De nul

Geschreven door Diana van Doorn.

Diana van Doorn heeft enkele jaren gelden een serie artikelen geschreven met als titel: “Is Yoga de weg?” voor het magazine Ayurveda Actueel waarvan zij ook redactielid is. De artikelen zijn geïnspireerd door de spirituele kennis die zij in haar leven heeft opgedaan. Het is een synthese van de oosterse en westerse spirituele filosofie die zij vanuit haar eigen inzichten beschrijft. De artikelen zijn verkort en bewerkt speciaal voor de Nieuwetijdskind website. Drie bewerkingen hebben eerder op de website gestaan met als titel: Karma, De Liefde en India/Bharat.
  1. deel 1
  2. deel 2
  3. deel 3
  4. deel 4

Er is gezegd dat de zinnen hoog zijn en hoger dan de zinnen is denkvermogen.
Doch hoger dan het denkvermogen is de rede, maar wie hoger is dan de rede is Hij: de Atmâ, het Zelf.
(Bhagavad Gita)

Ben je je ervan bewust hoe perfect het lichaam is waar je in woont?

Veel van de lichaamsfuncties worden onbewust gebruikt door de bewoner tot het moment dat er iets aan begint te happeren. Het heeft biljoenen jaren geduurd alvorens dit lichaam zijn huidige vorm heeft gekregen. Er hebben vele opofferingen vanuit de diverse natuurrijken, Prakriti (S), plaatsgevonden om het lichaam zo perfect mogelijk te maken om als instrument voor de jiva-atmâ (de goddelijke ziel) te dienen. Zoals een moeder 9 maanden haar lichaam geeft voor de geboorte van een kind en het daarna nog lange tijd beschermt en voedt, zo is de natuur van Prakriti. Zij verschaft het geestelijke leven een vorm en koestert het.

Het huidige menselijke lichaam draagt alle voorgaande natuurrijken en die van zijn voorvaderen met zich mee. De veronderstelling dat de mens van de aap afstamt is, geestelijk gezien, een te simpele voorstelling van zaken. De mens, in zijn huidige uiterlijke vorm, is een tussenfase in de evolutionaire ontwikkeling. Enerzijds de drager van onontwikkelde en onbewuste levensvormen en anderzijds drager van het volledige Goddelijke Bewustzijn dat zich zal manifesteren aan het einde van de verschillende kosmische cycli.

Wat de mens onderscheidt van andere levensvormen is dat hij/zij behept is met het intellectuele vermogen, ook wel de rede genoemd. In het Sanskriet noemt men dit Manas. Dit biedt hem/haar de mogelijkheid tot overdenking, het maken van onderscheid en het communiceren via de taal. Doch dit instrument, het intellect, kan beneveld worden door de nog ongecultiveerde instincten en geconditioneerde levenspatronen die de mens in zijn onbewustheid met zich meedraagt.

Manas ontspringt uit Buddhi, het verlichte bewustzijn dat weer voorkomt uit Atmâ, het Absolute Zelf. Het beginsel van Atma is universeel. In de Sanskrietgeschriften ook wel Brahman of Paramâtma genoemd.

Shiva, het derde aspect van Brahman, daalde af in de stoffelijke werelden als Rudra. (Het tweede aspect is Vishnu, daar kom ik later op terug). Dit gebeurde in een tijd dat de mens nog niet bezield was met de rede, Manas. De mens was volledig overgeleverd aan zijn zintuiglijke instincten en hartstochten en mentaal een idioot. Shiva “moest” van Brahman naar de aarde om de mensheid te helpen zich te bevrijden van zijn instincten en hartstochten die een belemmering vormden in de ontwikkeling van de geestelijke vermogens. Shiva wilde dit aanvankelijk niet en huilde bittere tranen. Want het betekende dat hij onderdeel werd van de onwetendheid der mensen.De tranen van Shiva waren vruchtbaar en kwamen op de aarde neer.

De overlevering vertelt dat de tranen zaden werden die ontsproten als de Rudaksha boom. Men zegt dat deze boom genezende krachten bezit. De Rudra mala, een gebedssnoer, wordt van de vruchten van deze boom gemaakt. Het gebruik van deze mala, die gebruikt wordt voor het reciteren van mantra/gebed, zou de mens helpen zich te bevrijden van zijn onbewustheid en hartstochten. Shiva heeft door zijn “val” een tweeledig aspect gekregen: vernietiger en herschepper. Shiva-Rudra vernietigt en verbrandt alles wat een belemmering vormt om het Hogere bewustzijn te openbaren. Zoals koorts een middel is om het lichaam van ziekte te ontdoen.

Als Manas, de rede, verlicht wordt door het licht van Buddhi, beschikt Manas over grote intelligentie, intuïtie en wijsheid. Onverlicht wordt het gedomineerd door o.a. twijfel, lust, cynisme, eigen gelijkheid enz. Manas is dus tweevoudig. Manas verbindt het hogere bewustzijn met de tijdelijke en stoffelijke lichamen. Was dit niet zo dan zou de mens tot een idioot zijn worden. Doch door de verbinding met het stoffelijke is Manas(S) ook deel geworden van de werelden van begeerte en lust; de instinctieve en veelal onbewuste neigingen als overlevingsdrang, het bewaken van territorium, jagen op voedsel en voortplanting.

Deze aandriften worden gedeeld met het dierenrijk. In het dier behoren zij tot zijn dharma (S), d.w.z. dat wat een dier volgens zijn natuur moet doen. Doch als deze eigenschappen zich vermengen met de ontwakende intellectuele vermogens in de mens krijgen deze dierlijke eigenschappen op zijn minst morbide trekjes. Het is inherent aan deze vermenging. Als in de mens het verstand verlicht wordt in de loop der evolutie, soms versneld door inspanning van de individuele mens zelf, komt de mogelijkheid om deze dierlijke aandriften te beteugelen. De emoties worden dan verfijnd in hogere aspiraties en het intellect ontvangt de inspiraties door het licht van Buddhi, de zetel van Wijsheid en Verlichting die ieder mens in potentie met zich meedraagt (lees daarover mijn vorige artikelen). Deze dierlijke eigenschappen en aandriften zullen in de loop der evolutie steeds meer omgezet worden in menselijke en vervolgens in Goddelijke kwaliteiten. Bij de placenta dragende dieren is manas in potentie aanwezig. Deze potentie in ontwikkeling ziet men soms bij goed verzorgde huisdieren.

Men herkent de diverse dierlijke eigenschappen en neigingen in de psyche van de mens in verschillende gedaante zoals de “monkeymind”, dat is het aapachtige in de menselijke gedachtewereld die van de hak op de tak springt zonder standvastigheid. Of iemand die zo leep/slim is als een vos. De geslepenheid om zichzelf en zijn naaste te benadelen of slim af te zijn. Schaapachtigheid: een mens die zonder onderscheiding volgt. Slang/adder: diegene die onrust brengt en/of jaloers is. Een geheugen als een olifant, dat is iemand die goed kan onthouden, maar ook niet vergeet wat hem/haar is aangedaan. Haas: iemand die het hazenpad neemt d.w.z. op de vlucht slaat: angsthaas. Zo kan men de verschillende dierlijk eigenschappen duiden die nog deel uitmaken van de menselijke natuur.

Als de mens zich meer en meer gaat onderscheiden van het dier, ontwikkelt deze zijn kunstzinnige en hogere intellectuele vermogens. Op het moment dat deze talenten door mensen worden toegepast in het dagelijks leven ontstaat er cultuur. Iedere cultuur heeft gedurende een bepaald tijdsvak zijn religieuze, kunstzinnige en wetenschappelijke creaties voortgebracht. Hieraan ontleent de mens en het volk/natie zijn identiteit en status. Doch iedere cultuur, hoe fraai deze ook mag zijn, zal weer verdwijnen en ten ondergaan door het ongecultiveerde en onverlichte deel in de mens. Deze is verantwoordelijk voor crisis, oorlogen en verval.

Geef een mens een vis
en hij heeft een dag geen honger;
leer hem vissen en hij zal een levenlang
geen honger hebben.

(Chinese wijsheid).

Vele culturen zijn gebaseerd op de rituelen van (natuur)religies, politieke en wetenschappelijke doctrines die geïnstitutionaliseerd zijn. Deze bepalen de collectieve moraal en wetten. Een cultuur kan de mens geen wijsheid en verlichting brengen. Alle -ismes en technologieën ten spijt. Het kan de mens een materiële bedding bieden en een gevoel van bescherming. Al zal ieder individu dat anders ervaren. Wijsheid komt voort uit de ervaringen en bezinning en niet uit kennis en overlevering.

Het wezen van het Absolute
is innerlijk als steen, onbeweeglijk,
en uiterlijk als de ruimte,
namelijk zonder grenzen en obstakels.
( Huang Po)

Er komt een moment in de mens, na vele levens op aarde, dat deze zich gaat afvragen waarom hij/zij überhaupt is geboren en wat zijn/haar leven aan betekenis heeft. Pas als deze vraag, niet als een voorbijgaande stemming, maar diep van binnenuit opwelt begint het tij te keren. De mens begint de grenzen van zijn leven en innerlijk te verkennen.

En met het verkennen van deze grenzen zal hij/zij nieuwe ontdekking doen. Het AHA moment!

Er is een gezegde: Als de mens rijp is, verschijnt de Meester. Deze Meester is in wezen een weerspiegeling van zijn diepste Zelf. Deze leidt de mens naar die omstandigheden en ontmoetingen die hem/haar bewustmaken van zijn innerlijke wezen, zijn Hogere Zelf.

De reis die dan begint is de langste en meest onvoorspelbare innerlijke reis. Zoals gezegd: Een wijze reist zonder zijn huis te verlaten. Tijdens die reis verliest hij/zij al de bagage die hij/zij innerlijk meedraagt. Bijvoorbeeld de banden en lasten van familie gevoel, van allerlei -ismen, ja zelfs zijn gehele culturele identiteit. Dit verlies bevrijdt hem/haar om ruimte te maken voor het Licht van Inzicht. Niet dat men op de vlucht slaat naar een klooster, ashram of het woud, al is de neiging daartoe groot, maar midden in de wereld.

Door het proces van verinnerlijking ontstaat er een nieuwe benadering en levenshouding. Het dagelijks leven wordt in een ander licht gezien en ontdaan van een mijn en dijn gevoel. De taken en verantwoordelijkheden die hij/zij onder handen heeft en nog op zijn weg komen zal hij/zij vervullen. Het komt voort uit zijn dharma, zijn levensverplichting. Doch de mens identificeert zich niet meer met verlies of gewin. Alles is ervaring om de ervaring. Er wordt gezegd: “aan het begin van de reis is men vol met inspiratie en vreugde, halverwege wordt het zwaar want het pad wordt steeds smaller, aan het einde is men gelouterd en verkrijgt men de Absolute Vrijheid en Gelukzaligheid”.

In de Bijbel staat geschreven: “De eerste Adam (Jiva) is een levende ziel. De laatste Adam een levend gevende Geest”.

In de Veda staat geschreven: “Voor welk doel ben je geboren?
Om de Waarheid te realiseren dat men geen mens is maar een God”.

Vedanta: “De Jiva (ziel) draagt de kwaliteiten van Nithya (eeuwige, onveranderlijke totale Bewustzijn) met Brahman”.

Als de mens zich dit bewust wordt en gaat inzien dat van het dagelijks leven niets blijvend is onder de zon, zal hij/zij alles moeten gaan inzetten, ja, zijn leven op het spel zetten om dit Goddelijke Bewustzijn te gaan realiseren. Maar dit zijn uitzonderlijke gevallen. Zolang het leven de mens toelacht en deze zich prettig voelt of men weet niet beter, waar zou je dan aan beginnen?

Individueel, als men daar door innerlijke noodzaak voor kiest, kan ieder mens zijn afweging maken. Waar men de reis aanvangt is voor ieder anders. Doch alle rivieren en beekjes zullen uiteindelijk naar de grote zee stromen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in