Wrijving tussen ons denken en voelen

De laatste tijd merk ik wrijving tussen wat ik denk en wat ik voel. Mijn gedachtes bestaan uit zorgen maken. Zorgen over datgene wat in de toekomst ligt en ik nu nog geen aanspraak op kan maken. Mijn ‘wijze deel’ weet dat dit mij ontneemt aan energie. Ik onttrek op deze manier energie uit het huidige moment.

De gewoonte om steeds opnieuw een zorgen makende gedachte te creëren is behoorlijk hardnekkig.  Ik merk op, dat zodra ik er aandacht  aangeef, dit een reden lijkt te zijn om een nieuwe bezwarende gedachte te creëren.

Winnen of verliezen

Een ongemakkelijk vorm die maakt dat ik mijzelf naar beneden haal. In plaats van het licht in mijzelf te laten schijnen en mij daarmee te identificeren. Een wedstrijd aangaan met mijn gedachtes heeft geen zin. Ik weet nu al wie er wint ;-). Wat maakt dat ik deze gedachtes creëer? Welke angsten liggen er aan ten grondslag? Wat maakt dat ik mijn positief ingestelde persoonlijkheid onder laat sneeuwen met dit doemdenken?

Herken jij deze patronen? Herken je ook hoe meer aandacht je eraan geeft hoe negatiever het werkt?

Onze natuurlijk staat van zijn

De volgende vorm is een manier om de negatieve spiraal te doorbreken.  Aandacht geven aan het positieve is waarschijnlijk een bekende manier. Door je zegeningen te tellen geef je aandacht aan wat bijdraagt. In plaats van aandacht te geven aan ‘wat afdoet’.  Door aandacht te besteden aan wat bijdraagt, versterk je deze tendens. Het afgeven van deze krachtige en positieve energieflow bevestigt jouw zijn. En maakt tegelijkertijd ruimte om van binnenuit te creëren.

Onze natuurlijke staat van zijn brengt een ‘flow’ met zich mee waaraan we onszelf ‘te goed kunnen doen’. We kunnen onszelf laten meevoeren. De gedachtes die we oorspronkelijk dachten en ons tegenhouden hierin mee te gaan, kunnen we ruimte schenken. Zodat hun oorspronkelijkheid getolereerd wordt. Dit houdt in dat er niet tegen afgezet wordt waardoor zij zich niet verdichten. Tegelijkertijd behouden we ruimte waarin we vanuit gemoedsrust de vervolgstappen kunnen zetten.

Aansturen via ons verlangen

Wanneer we onszelf tegenhouden deze stappen te zetten door bijvoorbeeld angst voor het ontbreken van zekerheid, geven we onszelf een sein af dat we te kort komen. Dit veroorzaakt spanning. Deze spanning maakt dat we ons ergens aan vast willen klampen.

Door onszelf de spiegel voor te houden dat we ‘het niet weten en het zo spannend vinden’, betekent tegelijkertijd dat we in een roeibootje zitten op een sterk stromende rivier. Waarbij we de peddels missen om onszelf aan te sturen. Wanneer we deze illusie vervangen door wat er wezenlijk aan ten grondslag ligt kunnen we onszelf aansturen. Niet via de peddels maar via ons verlangen.

Positieve energieflow

Hoe komen we bij datgene wat onder de aansturende gedachtes, angsten en andere uitingen van onzekerheid gepaard gaan? Door gehoor te geven aan ons ons innerlijk zijn. Dit is zo eenvoudig dat we het hierdoor kunnen missen. We kijken erover heen. Juist door zijn eenvoud. Het goede nieuws is dat het ook weer heel  makkelijk op te rakelen is. Juist in fases waarin ons gedachtegoed de overhand neemt.

Bereid je voor op een nieuwe vorm waarmee je jezelf verrijkt. De intentie is voldoende. Door onszelf voor te stellen dat we meegaan op een positieve flow werkt bekrachtigend. De hardnekkigheid van eerder zal afnemen. Omdat de tendens van de positief bekrachtigde energieflow aantrekt. Dat wat we doen is het aantrekken van de energieflow waardoor deze zich versterkt.

Naast het aantrekken creëert het ruimte. Waarin we onszelf leren vertrouwen (het missen van de peddels is het tegenovergestelde). Het leren vertrouwen van onszelf maakt dat we onze energie richten op datgene wat zegeningen teweeg brengt. Dit maakt de cirkel rond.

Deze, uit een creatie van versterkend helder licht, bestaande energiebron, voedt ons. Doordat we tegelijkertijd verbonden zijn vanuit wie we werkelijk zijn, verkleint dat de kans op onteigende waarnemingen.

Dat laatste maakt niet dat we geen gedachtes meer vormen. Wel maakt het dat we niet meegaan in de maalstroom en we deze niet voor waar aannemen. Er wordt geen illusie gevormd vanuit de gedachtes. We blijven helder.

De nuances weergeven van wat er gezegd is:

Het onteigenen van de gedachtestroom die maakt dat we onszelf angstig of onzeker gaan voelen doen we, door ons voor te stellen dat we bereid zijn mee te gaan op een positieve energieflow. Deze tendens brengt zegeningen met zich mee. Aandacht geven aan deze zegeningen maakt dat het leven gevierd wordt.

De ruimte die hiermee samengaat geeft richting aan onszelf. Van waaruit we aangestuurd worden en waarbinnen we onszelf leren te vertrouwen. Het vertrouwen versterkt ons zijn en brengt vernieuwde kansen en mogelijkheden teweeg. Deze scheppen vertrouwen en brengen opnieuw zegeningen met zich mee. Waarmee de cirkel rond is.

Schept dit verwachtingen voor een helder leven zonder malende gedachtenstromingen die ons beperken in wie we zijn? Kijk af en toe even naar binnen en stel jezelf voor op die energieflow waaraan we ons tegoed kunnen doen. En wanneer gedachtes de kop opsteken en vast wel weer eens de overhand nemen, herinner de peddels :-). Zonder peddels en met vertrouwen lukt het ons ook.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in