energetische blokkade vanuit angst waardoor het moeilijk is om te rouwen. Het toelaten van verdriet voelt zó bedreigend, dat het onderdrukt wordt. Mensen hebben het gevoel dat ze in een eindeloze put vallen wanneer ze dit verdriet toelaten. Ze belanden in een poel van verdriet en zijn bang dat ze in hun verdriet “verzuipen”.
Deze energetische blokkade is vaak al op jonge leeftijd ontstaan. Het tonen van emoties werd door de omgeving gezien als zwak of te pijnlijk. Mensen zijn zich niet bewust van dit patroon en begrijpen niet waarom ze zo’n moeite hebben met het toelaten van emoties.

Karmische patronen

Naast ons eigen onverwerkte rouwproces, kan er ook sprake zijn van een karmisch familiepatroon. Voor onze (voor-) ouders was het veel minder vanzelfsprekend om bewust stil te staan bij het verlies van een dierbare. Wanneer het (voor)ouders niet lukt om gevoelens toe te laten, worden deze vaak doorgegeven aan latere generaties. Wij ontvangen de energie van de onverwerkte emoties.
Dit speelt nog sterker, als we ten tijde van het verlies in de baarmoeder verbleven. Wanneer moeder de pijn en het verdriet bij zich blijft dragen in plaats van het uit te huilen, slaat deze zich op in haar energetische systeem en dat van haar baby.

Onmacht staat tussen jou en je leven in

Wanneer een intens verdriet door het verlies van een dierbare onderdrukt wordt, creëer je onbewust een energetische blokkade. Het nestelt zich in je onderbewuste en lijkt verdwenen. Toch is deze met momenten voelbaar: wanneer je weer een dierbare verliest, bij een echtscheiding, ziekte of bij alledaagse kleinere tegenslagen in je leven. Dan komt de onmacht naar boven die gevoeld werd bij het eerdere verlies.
Onmacht en verdriet zijn enorm pijnlijke, verlammende gevoelens die het moeilijk maken om adequaat te handelen. Ze staan als een buffer tussen jou en je leven in.onderdrukte rouw

Gevolgen in ons leven

Deze energie is een blokkade tussen ons en onze gevoelens. We hebben ervaren dat gevoelens enorm pijnlijk kunnen zijn en ons onderbewuste kiest ervoor om minder gevoelens toe te laten. Zowel prettige als pijnlijke gevoelens. Dat kan ertoe leiden dat we ons “vlakker” voelen, omdat we in zekere mate zijn afgesloten tot ons gevoelsleven.
Het maken van keuzes is moeilijker. Onze emoties maken deel uit van ons innerlijk kompas. De blokkade verhindert ons om ons innerlijk kompas te voelen, onze intuïtie. Ook het voelen van je kracht, dromen en ambities lukt minder goed. we verliezen interesse in zaken waar we tot dusverre wel in geïnteresseerd waren.
Het onverwerkte verdriet blokkeert de natuurlijke energetische stroom. Wel merken we dat ons energiepeil onvoldoende is. We voelen ons moe en uitgeblust omdat we een last met ons mee slepen die ons belemmert.

Onderdrukte rouw werkt door in relaties met anderen

Wanneer we een pijnlijk verlies hebben ervaren en onvoldoende hebben toegelaten en doorleefd, leidt dit tot moeilijkheden in relaties. De angst om een dierbaar persoon te verliezen domineert en zorgt ervoor dat we ons maar tot op een bepaalde hoogte durven te binden.
Naast deze grote angst, is er ook de angst om nieuwe pijn te ervaren. Het onverwerkte verdriet voelt als een open wond die zeer doet bij onaangename gebeurtenissen, zelfs al bij discussies met anderen. Je terugtrekken in je eigen cocon en afstand bewaren tot de ander is vaak een gevolg.

Onbewust van ons verdriet

Regelmatig komt het voor dat we ons er niet bewust van zijn dat we nog verdriet met ons mee dragen. In onze beleving hebben we ons verdriet verwerkt. Wanneer je op energetisch niveau werkt, blijkt dan dat dit nog niet het geval was. En krijg je alsnog de gelegenheid om het te doorleven.
Het valt op dat veel mensen nog verdriet met zich mee dragen van het verlies van een (huis)dier. Het lijkt alsof we met het rouwproces om een geliefd dier anders omgaan dan met rouw om een mens. Wanneer mensen dit verdriet op een later moment terug vinden, zijn ze vooral verbaasd dat dit verdriet nog zo aanwezig is.De ware duisternis –dark force

Het is nooit te laat

Weet je intuïtief dat een onderdrukt verdriet je belemmert in je groei? Het is nooit te laat om dit rouwproces alsnog te doorleven. Natuurlijk is het doodeng en voel je wellicht wanhoop. Het zal zeker zeer doen en op momenten lijkt het misschien alsof het verdriet te groot is om aan te kunnen. Wanneer je dit in kleine stapjes doet, zul je ervaren dat de momenten van grote wanhoop ook weer wegebben. Op de plek van de pijn ontstaat er langzaam maar zeker ruimte. Met ieder stukje ruimte dat vrij komt, ontstaat er ruimte voor vertrouwen en kracht. En voor je innerlijk kompas, dat jou helpt op je weg.

vitaal water
vitaal water
vitaal water

16 REACTIES

  1. Er zijn verschillende manieren, je kunt gewoon gaan zitten en aan degene gaan denken en in gedachten met deze persoon in gesprek gaan. Gewoon een interne dialoog….. en kijken of er wat gebeurt… of. je gaat een brief schrijven aan de overledene. Je kunt bv vertellen dat je hem/haar zo mist… en dan grote kans dat de tranen wel gaan stromen. Het is niet fijn, maar het geeft wel weer lucht. Ik heb het niet gedaan en krijg nu door de overgang alsnog spontane regressies naar mijn kindertijd, met bijbehorend verdriet. Rouw hoeft m.i. ook niet altijd over dood te gaan. Nu ik meer gevoelens toelaat kom ik in contact met het gekwetste, eenzame kind in mijzelf, dat het zo moeilijk vond om zich een buitenstaander te voelen, niet gezien te worden door ouders en leeftijdsgenoten. Dus behalve dat ik mijn ouders mis, die al tien en dertien jaar dood zijn, mis ik ook de kans dat de communicatie alsnog naar dat diepere level kan gaan, wat ik zo graag had gewild. Ik kan ze nooit meer vertellen dat ik van ze gehouden heb. Ook al konden zij dat niet zeggen en kon ik het toen ook niet, nu zou ik het wel aandurven, maar zij zijn er niet meer. En ook dat is iets waar ik intens verdrietig om kan zijn.
    Ik ben onlangs gaan vermoeden dat ik zoals veel hoogsensitieve personen, als ik nu een tiener op de lage of middelbare school zou zijn, een ADD of ASS diagnose zou krijgen. Ik ga daar nu alsnog mee aan de slag. Maar tegelijkertijd is daar het verdriet, want in de zeventiger jaren wist men daar nog niets van, en werd mijn gedrag weggezet als aansteller, kattenkop, zwartkijker en wat al niet meer. ….
    Verdriet gaat over verlies. Verlies van een dierbare, een baan, een relatie die eindigt, zowel liefde als vriendschapsrelaties, een reputatie, een huisdier, je gezondheid gemiste kansen, je jeugd …. we leren op school helaas veel over het behalen van dingen (diploma’s/ een baan) maar niet hoe je omgaat met verlies.

  2. Hypnose therapie dat wil ik gaan doen.
    Ik merk dat ik dit ook jaren heb gedaan, de pijn niet willen voelen en op een gegeven moment ook niet meer aan de mooie momenten willen denken omdat je dan uiteindelijk weer bij de pijn komt.
    Iedere keer als een ander over de overledene begint dat je wil weg vluchten of door de grond wil zakken en dus maar op de automatische piloot reageert en dan van onderwerp veranderd.
    Ik laat het nu meer toe al een tijdje. En ja het heftige en sterke gevoel van verdriet en onmacht ebt uiteindelijk weg na een stevige huilbui. Maar toch blijft er vaak een gevoel van leegte achter. Ik kom in me dagelijks leven maar niet voor uit. Ik wil rennen, ik wil sprinten maar sta vast genageld aan de grond. Zo veel ideeën die ik maar niet tot uitwerking kan brengen.
    Waarom vroeg ik me lang af? De motivatie en de wil is er. Ik denk dat is omdat ik me hulpeloos en onzeker voel in deze wereld zonder mijn moeder. Wie ik verloor toen ik 13 was. De blokkade zit er nog steeds denk ik. Maar ik heb dus veel dingen gelezen en gehoord over hypnose bij rouwverwerking en angst en depressie die daarbij kunnen komen kijken. Dus ik ben benieuwd.

  3. Ik heb zeker blokkades door verdriet .
    Want alles werd onderdrukt in ons kind zijn.
    Nu komen er wel tranen en soms ook gemakkelijk gister nog in de trein.
    Als je veel onderdrukt kom je ook bijna niet meer bij je vreugde.
    Bovendien ben ik.nog een H S P er ook.
    Maar den Bosch is echt te ver !
    Vr gr van eenzaam..

  4. Hallo, wat het enige is dat je kan doen is doorvoelen. Gevoelens toelaten tot het ahw. loskomt. Niets anders, er is geen shortcut. Dit kost tijd. Iedere keer als er een gevoel van pijn op komt, laat het toe, neem er uitgebreid tijd voor. Iedere keer wordt het wat lichter.

  5. Je gáát niet 'even' bewust een verwerkingsproces in… Beginnen met het toestaan, toelaten en accepteren van verdriet is écht de enige remedie. Daar staat geen gekaderd moment voor, dat overvalt je op willekeurige momenten, en ja, dat is ook weleens op een minder gunstig moment. Ja en? Gewoon aan toegeven en voor je het weet is de bui dan weer over.

    Tranen zijn een overloop van je stresssysteem, laat het er dus uit voor je een zenuwenpees wordt en je inwendig wegteert. Tranen van uien snijden zijn chemisch ook écht anders van samenstelling dan tranen van rouw, verdriet… Het heeft een serieuze functie, laat die er zijn en stromen!

  6. Ik vind de MIR-methode een geweldige ontdekking! Daar kan je zelf zo veel mee oplossen en verzachten. De MIR-methode is een gratis methode en ontdekt door een Nederlandse dame.

  7. Een deel van de mensen lukt het om op eigen kracht verder te komen. Je ervan bewust zijn dat deze blokkade in jou aanwezig is, is een belangrijke eerste stap. Vervolgens is het belangrijk om je in het dagelijks leven bewsut te zijn van je emoties. Veel mensen hebben onbewust een automatisme ontwikkeld om gevoelens te onderdrukken. Ontdek bij jezelf of dit aan de hand is en probeer vervolgens stil te staan bij emoties en ze toe te laten.
    Soms zijn deze processen zo zeer verankerd in het onderbewuste dat professionele hulp nodig is. Begeleiding op energetisch niveau kan je hierbij helpen.

  8. Hallo,
    Heel herkenbaar. Ik heb het gevoel dat dit mij dwarszit en zou het graag "opgelost" zien maar hoe ga je dit verwerkingsproces in???

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie achter
vul je naam in