gelijkwaardig

Mannen en vrouwen weten het even helemaal niet meer. Wie waren nu ook weer de jagers en wie het wild? Kan een geile mop of een goedbedoeld schouderklopje nog wel of kan het helemaal niet?

Vanaf wanneer wordt een bepaalde verleidingsmanoeuvre door de vrouwen ervaren als aanstootgevend en seksueel grensoverschrijdend? Mogen vrouwen eigenlijk wel flirten met mannen of ze bewust verleiden op nogal visueel uitdagende manieren? Zijn ze zich überhaupt bewust van bepaalde lichamelijke stimuli of willen ze alleen maar mooi worden bevonden? Mogen zij zelf het initiatief nemen voor een eventuele relatie of seks? Vinden mannen dit net makkelijk of eerder totaal ongepast en zelfs bedreigend? Kan je als je een vaste relatie hebt, er nog goede vrienden of vriendinnen op na houden van het andere geslacht?

En waar liggen die ethische grenzen nu precies? Heel moeilijk als je met verschillende generaties met uiteenlopende ervaringen en achtergronden een tijdsvak deelt op deze aardkluit. Een tijdsvak nota bene, waarin Temptation Island zelfs al in gezinsverband wordt bekeken. Jaja, zeggen ze heel snel in koor, om te lachen uiteraard….

We hebben geen duidelijke grenzen meer en een duidelijke moraal lijkt zoek?

Ik kom veel in gezinnen. Ik zie vaak hoe trotse vrouwen buiten het gezin veel respect afdwingen, maar hoe ze binnen hun huwelijk het respect dat ze verdienen totaal niet krijgen en zich neerleggen bij die situatie. Mijn man zegt me dat er nog veel westerse hypocrisie bestaat omtrent die gelijkberechtiging. We zijn er nog niet. In deze materie loopt de wetgeving en het maatschappelijk beeld al een tijdje vooruit op de realiteit.

Vrouwen ontwaarden kan en gebeurt nu op subtielere manieren. Zelfs in taal (de uitdrukking ‘je mannetje kunnen staan’) zit het idee vervlochten dat je zoals een man moet kunnen zijn om het te redden als vrouw. Ik denk echter dat ‘gelijkwaardigheid in rollen’ net impliceert dat vrouwen moeten e-vrouw-ciperen in plaats van te e-man-ciperen.

We zijn anders dan mannen en moeten die uniciteit terugvinden want juist daarin zit onze ware kracht. We hoeven helemaal geen halve mannen te worden. Dè man is niet het menselijk ideaal. In je eigen kracht kunnen staan, dat is jouw menselijk ideaal. Ik bedoel maar ‘we komen werkelijk van heel ver…’ en in elke grote familie tref je gezinnen met vrouwen in een beklagenswaardige situatie. Zelfs al genoten ze een hoge scholing. Maar in plaats van zich te koesteren in slachtofferschap, moet in die vrouwen hun hoofd ook nog wat veranderen.

Mogelijk plaatsten zij zichzelf van meet af aan op een lager niveau. Ze keken op naar hun ‘krachtige’ man, wilden hem met graagte dienen. Gevaarlijke uitgangspositie, want dominantie en misbruik liggen dan op de loer. Mentaliteiten veranderen gelukkig snel en zonder dat je er veel erg in hebt, en net dat zorgt voor bewustzijnsgroei. Die is nodig, ook op het genderfront.

Maarrrr er beweegt nu veel…. Ik geloof erin: het komt vast wel goed met de mannen en de vrouwen! En met de vrouwen en de mannen.

Er is veel aan het bewegen. Mentaliteiten, volkeren, relaties en rollen worden duchtig door elkaar geschud, zowel op micro- als op macroschaal. Nieuwe onevenwichten en evenwichten worden op die wijze bereikt. De vrouw is meer mans en de man meer vrouws, of liever, elkeen erkent ook die aspecten eindelijk in zichzelf. De man schaamt zich bijvoorbeeld niet meer voor zijn gevoelige kant en de vrouw weet nu beter dan ooit hoe ze haar eigen rol kan waarmaken. Ze kan eindelijk vrijuit spreken, maar niet in alle culturen en omstandigheden.

Onder invloed van de wereldgebeurtenissen, maar ook van het kosmische spel der energieën, neemt ons bewustzijn plots een hoge vlucht richting eenheidsbewustzijn (christusbewustzijn). Of lijkt het alleen maar zo en gaat dat alleen maar op voor bepaalde groepen? Mij moet je alleszins niet meer terug teleporteren naar de tijd van de patriarchale Middeleeuwen of ook niet naar de matriarchale Keltische tijd, het was toen zeker niet beter gesteld met ons wereldtoneel en nog minder met de positie van de vrouw.

Mogelijk zijn we vandaag veiliger dan ooit, ook al lijkt het op het eerste gezicht zeker niet zo. Voor al diegenen die menen dat het glas halfvol is in plaats van halfleeg (de positivisten aldus), zijn dit slechts de laatste stuiptrekkingen van een donkere periode die nu gefaseerd mag worden afgesloten. Maar er zijn er ook die het zwarter inzien. En hun ideeën zullen hun eigen realiteit helpen bepalen. Donkere ideeën, het is dus niet zonder gevaar.

De seksuele revolutie in de jaren zestig

In de jaren zestig van vorige eeuw was er een seksuele revolutie gaande in de grote steden. Op het platteland kwam die er nog met 10 jaar vertraging. Alles kon, alles mocht. Zelf kom ik niet uit die periode, ik heb het van horen zeggen. Een kleurrijke episode met veel generatieconflicten, maar wel heel bevrijdend op velerlei gebieden.

De seksuele ontvoogding was daarvan slechts een aspect, maar die is natuurlijk het sterkst in ons geheugen gegrift. Het gebeurde allemaal onder de grote noemer ‘liefde’, maar oh, hoe groot was de ontgoocheling van sommige flower power vrouwen toen ze inzagen dat ze onder het mom van ‘liefde’ ook werden gebruikt en misbruikt. Dat er zelfs sprake was van prostitutie.

Ja inderdaad, er waren helaas ook grote excessen. Misschien waren zij inderdaad al wel klaar voor de liefde, maar (sommige) mannelijke voorvechters met guru-ambities (= controle en macht!) verstonden onder dat concept toch vooral ‘vrije seksualiteit’ en een zekere straffeloosheid. Of het was eerst wel een beweging van ontvoogding , maar eentje die plots voorbij zijn eigen grenzen schoot?

Hola, de teugels niet zo laten vieren!

Op de revolutie volgde, zoals altijd, een soort stille contrarevolutie, en al meteen was de sfeer weer wat meer beschermend. Puriteinser noemden sommigen het. Ook iets donkerder, zo lijkt het wel, in ieder geval als we naar de muziekgenres en bijhorende looks kijken die in diezelfde periode met veel werkloosheid ontsproten.

De hippievrouwen die nu iets ouder waren en die hiervoor zo enthousiast waren meegestapt in een sterk vernieuwende en zeer liberale beweging, die wilden dit niet meer. Ze verwittigden hun dochters zich niet als goedkope wisselstukken te laten gebruiken. Ze hadden begrepen dat niet elke mooie en charmante man die wijze woorden sprak ook eerlijke bedoelingen had. Ze wilden hun dochters zulke valkuilen, katers en trauma’s besparen.

En zelfs de megalomane mannen die zich hadden misdragen en dit nadien wel beseften, verwittigden net zo goed hun dochters voor andere mannen die mogelijk waren zoals zijzelf tijdens hun wilde jaren. Hen mocht het alleszins niet overkomen. Het was immers een schijnvrijheid, want men leerde uit die tijd dat ook de grenzen van het lichaam wel degelijk mochten worden gerespecteerd. Je hoeft geen energieën te vermengen die niet samen horen door een te ongelijke afstemming.

Indien niemand bezwaar heeft, dan kan het toch?

Vandaag geldt vooral: “We moeten er ons met zijn tweeën goed bij voelen en als het goed voelt, dan is het waarschijnlijk ook oké.” Dus: zonder manipulaties, zonder onderdanigheid of dominantie. Dat kan enkel vanaf het moment dat mannen en vrouwen zich leren gelijkwaardig te voelen en gedragen.

De vrouwen die zich binnen de economie horizontaal omhoog hadden gewerkt (ja, het bestaat) hadden onderhand ook begrepen dat andere vrouwen hen wat vies vonden. Mogelijk vonden ze zelfs zichzelf wel vies want het houdt tegelijk een zekere ontwaarding in. Je wordt niet meer serieus genomen. De mannen die succes hadden met hun vrijpostige aanpak hadden net zo goed begrepen dat niet alle vrouwen op dezelfde manier in elkaar steken, en dat vrouwen wel degelijk solidair kunnen zijn met elkaar.

Zulke mannen werden in die tijd mogelijk nog niet berispt, maar nu wordt het niet langer getolereerd. Ondertussen bleven zulke mannen elkaar in de kroeg wel nog feliciteren met hun grote jachtbuiten, maar op lange termijn waren en bleken ze niet erg succesvol. Ze maakten hun vrouwen eerder ongelukkig. Dat kon ook niet want zo lang je vrouwen als een stuk speelgoed bekijkt, dan zie je ze ook niet als vol en verstandig en ben je niet tot een communicatie vanuit gelijkwaardigheid in staat.

Je bent ergens zelfs gedoemd tot nog meer beperkte relaties die je bevestigen in je ‘beperkende’ vooroordelen omtrent vrouwen. Je zal immers de vrouwen aantrekken die resoneren met jouw vibratie: doe je stoer met je macht, je status en je geld, dan trek je als vanzelf de vrouwen aan die dat aspect belangrijk vinden want jij vindt het zelf toch ook zo belangrijk?

Loop je als vrouw te pronken met je sensuele rondingen, dan trek je natuurlijk ook de mannen aan die respons geven op de nogal expliciete signalen die jij op die manier uitstuurt. Maar onderweg ontdek je vast, dat dit je weinig garantie geeft op echte liefde, enkel op een snelle aantrekking die wel degelijk ‘energetisch’ wordt opgepikt. Elkaar goed leren kennen is belangrijk. Maar voel jij je goed bij die one night stand en die andere ook en er zijn geen derden in spel, dan is er vast geen bezwaar.

Onze geseculariseerde samenleving is overigens niet meer zo veroordelend; de pastoor en predikant komen niet meer op je deur kloppen om je daarop te berispen. Zeker al niet na de laatste onthullingen omtrent extreme excessen binnen het kerkelijk milieu. Maar vrije seksualiteit is en blijft een vrij ongebruikelijke weg naar echte liefde.

Een kleurrijke en mondige jeugd die me veel hoop geeft

Onze jongeren lijken veel assertiever en ze komen ook op voor zichzelf. Op alle vlakken. Het wordt hen al vroeg aangeleerd zichzelf meer te waarderen en zich te verdedigen tegen onrecht. Zodoende worden ze minder snel uit balans gebracht. Het is nochtans een vreemde wereld waarin wij en ook zij zich vandaag moeten bewegen. Maar er begint zelfs licht te schijnen waar het licht nooit eerder werd verjaagd en net dit fenomeen zet zoveel dingen in beweging.

De jeugd denkt, overweegt en trekt pas erna bepaalde conclusies. Ze stappen niet zomaar mee in extern opgelegde denkbeelden. Ze zijn kritischer. De jeugd handelt met een groter (zelf)bewustzijn en kan zich uiten zonder ruw en veroordelend te klinken. Ze zijn in het algemeen communicatiever en lijken ook minder te geven om macht, status en bakstenen. Uiteraard kan het daarna nog alle kanten opgaan, maar dan berust het op eigen keuzes en niet op door ouders of kerk opgelegde keuzes.

Misschien ben je niet akkoord met al het bovenstaande; dat kan best, het is slechts mijn eigen perceptie op de dingen in de rol van stille observator. Misschien zit ik zonder dit goed te beseffen wel in een subcultuur. Bovendien zijn er op elk vlak opmerkelijke verschillen, tussen platteland en stad, tussen Nederland en Vlaanderen. Werkelijk, ik ben echt blij met de laatste ontwikkelingen die ook de gelijkwaardigheid aanmoedigen en een nieuwe ongeschreven ethiek behartigen.

Als moeder van zowel jongens als meisjes, ben ik aangenaam verrast omtrent hun jong maar groot zelfbewustzijn. Jong is vandaag niet meer het synoniem van onrijp, naïef en onwetend. Er gebeurt zoveel in de wereld en de jeugd filtert daaruit noodgedwongen wat ze belangrijk vinden, want anders lopen ze verloren in ‘teveel’. Of zouden deze jongeren al meer eigen-wijsheid mee krijgen vanaf hun geboorte? Ik denk nu aan al die kristalkinderen, indigokinderen…met ook nieuwe karakterkenmerken (ADD, ADHD, autisme, HSP….)

Een voorzichtige toenadering tussen beide geslachten is nu gaande

Mannen en vrouwen lijken elkaar vandaag veel beter te begrijpen. Intellectueel gezien hebben ze zeker al gelijke kansen. In het beroepsmilieu is er wel nog geen gelijke verloning in alle beroepsmilieus. En vrouwen hinken ook achterop in benoemingen en promoties. Misschien is er ook nog geen gelijke behandeling. Van vrouwen wordt gelukkig niet meer verwacht dat ze zich gedragen als halve mannen indien ze een politieke carrière beogen (de Thatcher-types) of dat ze zich emanciperen. Wel dat ze terug e-vrouw-ciperen en in hun eigen ‘unieke kracht’ gaan staan, dat ze hun vrouwelijke beroepskwaliteiten voluit uitspelen, want vaker hebben ze een breder zicht op het totale plaatje, maar toegegeven, mannen zijn doorgaans wel beter in puur rationele beslissingen, sterkere initiatiefnemers, durvers… ‘Samen’ veel succesvoller, want beslissingen worden zo als vanzelf evenwichtiger.

En de man beantwoordt niet meer aan een ‘opgelegd’ stoer, cool of krachtig imago of voelt de druk niet meer hieraan te moeten voldoen. De man mag vandaag ook zichzelf zijn en ook zijn vrouwelijke kwaliteiten laten zien, of af en toe een traan wegpinken zonder daarop te worden afgerekend. Voor wie het nog niet weet, gevoeligheid is uiteraard geen synoniem voor zwakte, het is een teken dat het hart niet van metaal is, maar nog voelende kwaliteiten heeft. Veel vrouwen zoeken er zelfs naar, want ze hebben die gevoelige kant bij mannen generaties lang moeten ontberen. “Waar vind je die witte ridder met zijn nobele hart? Nee hoor, hij moet geen zwaard meer dragen. We kunnen nu wel voor onszelf opkomen.”

Authenticiteit is nu belangrijk want het is sterk verwant aan ‘waarheid’. Zou het ons ook naar een nieuwe ethische code brengen?

De werkende vrouw moet ook geen ouderwetse secretaresse meer zijn die ’s ochtends een uur voor de spiegel staat en als eerste dagtaak heeft koffie te zetten, vervolgens de mannen te bedienen en voor hen kopietjes te maken. Zelf heb ik het nog meegemaakt, een universitair diploma ten spijt. Nee, ze mag gerust zichzelf zijn en ze wordt met het nodige respect behandeld. Ze mag nog wel een pop zijn, maar evengoed een manwijf en zelfs een slons, als haar werk inhoudelijk maar voldoet! Kiest de vrouw voor de haard of is ze zelfs moeder aan de haard? Dat is oké. En het is vast heel fijn voor de kinderen dat er altijd iemand thuis is wanneer ze van school komen. Iemand die hen na school met de glimlach opwacht.

Er is vandaag een enorme diversiteit aan typetjes en rollen, en dat maakt de maatschappij superboeiend. Mannelijke en vrouwelijke typetjes, hybride typetjes en het wordt allemaal getolereerd en gewaardeerd. Bovendien, je man-delen verzoenen met je vrouw-delen binnenin je eigen persoonlijkheid, het leidt altijd tot meer individuele evenwichtigheid. Denk maar hoe twin souls elkaar daarin triggeren tot éénwording in zichzelf. Liefde heeft dan een grotere kans, want de één zoekt in de ander niet de compensatie van wat hij/zij zelf niet heeft. Sterker nog, die éénwording zien we nu als de ideale situatie!

Meer gelijkwaardigheid leidt tot een betere communicatie en meer balans

In mijn ogen komen de mannen vandaag al lang niet meer van Mars en de vrouwen niet meer van Venus, maar troffen beide seksen elkaar weer op een andere planeet. Zou dat planeet Aarde kunnen zijn waar de mannelijke en vrouwelijke energie zich duidelijker dan ooit aan het herbalanceren is? Natuurlijk houden niet elke man en vrouw daarin gelijke tred. Verschillende generaties komen ook uit verschillende mentaliteiten en alles verloopt, zoals steeds, in fasen.

Helaas is er ook een neveneffect in verband met dat herbalanceren. Alle uitwassen komen nu versneld aan de oppervlakte. Maar staar je hier niet blind op, want de sensatiepers (maar helaas ook de mainstream pers) smult ervan! Het levert goede leescijfers op en het voedt onze donkere kant die nog steeds tuk is op zulke sensatieberichten. Jazeker, we zijn nog steeds duaal, maar de media zorgen voor de publieke terechtstellingen. Van mij mag die dualiteit in onszelf stilaan ook verdwijnen. Alles op zijn tijd zeker of is het de wakkerwording op dit vlak, of het keerpunt werkelijk nabij? Ik mag het hopen voor beide seksen!

7 REACTIES

  1. Ho, je daagt me uit met je vraag. Ikzelf was vroeger nogal terughoudend door angst en opvoeding (wat niet oké is) en mijn vriendinnen totaal niet. Maar ze raapten de ene na de andere teleurstellende ervaring op omdat ze mee wilden in die vrije ideeën omtrent seks want het hoorde toch bij de open en moderne tijdsgeest. Ze wilden niet flauw doen en ze verwarden seks met liefde. Maar het tegendeel leek waar, ze voelden zich achteraf gebruikt en weggegooid, waren niet fier op het niet bewaken van hun grenzen. Ik dacht, oef daar ben ik lekker aan ontsnapt door mijn foute angsten. Ik kon daardoor mijzelf en de andere begrenzen.
    Dat alles kan nu makkelijk opnieuw gebeuren in een andere vorm. Op energetisch vlak kan je via seks tot fantastische ervaringen (kundalini- en eenheidservaringen) komen, maar dan zou het moeten gaan om oprechte liefde van beide kanten (psycho-sociaal-mentaal-fysiek en vanuit gelijkwaardigheid). Het energetische mag ook geen doel op zich worden en ik sta wat huiverig tov het vrije geëxperimenteer op dat vlak. Als het oppervlakkig is en het vibrationeel totaal niet goed zit door een ongelijke afstemming, en je doet een energetische uitwisseling via seks, dan kan je de andere ook belasten of energetisch leeghalen. Seks is veel meer dan wat de media ervan maakt. Ze commercialiseren het, maken het oppervlakkig en goedkoop. Maar een kenner op dat vlak ben ik feitelijk wel niet.

  2. Het is positief dat de jongere generatie(meisjes)leert voor zichzelf te zorgen.Een diploma te halen en zich hierdoor niet ondergeschikt opstelt aan de man.Maar op sexueel gebied gaat juist hier toch nog een hoop mis.Van”jagen”is geen sprake meer.En ik wil niet iedereen over één kam scheren maar veel jonge meiden bieden zichzelf aan.Ze zijn zelfs geen prooi meer maar hapklare brok geworden.Van elkaar rustig leren kennen is al helemaal geen sprake meer.Eerst komt de sex,,kijken hoever je wilt gaan.Daarna wordt je afgedankt in de hoek gegooid want geen enkele jongen wil een relatie met een “slet”.
    Dat is niet in je eigen kracht staan!
    In je eigen kracht staan is luisteren naar wat jij diep van binnen wilt en dus NEE durven zeggen tegen dat wat niet bij jou past.En geloof me,geen enkel meisje (of jongen) wil gebruikt worden voor sex.De meiden van tegenwoordig moet van jongs af aan geleerd worden grenzen aan te geven op sexueel gebied.Uiteindelijk kom je op die manier de persoon tegen die bij jou past.Laat een jongen maar moeite doen om jou te leren kennen.Hij moet maar laten zien dat hij voor jou als persoon gaat en niet alleen voor de sex.Dat is de juiste basis voor een relatie en kan veel pijn en ellende besparen.Het lijkt de omgekeerde wereld wel:meiden willen teveel jongen zijn.En het is goed om voor jezelf te kunnen zorgen(financieel)maar doe dat ook op sexueel vlak,juist door grenzen aan te geven.Met het jagen(lees:moeite doen voor elkaar)van vroeger was niks mis.

  3. Hallo Catherine, Een androgyne samenleving doel je op? Dat betekent hokjes los laten en nieuwe wegen bewandelen. Ik weet niet hoeveel mensen dit willen en/of aankunnen? Vraagt creativiteit op alle fronten.

  4. Beste Catherine, interessant stuk! Dankjewel. ik zat in je verhaal eigenlijk nog te wachten op een stukje over hoe je nu tegen de nieuwe aanstaande vrije seksuele revolutie aankijkt. Ik doel daarmee op al de openlijk gepromote second love mogelijkheden in al haar/zijn (schijn)gelukkig makende ervaringen. Hoe kijk je daar tegenaan? Ook energetisch gezien.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in