Als bijdrage in de discussie die elke keer oplaait na de zelfdoding van een bekende Nederlander, zou ik jullie een stukje hierover uit mijn boek Licht op je levenspad, zicht op je zielsplan uit 2014 willen laten lezen. Ik heb het bewerkt en uitgebreid voor dit artikel.

Ik kreeg eens een vrouw op consult die op mijn website had gezien dat ik een boek over zelfdoding had geschreven: Zelfdoding in het Licht van de Ziel (2010). Ze zat met vragen daarover in verband met haar wens haar leven te beëindigen. Ze wilde weten of ze gestraft zou worden; of ze in een duister oord terecht zou komen en of ze hulp van haar gidsen zou krijgen als ze besloot een einde te maken aan haar leven, dat volgens haar eigen zeggen volstrekt mislukt en waardeloos was. Van het bestaan van een zielsplan was ze wel op de hoogte, maar dat kon haar gestolen worden. Ze was woedend op haar gidsen en ziel en vond het een rotstreek dat ze haar dit leven hadden opgedrongen.

Mij werd tijdens het consult door haar gidsen duidelijk gemaakt dat het absoluut niet de bedoeling van haar ziel was om een eind aan dit leven te maken, temeer daar ze nu net op een keerpunt stond en nog een belangrijke missie te vervullen had. Ik vertelde haar dat haar vrije wil gerespecteerd werd, maar dat ze, als het echt niet de bedoeling was, geen hulp bij haar zelfdoding hoefde te verwachten en dat die eerder tegengewerkt zou worden. Maar als de ziel zelf zou besluiten dat het geen zin had om door te gaan, er dan wél hulp aanwezig zou zijn.
En, vertelde ik haar, altijd zal je in liefde ontvangen worden na je dood, wat je ook gedaan hebt, maar het is de vraag of je dit kunt zien en voelen. Door eigen toedoen kun je soms tijdelijk in een duistere sfeer terecht komen, bijvoorbeeld als je verwacht dat dit zal gebeuren en nog geobsedeerd bent door emoties als woede en wrok, of schuld en schaamte. Maar je hoeft daar niet lang te verblijven als je alsnog de hulp accepteert die er voortdurend voor je is in de vorm van je gidsen die geduldig wachten tot je zover bent. Wel zou je in het geval dat de zelfdoding niet de bedoeling was, achteraf enorm veel spijt kunnen hebben van je daad, omdat je een waardevol plan waarin veel voorbereiding en energie is gaan zitten afgebroken hebt. Als ziel herinner je je immers na je overlijden meestal al snel waarom je dit levensplan gekozen had. Maar ook kun je je schuldig voelen naar de personen die van je houden en die zich vertwijfeld afvragen wat ze hadden kunnen doen om dit te voorkomen.

Zwaar levensplan

Waarom zou je als ziel eigenlijk kiezen voor een levensplan dat zo zwaar is dat de kans bestaat dat je voortijdig afhaakt? Dat doe je omdat je weet dat het je de kans biedt om datgene wat je er nog van weerhoudt om je talenten en kwaliteiten via een aardse persoonlijkheid te manifesteren, zo snel mogelijk op te ruimen. Daarbij gaat het vaak om trauma’s uit vorige levens die in dit leven opnieuw geactiveerd worden door gebeurtenissen en omstandigheden in je jeugd. Daardoor word je uitgedaagd om moed, uithoudingsvermogen, kracht en discipline te ontwikkelen, maar ook vergevingsgezindheid en liefde voor jezelf. Overigens zullen je gidsen je nooit laten gaan als ze inschatten dat je het niet aankunt. Maar vaak blijk je je eigen kracht te onderschatten en is het moeilijk voor je om uit de slachtofferrol te stappen.mindful ouderschap

In enkele gevallen kan zelfdoding onderdeel vormen van het zielsplan. Ik zal daar nu niet verder op ingaan (zie daarvoor mijn boek), maar in verreweg de meeste gevallen is zelfdoding eerder een ontsnappingsmogelijkheid die als optie meegenomen wordt in een erg zwaar levensplan. Het heeft niet de voorkeur, maar kan in sommige gevallen nodig zijn als iemand volkomen is vastgelopen, of als iemand zo moet lijden onder een uitzichtloze situatie, dat het beter is het leven te beëindigen, zelfs als dat oorspronkelijk niet de bedoeling was. Er is geen oordeel over het al dan niet ‘mislukken’ van je plan, omdat alles bijdraagt aan de groei van de ziel en zelfdoding ook een ervaring is waar je door leert. Wel zul je in een volgend leven die uitdagingen, waar je in dit leven niet mee om hebt kunnen gaan, of waar je door het voortijdig einde niet aan toe bent gekomen, waarschijnlijk opnieuw aan moeten gaan. Hopelijk zal je een volgende keer wél slagen in wat je van plan was. Als je als ziel al vele malen zelf een einde aan je leven hebt gemaakt als het te moeilijk werd, zullen je gidsen je wel wat strenger toespreken en je duidelijk maken dat je hier echt niet mee door kunt gaan, dat het zinloos is en je groeiproces enorm vertraagt.
Maar als het je wel lukt om door alle moeilijkheden heen moed te houden en je open blijft staan voor de zin van je lijden en de hulp die er is, dan zul je enorm verrijkt terugkeren naar huis en in een volgend leven de vruchten kunnen plukken van je inspanningen en betoonde moed. Maar hoe dan ook is er ongelofelijke moed voor nodig om zo’n zwaar levensplan voor jezelf op te stellen en het risico te lopen dat je daarin vastloopt. Veroordeel jezelf dus nooit als je het niet aankunt; wees zacht voor jezelf en liefdevol en blijf openstaan voor hulp. Als je dat kunt, zul je enorm bijdragen aan het genezings- en groeiproces van je ziel en zal jouw leven ook voor de personen om je heen een uiterst waardevol leerproces opleveren, of je nu wel of niet kiest voor zelfdoding. Als je wél voor zelfdoding kiest, dan komt er hopelijk een tijd waarin je niet op een akelige manier aan je einde hoeft te komen, maar op een zachtere wijze, door euthanasie.

 

Relevant Boek:  Spiritboek – Zelfdoding in het licht van de ziel

Bekijk op bol.com

15 REACTIES

  1. En hoe zit het met de Liefde? De bron van alles toch? Als wij mensen dat niet voor onszelf en anderen kunnen voelen, al dan niet tijdelijk, ok. Gidsen zijn vastwel verbonden met Liefde, net als mensen. Alleen zijn er voor mensen op deze planeet blijkbaar blokkades waardoor we het gevoel krijgen geen verbinding te hebben met Liefde. Als ik van iets of iemand hou met hart en ziel dan zou ik never nooit willen dat die iets vreselijks zou moeten doormaken, en dat uitteraard niet aan zal kunnen. Ook niet als het goed zou zijn voor de " groei". Maar ik ben dan ook geen gids.
    Ne

  2. Dank je Harma voor het delen van een stukje van jou leven ..
    Ik heb bewondering hoe je er mee omga .
    Gezien je verleden . dat is niet niks .
    In mijn omgeving is er ook een persoon die een zware en lange weg moet gaan .
    Van jongsafaan al een moeilijk leven .
    Ik snap daarom veel van wat andere mensen moeten doorstaan ..

    Liefs Jannie ❤️

  3. mooi geschreven over suicide, vanuit persoonlijk perspectief ken ik het psychische lijden wel, elke dag wakker worden met een dikke steen in de bovenbuik en wat je probeert alles verandert in modder. In de jaren daarvoor boulimia en ernstige slaapproblemen en bovenal mijn draai in het leven niet kunnen vinden (letterlijk niet kunnen aarden), en ook een moeilijk begin door ingewikkelde moeizame jeugd met een gestoorde moeder en een verstoorde relatie tussen ouders. Hierin vastzitten is zo ongelofelijk pijnlijk, zo alles overheersend. In mij is nooit opgekomen om een einde aan mijn leven te maken. Het komt simpelweg in mijn bewustzijn niet voor en ik ervaar het niet als een optie. Echter ik kan me wel voorstellen dat een ander die in een dergelijke situatie zit, het wel doet

    Wat mijn visie is dat het niet het lijden en de ellende zelf is die mensen tot deze wanhoopsdaad drijft, maar juist niet de plek, de persoon kunnen vinden die je kan helpen. Ik bedoel dan niet helpen alsin "er vanaf helpen" maar je helpen de weg eruit te vinden, de uitgang. De uitgang van in plaats van uit je lichaam treden (de suicide) weer in je lichaam treden. Je opnieuw verbinden met jezelf, gronden, aarden. En dat begint dat iemand je in je lijden hoort, je in je lijden ziet, je in je lijden erkent en dat het gewoon zo mag zijn. Dat iemand gewoon met je is en bij je is.

    MIjn ervaring met veel hulpverlening is dat je ervan weg moet, dat het opgelost moet worden, dat he anders moet zijn dan het is, dat het niet zo mag zijn zoals het is. Je lijdt al, je doet al zo je best en dan vertelt iemand je ook nog dat het niet zo mag zijn en dat je nog beter je best moet doen. Veel hulpverleners doen dit met de beste intenties. Maar ja, in plaats ervan weg, is de oplossing, de weg eruit, dat je juist naar de pijn toe moet, je ermee verbinden. Niet in het drama, maar gewoon "hoe als het is". En volgens mij ook gewoon iemand de ruimte geven als de doodswens er is, erover te praten, het te uiten. Alleen dat al volgens mij al, als je het gevoel hebt, als het echt niet meer lukt is er nog altijd die optie. Dat kan al zoveel ruimte geven, dat de noodzaak om het werkelijk te doen verdwijnt.

    • Hallo Harma,
      Ik vind dat je heel mooi beschreven hebt hoe jij omgaat met jouw psychisch lijden. Ik ben het helemaal met je eens dat het ontzettend belangrijk is dat hulpverleners naar je luisteren en serieus ingaan op iemands wens een einde aan zijn leven te maken. In mijn boek pleit ik daar ook voor. Hulpverleners zijn meestal erg bang voor de dood en voor iemands wens om te sterven. Dat werkt juist averechts. Dank je wel voor het delen van jouw inzichten.

  4. Met alle respect, maar waarom is het nodig te doen alsof mensen zo dom zijn dat ze niet weten hoe ze moeten denken of handelen of zijn. Er is het Leven en er is de Dood. Het is ieders keuze toch om te gaan voor het leven om om te kiezen om dood te gaan? Waarom wordt er zo vaak gedaan alsof wij (aardse) mensen zo dom zijn? We "weten" niets. We hebben "gidsen" nodig die ons zeggen wat we moeten doen. Of… we hebben mensen nodig die ons vertellen wat onze gidsen ons vertellen, enz…Natuurlijk kunnen mensen leren van en met mekaar. Daarvoor zijn we hier toch op aarde. Sommigen leren traag, met vallen en opstaan. Waarom mag dat dan niet? Waarom moeten mensen altijd weer afkomen met theorieën van hoe het nu moet. Waarom moet iemand anders ons steeds vertellen hoe we moeten leven of doodgaan?? Waarom vertellen mensen niet gewoon over zichzelf, hun eigen groei, hun eigen vallen en opstaan? Het uitvinden van regeltjes (" enkel als je braaf bent kom je in de hemel") is zo aards, zo eigen aan de mens. Maar het blijft ploeteren…spelen met woorden. Hoezeer we ook willen uitstijgen boven anderen, we blijven allemaal gelijk. Niemand weet het beter dan een ander! Niemand.

  5. Hallo Ellen,waarom leer je ons allemaal niet communiceren met (onze) "gidsen" en zo, want dan zouden we toch allemaal minder sukkelen, minder twijfelen, het minder moeilijk hebben in het leven? Toch? Dan zouden we geen boeken en therapeuten meer moeten raadplegen want we zouden alle juiste info krijgen van die "gidsen". En zo zouden we allemaal gerustgesteld steeds het juiste doen. De gidsen weten immers alles en wij zijn zo dom en onwetend … Komaan, schrijf eens een boek dat het contact met gidsen voor iedereen mogelijk maakt! Alvast dank!

    • sophia/sophie betekent wijsheid , toch? Nou, doe die naam dan eens eer aan. Schrijf zelf zo'n boek als je er op zit te wachten of kijk eens verder dan je neus lang is en zie dat die boeken er al lang zijn,net als die gidsen en die mogelijkheden om er contact mee te maken en schuif je onvermogen niet een ander in de schoenen

    • Tja, dat boek heb ik dus al acht jaar geleden geschreven. Het heet "Vederlicht – leven en werken met spirituele gidsen". Ook geef ik workshops over dit onderwerp en dan leer ik je via allerlei praktische methodes om zelf contact te maken. In 1994 kreeg ik, zonder ernaar op zoek te zijn contact met mijn eigen gidsen en dat veranderde mijn leven totaal. Iedereen heeft gidsen en ze ondersteunen ons op ons levenspad. Maar ze doen dat op een subtiele manier. Je moet toch zelfstandig je leven leiden en je eigen beslissingen nemen. Door een goed contact en samenwerking met je gids(en) kan je leven wel een stuk plezieriger en lichter worden. In een volgend artikel vertel ik hoe je dromen kunt gebruiken in het contact met je gids.

  6. Met alle respect … maar wat is het verschil tussen zelfdoding en euthanasie ? Euthanasie is toch ook een bewuste keuze om er niet meer te zijn ?

  7. een ziel is puur zuiver licht, die kiest ook niet.als je leeft vanuit je ziel is alle karma overstegen, vanuit de geest kan je kiezen zelfdoding of niet dat is altijd een vrije keuze, en dat je dan wordt tegengewerkt dat zou ik echt niet durven zeggen, dat zullen we ook niet weten,

  8. Een heel moeilijk onderwerp . zelfdoding .
    Vorig jaar heb ik een zelfdoding meegemaakt van een bekende .
    Ze had zulke enorme angsten . geen dokter , geen pilletje of therapie konden haar helpen.
    Je zal er maar mee zitten . permanent in een horror situatie.
    Ik kan het mij echt voorstellen.
    Jaren lang uitzichtloos lijden op een afschuwelijke manier .
    Een vrouwtje dicht in mijn buurt heeft al jaren zware depressies .ik vraag altijd hoe het gaat .
    Ze kijkt mij hulpeloos aan . en zegt Jannie het gaat maar niet weg . ik kan niet meer.
    Ze is in een paar jaar tijd 10 jaar ouder geworden . het lijden is duidelijk zichtbaar .
    Het doet je gewoon zeer als je dat ziet .
    Wat er ook gebeurd denk ik als je overgaat op deze manier . het maakt je niet meer uit denk.
    Je wilt dat het ophoud.
    Over de consequenties denk je niet na . ik denk dat dat onmogelijk is .
    Ik denk ook als buitenstaander . en mensen die er geen begrip voor hebben . geen enkel
    idéé hebben wat er in een mens omgaat .
    Ik hoor soms roepen dat ze egoïstisch zijn. en alleen aan zichzelf denken .
    Dat is kort voor de kop om zo te denken .
    Helaas ken ik meerdere personen die geestelijk ziek zijn en weet of kan invoelen wat ze voelen .
    een beetje dan , ik kan niet in hun ziel kijken .
    Je hoeft ook trouwens niet geestelijk ziek te zijn . het leven kan ook als een Molensteen om je
    nek hangen . door vele trauma 's
    Nee oordelen zal ik nooit doen. ik wou dat ik wat voor ze kon betekenen .
    Maar dat valt niet mee .
    Je zal er maar mee zitten.

  9. Mooi, respectvol en vol inzicht geschreven en hopelijk biedt het aanknopingspunten om door te gaan voor diegene die op zo'n zwaar kruispunt zijn beland.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in