DELEN
vernieuwing

Van jezelf houden is een echte modekreet en er wordt veel over geschreven. Maar wat is zelfliefde nu werkelijk, wat betekent het voor jou en bovenal: Hoe kun je dat bereiken? En waarom zou je dat eigenlijk doen?

We worden allemaal geboren in een zuiver bewustzijn, open en verbonden. Dat zien we terug in elke baby, die vol bewondering om zich heen kijkt, maar gaandeweg is de kans groot dat we steeds meer verstrikt raken in de wereld om ons heen.

De Matroesjka pop

Ken je die Russische poppetjes? Die Matroesjka poppetjes? Dat zijn die houten poppetjes waar steeds weer een kleiner poppetje uitkomt. Jij bent die grote pop, het laat zien hoe er naar ons wordt gekeken. Maar er zit nog wat in. Er zit een tweede poppetje in, dat wat kleiner is. Het heeft een eigen stem in de grote pop. Maar dan wordt het erger, want er is een nog kleiner poppetje, die ook een eigen stem heeft in het tweede poppetje en in het eerste poppetje. Zo zijn er uiteindelijk 7 poppetjes, tot aan het kleinste poppetje toe, die schreeuwt het hardst. Die schreeuwt: mijn ouders hebben nooit gezegd dat ik geweldig was, hebben me geen erkenning gegeven, hebben er niet voor gezorgd dat ik me veilig kon voelen’ …. En dat moet die grote pop oplossen. Maar vaak lossen we dit niet op, we zoeken dit in onze partner …

Als het kleine poppetje wordt geboren, houden je ouders heel veel van je, maar je moet niet te lastig zijn en gewoon doen wat wij zeggen …. En het poppetje past zich aan.

Als het poppetje 2 jaar oud wordt, leert het ‘nee’ zeggen. Maar als reactie daarop wordt het kind aangepakt en als het kind vraagt waarom iets is, krijgt het te horen ‘omdat wij het zeggen’. En zo hebben we geleerd ons te gedragen, om te overleven.

Als het poppetje een lage schoolkind wordt, gaat het net zo door als toen het 4 was, het kind past zich weer aan, het doet hetzelfde als de oudere kindjes.

En in de pubertijd denkt het poppetje dat het de wereld moet veranderen. De politiek, de maatschappij …. We zijn rebels, dragen bepaalde kleding, wat dan ook en we zeggen hoe het moet. Maar ach, ook dat gaat weer over.

Relaties

En dan komen we in een relatie terecht, maar ook daar zijn regels. We gaan er in mee en doen dezelfde dingen als onze ouders en dan denk je: ‘Help, dit heb ik nooit gewild’. Misschien moet ik een andere relatie, maar ook daar kom je dezelfde elementen tegen. Je past je weer aan, want dat ben je gewend zo te doen…. ‘Ach’, denk je dan, ‘Het valt wel mee, iedereen doet het zo. Ik heb een baan, een leuk huis, het gaat best goed, het valt best mee. het kan erger. Alhoewel ….. Of toch maar in therapie?’

Wet van Aantrekking

We groeien op, we passen ons aan en raken beschadigd. We nemen onze ervaringen en vooral de tekorten uit onze eigen jeugd met ons mee en willen vaak dat onze partner dit voor ons invult. En soms zorgen we er zelfs voor dat we alleen blijven, bewust of onbewust, om te voorkomen dat we gekwetst worden. Of omdat we bang zijn voor pijn of afwijzing …

Volgens de Wet van Aantrekking heeft alles wat je terug ziet in je leven, altijd met jezelf te maken. Als jij je niet goed voelt over jezelf, dan resoneert een ander op jouw trilling en trek je situaties of mensen aan die jouw gevoel over jezelf alleen maar bevestigen….. en dat geldt zeker voor onze relaties.

Neem je eigen verantwoording

Relaties spiegelen onze eigen pijn, oude pijn en donkere kanten. Dat geldt ook voor irritaties en ergernissen. We zoeken het bij de ander, geven de ander de schuld. Maar we doen het toch echt zelf.

Het leven laat jou precies zien waar je staat en zolang jij je (nog) niet goed voelt over jezelf, dan is er werk aan de winkel. Niet door de ander te veranderen, maar door zelf te veranderen, van binnen uit.

Je hebt zelf gekozen voor dit leven. Als je besluit dat het een kans is en je ontplooit jezelf, dan kun je alles omdraaien. Dan kun je denken dat het niet voor niets is geweest wat jij hebt mee gemaakt. We groeien elke dag en elke dag hebben we nieuwe ervaringen. Uiteindelijk is het kleine poppetje in jou het meest waardevolle wat er ooit is geweest, om te groeien en te ontplooien, om jou te helpen.

De werkelijke oplossing

Als we vastlopen in ons leven, willen we graag de situatie of de persoon waar het omgaat, veranderen. Of we gaan weg …

Waar het op neer komt, is dat we willen dat het anders is. We willen niet lijden. We willen bijzonder zijn. We willen aangeraakt worden, maar we doen dat zelf niet. ‘Je moet eerst van jezelf houden’ wordt er dan gezegd, maar dat lukt je gewoon niet 24 uur per dag. En het lukt je ook niet om je 24 uur per dag slecht te voelen, omdat het leven zoveel momenten heeft, die jou aanraken.

Als je een negatieve ervaring hebt, je oordeelt, je hebt relatieproblemen, je hebt nog een jaar te gaan, je vindt je werk niet leuk en je vraagt je af of je toch moet blijven vanwege het geld ….. kun je dan nog van jezelf houden? In al deze gevallen gaat alle aandacht naar dat wat niet loopt. We willen niet lijden, maar we trekken het dus wel aan … en ondertussen willen we nog steeds dat een ander het anders doet of dat de situatie anders is. En het wordt van kwaad tot erger ….

Dan is er uiteindelijk nog maar 1 oplossing en dat is het proces van totale acceptatie, dat soms al oplost door zonder oordeel te kijken en het met humor op te lossen. Maar vaak zitten we in een gevecht van het willen oplossen …. En daar blijven we dan in hangen.

Als dat bij jou ook het geval is, en je in gevecht blijft, vraag jezelf dan eens af wat je al wel kunt accepteren en laat dat groter worden.

Onvoorwaardelijke acceptatie

Onvoorwaardelijke acceptatie wordt wel eens verward met het feit dat we alles maar moeten accepteren en dat je anderen over je grenzen heen moet laten gaan, maar dat is het zeker niet. Het betekent wel dat je bij het aanschouwen van anderen naar jezelf leert kijken in plaats van de ander aan te vallen of te willen veranderen. Om dan vanuit rust je eigen keuze te maken.

Onvoorwaardelijke acceptatie betekent ook niet dat je altijd liefde moet zijn, dat je positief of spiritueel moet zijn.

Het betekent dat alles is wat het is. Als een oceaan die elke golf laat komen en gaan … (boekentip: Jeff Foster – ‘Onvoorwaardelijke Acceptatie’)

ZELFLIEFDE = ‘Ik accepteer wat er is’

Het proces van totale acceptatie is een wonderbaarlijk proces. Door te kijken naar alles wat zich aandient in je leven bereik je al een hoger bewustzijn. ‘Het is wat het is’. Als je daarna jezelf de volgende vraag stelt: ‘Wat zegt dit over mij?’ zonder per se een antwoord te verwachten, dan stopt de voeding – de aandacht die je schenkt aan dat wat je niet wil in je leven. En als je dan aan jezelf werkt door meer van jezelf te houden, dan verander je van binnenuit. En dan zul je het terugzien in je leven.

In stappen:

  1. Observeer – zonder er wat van te vinden
  2. Stel jezelf de vraag: ‘Wat zegt dit over mij?”
  3. Bouw zelfliefde op.

Zelfliefde opbouwen

Zet vandaag ook de eerste stap:

  • Wees lief voor jezelf en stel grenzen door jezelf de vraag te stellen: wat wil ik en wat kan ik en laat de angst voor reacties van anderen los. Zij hebben het recht te reageren zoals zij wensen. Jij kunt er voor kiezen hun pijn of onvermogen te zien en te accepteren (zonder het goed te vinden);
  • Stel jezelf dagelijks de volgende vraag: ‘Wat zou iemand doen die heel veel van zichzelf houdt?’
  • En drink liefde (water heeft de eigenschap om trillingen in zich op te nemen, als jij je glas water vult met liefde, dan schenk je liefde en drink het op).

Richt je aandacht op positiviteit

zelfliefde
love_me_forever_by_tomatokisses

Waar je je aandacht op richt, komt meer van, dus kies er vanaf nu voor om je op mogelijkheden te richten. Let ook eens op je eigen uitstraling als een ander iets doet wat jij niet fijn vindt. Als je leert er neutraal tegen aan te kijken, dan voedt je de situatie niet meer. Leer liever te werken aan je eigen uitstraling en laat je verleden los …….. Het volgende kan je daarbij helpen.

Oefening: positieve intenties neerzetten

Met de volgende oefening kun je leren een positieve intentie voor jezelf neer te zetten, om je uitstraling van binnen uit te veranderen en je te richten op dat wat al goed is. Je kunt dat doen door elke ochtend voor de spiegel te gaan staan en iets positiefs over jezelf te zeggen. Bijvoorbeeld: Ik accepteer mezelf precies zoals ik ben. En meen het ook! Of doe het volgende:

Ga staan, voel je voeten goed op de grond staan. Voel je eigen krachtplek in het centrum van je buik, haal een paar keer diep adem in en blaas alle spanning uit. Stel je dan voor dat onder je voeten 2 buizen zitten die de aarde ingaan. Stel je voor dat de aarde al jouw (negatieve) emoties en gedachten en stress wat er nu nog zit, uit jou zuigt. Voel dat je voeten steeds meer naar de aarde toe worden getrokken… en laat dan jezelf vullen met schone voedende energie van de aarde. En voel dan een verbinding naar boven, een zonnetje boven je hoofd, een straal van licht, dat via een trechter je hoofd instroomt en je hart vult. Laat bij elke inademing je hart vullen met licht en liefde en verspreid dit licht op je uitademing door je hele lichaam heen, totdat je lichaam gevuld is met licht. Laat dan het licht ook het energieveld om je heen vullen met licht. Ga dan zitten en voel je hart. En terwijl je je hart voelt, zeg dan 3 positieve dingen over jezelf.

Bijvoorbeeld:

  • ik ben een liefhebbende moeder / vader / partner;

  • noem positieve karaktereigenschappen (ik ben vol zelfvertrouwen, sociaal, grappig, empatisch);

  • of noem iets wat je goed kan (in je werk, een hobby, een sport ….) of wat je graag verder wilt ontwikkelen (ik zeg vaak tegen mezelf: ik ben elke dag een beetje meer liefde).

Noem vooral iets wat je waardeert in jezelf, je hoeft je niet terughoudend op te stellen, wees vooral royaal naar jezelf toe. Voel deze eigenschappen in je hart en laat ze uitwaaieren, door je lichaam en je energieveld heen. En kom weer terug als je er aan toe bent.

Het kan even duren, maar houd vol en bedenk dat het even tijd nodig heeft om zich te settelen. Het kost je 3 maanden om nieuwe verbindingen in je hersenen te laten groeien zodat je je blijvend kunt richten op mogelijkheden. Het is zeker de moeite waard.

 

7 REACTIES

  1. “ZELFLIEFDE = ‘Ik accepteer wat er is’”

    Accepteren wat is, is al vanuit het niet-accepteren.

    Niet-accepteren is vanuit een onjuist zelfbeeld.

    Dat zelfbeeld wat bv een situatie al vertaalt als niet gewenst.

    Hier een voorbeeldje van ‘Het is wat het is’.

    Je kind komt te overlijden of je geliefde komt onder de bus en sterft.

    Vanuit het ‘Het is wat het is’ is er enkel; mijn kind is overleden of mijn geliefde is gestorven.

    Dat is wat er is, meer is er niet.

    Enkel vanuit een onjuist zelfbeeld kunnen er bepaalde emoties/gevoelens/belevingen ontstaan die enkel gebaseerd zijn op een onjuist zelfbeeld.

    Zolang er niet de bewustheid is van een onjuist zelfbeeld en er daardoor een eigen werkelijkheid/belevingswereld ontstaat wordt die gezien als ‘Het is wat het is’ en is er een roeren/accepteren vanuit die eigen belevingswereld.

    Jammer dat ik geen onjuist zelfbeeld meer heb en zelfliefde en accepteren niet meer tot de beleving behoren ander had ik mij zeker laten ondersteunen door Simone.

  2. “Maar wat is zelfliefde nu werkelijk”

    Zelfliefde is enkel gebaseerd op een onjuist beeld van jezelf waardoor je denkt (toen had je die ervaring) verzorging (liefde) nodig te hebben.

    Door het afhankelijk geboren zijn en dat daar op dat moment niet van bewust (kunnen) zijn, ontstaan er denkbeelden, overlevingsdenkbeelden om met dat gegeven te kunnen dealen.

    Zo ontstaat een zelfbeeld, een zelfbeeld wat niet op de werkelijkheid gebaseerd is.

    En mede door de opvoeding en door de ervaringen afhankelijk te zijn wordt dat ontstane zelfbeeld bevestigt.

    Enkel vanuit dat onjuiste zelfbeeld bestaat de beleving van zelfliefde, zelfacceptatie.

    M.a.w. zou de mens niet afhankelijk geboren zijn dan zou er geen onjuist zelfbeeld kunnen ontstaan en zou zelfliefde, zelfacceptatie niet aan de orde zijn.

    Er zou zelfs geen zelfbeeld zijn.

    Aangezien je als volwassene nu je boontjes zelf kunt doppen zou zelfliefde, zelfacceptatie nu eigenlijk niet meer aan de orde hoeven zijn.

    Is dat het wel dan komt dat enkel voort door de nog aanwezige afhankelijke kindenergie die in je lijf zit.

  3. Wow mooi uitgelegd! Omarm jezelf liefdevol, zoals je dat met je kind zou doen. Alles is goed, alles mag er zijn. Hou van jezelf zoals je bent.

    Warme groet,
    Marian

  4. Misschien kun je het stuk ook toepassen op de opvoeding van je kinderen. Je kunt het niet over doen, maar je kunt ook denken dat je kinderen niet voor niets bij jou zijn en ook hun lessen te leven hebben, dat dat ook ok is. Het is een ervaring en dat kunnen ze aan. En waarom jezelf misschien schuldig voelen terwijl je op dat moment niet anders kon (je hebt er ook niet bewust voor gekozen) …. Het is wat het is en het leven is om te ervaren. Dus als je terugvalt, is het ook prima. Er zijn wel hulpmiddeltjes die dit proces kunnen ondersteunen – zoals dit artikel – het kan je helpen stukken die je nu nog tegen komt te helen. En ik ben het helemaal eens met je uitspraak! Dat geldt voor mij ook :).
    Bedankt voor je mooie feedback, zo is het artikel ook bedoeld!

    • @Simone, Klopt! Als kind van ouders (van ook ongeveer jou leeftijd, Hindrik) waarbij in de opvoeding ook dingen mis zijn gegaan, heb ik wel steeds meer kunnen zien waar zij vandaan kwamen. Het was niet makkelijk maar he, ik ben nu mooi wel wie ik ben! Onze relatie wordt steeds beter en ze blijven ook leren en open staan, vind ik ook knap. Inderdaad nooit te oud om te leren. Nu alles zo is uitgesproken en verhelderd hebben we zoiets van; en nu richten we ons op goede tijden die we met elkaar hebben. Daar voel ik mij dankbaar voor!
      Mooi artikel en reactie.

      Liefs Michelle

      • @Michelle, Wat mooi zoals jullie dat doen en gedaan hebben! Ik heb dat zelf uiteindelijk pas na het overlijden van mijn ouders kunnen doen, het begrijpen, maar dat heeft er uiteindelijk wel toe geleid dat ik mijn eigen lasten los kon laten en daar ben ik heel dankbaar voor. Ook voor de tijd die we wel samen hebben gehad, al was dat lang niet altijd zo fijn. x Simone

  5. Dankjewel Simone. Een wijze les voor mij als drie-en-zestig-jarige. Ik heb er veel van geleerd en ga het op me zelf toepassen en kan ook anderen er mee helpen op verschillende manieren. Door de link naar iemand te sturen of in een persoonlijk gesprek.
    Door mijn opvoeding had ik tot mijn twee-en-veertigste een nogal negatieve instelling. Tijdens het lezen van een boek las ik in een hoofdstuk iets wat als een spiegel op mij sloeg. Ik ben toen direct aan me zelf gaan werken en het heeft mij veel positiever gemaakt, maar helaas kon ik de opvoeding van mijn kinderen niet overdoen.
    Door omstandigheden val ik nog wel eens terug en met jou les weet ik nu hoe dat komt. Dus nooit te oud om te leren.

    Misschien ken/nen je/julle de uitspraak:
    “Aldoende leert men en doende leer dan nog” 🙂

    Succes!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in