DELEN
we zijn allemaal onschuldig

We hebben allemaal zo onze eigen dingetjes. Gedurende ons leven hebben we een scala aan ervaringen opgedaan, positief én negatief. Maar, in hoeverre definiëren deze ervaringen wie we zijn?

Jong geleerd, oud gedaan

Als kind zijn we onbevangen. De wereld zien we als speelterrein en we doen gewoon waar we op dat moment zin in hebben. Naarmate we ouder worden, leren we dat bepaalde gedragingen niet ‘normaal’ zijn binnen bepaalde contexten en we ontwikkelen daardoor coping mechanismes. Het gaat als kind niet alleen om gedrag, maar ook vooral om het gevoel van veiligheid.

Mag jij er zijn en voel je je op je gemak? Als dit niet het geval is geweest, kan het zo zijn geweest dat je als kind bijvoorbeeld bent gaan vermijden. Heel slim en strategisch, want zo kun je ook niet gekwetst worden en hoef je je ook niet ongemakkelijk te voelen. Maar, is deze strategie ook prettig als je volwassen bent? Als volwassene – en überhaupt als mens – ontkom je er niet aan dat je in je leven gekwetst zult raken, het hoort er nou eenmaal bij. Je ongemakkelijk voelen ook. Je kunt er niet omheen..

Bewustzijn van eigen gedrag

Op een gegeven moment gaan we tegen ons eigen gedrag aan lopen. We storen ons er aan, we schamen ons ervoor, we voelen ons er schuldig over of we zijn er bang voor. Het komt er op neer dat we een deel van onszelf in ieder geval niet verwelkomen. Maar waar komt dit vandaan? Ben jij écht degene die zichzelf veroordeelt of ben je als kind veroordeeld? Wanneer jij jezelf frustreert over het feit dat je nogal eens uit de voegen kunt schieten, vind jij dan dat je niet boos mag zijn of mocht je het vroeger niet zijn?

Als kind leren we coping mechanismes om met bepaalde zaken om te gaan, als volwassene krijgen we een nieuwe kans: we lossen het op of we leren iets nieuws aan. Een voorbeeld van het tweede is zelfmedicatie.

Een pijn van vroeger kan als volwassene zo aan het licht komen dat het ondraaglijk voelt. Doordat je als kind geen beschikking hebt over alcohol of drugs, wordt dit ook niet je coping, maar als volwassene heb je daar wel toegang tot en dus is de verleiding aanwezig. Een kind drinkt bijvoorbeeld geen alcohol om sociale gelegenheden aan te kunnen, dat doet een volwassene.

Vergeven

Wat je ook doet of gedaan hebt in je leven, hoe erg je zondes ook zijn, hoeveel pijn je anderen en jezelf misschien bezorgd hebt, je bent onschuldig. Was je als kind verantwoordelijk voor het feit dat je geslagen werd, dat je geen aandacht kreeg, je ouders drugs gebruikten en je gepest of verkracht werd? Kon jij als kind daar iets aan doen? Nee, want je was afhankelijk van je omgeving. Vergeef jezelf.

Visualiseer

Als je weet welk gedrag je graag zou willen veranderen of welk pijnlijk stuk uit je leven je wilt bekijken, ga dan met jezelf als kind in gesprek. Doe alsof de jongere jij tegenover jou zit en zie hoe het kind moet voelen. Zo kun je erachter komen dat problemen die je ervaart in je leven eigenlijk heel simpel en klein van aard zijn, maar doordat je ze hebt meegedragen zijn ze opgeblazen en trekken ze je naar beneden.

Uiteindelijk willen we gewoon allemaal onszelf zijn zonder daarop veroordeeld te worden; we willen ons welkom en veilig voelen en als persoon erkend worden. We willen leven zonder weerstand en laten stromen wat er door ons heen komt. Net zoals kinderen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in