DELEN
wat moet ik toch met al die gevoelens en emoties van mijn kind

Gevoelens en emoties, we hebben ze allemaal en of we nu kind of volwassen zijn, we tonen ze ook allemaal. Maar zijn gevoelens en emoties hetzelfde of zit er verschil in?

Ja, er zit wel degelijk verschil in. Als je gevoelens hebt dan keer je naar binnen. Je voelt dan wat er in je binnenwereld gebeurt. Als je emotioneel wordt dan gooi je wat je van binnen voelt eruit, je bent dan gericht op de buitenwereld. Je zou kunnen zeggen dat voelen leidt naar zelfonderzoek (naar binnen gericht) en emotioneel zijn een soort van afreageren is (naar buiten gericht).

Waardevol

Beide zijn van waarde; als je je verdrietig voelt dan reageert de emotie hierop met tranen die komen. Voel je je van binnen verward dan kun je geïrriteerd reageren op je buitenwereld. Zit je heerlijk in de flow dan toon je je emotie in veel blijdschap. Je bent wie je bent, en je voelt wat je voelt.

Wat fijn om te weten is, dat je niet je emotie bent. Je hebt een emotie, maar je bent het niet. Dit is een belangrijk verschil wat helpt om met emoties om te gaan. Als je namelijk denkt dat je de emotie bent, bijvoorbeeld: ik ben super boos!! Dan zit je er ook helemaal in. Dat mag ook best, duik helemaal in je boosheid en er kan daarna opluchting ontstaan.

Maar het wordt moeilijk als je in je boosheid blijft hangen. Als je dan weet dat je de boosheid niet bent, maar een emotionele uitbarsting hebt kun je er met meer afstand naar kijken en helpt dat je om er makkelijker uit te stappen.

Onze kinderen

En zo werkt het ook bij onze kinderen. Onze kinderen doen het alleen vaak andersom: die gooien vaak eerst de emotie eruit en dan gaan ze voelen. Kinderen maken veel mee, krijgen veel prikkels te verwerken waardoor ze regelmatig onrustig, druk of boos reageren. Vaak reageren we direct op de emotie: “Hey doe eens rustig!”, of “Doe toch niet zo boos!”, we reageren dan precies in een emotie terug die we ontvangen van ons kind, dus ook eerst de emotie voordat we gevoeld hebben. We gaan op hetzelfde level zitten en meestal leidt dit tot negativiteit en onbegrip. Het kan maar zo zijn dat kinderen het in deze volgorde doen, omdat ze het van ons geleerd hebben… 😉

Heb je je weleens afgevraagd wat je kind dan eigenlijk voelt? Wat gebeurt er werkelijk in zijn/haar binnenwereld? Wat maakt dat zijn/haar emotie er zo fel uitschiet? En hoe voel jij je van binnen? Wat gebeurt er op dat moment met jou? Wat maakt dat jouw emotie er zo fel uitschiet?

Ben jij bereid tot zelfonderzoek?

Zelfonderzoek leidt tot bewustwording wat je helpt om dingen de volgende keer anders kan doen. Als je kind in de emotie schiet nodig ik je graag uit om zelf uit de emotie te blijven. Blijf kalm (en blijf vooral goed doorademen)  en ga eerst eens voelen wat er nu werkelijk gebeurt. Nu hoor ik je denken: “Nou als mijn kind ontploft werkt dat niet hoor, dan moet ik direct handelen”. Dat kan, je moet natuurlijk altijd de veiligheid van je kind en anderen voorop stellen. Toch hoop ik dat je het eens uitprobeert, omdat dit namelijk iets heel anders teweeg kan brengen.

Eigen voorbeeld

Zo moest mijn zoon zijn mobiel aan mij geven als hij huiswerk moest maken. Dat wilde hij niet omdat hij muziek wilde luisteren, maar ik wist ook dat hij ondertussen telkens zat te appen. Ik bleef rustig en strekte mijn hand uit zodat hij de mobiel aan mij kon geven. Toen hij dat niet wilde pakte ik rustig de mobiel zelf. Hij werd heel boos en ik bleef heel kalm. Hij mocht van mij boos zijn. Dit duurde even totdat hij kalmeerde en zijn huiswerk ging maken. Na het huiswerk kreeg hij zijn mobiel weer terug en legde ik nogmaals uit waarom ik dat belangrijk vond. De volgende dag gaf hij zelf zijn mobiel aan mij. Ik voelde mijn verbazing in mijzelf en zei dankjewel tegen hem. Sinds die tijd is er niets meer aan de hand.

Juist door mijn kalmte en dat ik helemaal bij mijn  gevoel bleef gebeurde er iets anders in de energie uitwisseling tussen ons. Ik maakte een andere beweging vanuit mijn gevoel zonder emotie, waardoor hij die ook maakte.

Ik wil je uitnodigen om hét voorbeeld te zijn die jij graag terug ziet in je kind. Je leert jezelf niet alleen iets (nieuws), maar je geeft hiermee zóveel aan je kind. Kinderen pikken dingen feilloos op dus ook dit. En stop er alsjeblieft niet mee als je denkt dat het je niet lukt. Oefening baart kunst! 🙂

 

2 REACTIES

  1. Heel herkenbaar dit. Mijn zootje van anderhalf is een leuke drukte maker. Maar omdat hij nog weinig woorden tot z'n beschikking heeft, uit hij zich vooral in emoties. Zoals gisteren. Mama druk druk druk. Boodschappen, huishouden, afwas. En toen was de maat vol bij m'n zoontje. Tijdens de afwas ging hij 'zeurend' en jengelend tussen bij en het aanrecht staan. Hij probeerde mijn aandacht te trekken natuurlijk. Maar ik zat ik m'n drukke bubbel en vond dat vervelend. Tot er ineens een ingeving kwam.
    Hij strekte z'n armen naar mij uit. Ik pakte hem op en ging rustig met hem op bank zitten. Even niet meer druk zijn. Even tijd voor hem en mijzelf. De afwas loopt niet weg.
    En hij werd steeds rustiger. Lekker even tegen mij aan kroelen. Tot hij aangaf dat het goed was. Meneer kroop van m'n schoot ging vrolijk spelen en mama kon de afwas afmaken. Zo mooi en waardevol om op deze manier even met je neus op de feiten gedrukt te worden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in