DELEN
verbinden-gelijk-anders

Zijn wij gelijk of allemaal anders?
Lastige vraag. Een dualistische vraag ook die de nodige discussie kan oproepen. De één vindt dat we gelijk en gelijkwaardig zijn. De ander let op het verschil.
Dat we uiterlijk anders zijn zal niemand ontkennen. Iedereen ziet er anders uit, we hebben andere gewoonten, denken en leven anders. Maar omdat ieder mens uiterlijk verschilt, zijn we daarin weer gelijk. En bovendien…we hebben allemaal een hoofd, een lijf, twee benen en tien vingers. Dus zijn we met evenveel recht allemaal mens en ook daarin weer gelijk.

Conclusie: we zijn zowel verschillend als gelijk en de grens is moeilijk te trekken. Hoe nauw tegenstellingen met elkaar verweven zijn, wordt bij het voorbeeld van de mens wel duidelijk!

De mens is een uniek wezen

Door onze verschillende achtergronden, opvoeding en omgang met andere mensen bezitten we een eigen karakter en originele persoonlijkheid. Voor wie in reïncarnatie gelooft, kunnen we onze vorige levens nog bij de achtergronden optellen. Alle ervaringen die in het verleden zijn opgedaan, maken de mens tot een complex wezen die met geen ander te vergelijken is.

Ontwikkeling

Wat onze uniciteit typeert is dat we voortdurend in ontwikkeling zijn door alles wat we meemaken. Ontwikkeling betekent verandering. We leren er allerlei zaken bij en we leren van alles af.
Ons lichaam, ons karakter en uiterlijke persoonlijkheid veranderen van minuut tot minuut, want er is een voortdurende evolutie aan de gang. Groei doet zich voor op verschillend terrein: op lichamelijk gebied, in ons denken en voelen of op het gebied van onze wil. We hebben andere opvattingen dan een tijdje geleden, en naar mate we ouder worden gaan we ons anders gedragen. Dit alles doet zich ook nog bij iedereen in eigen tempo en ritme voor. Diversiteit tussen mensen ontstaat hier doordat ieder van ons een eigen, unieke ontwikkelingsweg bewandelt.

Is de mens ooit af?

Bij alle ontwikkeling kunnen we ons afvragen of wij er eeuwig mee door blijven gaan, of dat er ooit een einde aan zal komen. Is de mens ooit af? Of heeft deze evolutie een einddoel?

Khnum
Khnum
De Egyptische god Chnoem stond bekend als schepper van de mens. Hij werd voorgesteld als pottenbakker die de mens van klei op de draaischijf boetseerde. Wanneer het beeld hem niet beviel, sloeg hij het aan diggels om vervolgens een nieuw beeld te creëren, net zo lang tot het volmaakt was.
Dus zo ongeveer vergaat het de mens; oude patronen in hemzelf worden afgebroken en door iets nieuws vervangen tot er een perfecte Mens is bereikt.

Een volmaakt wezen

Waar schuilt dan deze volmaaktheid in, zodat de mens eens een keertje klaar is met zichzelf. Volmaaktheid lijkt er uit te bestaan dat de mens niet enkel uit veranderlijkheden bestaat, zoals uit een lichaam, karakter en/of persoonlijkheid, maar er ook nog een onveranderlijke kant van ons mens-Zijn aanwezig is. Op een dieper niveau van herinnering of besef is er een continuïteit van bewust-Zijn aanwezig, zodat wij onveranderlijk “zijn die wij zijn”.

Dezelfde Zijn

Er is iets in ons aanwezig – een “vaststaand punt” – waaraan we onszelf herkennen als steeds dezelfde te Zijn.
Ook al wijzigt de buitenzijde voortdurend, ergens diep van binnen verandert er niets; zijn we op 80 jarige leeftijd nog steeds dezelfde als toen we 16 jaar waren. Ik Ben Ik en niet iemand anders.
Zolang wij niet bewust zijn van dit onveranderlijke deel (lees: onsterfelijkheid) in onszelf, loopt de mens symbolisch gesproken op één been door het leven te hinken en is hij niet perfect.

De realiteit is, dat dit besef om continu te Zijn niet bij iedereen is doorgedrongen of slechts tot op zekere hoogte.
Pas wanneer men zichzelf herkent als bewust Zijnde en men deze staat van Zijn naar buiten weet uit te stralen via de uiterlijke persoonlijkheid, is de Mens volmaakt. Het groeiproces is dan “vol-gemaakt” en het doel bereikt.

De mate van tegenwoordig-Zijn (bewust-Zijn of Licht) spiegelt zich dus in het uiterlijk.
En hiermee komen we aan bij de oorzaak van ons uniek zijn als mens. We zijn niet allemaal even bewust van de Zijnsbron. De ene persoon is meer bewust en verder gevorderd op het ontwikkelingspad dan de ander, wat zich op allerlei verschillende manieren naar buiten kenbaar maakt aan de hand van ons gedrag, uitstraling, onze manier van denken en dergelijke.

Eén Zijn

Maar ondanks alle uiterlijke verschillen… in ons diepste wezen zijn wij allen Zijnden en van de zelfde aard.
We komen allemaal uit de zelfde Zijnsbron voort, en op dit niveau zijn wij gelijk en gelijkwaardig.
In de kern zijn wij allen Eén en eender.
De unieke, veranderlijke kant van ons bestaan is bedoeld als leerschool om ons bewust te worden van deze Zijnskern.
De slotsom is dat we met beide kanten rekening moeten houden.
Ver-Eniging in verscheidenheid.

16 REACTIES

  1. Gordon, ik heb gisteren hier een bericht geplaatst en zien staan maar heden zie ik het niet meer staan.

    Kun jij mij zeggen wat er heeft plaatsgevonden alsjeblieft.

    Dit in het kader van het praktische gevolg (niet enkel woorden maar licht op alles in de praktijk) van het mooie artikel.

    "Eén Zijn

    Maar ondanks alle uiterlijke verschillen… in ons diepste wezen zijn wij allen Zijnden en van de zelfde aard.
    We komen allemaal uit de zelfde Zijnsbron voort, en op dit niveau zijn wij gelijk en gelijkwaardig.
    In de kern zijn wij allen Eén en eender.
    De unieke, veranderlijke kant van ons bestaan is bedoeld als leerschool om ons bewust te worden van deze Zijnskern."

  2. https://www.youtube.com/watch?v=N7qLmq3KyBE

    Dat bedoeld ik nou, de mind moet zichzelf al als afgescheiden ervaren om iets als afgescheiden te kunnen ervaren.

    M.a.w. als je jezelf niet als een jezelf/afgescheiden ervaart dan is er ook niet die ervaring van een ander/iets anders.

    Tis dan allemaal 1 pot nat.

    En zodoende is er geen dualiteit.

    Als die mind zijn kop houdt kan er geen dualiteit ervaren worden want die (dualiteit) bestaat simpelweg buiten de mind niet.

    Er is dus geen 'wij' die gelijk is.

    De slotsom is dat er geen beide kanten zijn er is enkel 1 pot nat.

    Mits je jezelf al niet afgescheiden hebt.

    In de praktijk leidt dit tot een probleemloos aards leven.

    • {–Dat bedoeld ik nou, de mind moet zichzelf al als afgescheiden ervaren om iets als afgescheiden te kunnen ervaren.–}

      Dit soort opmerkingen hoor ik wel vaker, maar klopt naar mijn opvatting ook niet helemaal. “Als je verdriet in een ander ziet, komt dit omdat je zelf verdrietig bent”. ” Als je boosheid ontdekt in de buurman, is er boosheid in jezelf”. Onzin! Misschien merkt iemand verdriet op omdat-ie zelf juist gelukkig is.
      Ik bedoel ermee te zeggen dat er vele oorzaken kunnen zijn waarom iemand iets bij de ander opmerkt. Hooguit kun je zeggen, dat er iets in de mens aanwezig is, waardoor hij bepaalde vibraties opmerkt of aantrekt.

      • Lia, Aart en natuurlijk het gehele universum, die ervaring herken ik ook hoor, de mens kan vanuit 'neutraal standpunt' bv een appel, verdriet of boosheid herkennen.

        Daarvoor hoef je zelf geen appel, verdrietig of boos te zijn.

        MAAR dat is wat anders m.b.t. afgescheidenheid.

        Althans dat is mijn beleving.

        Zoals ik (en daar is geen enkele beleving of gevoel of wat dan ook bij) dat vroeger wel deed ervaar ik nu geen afscheiding meer. Vroeger was het ik en de wereld, nu is het enkel de wereld (om het een naam te geven).

        Zo is er ook niet meer de beleving van 'een wij die gelijk zou kunnen zijn'. Er is gewoon simpelweg geen afgescheidenheid, tis allemaal 1 pot nat.

        Niet dat er geen verschillen (puur praktisch) zijn tussen een tandenborstel en een fietspomp maar de beleving (mind met eigen invullingen/oordelen, etc, etc) die er was vanuit wel afgescheiden zijn (een ik-beleving), is er niet meer en dat is een wereld van verschil.

        M.a.w. er is m.i. een wezenlijk verschil tussen de beleving van de mens vanuit afgescheidenheid en niet-afgescheidenheid oftewel is er wel of niet die ik-grens.

        • Afgescheidenheid niet, wel onderscheid.
          Niet enkel onderscheid in uiterlijke vorm, maar vooral onderscheid in vibratie, klank, kleur, toon, licht, uitstraling.
          Kortom, veel verscheidenheid en uniciteit.
          .
          {–M.a.w. er is m.i. een wezenlijk verschil tussen de beleving van de mens vanuit afgescheidenheid en niet-afgescheidenheid oftewel is er wel of niet die ik-grens.–}
          .
          Dus toch een verschil? Een wezenlijk verschil nog wel? En niet alles 1 pot nat?

  3. Ik voelde het al op mijn klomp (ik heb 1 been) aan.

    Ik moet met de billen bloot (dat zijn er tot op heden nog 2).

    Als er enkel de Zijnskern resteert dan is er niet de beleving meer van een beide kanten.

    M.a.w. er wordt dan geen enkele dualiteit meer ervaren.

    Die Zijnskern laat het praktische aardse leven als vanzelf gebeuren.

    M.a.w. er is niet meer die beleving, die er bij ego-energie wel is, van een iets/ik die ergens rekening mee dient te houden of die iets nog als 'beide kanten' ervaart.

    Maar Aart, ervaar jij dan geen verschil tussen ene Lia en ene Aart?

    Neen, ik ervaart geen enkel verschil.

    Moet jij dan niet eens naar de huisarts?

    Neen, ik ben zelf huisarts.

    Nou ik vind Lia betere stukjes schrijven dan jij hoor.

    Vind ik ook.

    • {–Als die mind zijn kop houdt kan er geen dualiteit ervaren worden want die (dualiteit) bestaat simpelweg buiten de mind niet.–}

      {–Als er enkel de Zijnskern resteert dan is er niet de beleving meer van een beide kanten.–}

      Het bewustzijn is één, Aart. En dit bewustzijn brengt een veelheid van verschillende vormen voort. Het neemt vele (dualistische) vormen aan. Dat geldt voor zowel macro -als microkosmos. Er is dus niet enkel een Zijnskern, zoals je beweert. Dat is een verkeerd uitgangspunt.
      Het gaat enkel om identificatie met dit bewustzijn, en niet met dualiteit, en de aardse vormwereld. Maar door je niet langer te identificeren met dualiteit, verdwijnt de dualiteit niet. Jij doet voorkomen dat dualiteit dan niet meer zou bestaan. Dat is nogal kort door de bocht. Denken dat er óf eenheid óf dualiteit is, is nog steeds dualistisch denken. De realiteit is een Drie-eenheid, dus eenheid (1) + dualiteit (2). Eenheid en dualiteit vormen dan in het bewustzijn één geheel en dit is de werkelijke eenheid. Ook bij identificatie met eenheidsbewustzijn bestaan de wij en de ik dus nog steeds, namelijk als vorm en uitdrukkingsmiddel.

      • Lia, ik kan enkel zeggen dat wat ik schrijf mijn ervaring/beleving is.

        Niets uit een boekje of youtubje of wat dan ook maar zoals ik het hier heb zien ontstaan.

        Zo ervaar ik dus geen dualiteit meer (dat is wel anders geweest).

        Alles is voor mij gewoon 1 pot nat, ik zou het ook 1 pot bewustzijn kunnen noemen.

        EN dat 1 pot bewustzijn wordt niet ervaren/beleeft zoals dat d.m.v. de mind/ik-beleving/ik-invulling eerst wel beleeft/ervaren werd.

        Bewustzijn kan zich voordoen in verschillende vormen maar dat is wat anders dan dualiteit, toch?

        Ik kreeg vanochtend de hier onder geplaatste filmpjes in de schoot geworpen die precies duiden naar hoe ik het hier heb zien plaatsvinden.

        Het maakt mij niet uit hoe een ieder zijn of haar standpunt in een proces ervaart en/of als waarheid ziet MAAR er is een 'waarheid/aardse-praktische-mogelijkheid' die voorbij gaat aan al de denkbeelden/waarheden die gebaseerd zijn op nog in het proces zittende.

        De mens moet daar enkel wel voor open staan/rijp zijn en voorbij de eigen grens willen/kunnen/durven.

        MAAR het is makkelijker om te stellen dat Aart gek is en vast te houden aan het eigen gedachtengoed dan eens te onderzoeken hoe het nou komt dat dingen op een bepaalde manier ervaren worden en of het mogelijk ook anders zou kunnen zijn.

        Tis toch wel duidelijk dat wij (Aart en Lia) 1 pot nat zijn?

        Ik (Aart) in ieder geval ervaart geen enkel verschil.

        Kijk en huiver.

        https://www.youtube.com/watch?v=H-SEfK4uFa8

        https://www.youtube.com/watch?v=HqqxzT_aQvI

        https://www.youtube.com/watch?v=UOMrtaE5OX8

        Aart staat trouwens enkel voor; een mogelijke mogelijkheid tot en is niet die ontzettend wijze knappe wat oudere man op 1 been, zoals velen als beeld hebben.

        • Prima als voor jouw alles 1 pot nat is. Voor mij is dit beslist niet zo. Ik zie eenheid en verscheidenheid (dualiteit) samen. Uit het een ontstaat namelijk het ander en uit het ander het ene. Je kunt enkel eenheid ervaren in tegenstelling tot dualiteit/verscheidenheid. Zij vormen 1 geheel en in mijn optiek is dit symbolisch de driehoek of Drie-eenheid.
          .
          {–Bewustzijn kan zich voordoen in verschillende vormen maar dat is wat anders dan dualiteit, toch?–}
          .
          Vanuit de splitsing in dualiteit treedt er meer en meer verscheidenheid en verstrooiing op.
          Symbolisch: de 2 wordt 4, de 4 wordt 12, enzovoort.
          .
          {–Niets uit een boekje of youtubje of wat dan ook maar zoals ik het hier heb zien ontstaan.–}
          .
          {–Ik kreeg vanochtend de hier onder geplaatste filmpjes in de schoot geworpen die precies duiden naar hoe ik het hier heb zien plaatsvinden.–}
          .
          Ik kan bovenstaande twee opmerking van jou niet rijmen, Aart.
          .
          {–Het maakt mij niet uit hoe een ieder zijn of haar standpunt in een proces ervaart en/of als waarheid ziet MAAR er is een 'waarheid/aardse-praktische-mogelijkheid' die voorbij gaat aan al de denkbeelden/waarheden die gebaseerd zijn op nog in het proces zittende. De mens moet daar enkel wel voor open staan/rijp zijn en voorbij de eigen grens willen/kunnen/durven.–}
          .
          Als het werkelijk niet uitmaakt en het werkelijk allemaal 1 pot nat zou zijn, dan zou deze opmerking overbodig zijn. Dan bestaan er geen onrijpe personen die bang zijn om voorbij de eigen grenzen te kijken. Kortom, dan zou voortdurend commentaar – en zelfs jouw mogelijke mogelijkheid – totaal onnodig zijn.

          • Lia, helemaal waar.

            Maar een gegeven is dat er nog veel ego-energie in de mensenwereld is en die het vertikken zich over te geven aan dat 1 pot nat.

            Ze zijn wel 1 pot nat maar DENKEN dat ze afgescheiden zijn en beleven daardoor een dualistische wereld.

            Zij zijn ook heel goed om hun eigen kromme dualistische DENKgedachtengoed, recht te DENKEN.

            MAAR gelukkig is daar nog een redder der mensheid genaamd Aart die vanuit EENHEID voortdurend commentaar geeft aan die mensen die leven vanuit hun perfect geïsoleerde bovenkamer.

            En niet om wat te bereiken of dat schrijven leuk is of wat dan ook maar gewoon omdat EENHEID, EENHEID is.

            Lia, het draait toch enkel om jou, dit hele gebeuren?

            Het enige wat telt is dat ieder mens voor zich zelf kan kijken wat er bij hem of haar afspeelt bij het lezen van reacties en waarom er op een bepaalde manier gereageerd wordt, etc, etc, toch?

            Zo zou ene Lia kunnen kijken waarom bv de woorden 'voortdurend commentaar' er staan want die komen enkel voort uit dualistische ego-energie, toch?

            Waar ene Aart nou naar kijken moet is hem/haar (want ik heb ook een enorme vrouwelijke kant met 15 kilo overgewicht) nog niet duidelijk maar hij zal er qua mogelijkheid tot zelfreflectie ook nog wel niet aan toe zijn, zegt zijn vrouwelijke kant.

            Tis toch allemaal weer 1 pot nat.

            Als bewijs heb ik laten regenen vandaag.

      • "Ook bij identificatie met eenheidsbewustzijn bestaan de wij en de ik dus nog steeds, namelijk als vorm en uitdrukkingsmiddel."

        Wie is toch die 'ik' die zich nog kan identificeren met eenheidsbewustzijn.

        Dat lijkt mij toch de basisvraag; wie of wat is die 'ik'.

        Er bestaat de ik-loosheid (eenheidsbewustzijn) OF de ik-beleving (ik voel, ik wil, ik ben, ik en de ander, ik ben blij, ik ben droevig, ik wil rust, ik etc, etc).

        Er is enkel eenheidsbewustzijn en daarin is er niet zoiets als 'de ik-beleving'.

        Het is als voorbeeld vergelijkbaar met het menselijk lichaam.

        Dat is 1 geheel, enkel bv een longcel beweert een afgescheidenheid/een ik te zijn.

        Zo kan er dus 'de beleving/het leven' vanuit het geheel/eenheidsbewustzijn zijn OF 'de beleving/het leven' vanuit het IK wat spreekt/voelt vanuit dat IK (= al een scheiding/grens) en zegt; ik ben onderdeel van het geheel en besta als vorm en uitdrukkingsmiddel.

        Zo kan er de beleving zijn dat de mens verbonden is, wat inhoudt; ik en jij en jij en jij en jij en jij OF 1 pot nat/1 geheel/eenheid en daar bestaat niet zoiets als verbondenheid, er kan namelijk niets verbonden worden want er is enkel 1.

        Wie is toch die IK?

        Ik heb geen benul/idee/beeld/gevoel.

        Mijn vrouw heeft gisteren een baby ge(b)aart en als ergens het eenheidsbewustzijn/ik-loosheid zichtbaar is dan was dat niet bij mijn vrouw.

        Wat klets ik weer in mezelf zeg.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in