DELEN
jezelf zoeken

Graag zou ik een – naar mijn gevoel – belangrijke boodschap over willen brengen. Laat ik beginnen met de zin: “Zoek jezelf”. Ik voelde bij deze zin altijd een bepaalde weerstand, maar eigenlijk kon ik nooit precies zeggen waarom. Inmiddels denk ik daar een antwoord op te hebben gevonden. Er zijn 2 concepten die ik door elkaar haalde en ik denk dat ik niet de enige ben.

Concept 1: Jezelf, is dat mijn ziel, het goddelijk deel in mij, stilte, liefde …?
Concept 2: Jezelf, is dat mijn verhaal in dit leven? Dit ben ik en dit zijn mijn overtuigingen!

Concept 1: Ziel, stilte, het “goddelijk” deel, liefde …!
Hier zijn we naar op zoek. We willen zo graag “heel” zijn, onze ziel voelen, liefde voelen. Dit is een zoektocht die soms zo ontzettend ingewikkeld lijkt. We worden boeddhist, gaan mediteren, mantra ‘s zingen, bidden, … Eigenlijk kwam ik in “mijn” zoektocht tot de conclusie (oké, dit is mijn persoonlijke mening!?), dat het niets uitmaakt wat je doet. Je moet alleen weten hoe je jouw Ziel kunt bereiken of moet ik jezelf zeggen?

Concept 2: Ik ben … dit ben ik, dit is mijn verhaal in dit leven.
Ik ben mijn geloofsovertuiging of levensbeschouwing: moslim, jood, katholiek, boeddhist, protestant, atheïst, humanist, spiritueel, …
Ik ben mijn politieke voorkeur: links, rechts, in het midden, …
Ik ben mijn sport, carrière, uiterlijk, opleidingen, titels, eten, kwalen, ziekte, …
Ik ben
degene die ergens voor staat: voor een betere samenleving, voor ontwikkelingswerk, voor betere scholing, voor betere zorg, voor … en ga zo maar door.
Met andere woorden: dit zijn mijn overtuigingen die maken wie ik ben!

jezelf zoeken
jezelf zoeken

Het kan wellicht wat confronterend overkomen, wanneer ik zeg dat al deze overtuigingen over wie ik ben uit ons Ego voortkomen! Want is het dan niet goed om overtuigingen te hebben? Ik ben toch goed bezig? Ik denk aan het milieu en probeer vanuit mijn geloofsovertuiging of idealistische overtuigingen toch mensen te helpen? Ik ben goed bezig. Ja, maar toch? Dit concept is moeilijk uit te leggen. Probeer het te voelen. Probeer te voelen of een overtuiging echt heel belangrijk voor je is. Wanneer je een vaste overtuiging hebt, doe je daar veel of misschien wel alles voor. Toch moeten we gaan inzien, dat al onze overtuigingen onze groei in de weg kunnen staan. Een overtuiging wil namelijk zeggen dat je jezelf afscheidt van een ander. Kijk, hier sta ik voor, dit is mijn heilig huisje!

We moeten toch – als we goed om ons heen kijken – constateren dat we constant geconfronteerd worden met teleurstellingen en frustraties die proberen onze overtuigingen omver te halen:
Ik ben onderwijzer! Wat gebeurt er wanneer ik ontslagen word, ziek word, met pensioen ga, ben ik dan nog steeds onderwijzer? Nee, die “overtuiging” gaat dan niet meer op.
Ik heb me altijd zo ingezet voor mijn geloofsovertuiging, maar zie nu in – na vele teleurstellingen – dat ik het daar ook niet meer kan vinden. Nog een geloofsovertuiging? Nee, die overtuiging laat ik los.
En ga zo maar door …

De boodschap die ik in dit artikel wil overbrengen, is dat het leven ons leert dat wij niet onze overtuigingen zijn. Overtuigingen staan onze eenheid in de weg, omdat ze ons van elkaar afscheiden. In feite zijn we altijd één geweest en zullen we dat altijd zijn, maar creëren onze overtuigingen de illusie van afscheiding. Willen we ooit weer de ervaring beleven van één worden, wat uiteindelijk ook het doel is van vele geloofsovertuigingen en levensbeschouwingen, dan zullen we toch los moeten laten, anders zal het ons nooit gaan lukken.

Kunnen we onszelf, onze overtuigingen loslaten?
Wanneer ik dit verkondig, zeggen mensen vaak tegen me: wat saai, dan ben ik niets meer? Inderdaad, een principe uit het boeddhisme: Je bent niets, leegte …
Maar aan de andere kant ben je alles: ziel, een goddelijke deel, stilte, liefde – of wat voor een naam jij eraan wilt geven!

 

Liefs, Anne Marie

N.B. We moeten goed bedenken dat we allemaal te maken krijgen met frustraties en teleurstellingen: Elk huisje heeft zijn kruisje! We kunnen en mogen dus niet oordelen over elkaar. Het enige wat we kunnen doen, is elkaar helpen te groeien in dit leven.

www.helderinzicht.info

19 REACTIES

  1. Er is een subtiel waar te nemen verschil in “toon” tussen ik (ego) en Zelf (individu). Er is verschil tussen “ik kies voor appeltaart” en “zelf kiezen voor appeltaart”. Zowel ik als Zelf verwijzen naar identiteit. Het ik zoekt zijn identiteit in de buitenwereld, in de vorm. Het wil “iets, iemand” zijn. Het Zelf verwijst naar de werkelijke Identiteit te Zijn, maar is vormloos. Het Zelf is de innerlijke ervaring “ik Ben en ik Ben dit”. Conclusie: het ik zoekt zijn identiteit buiten (zich)Zelf. Door te Zijn is het Zelf zich ook bewust te Zijn. Dit bewustzijn kennen we als Waarnemer of Getuige. Ook al zou er geen ego zijn, dan is het Zelf altijd (als Waarnemer) bewust aanwezig. Aanwezig of tegenwoordig Zijn (in de geest) is namelijk identiek aan bewust Zijn. Wanneer we het onbegrensde Zijn opvatten als kosmische oceaan, dan is het Zelf (ervaring ik Ben) er een druppel uit. D.w.z de druppel is begrensd, maar toch ook weer niet want hij lost op in de oceaan. Om die reden verwijst het Zelf naar individu (Latijn voor ondeeldbaar, zelfstandige eenheid). Overigens is het Zelf een ander woord voor Ziel. Probleem is dat wij niet zeggen “ziel bakt appeltaart”, ook niet “zelf bakt appel-taart”, maar “ikzelf bak appeltaart”. Er treedt dus verwarring op, omdat taal niet de juiste uitdrukkingen kent.

  2. @Aart, inderdaad Aart het hele verhaal begrijp ik mentaal wel. De ervaring en het voelen is wat het wat meer dimensie kan geven ‘denk ik’

  3. A@Aart, watt ervaar ik als mezelf dat heb ik in mijn voorgaande bericht al duidelijk gemaakt volgens mij. ik snap wel waar je heen wil. Maar ik vind het gewoon zo esoterisch en vaag dat ik er niets mee kan. Er is het ik en het zelf. Ik de identificatie, het zelf, de waarnemer. Het zelf is dus dat God stukje waarvan je niet kan zeggen of het Jou unieke deel is of een algehele waarnemer waar geen ik te vinden is. Dit is allemaal praat waar ik geen fuck aan heb in dit leven. Misschien heb ik een bewustzijnsverruimende nodig om te vatten waar jij op doelt.

    • @rob, het wonderlijke is dat je er juist wel wat aan hebt in dit leven.

      Waar geen ik, ik-beleving is, is vrijheid, een handelen in het moment, is geen wrijving meer met het leven.

      Je moet zien hoe dat ‘ik, ik-gevoel’ ontstaan is, zien wat het voor functie heeft/had.

      Je moet flink tegen dat ik, ik-gevoel aanlopen, merken dat enkel dat ik, ik-gevoel voor wrijving met het leven zorgt, dat het een filter is waardoor je het leven ervaart en dat ‘het vrijheid/het natuurlijke zijn’ in de weg staat.

      Maar ik snap uit ervaring wel dat dat niet zo makkelijk/eenvoudig gaat (alhoewel) als ik hier even tracht het in woorden te vatten.

      Voor mij is het juist het meest natuurlijke, het meest praktische, het simpelste.

      Voor een nog ongeconditioneerd kind ook, enkel die is zich er niet van bewust, die kent de andere kant nog niet.

      Als het denken volledig stil is wat is er dan?

      Is er dan een god, een zelf, een waarnemer, identificatie, een ik, een ik-gevoel?

      Gaat voelen (lichamelijke functie, ik bedoel niet; ‘oh ik voel me zo blij’ of misselijk, m.a.w. niet het mentale/ego-voelen), horen, zien, ruiken en meer van die lichaamsfuncties zoals geheugen, onderscheid kunnen maken, iets aan kunnen leren, herkennen, niet geheel vanzelf. Daar is toch geen ik of jezelf voor nodig.

      Is het juist niet dat ik, ik-gevoel, die comfortzone ontstaan door oude ervaringen die ons het simpele leven anders doen ervaren en enkel daardoor problemen ervaren/geven.

      Ach, wat klets ik weer, je hebt er niets aan.

  4. @Aart, je bent toch een wezen die ervaart, en die alleen jij voor jezelf ervaart. Dat betekent toch dat je een ik hebt, wat je jezelf, het zijn, je universele ik of goddelijke bewustzijn kunt noemen. Ik kan er niet bij dat jij geen “jezelf” ervaart Aart. Ik vind dit zo vaag;)

    • @Rob, is er een ‘jezelf’ nodig om iets te ervaren dan?

      Er is toch enkel het ervaren (en dat vind ik eigenlijk al niet geheel kloppen, m.a.w. in het moment zelf is er geen ervaren dat komt m.i. een fractie van een seconde later).

      De mind maakt er toch enkel het verhaaltje van; ik ervaar.

      Wat ervaar jij als jezelf Rob?

  5. Zoals ik het ervaar bestaat er niet zoiets als ‘jezelf’.

    Dat als ik de keuze heb, voor appeltaart kies, wil m.i. niet zeggen dat er een mezelf is die van appeltaart houdt. Er is enkel het kiezen van appeltaart en dat op zich zegt niets of houdt niets in.

    M.i. komt het gevoel van een ‘jezelf’ voort uit de comfortzone, die zone waar alles voldoet aan onze voorwaarden/overtuigingen, daar waar we ons veilig voelen.

    Dat ‘jezelf’ denkt die zone nodig te hebben om te kunnen bestaan en houdt die bescherming/grens dus stevig in stand.

    Niet wetenden dat die grens totaal niet nodig is als er altijd het natuurlijke spontane directe reageren op het dagelijkse leven is.

    Om gewoon dat te doen wat je ‘aanleg’/ziele-energie/trilling (ik geef het maar een woord)is, heb je m.i. geen ‘jezelf’ nodig.

    Je doet gewoon wat je niet laten kunt, gelijk een bloem die zijn geur verspreid. En wat die buitenwereld van je geur vindt daar ben je geheel niet mee bezig, je geurt gewoon.

    Ruik ik nou dennengeur?

  6. Helemaal mee eens!
    Eerst ben je bezig om overtuigingen te vinden van wat je bent, een ‘plaatje’ van jezelf. Dat deed ik ook, alleen ik vond het wat nep voelen. Toen ik dit zonet las vond ik het 2e concept ook al niet kloppen. Wat speelt het ego toch een grote rol op aarde. Gelukkig zitten we nu in de nieuwe tijd en gaat dat veranderen.

  7. alweer zo’n goed artikel op deze site. Zoals de voorgangers als schreven in hun reactie, ook voor mij herkenbaar. In de afgelopen jaren heb ik gemerkt dat een deel van het gevecht was het “opgeven van mijn verhaal”. Mijn verhaal wie ik dacht te zijn. Nou geloof ik wel dat het een het ander niet hoeft uit te sluiten, we zijn beide. We zijn ook vader, moeder, broer, zus, dochter, zoon, man, vrouw, getrouwd of niet etc. En we vinden van alles van dingen, en hebben meningen en vinden dingen belachelijk en niet kunnen en nergens op slaan en vinden sommige politieke partijen laakbaar en anderen niet etc. etc. etc. En hoe ik mijn dagelijks leven ervaar, heb ik dat ook gewoon nodig. Zolang ik me tegelijk ook maar realiseer dat ik me er niet mee moet indentificeren, ik ben het allemaal maar ben het ook tegelijk niet.

    Dat er “niets” is daar kwam ik laatst achter toen ik weer midden in mijn verhaal zat van het verleden, wat me allemaal “aangedaan is door deze en gene” (en oh de lijst is lang) en onrecht wat me overkomen is, en wat allemaal fout gegaan is en wat ik zelf fout gedaan heb en toen zo in eens verschoof het perspectief en ik realiseerde me of nee overkwam me “er is helemaal niets”. Er valt helemaal niets op te lossen, recht te zetten, te vergeven etc, wat allemaal geweest is, er is gewoon niets, helemaal niets. En juist in dit niets is alles. Tja denk ik alleen echt te vatten als het je een keer overkomt.

  8. Dag Anne marie,
    Ik ben zo blij dat ik dit nu lees.
    Zal het voorheen ook gelezen hebben, maar heel anders overgekomen zijn.
    Nu voel ik me gesterkt, want ik liep almaar met mijn gedachte rond, dat ik toch iets MOET doen. Omdat men dat verwacht. Ego.
    Nee, ik ben heerlijk thuis en ontwikkel me en vandaaruit komen mijn bezigheden die vanuit mijn harte wens ondersteunt worden.
    Zo zie ik mijn praktijk ontstaan en zal het worden.
    Namasté

  9. Inderdaad een moeilijk maar erg interessant onderwerp. Ik ben er veel mee bezig geweest, zowel d.m.v. concrete studie als door het graven spitten in mijn eigen binnenwereld. Op de froton van de tempel te Delfi in Griekenland stond al het bekende advies “Ken uzelve”. Het Zelf (of de Ziel) verwijst naar de werkelijke Identiteit van de mens: Ik BEN, en Ik BEN dit Zélf. Dit in tegenstelling tot het lager ego, die zijn identiteit ontleend aan iets buiten het Zelf (of buiten zich-Zelf): bijv. het fysieke lichaam, een beroep, of andere uiterlijke omschrijving van iets (een beeld). Op de vraag wie ben je, zal het lager ego dus beweren: ik ben bakker, 45 jaar en mijn nationaliteit is Nederlander.
    Bovendien is het lager ego altijd dualistisch ingesteld.
    Het denkt “gespleten”, twijfelt tussen dit of dat.
    Daarentegen is het Zelf non-dualistisch. Haar kwaliteiten zijn o.a. eenheid, heelheid, liefde, schoonheid, etc.
    Er blijken twee niveaus te zijn waarop het dualiteits-principe zich doet gelden. Ten eerste is er het horizontale niveau. Dit is dualiteit op stoffelijk gebied, op het gebied van de lagere persoonlijkheid (ego). Het ego twijfelt hier altijd tussen persoonlijk (subjectief) goed en kwaad, ja of nee, + en -, hetgeen strijd, en twijfel oplevert. Stap 1 in het leerproces zou dus moeten zijn om dit horizontale aspect van dualiteit te doorgronden. Ten tweede bestaat er dualiteit op verticaal niveau. In dit geval staat het dualiteitsaspect (de stof) in zijn geheel tegenover het eenheidsaspect van de Ziel. Bij stap 2 van het leerproces kiest men rechtstreeks voor de eigenschappen van de Ziel, en identificeert men zich niet langer met dualiteit (met de stof, met het fysieke lichaam, etc.).
    Meest belangrijke kwaliteiten van de Ziel zijn onvoorwaarde-lijke Liefde en ZIJN. We maken contact met de Ziel (of worden ons ervan bewust) door te ZIJN, en dit Zelf te ZIJN. Onze ware Identiteit is de innerlijke ervaring Ik BEN (of Ik BEN Dit). Bewustzijn betekent in feite bewust ZIJN, en in die zin kunnen we de Ziel de Waarnemer noemen. M.a.w. de Waarnemer (het Zelf) is zich o.a. bewust waar het lager ego mee bezig is. Het ZIJN is de basis van ons bestaan. Verder is het ZIJN een lege onbegrensde ruimte, een Niets, een absolute Stilte, waar we steeds op terug kunnen vallen. Echter, in beginsel kunnen we vanuit die nietsheid niets doen, niet handelen. En dit is lastig (onbegrijpelijk ook), want we leven nu eenmaal op aarde, waar van alles moet worden “gedaan”. Om die reden is er nog een derde stap nodig om tot volledige Realisatie van de mensheid op aarde te komen. Namelijk de verbinding tussen het hoger Zelf (ik BEN) en de stof. Men noemt dit wel het heilig huwelijk. De Ziel zal hierbij integreren (afdalen) in de lagere persoonlijkheid. Ziel en persoonlijkheid worden één. D.w.z.: het ego reageert dan niet meer egoïstisch en dualistisch, maar leeft volgens de eigenschappen van de Ziel en straalt die uit. De dualistische overtuigingen van het ego verdwijnen, om plaats te maken voor de overtuigingen van de Ziel, die streeft naar eenheid, holisme en verwantschap. Doordat de persoonlijkheid (ego is dan niet meer het juiste woord) gaat leven volgens de kwaliteiten van zijn Ziel, worden de zieleneigenschappen automatisch uitgedragen. De Ziel laat iedereen vrij, oordeelt niet. Haar overtuigingen zijn er ook niet op gericht om gelijk te krijgen.
    Dit is het ultieme doel van de mens op aarde. Grote voor-beeld hiervan is Jezus, die de Liefde en het Christus-bewustzijn op aarde bracht in de Persoon Jezus. We zien aan Zijn geschiedenis, dat Hij niet begrepen werd door personen die nog egogericht waren.
    Natuurlijk is bovenstaande een theoretisch verhaal. Maar uiteindelijk is het de bedoeling dat men de drie verschillende stappen gaat ervaren. Theoretisch aan dit verhaal is ook, dat de drie stappen in hokjes en vakjes zijn opgesplitst. In werkelijkheid kan men de verschillende aspecten uiteraard door elkaar beleven, of in een ander volgorde. Sommige scholen beginnen bijvoorbeeld meteen met de leer van het Zijn. Ieder mens is vrij in zijn keuze. Tot slot nog dit. Horizontale en verticale dualiteit worden symbolisch uitgedrukt door het kruis. Verder is het getal drie in de mystieke leer een krachtig symbool. Het verwijst o.a naar de Drieëenheid en de drie stappen van het leerproces.

    • @Lia, goh Lia wat een kennis zeg en wat mooi verwoord, hier en daar gaat het mijn pet wel een klein beetje te boven maar goed ik ben nooit zo goed in welke verwoording dan wat ook om dit hele proces onder woorden te brengen. Maar toch je legt het heel helder uit. Het zijn herken heel erg, de basis van ons bestaan, de leegte, het niets, daar in zijn is voor mij het mooiste wat er is en voor mij is dat ook de plek waaruit alles ontstaat.

      En ik vind het ook heel erg mooi hij jij de link legt met Jesus Christus, want dat is nou precies de link die ik het afgelopen jaar ook heb gelegd. Dit hele proces wat jij beschrijft (waar ik doorheen gegaan ben) en de ja wat, de kennismaking met het christendom in de vorm van Jesus Christus (met de kerk en mij dat botert wat minder). Ik heb de vier evangelien gelezen. Maar wat mij nog veel meer aanspreekt is, ik woon in het midden-oosten, jordanie en ben in de gelegenheid om heel veel verschillende plekken te bezoeken waar Jesus ook echt geweest is (ja oke, ik zeg maar vaak volgens de legende, want hoe zeker weten we het echt), maar op heel veel plekken ja voel ik (dit is heel persoonlijk hoor) zijn aanwezigheid. Je hebt hier de baptism side, de plek waar Jesus gedoopt zou zijn door Johannis de doper, dat is echt een plek, waar je je gewoon voor kunt stellen hoe het toen geweest zou kunnen zijn. En ook echt magisch is helemaal in het Noorden waar je uitzegt hebt op het meer waar Jesus over water liep (helaas de grens zit er tussen, even oversteken dat gaat zomaar niet) en ook de plek waar volgens de bijbel een hele rij duivels uit iemand jaagt in zwijnen en die dan van de rotsen dondender. Dat is helemaal in het nOorden van Jordanie bij de Golan hoogte en tiberias meer. Prachtige plek waar je bijna de heilige geest kunt voelen (ja ik dan, zegt een ander misschien wel niets)

      Nogmaals bedankt, zeer interessante uitleg

  10. Een moeilijk en gevoelig onderwerp om onder woorden te brengen, daarom ben ik blij met jullie reacties. Bedankt! Liefs, Anne Marie

  11. Hoi Anne Marie,

    Mooi stukje tekst en helder de 2 concepten waar je over spreekt.

    ”Wanneer ik dit verkondig, zeggen mensen vaak tegen me: wat saai, dan ben ik niets meer? Inderdaad, een principe uit het boeddhisme: Je bent niets, leegte …
    Maar aan de andere kant ben je alles: ziel, een goddelijke deel, stilte, liefde – of wat voor een naam jij eraan wilt geven!

    Ik ben het er helemaal mee eens, je bent niets en tergelijkertijd, Alles.

    Liefs Annemarie

  12. Mee eens Anne Marie; overtuigen betekent dat er een anders-denkende partij is, die overtuigd moet worden van het ‘ongelijk’ in de kwestie. Dit is een duidelijk voorbeeld van dualiteit en waar dualiteit is, daar is het ego, terwijl wij zo naarstig op zoek zijn naar éénheid. Het is hetzelfde wanneer de pacifist geweld gebruikt om zijn eigen ‘geweldloze’ idealen te verdedigen. En dan zijn er nog de mensen die zich volledig identificeren met ‘wat’ ze zijn of doen (functie, beroep, mij-status, organisatie)en die in plaats van ‘in’ het werk, ‘van’ het werk zijn. Ik ben financieel adviseur geweest bij een bankinstelling, maar heb mij nooit kunnen veréénzelvigen met de (ego-)cultuur, producten en nog meer facetten van deze schijnwerkelijkheid. Als adviseur speel je in op de angsten van mensen en bied ze ‘zekerheid’ aan in de vorm van verzekeringen, spaarproducten enz. Of ga maar eens boodschappen doen bij de groothandel voor ondernemers en proef de sfeer van het ego; afdeling belangrijke zaken gaat boodschappen doen, ergenis ten top! Misschien toch maar m’n eigen groenten kweken en sparen in m’n oude sok. En mocht de oogst mislukken….ach, so be it, moeder Aarde zorgt goed voor ons zodra wij de touwtjes durven los te laten!!
    Vriendelijke groeten,
    Ray

    • @Ray, Hoi Ray, is jouw ergenis waarover jij spreekt ook geen vorm van nonverbale dualiteit?
      Zonder vorm van dualiteit, en dat kan ook positief zijn, zou er m.i. geen sprake van individuele groei c.q. ontwikkeling meer zijn toch? Eer we dát punt op aarde hebben bereikt zijn we naar naar mijn mening toch wel ” een paar leventjes” verder.

      Hartelijke groet Mirjam

      • @Mirjam, Tja Mirjam,….da’s helemaal waar! Ik betrap mijzelf daar dikwijls op en besef terdege dat we in deze driedimensionale wereld niet ontsnappen aan dualiteit. Ik denk simpelweg om de reden dat zaken anders geen bestaansrecht zouden hebben zonder het tegenovergestelde. Wellicht een paar leventjes verder….
        Vriendelijke groeten,
        Ray

      • Hallo Mirjam,
        We zouden onderscheid kunnen maken tussen horizontale en verticale dualiteit (symbool: het kruis). Horizontale dualiteit zorgt voor groei, beweging, en verandering op stoffelijk gebied. Verticale dualiteit zorgt voor ontwikkeling op geestelijk gebied, en werkt in de richting van de ziel (of geest). Zie ook mijn reactie hieronder. Groetjes Lia

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in