Word jij als HSP of ADHD-er vaak als teveel ervaren?

Ik ben een HSP met ADHD-achtige trekken oftwel de HSP-HSS. Mensen ervaren mij wel eens als te veel. Te veel? Nou, gewoon dat ik te aanwezig ben en te veel klets. Mensen verwijten me dan dat ik niet luister. En weet je, soms hebben ze gelijk, dan praat ik enorm enthousiast, want enthousiast is my middle name 😉 Ik praat dus veel en snel en struikel dan bijna over mijn eigen woorden, omdat ik sneller denk dan ik praat. Tja, en als je me laat praten, ratel ik zo een uur weg. Dan ben ik net zo’n op hol geslagen puppy als niemand met onderbreekt. Maar goed ik vertel nu eenmaal heel graag. Op zich is daar niks mis mee, totdat anderen aangeven “Hé Kristel, soms hè, dan kom ik er gewoon niet tussen bij jou” en dan zeg ik “Ja, dat kan ik me wel voorstellen hoor, maar geef het dan gewoon aan” en niet subtiel, maar gewoon heel duidelijk.

Dat is waar het vaak misgaat, het is niet duidelijk genoeg, waardoor ik maar blijf doorpraten, niet in de gaten heb dat de ander is afgehaakt, omdat ik zo in mijn verhaal zit. Wat ze dus ervaren is dat er dan geen tweerichtingsverkeer mogelijk is en het een soort monoloog wordt. Rete irritant natuurlijk en ook nooit mijn bedoeling, want ik wil zo graag rekening houden met anderen. Lekker tegenstrijdig dus, maar soms ben ik me er gewoon niet van bewust.  En eerlijk? Vroeger werd ik dan echt boos of voelde ik me gekwetst, omdat ik dacht dat iemand me dan niet interessant vond. Ik voelde me dan keihard afgewezen.

Wie is verantwoordelijk voor een goed gesprek?

Aan de andere kant ben ik me er tegenwoordig ook van bewust dat het niet alleen mijn verantwoordelijkheid is of een gesprek fijn is of niet. Waar twee mensen een gesprek voeren, zijn er twee mensen verantwoordelijk voor de kwaliteit van het gesprek. Daar wil ik mee zeggen dat als jij de ander bewust of onbewust geen ruimte geeft, die ander ook gewoon ruimte kan pakken. Jij en die ander zijn zelf verantwoordelijk of het gesprek een monoloog wordt of niet. En soms kan de een meer ruimte innemen en soms de ander. Dat is ook helemaal prima. Als het dus niet in balans is en de ander ervaart jou als te veel dan moet die ander dat gewoon aangeven. Of als jij degene bent die er vaak niet tussen komt, wat natuurlijk ook kan. Neem dan zelf je ruimte in en verwijt de ander niet dat je geen ruimte krijgt. Ruimte innemen is namelijk je eigen verantwoordelijkheid.

Neem juist genoeg ruimte in

Zelf heb ik het natuurlijk ook andersom, dat ik iemand tref die enorm veel praat en waar ik zelfs geen speld tussen krijg. Ja, echt die bestaan 😉 En op mijn beurt, erger ik me hier ook echt enorm aan hoor, tenminste als het te lang duurt. En als het interessante verhalen zijn kan zelfs ik lang luisteren. Maar niet als het een verhaal is wat ik al duizend keer heb gehoord en me eigenlijk niet meer interesseert. Het mooie aan irritatie is dat het jou duidelijk maakt, waar jij zelf nog aan kunt werken. De ander is namelijk altijd je spiegel voor wat je zelf ook doet of wat je graag zou willen doen.

We krijgen dus allemaal lessen om onze ruimte in te nemen. En ruimte innemen is niet altijd makkelijk, vooral niet voor een HSP, omdat die zoveel rekening houdt met anderen en alles voelt wat de ander voelt. Hierin mogen we dus meer ruimte innemen, letterlijk ruimte claimen.

Twee manieren om te zorgen dat een gesprek geen energie kost

Wat ik dan dus tegenwoordig doe: ik zeg er gewoon wat van. Dat doe ik óf serieus óf grappig. Het ligt eraan in wat voor bui ik zelf ben. De serieuze manier, manier 1, is iets in deze trant: “Luister lieverd, je bent nu al een hele poos aan het woord en ik merk dat ik er niet tussen kom en daardoor afhaak van je verhaal wat enorm interessant is, maar ik merk dat continu luisteren gewoon niet mogelijk is voor mijn brein.” Of manier 2, de grappige manier. Ik zeg dan “Stop, stop, stop, (met een lach) haal ff adem en vertel even rustig verder…”  mits het interessant is natuurlijk, anders zeg ik dat ik ook graag iets wil vertellen en ik HSP ben en dus snel overprikkeld raak 😉 Oh sorry, wel een beetje een excuus, maar het werkt wel en je geeft in ieder geval een grens aan. Heel belangrijk.Jezelf liefde geven en oude pijn loslaten

Angst voor de reactie als je zelf grenzen aangeeft

Tja, en dan is er nog de angst dat de ander misschien wel boos of gekwetst is als je iets zegt. Dat wil je natuurlijk niet, maar eerlijk? Dat is eigenlijk helemaal niet jouw probleem. Dus ik zou zeggen: Maak er dan ook niet jouw probleem van. Je kunt gevoel van de ander niet sturen namelijk, maar alleen accepteren. Door dit zo te doen, geef je meteen ook je grenzen aan. Sinds ik dit doe en mensen dit ook bij mij doen, heb ik altijd fijne gesprekken. Geen gesprekken meer die me leegzuigen of waarin de een of de ander geen ruimte krijgt. Geen gesprekken meer waarin ik niet mezelf kan zijn en als teveel wordt ervaren. De boodschap: Luister goed naar de ander en als je ergens niet genoeg ruimte krijgt, neem deze dan gewoon, maar blijf vooral jezelf!

Herken je dit en heb jij er wel eens last van, laat wat van je horen in de comments 🙂

22 REACTIES

  1. Of ik mijn eigen verhaal lees, mensen merken mij dat allemaal op, wil nu zonder mijzelf, karakter, ben ook nog ram en Marion, verandering brengen, hoe krijg ik door op ’t moment zelf dat ik te veel aan’t woord ben, en dat ik zeker WEL geïnteresseerd bent in de ander, ligt ’t niet alleen maar aan mijn adhd of zit er eer achter…

  2. Ja wauw, bedankt! Herkenbaar! Ik ben er de laatste tijd best veel over aan het denken. Ben HSP en extravert, beetje entertainer, sterke wilskracht. Tegenhanger dat ik ook echt rust nodig heb en veel alleen ben. Ik heb het idee dat ik mensen afschrik/wegjaag/intimideer (heb handicap) en dat maakt wel lastig en verdrietig. Waar staat HSS voor?

    • Hey Jose,

      Graag gedaan en fijn dat het zo herkenbaar voor je is. Ik snap je gevoel dat je denkt met je energie en manier van zijn mensen af te schrikken, maar weet dat dat in werkelijkheid helemaal niet zo is. Het is wat jij denkt, ben lekker jezelf dan zal je de juiste mensen vanzelf aantrekken 🙂 en HSS staat voor High Sensation Seeker, iemand die veel prikkels nodig heeft om goed te kunnen functioneren en iemand die snel verveeld is en uitgekeken is op iets. Altijd nieuwe ervaringen willen opdoen 🙂

  3. Hallo,
    ik ben Denny, en 49 jaar.
    Ik ben opgegroeid in kinderhuizen en internaten, pleeggezin,straat en gevangenis.
    Een leven van geweld,angst,drugs,drank.gokken.
    Nu, heb ik een gezin ,ben getrouwd en heb 4 kids.
    Ik ben afgekeurd,en heb Wajong,omdat ik geestelijk te veel prikkels binnenkrijg,en niet tegen mensen kan.Ik zie alleen maar slechte kanten van mensen, zoals liegen, roddelen, afgunst, op je neer kijken. Ik zocht altijd spanning op en gevaar.dan kreeg ik een kick als het lukte.
    Ik had altijd problemen met mensen of kinderen in mijn jeugd.Ik was degene die op afstand keek naar mensen en kinderen, en probeerde me aan te passen om net zo te zijn als hun.
    Ik heb nu het gevoel dat ik niet meer mezelf ben, maar een mix van allemaal karakters van verschillende personen..haha klinkt alsof ik gek ben..Ik overleef,en leef niet meer.mijn vrouw en kids,hebben me gered, door liefde te geven..dat maakte me sterk.Ik leef nu geisoleerd, en ga met niemand meer om,behalve mijn gezin.Mijn emoties zijn zo heftig, dat ik medicatie krijg om het af te vlakken sertraline, 1 per dag.ik ontplof om niets,en ben van hak op de tak.
    gedachtes blijven lang hangen, en verzieken mijn leven.relativeer dus alles..alsof mensen de hele dag aan mij denken zucht..en toch kan ik het niet loslaten of accepteren.
    Als iemand boos op me wordt, dan heb ik daar heul lang last van..droom er zelfs over..
    ptss? adhd? borderliner? hsp.? hss add. Ik weet het niet,ik denk beschadigd..
    Ik wil altijd anderen helpen,maar gaat vaak verkeerd,omdat het dan als bemoeizucht wordt gezien, of ik klep met een ander erover,en worden ze weer boos op mij, terwijl ik praat met anderen voor een oplossing, omdat het aan me vreet dat die ander problemen heeft. dus mensen zijn niet eerlijk, en lopen met maskers op..en als je daar wat van zegt,heb je ruzie zucht..Als kind zei ik al grote mensen zijn slecht..Ik heb zelfs een hekel aan mezelf gekregen,omdat mensen me altijd afwijzen door mijn gedrag of eerlijkheid.
    Ik ben moe van het strijden tegen mensen, of mezelf..
    Ik ben overal vanaf, en dat dankzij mijn gezin.alleen geestelijk is alles heel zwaar, ben wel veel bezig met dingen maken in de tuin..creatief dus haha.

    • Denny,

      Probeer eens een Access Bars sessie. Deze zijn erg goed en bevrijdend voor lichaam en geest. Heb het zelf onlangs mogen ervaren en het heeft mij al zoveel moois opgeleverd. Het is absoluut de moeite waard!

    • Hey lieve Denny,

      Dat klinkt heel erg zwaar, ik kan me voorstellen dat het niet fijn is om zo te leven. Zo gevangen in jezelf. Ik denk ook dat er veel beschadigd is, maar je ziel (misschien vind je dat zweverig) zoekt altijd een manier om te helen. Weet dat alles wat jij benoemt uit gedachten ontstaat en het bijbehorende gedrag wat je schetst daaruit voortkomt. Dit is omkeerbaar, dat wil zeggen met de juiste hulp kan ook jij hieruit kan komen. En gek ben je zeker niet, je hebt veel meegemaakt en al die stickers en labels zijn niet belangrijk. In essentie gaat het om jou als mens.

      Hoe minder jij jezelf afwijst en hoe meer liefde jij voor jezelf gaat voelen, hoe meer je kan helen. Oude wonden kan laten herstellen. Dit kan je alleen zelf, maar met hulp van anderen evt. Ik zal je op weg helpen, je vindt het misschien gek wat ik nu ga typen, maar het heeft mij al veel gebracht. Zoek eens op ho-oponopono, dit is een hawaiaans genezingsritueel, wat heel makkelijk werkt, maar heel krachtig is. De vier zinnen
      Het spijt me,
      Vergeef me,
      Ik hou van je,
      Dank je wel.

      Zeg deze tegen jezelf bij alles wat je denkt, voelt, ervaart, oordeelt etc en het zal je echt helpen.

      Het lijkt onzin, maar dat is het echt niet. Ik heb goede ervaringen hiermee. De man Dr. Ihaleakala Hew Len die dit heeft toegepast op een afdeling waar zware criminelen met veel psychische problemen zaten is na een korte tijd compleet opgedoekt, omdat het zo krachtig werkt.

      Door deze methode op jezelf toe te passen en deze vier zinnen te zeggen bij alles wat verschijnt in jou en daar bedoel ik mee dat dus alles wat je in je buitenwereld ziet gebeuren wat je lastig vind of iets wat je bij anderen ziet en lastig vind of in jezelf lastig vind te clearen/reinigen. Puur alleen dat. Er staan heel veel artikelen over. Lees ze maar eens.

      Succes Denny

      Liefs

  4. Op mijn huidige dienst zei men dat ik te zwaar doorwoog op de dienst. Deed verschrikkelijk veel pijn, ben daardoor op een ander eiland mogen gaan… maar in feite hebben ze me een cadeau gegeven… voel me stukken beter, en heb in het begin aangegeven als ik te dicht kom of te veel praat… zeg het me. Ik vroeg me altijd af waarom ik sommige mensen irriteer en nu weet ik waarom.. door openheid van anderen leer je veel en leer je jezelf kennen. Zelfreflectie zit er van nature in en ik ben nu zo dankbaar dat men open kaart met me speelt, soms voel ik me gekwetst maar nu leer ik de andere kant veel beter kennen en vertrouw ik veel meer op mijn gevoel. En steek geen energie meer in mensen die het me moeilijk maken. En het doet deugd om mezelf te mogen zijn!!! Dank je wel voor het artikel het doet zo veel deugd om die (h)erkenningspunten te zien op jullie site… ik heb hier al zo veel aan gehad… zo’n prachtige stukken te mogen lezen. Ik voel me nu niet meer zo alleen, vroeger voelde ik me dikwijls het buitenbeentje nu niet meer… maar ik herken het wel bij mijn dochtertje en probeer haar hier zo veel mogelijk in te begeleiden. Ik kijk uit naar je volgend artikel! Dikke knuffel…

    • Hey Vanessa bedankt voor je reactie 🙂 Klopt wat je schrijft door de openheid van anderen leer je jezelf kennen en ook door zelf open te zijn over wat er werkelijk in jou gevoeld wordt en welke processen er gaande zijn. Als je elkaar beter begrijpt dan is het gesprek altijd fijner.

      Jezelf zijn is het allerbelangrijkste. Ik merk zelf ook dat ik liever met mensen praat die gewoon op “mijn level” zitten. Het gaat dan vanzelf. En fijn dat het artikel je deugd doet.

      En je “anders zijn” kan je als kracht inzetten, hierover schreef ik in een vorig artikel op nieuwetijdskind 12-gouden-tips-hoe-jij-als-hsp-je-anders-zijn-als-kracht-kan-inzetten
      Fijn dat je je nu niet meer zo alleen voelt, want er zijn er inderdaad veel meer zoals jij. En je dochtertje begeleiden gaat zoveel makkelijker als je zelf ook HSP bent want dan weet jij precies wat ze nodig heeft. Dikke knuffel terug

  5. Handige tips, ook voor mij als niet-HSP’er. Want ik heb soms ook wel dat ik afhaak als iemand doorratelt en dan ben ik verbaasd dat diegene niet eens opmerkt dat ik afhaak.
    Of een ander die het wel opmerkt en dan inderdaad beledigt is dat ik niet meer echt luister, waar ik me dan weer voor schaam.
    Dankjewel.

    • Top Jaho en inderdaad je hebt helemaal gelijk, het is ook voor niet HSP’s 🙂 Het gaat namelijk om verbinding zoeken met de ander tijdens de communicatie en die valt heel vaak weg omdat er tussentijds niet gepolst wordt of de ander er nog “bij” is. Wat ik zelf wel vaak meemaak is omdat ik zo mega snel denk en praat dat de ander me dan niet altijd kan volgen, maar als diegene dat aangeeft is het ook oke, ik schakel snel 😉

  6. Als HSP’er is het vermijdgedrag een ernstige belemmering voor het trekken van grenzen en zal ik eerder geneigd zijn om zulke types of gesprekken te vermijden en/of vroegtijdig af te breken.
    Een HSP’er die blijft doorratelen is volgens mij geen HSP’er.

    • Daniel…als je op dat moment volledig in je zelf gericht bent, en eventjes jouw verhaal vertelt ga je er soms volledig in op en wil je de andere een steuntje in de rug geven opdat ze zich niet zouden alleen voelen… heb je het soms niet onmiddellijk door je bent in je zelf gekeerd en dan vergeet je de rest soms eens… ik ben heel hoog sensitief en herken me hier wel eens in. Maar ik kan heel goed luisteren als anderen problemen hebben… ze geruiken het dat ze bij je terecht kunnen en blijkbaar straal je het ook uit. Ik kan zelf als ik voorbij iemand passeer aan de achterzijde de gevoelens waarnemen die een persoon heeft… ik word er als het ware ingezogen, en heb dan ook de neiging inmiddellijk te hulp willen schieten. Dus ik kan je verzekeren het is waar wat ze hier schrijven. ECHT!!

    • Hey Daniel, bedankt voor je reactie en ik moet zeggen dat ik het een bijzondere conclusie vind dat een HSP die door ratelt geen HSP is. Het heeft hier namelijk niets mee te maken. Het gaat namelijk om de diepe verwerking van prikkels en de sensitiviteit van al je zintuigen sterker is en niet of je ratelt of niet. Een HSP-HSS er is namelijk net een andere variant daarom is het ook zo verwarrend en snappen veel mensen die HSP niet die ook juist wel veel prikkels nodig heeft. En dat is waarschijnlijk ook waarom een HSP HSS beter kan connecten met een ADHD er omdat die qua energie meer op elkaar level zitten 😉 Gelukkig kan je in het leven zelf keuzes maken met wie je wel of geen gesprek aangaat 🙂

  7. Heel herkenbaar! ik praat nu veel minder lang ,Echter mijn partner praat echt superlang achter elkaar, Hierdoor raken wij dan de kern van wat we echt willen zeggen kwijt.
    Wij corrigeren elkaar daarin , zoals gezegd had ik ook hele lange gesprekken maar mede door dat mijn partner zijn eigen ruimte innam ,heb ik geleerd dat gesprekken kwalitatief beter worden, Nu moet ik echter mijn partner steeds corrigeren en stop zetten in zijn ellenlange dialogen.
    ach ja, Het blijft een kwestie van geven en nemen toch!

    • Mooi Tiny dat het herkenbaar is. Ja lang praten maakt inderdaad vaak dat je de de rode draad kwijt raakt 😉 enneh je hebt helemaal gelijk het is geven en nemen en zorgen dat het voor beide een fijn gesprek blijft 🙂

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in